meneer V
Startmotor
Dag allen,
Mijn verhaal begint in Januari 2026. Op dat moment staan hier 2 brandstofautos op de oprit: een Saab 9-5 en een Alfa Romeo MiTo. Beide zijn echter niet zuinig en omdat ik 70 kilometer per dag rij, overweeg ik een van de 2 in te ruilen op een EV. Ik heb een eigen oprit en zonnepanelen, dus financieel zou dat slim zijn. Daarom heb ik een testrit geboekt met een Huyndai Ioniq (eerste generatie) en een Renault Zoë. Ik heb mezelf een budget van om en nabij de 10.000 euro gesteld, vandaar deze modellen. Beiden vallen echter enorm tegen. De Hyundai rijdt fijn maar de accu is af; 80% SOH en een giga celspanning-verschil waarschuwing op de Aviloo test. De Renault voelt krap en erg onvolwassen. Het is een sympathiek karretje, maar niet voor mij. Ik besluit dat de tijd er niet rijp voor is en dat ik de aankoop van een EV nog een jaartje uitstel. Ik kan m'n budet dan wat ophogen en verder kijken.
In Februari slaat het noodlot echter toe. Mijn Alfa Romeo is mijn dagelijkse auto; hij is (ten opzichte van de Saab) relatief zuinig en er kan eventueel e10 in. Op een druilerige woensdag rij ik naar mijn werk in Groningen. Het is regenachtig maar wel al een week dooi en 8 graden, dus ik hou geen rekening met eventuele gladheid. Bovendien zitten er vrij verse Pirelli P-zero bandjes onder dus ik vertrek vol goede moed. Ik draai de A28 af richting Groningen centrum, sla linksaf de Brailleweg op, ga met een gangetje of 40 de flauwe bocht naar rechts in en voel vervolgens de achterkant om komen. Ik heb nog net tijd om "huh wat is dit nou weer?" te denken en eindig met een lage snelheid tegen een lantaarnpaal. Conclusie: voorkant compleet in de kreukels, carterpan gescheurd en een krom chassis. Total Loss.
Toch maar eerder op zoek naar de EV. Ik tank met de Saab wekelijks voor meer dan 100 euro benzine en op een gegeven moment gaat dat vervelen. Ik stel de volgende eisen:
- een budget van maximaal 15.000 euro. Bij een perfecte wagen ben ik eventueel bereid om dit iets op te rekken.
- idealiter meer dan 300 kilometer praktijkbereik. Meestal rij ik 70km per dag, maar sporadisch rij ik het dubbele en ik vind het fijn om een comfortable range te hebben. Buiten dat wonen m'n ouders 550km verderop in het buitenland en ik wil daar het liefst met 1 of 2 laadstops naartoe kunnen rijden. Mede daarom moet de auto kunnen snel laden.
Na het afstruinen van het internet kom ik uiteindelijk uit bij de Kia e-Niro en Hyundai Kona electric. Ik vind de Kona eigenlijk niet mooi en de Kia is iets praktischer, dus de Kona valt af. Wat ik voornamelijk over dit platform tegen kom als potentieel euvel is het zogeheten "wheel of fortune" probleem; de lagers in de motor of bak gaan stuk wat leidt tot een ratelend geluid en uiteindelijk grote schades.
Ik struin even verder en kom ook nog de Ampera-e tegen als kanshebber. Ik was dit model een soort van vergeten, want je ziet ze haast nooit. Ik kan weinig vinden over problemen met deze auto's behalve dat sporadisch een snellader kapot gaat en dat ze niet geroemd worden om hun comfort. Ik verwacht weinig van de Ampera, maar zowel deze als de Niro te gaan testen.
Dat brengt ons in de tegenwoordige tijd. De afgelopen dagen heb ik 2 Niro's en een Ampera getest. Ik begin gelijk met het grote voordeel van de Ampera: de prijs. Beide Niro's zijn 15.000 euro en de Ampera net geen 12.000 euro. Dit is een serieus verschil en voor mij een zwaar wegend punt. Buiten dat komt de Ampera met 6 maanden (niet-bovag) garantie en bij een van de Niro's moet ik bijbetalen voor Autotrust garantie. De Niro is een verfijndere auto met een betere interieurafwerking, maar ik moet zeggen dat de Ampera me niet tegen viel. Het rijgedrag van beide auto's viel me niet tegen; de Kia voelde iets comfortabeler en de Opel wat speelser. De Kia is echter wel luxer. Deze heeftt een standkachel, achteruitrijcamera en een mooier infotainment systeem met eigen navigatie, waar de Ampera het met Android Auto moet doen. De Kia voelt simpelweg een slagje nieuwer en iets volwassener. Desalniettemin ben ik van beide modellen gecharmeerd.
Dat brengt me bij de nadelen. In 1 van de Niro's viel me iets op; in de hoogste regeneratie-stand was er een rateltje hoorbaar wanneer ik het stroompedaal heel licht indrukte; zeg maar op de grens van regeneren en accelereren. Alleen in dat specifieke scenario was er een ratelend geluid hoorbaar, verder niet. Het klonk wel als het "wheel of fortune" probleem dat men op het internet beschrijft. Wat met opviel is dat de Opel het ook had, terwijl ik niet heb kunnen vinden dat de Ampera's problemen met de aandrijflijn hebben. Dat brengt me bij mijn eerste concrete adviesvraag:
Is dit iets om me zorgen over te maken en een reden om deze auto's niet te kopen? Beide wagens met dit geluidje reden verder prima, maar de andere Niro had dit geluid niet. Omdat de Opel het ook had, vraag ik me af of het niet een soort "producteigenschap van een EV" kan zijn.
Ik had deze vraag reeds op het prachtige Reddit gesteld en daar opperde iemand terecht: "Ik zou de Kia nemen, de Ampera is een GM product en sinds Stellantis eigenaar van Opel is, zijn de onderdelen slecht te verkrijgen en kan niet elke dealer er meer aan werken". Dat is uiteraard een puntje. De Ampera is in feite een Chevrolet Bolt en deelt voor zover ik weet geen platform met een Europees model. Dat brengt me bij de 2e adviesvraag:
Zijn onderdelen en ondersteuning daadwerkelijk een probleem bij een Ampera-e of valt dit allemaal wel mee?
Ik zit een beetje in twijfel wat voor mij de beste optie is. De Kia is objectief een iets betere auto; nieuwer, comfortabeler, luxer en met een dealernetwerk in het land. Wel duurder. Ik vind de Opel een sympathiek, eigenzinnig ding. Iets minder praktisch, veel minder mooi afgewerkt maar wel geinig vorm gegeven. Bovendien veel goedkoper, maar het rateltje dat ik hoor als ik tussen regenereren en accelereren in hang knaagt.
Jullie mening en advies zijn gewenst!
Mijn verhaal begint in Januari 2026. Op dat moment staan hier 2 brandstofautos op de oprit: een Saab 9-5 en een Alfa Romeo MiTo. Beide zijn echter niet zuinig en omdat ik 70 kilometer per dag rij, overweeg ik een van de 2 in te ruilen op een EV. Ik heb een eigen oprit en zonnepanelen, dus financieel zou dat slim zijn. Daarom heb ik een testrit geboekt met een Huyndai Ioniq (eerste generatie) en een Renault Zoë. Ik heb mezelf een budget van om en nabij de 10.000 euro gesteld, vandaar deze modellen. Beiden vallen echter enorm tegen. De Hyundai rijdt fijn maar de accu is af; 80% SOH en een giga celspanning-verschil waarschuwing op de Aviloo test. De Renault voelt krap en erg onvolwassen. Het is een sympathiek karretje, maar niet voor mij. Ik besluit dat de tijd er niet rijp voor is en dat ik de aankoop van een EV nog een jaartje uitstel. Ik kan m'n budet dan wat ophogen en verder kijken.
In Februari slaat het noodlot echter toe. Mijn Alfa Romeo is mijn dagelijkse auto; hij is (ten opzichte van de Saab) relatief zuinig en er kan eventueel e10 in. Op een druilerige woensdag rij ik naar mijn werk in Groningen. Het is regenachtig maar wel al een week dooi en 8 graden, dus ik hou geen rekening met eventuele gladheid. Bovendien zitten er vrij verse Pirelli P-zero bandjes onder dus ik vertrek vol goede moed. Ik draai de A28 af richting Groningen centrum, sla linksaf de Brailleweg op, ga met een gangetje of 40 de flauwe bocht naar rechts in en voel vervolgens de achterkant om komen. Ik heb nog net tijd om "huh wat is dit nou weer?" te denken en eindig met een lage snelheid tegen een lantaarnpaal. Conclusie: voorkant compleet in de kreukels, carterpan gescheurd en een krom chassis. Total Loss.
Toch maar eerder op zoek naar de EV. Ik tank met de Saab wekelijks voor meer dan 100 euro benzine en op een gegeven moment gaat dat vervelen. Ik stel de volgende eisen:
- een budget van maximaal 15.000 euro. Bij een perfecte wagen ben ik eventueel bereid om dit iets op te rekken.
- idealiter meer dan 300 kilometer praktijkbereik. Meestal rij ik 70km per dag, maar sporadisch rij ik het dubbele en ik vind het fijn om een comfortable range te hebben. Buiten dat wonen m'n ouders 550km verderop in het buitenland en ik wil daar het liefst met 1 of 2 laadstops naartoe kunnen rijden. Mede daarom moet de auto kunnen snel laden.
Na het afstruinen van het internet kom ik uiteindelijk uit bij de Kia e-Niro en Hyundai Kona electric. Ik vind de Kona eigenlijk niet mooi en de Kia is iets praktischer, dus de Kona valt af. Wat ik voornamelijk over dit platform tegen kom als potentieel euvel is het zogeheten "wheel of fortune" probleem; de lagers in de motor of bak gaan stuk wat leidt tot een ratelend geluid en uiteindelijk grote schades.
Ik struin even verder en kom ook nog de Ampera-e tegen als kanshebber. Ik was dit model een soort van vergeten, want je ziet ze haast nooit. Ik kan weinig vinden over problemen met deze auto's behalve dat sporadisch een snellader kapot gaat en dat ze niet geroemd worden om hun comfort. Ik verwacht weinig van de Ampera, maar zowel deze als de Niro te gaan testen.
Dat brengt ons in de tegenwoordige tijd. De afgelopen dagen heb ik 2 Niro's en een Ampera getest. Ik begin gelijk met het grote voordeel van de Ampera: de prijs. Beide Niro's zijn 15.000 euro en de Ampera net geen 12.000 euro. Dit is een serieus verschil en voor mij een zwaar wegend punt. Buiten dat komt de Ampera met 6 maanden (niet-bovag) garantie en bij een van de Niro's moet ik bijbetalen voor Autotrust garantie. De Niro is een verfijndere auto met een betere interieurafwerking, maar ik moet zeggen dat de Ampera me niet tegen viel. Het rijgedrag van beide auto's viel me niet tegen; de Kia voelde iets comfortabeler en de Opel wat speelser. De Kia is echter wel luxer. Deze heeftt een standkachel, achteruitrijcamera en een mooier infotainment systeem met eigen navigatie, waar de Ampera het met Android Auto moet doen. De Kia voelt simpelweg een slagje nieuwer en iets volwassener. Desalniettemin ben ik van beide modellen gecharmeerd.
Dat brengt me bij de nadelen. In 1 van de Niro's viel me iets op; in de hoogste regeneratie-stand was er een rateltje hoorbaar wanneer ik het stroompedaal heel licht indrukte; zeg maar op de grens van regeneren en accelereren. Alleen in dat specifieke scenario was er een ratelend geluid hoorbaar, verder niet. Het klonk wel als het "wheel of fortune" probleem dat men op het internet beschrijft. Wat met opviel is dat de Opel het ook had, terwijl ik niet heb kunnen vinden dat de Ampera's problemen met de aandrijflijn hebben. Dat brengt me bij mijn eerste concrete adviesvraag:
Is dit iets om me zorgen over te maken en een reden om deze auto's niet te kopen? Beide wagens met dit geluidje reden verder prima, maar de andere Niro had dit geluid niet. Omdat de Opel het ook had, vraag ik me af of het niet een soort "producteigenschap van een EV" kan zijn.
Ik had deze vraag reeds op het prachtige Reddit gesteld en daar opperde iemand terecht: "Ik zou de Kia nemen, de Ampera is een GM product en sinds Stellantis eigenaar van Opel is, zijn de onderdelen slecht te verkrijgen en kan niet elke dealer er meer aan werken". Dat is uiteraard een puntje. De Ampera is in feite een Chevrolet Bolt en deelt voor zover ik weet geen platform met een Europees model. Dat brengt me bij de 2e adviesvraag:
Zijn onderdelen en ondersteuning daadwerkelijk een probleem bij een Ampera-e of valt dit allemaal wel mee?
Ik zit een beetje in twijfel wat voor mij de beste optie is. De Kia is objectief een iets betere auto; nieuwer, comfortabeler, luxer en met een dealernetwerk in het land. Wel duurder. Ik vind de Opel een sympathiek, eigenzinnig ding. Iets minder praktisch, veel minder mooi afgewerkt maar wel geinig vorm gegeven. Bovendien veel goedkoper, maar het rateltje dat ik hoor als ik tussen regenereren en accelereren in hang knaagt.
Jullie mening en advies zijn gewenst!