La dolce vita

[Alfista]

Welkom in onze eigen Italiaanse hoek. De digitale stamkroeg, vaste ontmoetingsplaats voor iedereen met een onverklaarbaar zwak voor Italiaanse auto's. Of je nu dagelijks met een grote glimlach een Fiat door het verkeer stuurt, verliefd staart naar een Ferrari of een klassieke Alfa Romeo of Lancia onder een doek in de garage hebt staan: hier draait het om de gedeelde passie.

Deel hier dus vooral waar je mee bezig bent. Gooi de foto's van je lopende project online, vertel over die mooie roadtrip naar het zuiden, deel foto's van een mooie oldtimer die je onderweg bent tegengekomen of laat gewoon zien hoe strak je wagen erbij staat na een stevige wasbeurt in het weekend. Ook als je zin hebt in een gezellige babbel: dit is de plek.

En omdat de passie voor Italiaanse auto's vaak hand in hand met de liefde voor het land zelf: gooi gerust je verhalen over de cultuur, tips voor dat ene geweldige Toscaanse restaurantje of je favoriete wijnstreek in de groep. La dolce vita stopt tenslotte niet zodra je de motor afzet.

Om het hier gezellig te houden, bewaren we het autonieuws voor de andere delen van het forum. Dit is dus niet de plek waar we de laatste persberichten, geruchten over nieuwe modellen of verkoopcijfers bespreken. Schuif lekker aan, stel jezelf even voor en laat maar horen wat je bezig houdt!

 

[Alfista]

Dit weekend vind je me in Perugia, voor de Coppa della Perugina (7 tot 10 mei 2026). Dit is een historische herdenking van de internationale autorace uit de jaren 1920, nu voorbehouden aan klassieke auto's geproduceerd tot 1965.

Ik moet mijn foto's nog ordenen, maar wil jullie alvast deze Alfa Romeo Montreal niet onthouden.

 

[Alfista]

Een Autobianchi Bianchina Trasformabile Special uit 1959.

Foto: Coppa della Perugina (9 mei 2026)

 

[Jelle 6904957]

Italiaanse autos komen toch altijd beter uit de verf in een Italiaanse omgeving. Heel mooi!

 

[Alfista]

Een Alfa Romeo Giulietta Berlina (1955-1965) als auto van de Italiaanse Polizia Stradale (de wegpolitie).

Deze olijfgroene tint ('Grigio Verde') was destijds de standaardkleur voor Italiaanse politievoertuigen, voordat ze in latere decennia overstapten op het bekendere lichtblauw met wit. Op de neus zie je een blauwe sticker met een gouden centaur, het officiële logo van de Polizia Stradale.

 

[Alfista]

Alfa Romeo 1900 Berlina, een absoluut icoon uit de jaren '50.

De 1900 (geïntroduceerd in 1950) was de allereerste Alfa Romeo die op een echte productielijn in grote series werd gebouwd. Voor de Tweede Wereldoorlog bouwde Alfa Romeo vooral peperdure chassis waar koetswerkbouwers dan een body op zetten. De 1900 was hun eerste stap naar moderne massaproductie.

Het was de eerste Alfa met een zelfdragende carrosserie (unibody), links stuur als standaard, én hij introduceerde de legendarische 'Bialbero' viercilinder motor met dubbele bovenliggende nokkenassen, een ontwerp dat decennialang de basis zou vormen voor Alfa-motoren.

Alfa Romeo adverteerde deze auto destijds met een briljante, veelzeggende slogan: "La berlina da famiglia che vince le corse" (De gezinsauto die races wint). Ondanks dat het een ruime en comfortabele vierdeurs sedan was, was hij razendsnel en enorm succesvol in de autosport.

 

[Alfista]

Lancia Flaminia, en om precies te zijn een Convertibile met een carrosserie die ontworpen en gebouwd is door het beroemde Italiaanse ontwerphuis Touring (Carrozzeria Touring Superleggera).

• Superleggera-constructie: Het koetswerk is gebouwd volgens de 'Superleggera'-methode (wat letterlijk 'superlicht' betekent). Dit was een gepatenteerde techniek van Touring waarbij lichte aluminium carrosseriepanelen over een fijnmazig stalen buizenframe werden gemonteerd, wat de auto lichter en wendbaarder maakte.
• Baanbrekende V6: Onder de motorkap met de slanke luchthapper ligt een V6-motor. Lancia was de allereerste autofabrikant ter wereld die succesvol V6-motoren in productieauto's toepaste (een traditie die begon bij zijn voorganger, de Aurelia).
• Dubbele koplampen: Aan de vier koplampen aan de voorzijde kun je afleiden dat dit een van de latere modellen uit de reeks is. De eerste series van deze Flaminia Touring hadden namelijk enkele koplampen.

 

[Alfista]

Fiat 'Siluro' (wat torpedo betekent) of een Sport Special.

In de jaren '30, '40 en vroege jaren '50 was het in Italië enorm populair om voor wegraces en heuvelklims eigen, lichte racewagentjes te bouwen. Deze werden in kleine oplages of zelfs als unieke stukken gebouwd door onafhankelijke koetswerkbouwers of handige privécoureurs (in de autowereld worden deze unieke Italiaanse bouwsels vaak Etceterini genoemd).
Ze gebruikten daarvoor de uiterst robuuste en toegankelijke basis van bestaande, alledaagse Fiats. Onder die gestroomlijnde huid schuilt hoogstwaarschijnlijk het ingekorte chassis en de mechaniek van een vooroorlogse Fiat 500 'Topolino' of een Fiat 1100.

 

[Quadrifoglio Verde]

Leuk, een Italiaans topic! Vroeger was die er ook, maar die is helaas al lang geleden doodgebloed. We hebben toen zelfs nog een keer een meeting gehad, 2006 was dat zag aan de foto's. Gewoon alweer 20 jaar geleden... De groene 146 vooraan was van mij.

Mijn auto's zullen bekend zijn, er is een topic van. Een rode Giula 2.0T uit 2019 en een 75 V6 uit 1987 die helaas bij de garage staat op het moment ivm met een lekke koppakking (zeer waarschijnlijk).

Misschien is het leuk als Alfista ook wat vertelt over zijn auto? Of is die prachtige Verder Montreal Giulia Q van jou? In dat geval zou ik heel snel een topic van je auto aanmaken

 

[Alfista]

Mooi, ik wil mijn collectie gerust hier eens neerzetten. Zal ik doen als we weer thuis zijn. De Q is inderdaad van ons. Ben ik zuinig op.
Verder een Jaguar E-pace diesel, al is die aan vervanging toe, een Ford Mustang, een Ford Puma (vrouw) en ook een Fiat Grande Panda hybrid voor onze dochter.

 

[Alfista]

In Italië een boete krijgen voor foutief parkeren. Ik dacht dat dat onmogelijk was. Niet dus...

 

[MarcusF1]

Je zult me qua persoonlijke auto niet snel vinden in een Italiaan, al blijft het natuurlijk wel prachtig. Als het op de formule 1 aankomt, ben ik al jaren fan van Ferrari. Dus er is ergens wel een zwak voor Italië, al zal je me normaal in het Teutonen topic vinden.

Maar ik mocht een week of twee geleden mee met een hele goed vriend van me. Hij heeft vorig jaar een Ferrari 360 Modena gekocht, waar hij aardig mee door Europa scheurt. In de korte periode heeft hij er al ruim 15.000km bijgezet, dus een garage queen is het zeker niet. En met dit tripje, kon ik dus aansluiten. Zijn vrouw en de mijne waren ook erg blij, want het was op moederdag. Die hebben dus gezellig samen iets gedaan, ik moet het dus nog een keertje goed maken.

Onze dag begon bij Kaeve in Uden, waar al het mooie Italiaanse spul in slagvolgorde klaar stond voor de start van de toerrit. Uiteindelijk zijn we met een 25 auto's gaan rijden.

Binnen stond ook mooi spul, waaronder een straaljager. Stiekem ben ik ook verliefd geworden op de gouden 107 SLC, was best een knappe auto met de 3,5l M116 die ook in mijn S-klasse ligt.

Een leuke basis Delta:

Een net zo leuke, maar niet zo basis Delta, een 037 en 4x4x4 Panda's aan de muur. Met prijzen hoger dan voor die SLC

Daarna was het tijd voor de toerrit. Eentje van een heel ander kaliber dan ik gewend ben van alle Mercedes clubs over de jaren. Hier heb je natuurlijk geen last van iemand met een 200D met 65pk, die niet meekomt met de rest. Dus het gros van de wegen waren wat ruimere doorgaande wegen.
Al met al werd er erg netjes gereden, vond ik. En bijna iedereen reed als een jongetje van 16 op een scooter. Gas los en dan weer optrekken. Ik was ook echt onder de indruk van hoe hard je zo'n 360 een haakse bocht om kunt hoeken, zonder ook maar 1mm onderstuur te krijgen. Wat een auto!

Wat ook een (voor mij) nieuw concept was, was dat de club zijn eigen spotters heeft. De route is ook geheim, alleen voor een mannetje of 3 niet. Die staan dan langs de route en maken mooie plaatjes onderweg:

De route stuurde ons naar Stradale in Roermond, waar ook volop moois stond te schitteren. Wel veel auto's die in 20-30 jaar maar een handje vol keren buiten zijn geweest. Kilometerstanden van onder de 10.000 kilometer waren meer regel dan uitzondering leek het wel. Dat is toch wel zonde als je het mij vraagt, zoals die rode F430 op de voorgrond. Die had net iets meer dan 6.000km op de teller:

Een Alfa RZ cabriolet

En wat mij betreft de mooiste Ferrari ooit, de 575 Maranello. Dikke V12, lange neus en alles klopt gewoon. Hij was alleen niet rood. Dus ik heb hem daar maar laten staan. En er stond inderdaad ook nog een verdwaalde Z8. Die gaan ook niet meer voor Z8e prijsjes weg, zeg...

Ook deze maar laten staan, het was geen Monospecchio, dus dan hoef ik hem niet.

En de laatste beauty binnen was toch wel deze F355 F1 GTB in Azzurro Dino. Prijs op aanvraag, dus maar niet gevraagd.

En buiten stond nog een 296 Speciale, die pas sinds begin april op kentekenstond. Met een catalogus prijs van ruim 630.000 euro. De f*ck.....

Wat ook bijzonder was aan de proefrit was de techniek. De gemiddelde Mercedes blijft wel lopen, maar we zijn in die 100km toch 1 Ferrari F355 verloren die op de ANWB moest wachten. En volgens die maat van me was het een goede dag, want zijn F1 versnellingsbak gaf maar 1 error onderweg. Je moet zo'n auto toch met een andere mind set rijden.

Hij heeft tegenwoordig ook een pak worstenbroodjes in zijn frunk liggen; 5 minuutjes op de uitlaat en je hebt iets te eten terwijl je op de pechhulp wacht.

Mooi een een keertje ondergedompeld te zijn in La Dolce Vita. De club mensen hield echt van het rijden met de auto's, dus de autoliefde was er zeker te merken. Maar ik blijf toch lekker bij het merk met de ster en ik rijd zo nu en dan lekker mee met m'n maat. Het beste van twee werelden

Ciao Tutti!

PS. terug naar huis spotte ik nog deze 107 cabriolet; ik begin toch wel meer een zwak te krijgen voor dit model en hij achtervolgt me, ik zie ze steeds meer. Moet ik toch een keertje terug naar Keave voor de goude?