MACHINER
Kilometervreter
Na een tijdje meelezen of dit forum bedacht dat ik het wel prettig is om mens en machine voor te stellen, en wellicht is er van 'der wagen' nog wat bij te houden aan lichte modificaties in de toekomst.
De persoon in kwestie.
Geboren en getogen Veluwenaar die langzaam maar zeker de vier kruisjes nadert, voor de directrice/teerbeminde verhuisd van de zuidkant naar de noordwest hoek, waar we inmiddels 13 jaar neergestreken zijn in het buitengebied op de grens van bos en weilanden. Voor mij van agrarische komaf heerlijk buiten leven.
Van jongs af aan gevoed met liefde voor techniek, pa was naast boer zeer handig knutselaar, en die genen schijnen erfelijk te zijn als ik naar ons zoontje van 6 kijk. Via verschillende bedrijven van allround monteur getransformeerd naar electro engineer, gelukkig kan ik thuis genoeg de handjes laten wapperen om het niet te verleren. Regelmatig bij allehande machines en in voertuigen te vinden, vandaar dat ik deze nickname wel passend vond.
De bestuurlijke carriere op vier wielen begon rond 12/13 op de trekker, vanaf mn 16e (certicifaat) veel op de weg gezeten met landbouwmachines, zodanig dat mijn instructeur auto 5 lessen nodig had om de aangeleerde gewoontes eruit te krijgen. Na het halen van B kon de fiets eigenlijk direct met pensioen, want de eerste wagen stond al thuis in de schuur. Een VW Vento met 2.8 VR6 blok...ik heb 18 jaar later nog spijt dat ik die auto weggedaan heb, al dacht mijn portemonnee daar toen heel anders over
In die tijd was ik servicemonteur, en na ons trouwen werd de Vento weinig meer gebruikt, aangezien vrouwlief over een behoorlijk nieuwe Polo blauw emotieloos 1.2 beschikte..vooral mooi goedkoop, lol was mi ver te zoeken met dat ding. De Vivaro 2.0 TCDI die mijn broodheer me toen gunde trok een stuk rapper ondanks 2,4 ton schoon aan de haak.
Na wisselen van werkgever ben ik met de Polo gaan rijden ivm afstand woon/werk. en heeft mijn vrouw een Ignis sport gereden, zo'n leuk geel apparaat met witte velgjes.
Door de jaren heen, verandering van job en ontvangen van 2 kids hebben we stiekemerweg toch een behoorlijk wagenpark 'getest' om het zo maar te omschrijven. van de Polo en Ignis overgegaan op een Octavia Combi RS, ook een bijzonder leuk stuk speelgoed.
Toen deze richting de drie ton ging een jonge Tiguan 1.5 TFSI aangeschaft, prima auto na een visite in Lochem, maar ik ben niet gek op 1.5 en wat zwaardere auto's.
Als side piece kwam er een Swift sport op de dam, ook een 1.5, maar dan veel leuker om mee te 'spelen'.
Toen dochterlief deze wereld kwam ontdekken zat zoolief nog in de buggy, en zelfs de koffer van een Tiguan vonden we te klein, dus overgeschakeld op een maat groter, een Q7 zespitter. Het was dat ik al eeuwige trouw beloofd had, anders was ik mn hart kwijtgeraakt vrees ik...heerlijke auto. Vond ook mijn geliefde, die em met succes claimde voor haar ritten.
Niet getreurd, met twee kinderstoeltjes in de Swift is dat niet de meest ruime auto als pa en ma de 1,80 voorbij gaan, dus werd de Swiffer vervangen voor een Golf 7, ook weer een 1.5, maar daar was nog goed mee te leven.
Nadat zoonlief de buggy vaarwel zei werd de Q7 toch wat groot en lomp voor de dagelijkse schooltaxi, en met veel korte ritjes een behoorlijke slijtageslag voor zo'n zwaar blok. We dachten dat een Tiguan wel weer voldeed, maar kwamen er al snel achter dat we toch blijer werden van de Allspace uitvoering, dus niet veel later stond die er, alleen nu met een 2 liter int vooronder.
In de tussentijd ging/gaat ondergetekend regelmatig bomen vellen en uitbenen, de koffer van de Golf werd wat krap voor twee motozagen en bijbehorende uitrusting, dus rondkijken voor vervanging, en die stond in de buurt in de vorm van een Alfa Giulia 2.0T...Ik heb/had nooit iets met Italianen, maar wat een gaaf apparaat is dat, zowel qua ontwerp als karakter een heerlijke wagen in mijn optiek.
Lang was ons niet gegund, Mijn vrouw heeft een medische voorgeschiedenis, en kon niet moeiteloos instappen in Giulia, iets was wel een voorwaarde is voor ons. Ook al rijden we min of meer ieder onze 'vaste' auto, we moeten zo in die van de ander kunnen wegrijden. nu is dat voor mij geen punt, maar vice versa moet ook goed gaan. De instap is toch anders dan bij een vergelijkbare A4 of BMW 3 sedan, dit heeft ze later grondig uitgeprobeert, hadden we beter eerst een paar uurtjes kunnen doen...
Met loden schoenen en een paar traantjes plengende bij de Giulia verkoper naar een Audi A5 staan kijken, auto klopte wel, maar beiden niet echt een 'ja, dat is em' gevoel. We zaten savonds te dimdammen, toen ik een appje kreeg. Verkoopman kon waarschijnlijk de hand leggen op een A4 sedan met vergelijkbare specs, maar dan moesten we wel snel ja zeggen. lang verhaal kort, deze koets toer ik sinds begin deze herfst mee rond. Veel 'kuumer' dan Giulia, maar vrouwlief stapt hier wel moeiteloos in, ook wat waard.
In november is de Tiguan naar de eeuwige autobahn verhuisd. blackout + boom is zelfs in 30 zone een slechte combi, en met de eerder genoemde medische geschiedenis word het beter gevonden als vrouwlief voorlopig niet meer achter het stuur zetelt tot er medisch meer duidelijkheid is. Bijzonder vervelend, maar gelukkig kunnen we met creatief zijn, een flexibele werkgever aan mijn kant en een bakfiets het zolang wel redden. Dan is buitenaf wonen met school en opvang op 3km afstand ineens wat minder ideaal.
We zijn al wel aan het rondkijken naar vervanging voor de Tiguan, een sedan is niet het meest praktisch als hoofdauto voor een gezin met jonge kids en twee honden. Het idee is om als er een opvolger staat voor Tiggy de A4 voorlopig te schorsen en de tijd tot we beiden weer rijden te gebruiken voor wat chromedelen wrappen, zaken als keyless entry en parkeer camera's inbouwen en wellicht als ik toch bezig ben wat koetswerk aanpassen. Ik krijg absoluut geen warme gevoelens van dubbeltjes schrapende bumpers, maar wat subtiele verandering in aanzicht is een ander verhaal.
Zo, ongemerkt toch weer een lang verhaal geworden zie ik..hoog tijd voor wat beeldvorming!
De persoon in kwestie.
Geboren en getogen Veluwenaar die langzaam maar zeker de vier kruisjes nadert, voor de directrice/teerbeminde verhuisd van de zuidkant naar de noordwest hoek, waar we inmiddels 13 jaar neergestreken zijn in het buitengebied op de grens van bos en weilanden. Voor mij van agrarische komaf heerlijk buiten leven.
Van jongs af aan gevoed met liefde voor techniek, pa was naast boer zeer handig knutselaar, en die genen schijnen erfelijk te zijn als ik naar ons zoontje van 6 kijk. Via verschillende bedrijven van allround monteur getransformeerd naar electro engineer, gelukkig kan ik thuis genoeg de handjes laten wapperen om het niet te verleren. Regelmatig bij allehande machines en in voertuigen te vinden, vandaar dat ik deze nickname wel passend vond.
De bestuurlijke carriere op vier wielen begon rond 12/13 op de trekker, vanaf mn 16e (certicifaat) veel op de weg gezeten met landbouwmachines, zodanig dat mijn instructeur auto 5 lessen nodig had om de aangeleerde gewoontes eruit te krijgen. Na het halen van B kon de fiets eigenlijk direct met pensioen, want de eerste wagen stond al thuis in de schuur. Een VW Vento met 2.8 VR6 blok...ik heb 18 jaar later nog spijt dat ik die auto weggedaan heb, al dacht mijn portemonnee daar toen heel anders over
In die tijd was ik servicemonteur, en na ons trouwen werd de Vento weinig meer gebruikt, aangezien vrouwlief over een behoorlijk nieuwe Polo blauw emotieloos 1.2 beschikte..vooral mooi goedkoop, lol was mi ver te zoeken met dat ding. De Vivaro 2.0 TCDI die mijn broodheer me toen gunde trok een stuk rapper ondanks 2,4 ton schoon aan de haak.
Na wisselen van werkgever ben ik met de Polo gaan rijden ivm afstand woon/werk. en heeft mijn vrouw een Ignis sport gereden, zo'n leuk geel apparaat met witte velgjes.
Door de jaren heen, verandering van job en ontvangen van 2 kids hebben we stiekemerweg toch een behoorlijk wagenpark 'getest' om het zo maar te omschrijven. van de Polo en Ignis overgegaan op een Octavia Combi RS, ook een bijzonder leuk stuk speelgoed.
Toen deze richting de drie ton ging een jonge Tiguan 1.5 TFSI aangeschaft, prima auto na een visite in Lochem, maar ik ben niet gek op 1.5 en wat zwaardere auto's.
Als side piece kwam er een Swift sport op de dam, ook een 1.5, maar dan veel leuker om mee te 'spelen'.
Toen dochterlief deze wereld kwam ontdekken zat zoolief nog in de buggy, en zelfs de koffer van een Tiguan vonden we te klein, dus overgeschakeld op een maat groter, een Q7 zespitter. Het was dat ik al eeuwige trouw beloofd had, anders was ik mn hart kwijtgeraakt vrees ik...heerlijke auto. Vond ook mijn geliefde, die em met succes claimde voor haar ritten.
Niet getreurd, met twee kinderstoeltjes in de Swift is dat niet de meest ruime auto als pa en ma de 1,80 voorbij gaan, dus werd de Swiffer vervangen voor een Golf 7, ook weer een 1.5, maar daar was nog goed mee te leven.
Nadat zoonlief de buggy vaarwel zei werd de Q7 toch wat groot en lomp voor de dagelijkse schooltaxi, en met veel korte ritjes een behoorlijke slijtageslag voor zo'n zwaar blok. We dachten dat een Tiguan wel weer voldeed, maar kwamen er al snel achter dat we toch blijer werden van de Allspace uitvoering, dus niet veel later stond die er, alleen nu met een 2 liter int vooronder.
In de tussentijd ging/gaat ondergetekend regelmatig bomen vellen en uitbenen, de koffer van de Golf werd wat krap voor twee motozagen en bijbehorende uitrusting, dus rondkijken voor vervanging, en die stond in de buurt in de vorm van een Alfa Giulia 2.0T...Ik heb/had nooit iets met Italianen, maar wat een gaaf apparaat is dat, zowel qua ontwerp als karakter een heerlijke wagen in mijn optiek.
Lang was ons niet gegund, Mijn vrouw heeft een medische voorgeschiedenis, en kon niet moeiteloos instappen in Giulia, iets was wel een voorwaarde is voor ons. Ook al rijden we min of meer ieder onze 'vaste' auto, we moeten zo in die van de ander kunnen wegrijden. nu is dat voor mij geen punt, maar vice versa moet ook goed gaan. De instap is toch anders dan bij een vergelijkbare A4 of BMW 3 sedan, dit heeft ze later grondig uitgeprobeert, hadden we beter eerst een paar uurtjes kunnen doen...
Met loden schoenen en een paar traantjes plengende bij de Giulia verkoper naar een Audi A5 staan kijken, auto klopte wel, maar beiden niet echt een 'ja, dat is em' gevoel. We zaten savonds te dimdammen, toen ik een appje kreeg. Verkoopman kon waarschijnlijk de hand leggen op een A4 sedan met vergelijkbare specs, maar dan moesten we wel snel ja zeggen. lang verhaal kort, deze koets toer ik sinds begin deze herfst mee rond. Veel 'kuumer' dan Giulia, maar vrouwlief stapt hier wel moeiteloos in, ook wat waard.
In november is de Tiguan naar de eeuwige autobahn verhuisd. blackout + boom is zelfs in 30 zone een slechte combi, en met de eerder genoemde medische geschiedenis word het beter gevonden als vrouwlief voorlopig niet meer achter het stuur zetelt tot er medisch meer duidelijkheid is. Bijzonder vervelend, maar gelukkig kunnen we met creatief zijn, een flexibele werkgever aan mijn kant en een bakfiets het zolang wel redden. Dan is buitenaf wonen met school en opvang op 3km afstand ineens wat minder ideaal.
We zijn al wel aan het rondkijken naar vervanging voor de Tiguan, een sedan is niet het meest praktisch als hoofdauto voor een gezin met jonge kids en twee honden. Het idee is om als er een opvolger staat voor Tiggy de A4 voorlopig te schorsen en de tijd tot we beiden weer rijden te gebruiken voor wat chromedelen wrappen, zaken als keyless entry en parkeer camera's inbouwen en wellicht als ik toch bezig ben wat koetswerk aanpassen. Ik krijg absoluut geen warme gevoelens van dubbeltjes schrapende bumpers, maar wat subtiele verandering in aanzicht is een ander verhaal.
Zo, ongemerkt toch weer een lang verhaal geworden zie ik..hoog tijd voor wat beeldvorming!
Laatst bewerkt:
