Pietzoveel
Asfaltkampioen
Heeft deze niet al een Getrag 5 bak? Die waren al minder betrouwbaar dan de oude 4 bak met "overdrive"....
944: Porsche 944 / Volvo 240 / Renault Twingo - Carbagerun 2026
- Onderwerp starter 944
- Startdatum
944
Kilometervreter
De Volvo heeft nu 485k gelopen, maar aangezien de tellerbak ergens in het verleden is vervangen zal de daadwerkelijke stand eerder rond de 380k liggen. Kinderspel voor een 240Leuk, flinke klus gedaan. Een bak van een Volvo gemold... Daar moet je je best voor doen.Heeft hij serieus veel kilometers op de teller? Dat moet haast wel met een oudere Volvo.
Mooie (en betrouwbare) trip gewenst! Daar komt vast een mooi verslag van.
. Zou goed kunnen dat een deel van de problematiek met de versnellingsbak is ontstaan omdat deze niet goed bijgevuld is. Voor de bak vervangen was had ik 'm bijgevuld en was het te merken dat er niet genoeg olie in de bak zat. De versnellingsbak moet ook op een hoek bijgevuld worden om alles erin te krijgen, als dat niet zo is gaan 3 en 5 geluid maken (wat ook het geval was).Klopt ja! Deze heeft inderdaad de 5-bak erin zitten. Doet het inmiddels weer goed met de nieuwe bak erin, schakelt merkbaar strakker.
944
Kilometervreter
De trip naar Noorwegen zit er inmiddels ook weer op. 4500km in iets minder dan 2 weken zonder echte problemen (enkel een lampje moeten vervangen in Zweden). Kan dus ook weer zeggen dat de auto ingereden is. De Volvo werkte ook ideaal als camper, kan gewoon achterin liggen als alle spullen naar voren worden geschoven.
Nu maar aan de slag met de Twingo voor de Carbage-run...
MWH
Kilometervreter
Ondanks dat zo'n Volvo het goed kan hebben vind ik het toch altijd bijzonder, een auto met zo'n kilometerstand.De Volvo heeft nu 485k gelopen, maar aangezien de tellerbak ergens in het verleden is vervangen zal de daadwerkelijke stand eerder rond de 380k liggen. Kinderspel voor een 240
Fijn dat alles deze trip goed verlopen is! De Starlet had het vast ook goed gedaan, alleen als camper faalt die.
. Leuk om te zien dat mensen het topic bezoeken, maakt het toch leuker om af en toe wat updates te posten haha. Wat dat betreft genoeg gaande in m'n autohobby.
Twix
Asfaltkampioen
944
Kilometervreter
Inmiddels ook weer de Carbage-run achter de rug. Genoeg gebeurd, dus tijd om maar een post over te maken:
Allereerst het oppimpen. Deze keer meer tijd gehad om de auto te pimpen, maar zoals vaker het geval kom je uiteindelijk toch wat dagen te kort. Na project Volvo, een Noorwegen- en Italië-vakantie en Formule 1 bleef er zo'n beetje 1 werkweek over om echt aan de auto te werken. Een dakrek is niet meer gelukt, maar verder is in ieder geval alles dat we aan de auto wilde doen gelukt (zij het tijdens de run). Eindresultaat:
De heenreis en eerste dagen van de reis gingen voorspoedig. Tempo zat er goed in (top van rond de 155 op de Autobahn) en we hadden geen mankementen onderweg. We kwamen vroeg aan op de camping in Slowakije, dus hadden nog wat tijd om de toeter te installeren. Voor vertrek niet aan toegekomen, maar met al het gereedschap mee moet het ook lukken om alles in elkaar te frotten op een akker in zuid-Slowakije. Zo gezegd, zo gedaan, na een avondje beunhazen zat La Cucaracha op de Twingo:
Dag 2 van de rally werd het tijd voor Roemenië. Ik ben best wat Balkan gewend, maar het was toch een aardige cultuurshock. Veel paard en wagens over de weg, onafgebouwde protserige megavilla's en overal dieren op de weg: honden, paarden, koeien, geiten, kippen etc. Wederom geen problemen gehad onderweg. Ook nog een stuk off-road gereden, daar kwam de lichte Twingo met zijn Franse vering erg goed tot zijn recht. Dag 3 ging naar Moldavië. Waar de wegen in Roemenië al niet al te best waren, was Moldavië nog een stapje erger.
De ''snelweg'' is een 8 tot 10 meter brede plak asfalt zonder duidelijke wegbelijning of duidelijk eindpunt. Het enige dat langs de weg te zien is zijn akkers, watermeloenverkopers en extravagante Soviet-bushaltes. Gaaf en bizar land om mee te maken. Helaas kwam in Moldavië ook het probleemloze aspect van onze reis tot een eind. Bij een onduidelijke afslag op de ''snelweg'' kwam een busje met mach jezus langs om de zijkant van de Twingo af te schaven. Gelukkig alleen blikschade maar fijn is anders.
De schade was best aanzienlijk, om maar zo te zeggen. De bumper lag 5 auto's verderop, het wiel stond hartstikke scheef, de ophanging was er ook niet al te best aan toe en de hele zijkant was ingedeukt. Na een 2 uur durende afhandeling met de politie (dank aan Bogdan en zijn vrienden voor het helpen met vertalen), konden we eindelijk door naar de camping. Gelukkig zijn mensen bij de carbagerun altijd bereid om te helpen en was er bij aankomst al een hele groep om te helpen met alles rechttrekken. Zodoende krijg je het tafereel dat er 40 man rond de auto staat terwijl een McDonalds-Volvo en Ford Focus bezig zijn met de ophanging rechttrekken.
.
Het rechttrekken van alles was bijna goed gegaan, helaas begaf de schokbreker het op het laatst toch.
Gescheurd, dus oplossing was lassen of op zoek naar een andere schokbreker. Na lang op zoek geweest te zijn naar een lasapparaat kwamen we erachter dat de enige runner die een lasapparaat bij zich had nog aan de Roemeense kant van de grens stond, dus dan resteert op zoek naar een andere schokbreker. Nog best een karwei, want een oude Twingo is zelfs voor de inwoners van het armste land van Europa te shit om in te rijden. 'S ochtends zijn we uren bezig geweest om welwillende garage te vinden die ons kon helpen. Daar sta je dan, op een bijna leeg vliegveld met een in de poeier gereden auto. Bellen in Moldavië kon niet met ons abonnement, dus alles moest via Whatsapp. Meerdere garages konden geen Engels of wilde niet beginnen aan een Nederlandse schade-auto oplappen, dus even zakte de moed ons in de schoenen. Gelukkig kwam een gouden tip van een mede-runner voor een garage waar ook wat andere runners waren gestrand. Na het opnemen van contact gaven ze aan dat ze ons graag wilde helpen en het ongeluk de dag daarvoor ook zelf hebben zien gebeuren. De garage bood gelijk aan om een takelwagen naar ons toe te sturen en zij waren ook in staat om de enige schokbreker in Balti te traceren. Toch een veel leuker vooruitzicht om aan het einde van de dag weer op weg te kunnen.
Op de takelwagen
En in de garage
Iets voor half 4 's middags leefde de auto weer. De garage was denk ik blij met onze auto, want tijdens het uitlijnen hebben we meermaals onze feesttoeter horen claxonneren
. Al vrij snel merkte we dat de klap toch wel een impact had gemaakt op de rijbaarheid van de auto. De Twingo maakte een pokkieherrie als je van het gas af ging en te veel toeren maakte. Stuur stond ook enigszins scheef, zelfs na uitlijning van de auto. Een grote hap uit het wiel zal niet geholpen hebben. Stationair was de auto ook een rammelbak. Enfin, alles werkte dus we konden door. We hadden het routeboek gekregen voor de dag dus gingen daarmee aan de slag. Na een lange dag met een vermoeiende rit (en nog een bijna-ongeluk met een dronken Dodge Ram-bestuurder) kwamen we rond 2 uur in de nacht aan. Camping was gesloten, dus toen zijn we maar op een veld in de buurt gaan wildkamperen met een stel runners van de Duitse Carbagerun.
Gezellig sfeertje bij het opzetten van de tenten
'S ochtends was het gelukkig wat beter
Dag 5 konden we weer aansluiten bij de rest van de Carbagerun-kolonne, enigszins verwonderd dat wij uberhaupt nog mee konden rijden. Dag 5 was redelijk uneventful, ook wel zo fijn na twee dagen stress op zo'n 5 uur slaap in totaal. Maakt het feestje aan het einde van de rally des te mooier. De auto is zich ook steeds beter gaan gedragen. Het getril en de gekke geluiden verdwenen geleidelijk aan. Uiteindelijk was er alleen een trilling in het stuur boven de 100-110, maar die was op de terugweg na 1000km snelweg ook redelijk verdwenen. Je zou bijna kunnen zeggen dat de auto weer normaal rijdt. Voor de geïnteresseerden, de auto staat te koop en is makkelijk terug te vinden als je op Autowereld op goedkoopste eerst sorteert.
Na een lange terugrit van 1600km (Boedapest naar de randstad) kwamen we rond 3 uur 's nachts op de zondag thuis. Eindresultaat, gave week gehad ene een slaaptekort opgelopen dat een week later nog niet hersteld is. Volgend jaar weer
Allereerst het oppimpen. Deze keer meer tijd gehad om de auto te pimpen, maar zoals vaker het geval kom je uiteindelijk toch wat dagen te kort. Na project Volvo, een Noorwegen- en Italië-vakantie en Formule 1 bleef er zo'n beetje 1 werkweek over om echt aan de auto te werken. Een dakrek is niet meer gelukt, maar verder is in ieder geval alles dat we aan de auto wilde doen gelukt (zij het tijdens de run). Eindresultaat:
De heenreis en eerste dagen van de reis gingen voorspoedig. Tempo zat er goed in (top van rond de 155 op de Autobahn) en we hadden geen mankementen onderweg. We kwamen vroeg aan op de camping in Slowakije, dus hadden nog wat tijd om de toeter te installeren. Voor vertrek niet aan toegekomen, maar met al het gereedschap mee moet het ook lukken om alles in elkaar te frotten op een akker in zuid-Slowakije. Zo gezegd, zo gedaan, na een avondje beunhazen zat La Cucaracha op de Twingo:
Dag 2 van de rally werd het tijd voor Roemenië. Ik ben best wat Balkan gewend, maar het was toch een aardige cultuurshock. Veel paard en wagens over de weg, onafgebouwde protserige megavilla's en overal dieren op de weg: honden, paarden, koeien, geiten, kippen etc. Wederom geen problemen gehad onderweg. Ook nog een stuk off-road gereden, daar kwam de lichte Twingo met zijn Franse vering erg goed tot zijn recht. Dag 3 ging naar Moldavië. Waar de wegen in Roemenië al niet al te best waren, was Moldavië nog een stapje erger.
De ''snelweg'' is een 8 tot 10 meter brede plak asfalt zonder duidelijke wegbelijning of duidelijk eindpunt. Het enige dat langs de weg te zien is zijn akkers, watermeloenverkopers en extravagante Soviet-bushaltes. Gaaf en bizar land om mee te maken. Helaas kwam in Moldavië ook het probleemloze aspect van onze reis tot een eind. Bij een onduidelijke afslag op de ''snelweg'' kwam een busje met mach jezus langs om de zijkant van de Twingo af te schaven. Gelukkig alleen blikschade maar fijn is anders.
De schade was best aanzienlijk, om maar zo te zeggen. De bumper lag 5 auto's verderop, het wiel stond hartstikke scheef, de ophanging was er ook niet al te best aan toe en de hele zijkant was ingedeukt. Na een 2 uur durende afhandeling met de politie (dank aan Bogdan en zijn vrienden voor het helpen met vertalen), konden we eindelijk door naar de camping. Gelukkig zijn mensen bij de carbagerun altijd bereid om te helpen en was er bij aankomst al een hele groep om te helpen met alles rechttrekken. Zodoende krijg je het tafereel dat er 40 man rond de auto staat terwijl een McDonalds-Volvo en Ford Focus bezig zijn met de ophanging rechttrekken.
.
Het rechttrekken van alles was bijna goed gegaan, helaas begaf de schokbreker het op het laatst toch.
Gescheurd, dus oplossing was lassen of op zoek naar een andere schokbreker. Na lang op zoek geweest te zijn naar een lasapparaat kwamen we erachter dat de enige runner die een lasapparaat bij zich had nog aan de Roemeense kant van de grens stond, dus dan resteert op zoek naar een andere schokbreker. Nog best een karwei, want een oude Twingo is zelfs voor de inwoners van het armste land van Europa te shit om in te rijden. 'S ochtends zijn we uren bezig geweest om welwillende garage te vinden die ons kon helpen. Daar sta je dan, op een bijna leeg vliegveld met een in de poeier gereden auto. Bellen in Moldavië kon niet met ons abonnement, dus alles moest via Whatsapp. Meerdere garages konden geen Engels of wilde niet beginnen aan een Nederlandse schade-auto oplappen, dus even zakte de moed ons in de schoenen. Gelukkig kwam een gouden tip van een mede-runner voor een garage waar ook wat andere runners waren gestrand. Na het opnemen van contact gaven ze aan dat ze ons graag wilde helpen en het ongeluk de dag daarvoor ook zelf hebben zien gebeuren. De garage bood gelijk aan om een takelwagen naar ons toe te sturen en zij waren ook in staat om de enige schokbreker in Balti te traceren. Toch een veel leuker vooruitzicht om aan het einde van de dag weer op weg te kunnen.
Op de takelwagen
En in de garage
Iets voor half 4 's middags leefde de auto weer. De garage was denk ik blij met onze auto, want tijdens het uitlijnen hebben we meermaals onze feesttoeter horen claxonneren
. Al vrij snel merkte we dat de klap toch wel een impact had gemaakt op de rijbaarheid van de auto. De Twingo maakte een pokkieherrie als je van het gas af ging en te veel toeren maakte. Stuur stond ook enigszins scheef, zelfs na uitlijning van de auto. Een grote hap uit het wiel zal niet geholpen hebben. Stationair was de auto ook een rammelbak. Enfin, alles werkte dus we konden door. We hadden het routeboek gekregen voor de dag dus gingen daarmee aan de slag. Na een lange dag met een vermoeiende rit (en nog een bijna-ongeluk met een dronken Dodge Ram-bestuurder) kwamen we rond 2 uur in de nacht aan. Camping was gesloten, dus toen zijn we maar op een veld in de buurt gaan wildkamperen met een stel runners van de Duitse Carbagerun.Gezellig sfeertje bij het opzetten van de tenten
'S ochtends was het gelukkig wat beter
Dag 5 konden we weer aansluiten bij de rest van de Carbagerun-kolonne, enigszins verwonderd dat wij uberhaupt nog mee konden rijden. Dag 5 was redelijk uneventful, ook wel zo fijn na twee dagen stress op zo'n 5 uur slaap in totaal. Maakt het feestje aan het einde van de rally des te mooier. De auto is zich ook steeds beter gaan gedragen. Het getril en de gekke geluiden verdwenen geleidelijk aan. Uiteindelijk was er alleen een trilling in het stuur boven de 100-110, maar die was op de terugweg na 1000km snelweg ook redelijk verdwenen. Je zou bijna kunnen zeggen dat de auto weer normaal rijdt. Voor de geïnteresseerden, de auto staat te koop en is makkelijk terug te vinden als je op Autowereld op goedkoopste eerst sorteert.
Na een lange terugrit van 1600km (Boedapest naar de randstad) kwamen we rond 3 uur 's nachts op de zondag thuis. Eindresultaat, gave week gehad ene een slaaptekort opgelopen dat een week later nog niet hersteld is. Volgend jaar weer
Laatst bewerkt:
944
Kilometervreter
Oeps, gelijk maar gecorrigeerd haha.
Volgens Moldaafse wetgeving waren wij aansprakelijk. Wij probeerde af te slaan bij een doorgetrokken streep op de snelweg. Dat de wederpartij inhaalde bij een doorgetrokken streep en dat de doorgetrokken streep al sinds het Soviet-tijdperk niet meer zichtbaar was deed er niet toe
. Totale schade was € 40 boete voor een ongeluk veroorzaken, € 50 voor de takelwagen en € 130 reparatiekosten, dus de auto is niet total loss! Verzekering zit ook allemaal goed, ben benieuwd of er uberhaupt een factuur uit Moldavië gaat arriveren.
Sanoma
Kilometervreter
Mooi man dat Carbagerun-verhaal! Komen weer allemaal herinneringen boven aan mijn eigen run (járen geleden) 
Jammer van dat ongeluk maar mooi dat alles met jullie goed is afgelopen en je de run hebt kunnen voltooien!
Die kosten voor de boete en reparatie zijn trouwens indrukwekkend laag
Jammer van dat ongeluk maar mooi dat alles met jullie goed is afgelopen en je de run hebt kunnen voltooien!
Die kosten voor de boete en reparatie zijn trouwens indrukwekkend laag
944
Kilometervreter
Leuk om te horen! Welke run heb je destijds meegedaan? Vond het tijdens de run ook leuk om mensen te spreken die al 10-15 haar meerijden.Mooi man dat Carbagerun-verhaal! Komen weer allemaal herinneringen boven aan mijn eigen run (járen geleden)
Jammer van dat ongeluk maar mooi dat alles met jullie goed is afgelopen en je de run hebt kunnen voltooien!
Die kosten voor de boete en reparatie zijn trouwens indrukwekkend laag
Kosten vielen inderdaad mee, voordeel van het armste land van Europa bezoeken. 30 euro voor andere veerpoot en montage, 50 om het wiel uit te balanceren (waarom ze geen nieuwe velg erop wilde zetten blijft een mysterie) en 20 euro voor het uitlijnen. Bumper terugzetten met tie wraps en schroeven was gratis haha.
Sanoma
Kilometervreter
Even teruggekeken maar dat was 2013 alweer.
Toen hadden we een caravan van ruim 5 meter achter de auto hangen
Was inderdaad leuk om te zien wie al vaker hadden meegedaan en wie, net als wij, voor de eerste keer meededen.
Vond de sfeer erg leuk al waren er wel een aantal bij die zich gedroegen alsof zij de meest belangrijke/populaire mensen van de run waren... maar ach, die een beetje ontlopen en dan was er niks aan de hand
Reparaties met tiewraps en schroeven zijn ook erg Carbagerun-stijl.
Wij hadden destijds een lekkage in de radiator gerepareerd door rauwe eieren in het koelsysteem te mikken
