rke
Kilometervreter
Stel, je bent wat ouder.
De wilde haren zijn uitgevallen, de leesbril is onmisbaar, de tandjes liggen bij de tandarts in de prullenbak en in de dagelijkse file valt steeds beter op hoeveel drammende dwazen er zijn.
In mooi Rotterdams in een showroom vol glimmend spul vraag je: "Zeg autoverkopert, heb jij een guitig botsdoosje voor mijn?"
Zo is het bij mij niet gegaan. De leeftijd van de leesbril en dergelijke, dat klopt wel maar ik kreeg een Dacia Duster aangeboden. Stoffel (zo heet mijn Duster), kwam met gastank en trekhaak en, minstens zo belangrijk volgens mijn eega, hij mag de caravan trekken. Dus rij ik tegenwoordig in een Dacia Duster 1.6 4x4 met lpg en trekhaak.
Stoffel is een fijn karretje. Er zit geen vrachtwagenmotor in, als je even wil invoegen kan je beter een versnelling met een laag cijfer uitzoeken in plaats van te vertrouwen op het koppel. En Stoffel laat het weten als er gewerkt moet worden, iets wat het genot van een muziekje wel wat onderdrukt. Maar Stoffel zit heerlijk. De stoelen zijn goed en om in te stappen hoef je geen cursus limbo dansen te doen, de instap is heerlijk hoog.
Uiteraard is Stoffel niet voorzien van de gehele catalogus van elektrisch speelgoed; Stoffel is door Renault in de markt gezet als een budget automobiel en je vindt dus ook bij de achterdeuren handgezwengelde ramen. Die achter-deur-ramen zijn gadgets waarvan je misbruik kan maken door ze als passagier rijdend open te maken en dan te checken of de ruimte gaat resoneren. Al is het maar zodat het keffertje met de neus buiten de auto kan hangen.
Stoffel nodigt niet uit tot scheuren. Ik heb in Stoffel sterk de neiging niet sneller te rijden dan de roverheid toestaat. Je kan wel met vier volwassen Nederlanders in de auto en ook dan kan je nog steeds goed zitten. Er is hoofd-, been- en armruimte voor iedereen. De constructie is misschien wat minder sterk als gewenst, mijn auto heeft dankzij deze oude man wel enkele sporen van een bewegende carrosserie.
Een ander klein puntje van kritiek: in mijn exemplaar zijn de gordels op de achterbank onderling niet uitwisselbaar. De ene gesp past niet in een andere sluiting en vice versa. Dit kan natuurlijk een grapje van de vorige eigenaar zijn, een kwestie van een willekeurig setje gordels kopen en die monteren. De LPG tank is door de gasboer keurig ingebouwd en ik heb mij laten vertellen dat hij netter zit dan Dacia (of de importeur) het zelf doet. Het nippel zit keurig naast de tankdop en met een netto inhoud van meer dan 50 liter kan je nog een aardig stukje tuffen. Als ik even doorzeur over het vulnippel: je moet bij de pomp wel de gasslang rustig los maken anders heb je net zo'n klein deukje als ik naast de tankklep.
Het grote voordeel van LPG laat zich heel snel uitleggen: 77 ct/liter.
Een nadeel van LPG is de ruimte die de gastank in beslag neemt. Het is een zware tank die op de plaats van het reservewiel komt en dat merk je in mijn Duster aan een verhoogde laadvloer (10 cm) en een reservewiel aan de linkerkant van de kofferbak. Er blijft dus weinig kofferbak over (voor een SUV weinig...), de achterbank neerklappen heeft minder zin dan je zou vermoeden en het doekje over de laadruimte past niet meer.
De rest van de auto riekt ook wel wat naar budget. Bij het schakelen van vijf naar zes moet je wel even opletten dat je de zes selekteert (en niet vier) maar daar staat wel een "korte een" tegenover. Die korte eerste versnelling met vierwiel-lock kan voor erg veel kracht in het terrein zorgen en dat is bruikbaar als je de caravan van een camping afsleept waar eigenlijk geen caravans mogen komen. Of een dame in nood helpt die de aangedreven wielen van haar camper lekker diep in het zand van de strandcamping ingegraven had.
Indrukwekkend hoeveel kracht zo'n Roemeense tractor dan heeft, de sleepkabel is er nog steeds stuk van.
Als reisauto is hij comfortabel geveerd. Lees: het is geen sportwagen waarmee je bij ieder dubbeltje kan vertellen of kop of munt boven ligt. Hij heeft wat neiging tot overhangen en schommelen, ik vrees nog steeds dat ik vandaag of morgen op een spiegel de bocht door schuif. Maar dat hoort bij de moderne hoge bouw van automobielen, een laag zwaartepunt en hoge instap gaat slecht samen.
Kortom: het heeft er alle schijn van dat Stoffel een blijvertje is. De eerste 70k is afgetikt, nu de volgende tonnetjes.
De wilde haren zijn uitgevallen, de leesbril is onmisbaar, de tandjes liggen bij de tandarts in de prullenbak en in de dagelijkse file valt steeds beter op hoeveel drammende dwazen er zijn.
In mooi Rotterdams in een showroom vol glimmend spul vraag je: "Zeg autoverkopert, heb jij een guitig botsdoosje voor mijn?"
Zo is het bij mij niet gegaan. De leeftijd van de leesbril en dergelijke, dat klopt wel maar ik kreeg een Dacia Duster aangeboden. Stoffel (zo heet mijn Duster), kwam met gastank en trekhaak en, minstens zo belangrijk volgens mijn eega, hij mag de caravan trekken. Dus rij ik tegenwoordig in een Dacia Duster 1.6 4x4 met lpg en trekhaak.
Stoffel is een fijn karretje. Er zit geen vrachtwagenmotor in, als je even wil invoegen kan je beter een versnelling met een laag cijfer uitzoeken in plaats van te vertrouwen op het koppel. En Stoffel laat het weten als er gewerkt moet worden, iets wat het genot van een muziekje wel wat onderdrukt. Maar Stoffel zit heerlijk. De stoelen zijn goed en om in te stappen hoef je geen cursus limbo dansen te doen, de instap is heerlijk hoog.
Uiteraard is Stoffel niet voorzien van de gehele catalogus van elektrisch speelgoed; Stoffel is door Renault in de markt gezet als een budget automobiel en je vindt dus ook bij de achterdeuren handgezwengelde ramen. Die achter-deur-ramen zijn gadgets waarvan je misbruik kan maken door ze als passagier rijdend open te maken en dan te checken of de ruimte gaat resoneren. Al is het maar zodat het keffertje met de neus buiten de auto kan hangen.
Stoffel nodigt niet uit tot scheuren. Ik heb in Stoffel sterk de neiging niet sneller te rijden dan de roverheid toestaat. Je kan wel met vier volwassen Nederlanders in de auto en ook dan kan je nog steeds goed zitten. Er is hoofd-, been- en armruimte voor iedereen. De constructie is misschien wat minder sterk als gewenst, mijn auto heeft dankzij deze oude man wel enkele sporen van een bewegende carrosserie.
Een ander klein puntje van kritiek: in mijn exemplaar zijn de gordels op de achterbank onderling niet uitwisselbaar. De ene gesp past niet in een andere sluiting en vice versa. Dit kan natuurlijk een grapje van de vorige eigenaar zijn, een kwestie van een willekeurig setje gordels kopen en die monteren. De LPG tank is door de gasboer keurig ingebouwd en ik heb mij laten vertellen dat hij netter zit dan Dacia (of de importeur) het zelf doet. Het nippel zit keurig naast de tankdop en met een netto inhoud van meer dan 50 liter kan je nog een aardig stukje tuffen. Als ik even doorzeur over het vulnippel: je moet bij de pomp wel de gasslang rustig los maken anders heb je net zo'n klein deukje als ik naast de tankklep.
Het grote voordeel van LPG laat zich heel snel uitleggen: 77 ct/liter.
Een nadeel van LPG is de ruimte die de gastank in beslag neemt. Het is een zware tank die op de plaats van het reservewiel komt en dat merk je in mijn Duster aan een verhoogde laadvloer (10 cm) en een reservewiel aan de linkerkant van de kofferbak. Er blijft dus weinig kofferbak over (voor een SUV weinig...), de achterbank neerklappen heeft minder zin dan je zou vermoeden en het doekje over de laadruimte past niet meer.
De rest van de auto riekt ook wel wat naar budget. Bij het schakelen van vijf naar zes moet je wel even opletten dat je de zes selekteert (en niet vier) maar daar staat wel een "korte een" tegenover. Die korte eerste versnelling met vierwiel-lock kan voor erg veel kracht in het terrein zorgen en dat is bruikbaar als je de caravan van een camping afsleept waar eigenlijk geen caravans mogen komen. Of een dame in nood helpt die de aangedreven wielen van haar camper lekker diep in het zand van de strandcamping ingegraven had.
Indrukwekkend hoeveel kracht zo'n Roemeense tractor dan heeft, de sleepkabel is er nog steeds stuk van.
Als reisauto is hij comfortabel geveerd. Lees: het is geen sportwagen waarmee je bij ieder dubbeltje kan vertellen of kop of munt boven ligt. Hij heeft wat neiging tot overhangen en schommelen, ik vrees nog steeds dat ik vandaag of morgen op een spiegel de bocht door schuif. Maar dat hoort bij de moderne hoge bouw van automobielen, een laag zwaartepunt en hoge instap gaat slecht samen.
Kortom: het heeft er alle schijn van dat Stoffel een blijvertje is. De eerste 70k is afgetikt, nu de volgende tonnetjes.
