4Legend heeft er ook over geschreven, maar met veel meer foto's kijk en geniet ook van foto's van modellen die echt in gebruik zijn (geweest)
NSU Uruguay P6 & P10 – NSU-modellen gemaakt in Uruguay, geproduceerd van 1969 tot 1971.
Datum:19 januari 2020
In 1969 ontwikkelden Nordex en Quintanar speciaal voor de Uruguayaanse markt een driedeurs stationwagen met onderdelen en motoren van de Duitse autofabrikant NSU. Tussen 1969 en 1971 werden twee modellen ontworpen en op de markt gebracht: de P6 (Prinz 6) met een 600cc NSU-motor en grote zijruiten, en de P10 (Prinz 10) met een 1000cc NSU-motor en drie grote zijruiten.
NSU produceerde geen stationwagons, alleen motorfietsen, sedans, coupés en cabriolets. Er werd echter wel degelijk een NSU-stationwagon in kleine aantallen geproduceerd in Uruguay (Zuid-Amerika) door het bedrijf Nordex, dat in 1963 begon met de assemblage van NSU Prinz-modellen met behulp van bouwpakketten uit West-Duitsland.
De oorsprong van het project ligt in het NSU Uruguay-prototype uit 1969.
Uruguay heeft een boeiende automobielgeschiedenis, die begon met de lokale productie onder licentie van enkele modellen van verschillende merken zoals Renault, Citroën en NSU.
Er waren geen lokale automerken en voertuigkits werden per boot vanuit Europa en de Verenigde Staten naar het gebied vervoerd voor assemblage en verkoop.
Het begon allemaal begin mei 1969. Jorge Soler en Nelson Guelfi zaten in een vliegtuig van Montevideo, Uruguay, naar Frankfurt. De twee mannen waren vertegenwoordigers van Quintanar, een bedrijf dat NSU-onderdelen importeerde in Zuid-Amerika. Ze waren tevens experts in de modellen van de Duitse fabrikant. Deze onderdelen werden vervolgens gemonteerd op een zelfdragend chassis (een primeur in Uruguay) dat lokaal werd vervaardigd door carrosseriebouwer Nordex, een in Uruguay gemaakte NSU Prinz 4, die de naam NSU P4 kreeg.
Tijdens een bezoek aan NSU in Neckarsulm presenteerden Jorge Soler en Nelson Guelfi hun nieuwste creatie: een stationwagen uitgerust met NSU 1000-technologie. Ze hadden het prototype, gedemonteerd, vóór hun bezoek naar Zwaben verscheept. Om de transportkosten te drukken, werden de originele NSU-onderdelen aanvankelijk in Duitsland geassembleerd. Op 5 mei 1969 was het "Uruguayaanse voertuig"—zoals het intern bij NSU werd genoemd—klaar voor de testritten.
Deze nieuwe stationwagen was geen succes qua design en voldeed bij lange na niet aan de gebruikelijke normen van NSU: de carrosserievorm is ongebruikelijk en oogt over het algemeen weinig aantrekkelijk. De Uruguayaanse ontwerpers lijken zich aan een strikt reglement te hebben gehouden, te oordelen naar het aantal rechte lijnen en hoeken. Alleen de koplampen en achterlichten zijn rond.
De NSU Uruguay biedt een aantal interessante kenmerken: de afwezigheid van een grille, wat overbodig is gezien de achterin geplaatste motor. Ook zijn er ventilatieopeningen in de achterspatborden aanwezig om de motor van verse lucht te voorzien. Alleen de dubbele koplampen en achterlichten verraden de verwantschap met Europese NSU-modellen.
De NSU-motor is geen boxermotor zoals die van de VW 1600 Variant stationwagen. In Uruguay heeft de NSU Uruguay P10 een 1000cc viercilinder lijnmotor, waardoor de bagageruimte achterin aanzienlijk kleiner is. De kofferbak bevindt zich voorin en biedt een behoorlijke inhoud.
Na de tests van NSU in Neckarsulm was de eerste indruk, wat betreft het rijgedrag, positief. Volgens een interne memo van 7 mei 1969 hadden de hoofdontwikkelaars van NSU, Hans-Gerd Wenderoth en Ewald Praxl, ook externe experts geraadpleegd voor een fundamentele evaluatie van de auto. Na uitgebreide tests was de lijst met tekortkomingen behoorlijk lang, waaronder onvoldoende comfort, slechte lasnaden en ontoereikende geluidsisolatie.
Deze negatieve punten zouden gemakkelijk opgelost kunnen worden, zonder de productie van dit exotische model, dat alleen voor Uruguay bestemd is en niet voor de Europese en Duitse markt, te blokkeren.
Dit prototype, dat eigendom is van Audi Tradition en in Neckarsulm staat opgeslagen, is de eerste en enige NSU Uruguay-auto die ooit op Duitse wegen heeft gereden.
Beperkte productie van 1969 tot 1971:
Jorge Soler en Nelson Guelfi, beiden Uruguayanen, kregen van NSU toestemming om de stationwagen vanaf 1969 in kleine series voor de lokale markt te produceren. Bijna 500 gezinsauto's rolden van de productielijn van Nordex – onder de naam "NSU P6" met een luchtgekoelde tweecilindermotor van 600 cc (de 6 verwijst naar 600) en onder de naam "NSU P10" met een luchtgekoelde viercilindermotor van 1000 cc (de 10 verwijst naar 1000) en een 21 cm langere wielbasis. Naar schatting zijn er ongeveer 400 exemplaren van de NSU P6 en circa 100 van de P10 geproduceerd.
De productie eindigde in 1971, nadat NSU zich om financiële redenen terugtrok van de gehele Zuid-Amerikaanse markt. Hoewel er daarna geen opvolger verscheen, bracht Volkswagen een eerbetoon aan het model. Nadat NSU door Volkswagen was overgenomen, baseerde VW zich grotendeels op het ontwerp van de NSU P10 om een nieuw model te creëren, exclusief voor de Braziliaanse markt, dat in 1973 werd gelanceerd: de Volkswagen Brasilia.
Er zijn nog enkele exemplaren overgebleven in Uruguay.
Het bedrijf Quintanar bestaat niet meer en Jorge Soler en Nelson Guelfi zijn overleden. Desondanks rijden er nog steeds een paar NSU P6'en en NSU P10's rond dankzij een groep lokale liefhebbers (
Amigos del NSU ), met name Nelson Fuentes.
Van 1967 tot 1975 was hij monteur bij de importeur van NSU-onderdelen, waar hij uitgebreide ervaring opdeed met deze NSU-modellen. Volgens hem zijn de in Uruguay geproduceerde NSU's goede auto's die gemakkelijk te repareren zijn.
In zijn plaatselijke werkplaats repareert de 80-jarige man zo nu en dan de auto's van zijn vrienden. Sterker nog, er staan altijd een P6 en een P10 in zijn werkplaats.
Het bedrijf Nordex SA bestaat nog steeds en produceert bestelwagens van Mahindra voor India, sedans van Peugeot, vrachtwagens van Renault en zelfs sedans van Geely voor de Chinese markt.
Foto's: 4Legend.com / Audi / DR
