Navigatie tijdens de vakantiereis 'vroeger'

Roadracer

Roadracer

Administrator

Forumleiding
Het is een open deur tijdens de vakanties, maar door een reactie in een ander topic gingen mijn gedachten terug naar de jaren '80/'90 (mijn jongere jaren) toen we eerst met een Renault 4 (GTL) en later met een Citroën Visa van mijn ouders naar Frankrijk trokken. De satellietnavigatie was er natuurlijk nog niet. Mijn 'klus' bestond er enkele dagen voor de reis uit om een lijst te maken van de verschillende grotere plaatsen waar we door zouden komen - op de heenreis reden mijn ouders namelijk altijd binnendoor (Route Nationale in Frankrijk). Aan de hand van die lijst volgden we op de gele Michelinkaarten en elke pakweg anderhalf uur waren we 'door een kaart heengereden'.
Het zorgde steeds weer voor wat gespreksstof omdat het lijstje redelijk accuraat was (afhankelijk van de genoteerde ingeschatte plaatsen op de wegwijzers) maar in sommige gevallen zat ik er in dat opzicht toch naast en moesten we snel speuren welke naam op de borden tóch in de richting lag van de uiteindelijke bestemming. En bij twijfel volgden we de breedste weg (of 'Autres Directions').
We vonden het steeds weer een wonder dat je in sommige dorpen het ene jaar gewoon door het dorp reed en het jaar erna eromheen; blijkbaar was er in no-time een rondweg aangelegd/aangesloten waar je eerder geen idee van had.
Met de komst van navigatie in de auto (of gewoon de TomTom uiteraard) rijd je minder snel binnendoor en lijken we sneller voor de snelweg te kiezen en minder snel het vinkje te zetten 'geen snelwegen'. Herkenbaar? Hoe navigeerden jullie voor de satellietnavigatietijd?
 
"Vroeguh" kon je bij de ANWB kaarten halen waar de grotere routes opstonden.... Verder precies zoals je het beschrijft. Kijken, noteren in de juiste volgorde en als je dan een keer verkeerd reed of een afslag miste..... Vriendin die matig kaart kon lezen (kaart meedraaien als je een bocht maakte), frustraties.....
 
We gingen in 1985 met de Audi 80 diesel naar l'Estartit. In Parijs hopeloos verdwaald 's nachts. In steenkolen Engels en handgebaren een Fransman aangesproken; volg mij maar. Die scheurde met een rotgang in zn Rekord 2.3 diesel ons zo Parijs uit, de Autoroute naar het zuiden
 
Ik ben te jong om zelf met een kaart gereden te hebben. Toen ik mijn rijbewijs haalde was de losse TomTom al de norm. Ik weet wel dat mijn vader een week voor de vakantie met een markeerstift de route naar Oostenrijk markeerde en ik kan me niet herinneren dat we ooit fout zijn gereden.

Het haalt wel een beetje de charme en voorpret van een vakantie weg. Ik vond het wel grappig om naar de ANWB te gaan met mijn ouders en alvast de kaarten mee te nemen.
 
Eerst met een kaart, toen de pc meer normaal werd de juiste route uitprinten en daarna navigatie. Vroeger was het speurwerk om een bordje van de camping te vinden, maar er was altijd plaats.

Twgenwoordig zeg je waar je naartoe wil en hup rijden maar. Je komt oo de stoep bij de camping uit maar reserveren is verstandig.

Binnendoor rijden is met rotonden en 30 km zone's in Frankrijk niet erg aantrekkelijk meer.
 
Ik ben zelf van 1989, dus ik zat een beetje in de nadagen van de kaarten denk ik. Ook wij gingen altijd naar de ANWB om kaarten te halen, maar dat was meer voor de zekerheid. We gingen altijd naar Spanje, in de buurt van Tarragona en daar konden mijn ouders op een gegeven moment gewoon uit hun hoofd heen rijden. Het was dus vooral voor het geval er problemen onderweg waren en we om moesten rijden.

Rond 2003-2004 kregen we een nieuwe VW Passat met ingebouwde navigatie. Dat was geen groot scherm zoals nu, maar gewoon een traditionele 1DIN-radio met afneembaar frontje die een pijltje kon weergeven.

Toch was eind jaren '90 voor ons de grootste verbetering voor die reizen naar Spanje. Toen kwam er namelijk voor het eerst een auto met airco, wat een genot was dat. Die navigatie was vooral een leuk hulpmiddel, maar niet meer dan dat.
 
Ik ben midden 30, dus ik heb nog nét het staartje van offline navigatie meegemaakt. Kaarten heb ik zelf vooral als kind ervaren (incl. geestig gekibbel in de auto).
Zelf had ik voor mijn eerste autoreizen naar Frankrijk een tweede generatie iPad met GPS (2011). Daarmee kreeg je het 'blauwe bolletje' op de kaart - die je vooraf moest downloaden - en zo kon je jezelf in elk geval volgen. Dat werkte zeker niet perfect, maar het was best een redelijke oplossing voor de tijd zonder (internationaal) mobiel internet. En verder af en toe gewoon lekker ouderwets de weg vragen, dat was nog wel goed voor mijn Frans ook.

Een andere associatie is dat ik ooit in België een heel stuk ging fietsen tijdens een treinstaking. Ik had ook netjes herkenbare punten opgeschreven, maar blijkbaar ergens één kruising iets verkeerd gedaan (ofwel de kruising vooraf niet goed ingeschat). In ieder geval, ik kwam aan in het verkeerde dorp zo'n 15km van mijn bestemming en was helemaal kapot (ik was niet gewend aan zulke afstanden). Gelukkig kon een lokale bewoner mét 'camionette' (busje) me helpen en kwam ik zo in de juiste plaats aan.

Ik zal wel overdreven melancholisch klinken, maar dergelijke willekeurige interacties heb je echt nog maar zelden nu natuurlijk, toch wel jammer.
 
De Michelin kaarten 214 / 236 / 241 / 238 / 239 / 240 / 245 die hangen hier letterlijk nog enkel van frullen aanéén van talloze keren in en uit de tanktas te schuiven op weg naar de Ardèche - Ventoux...
Maar wat Janneman schrijft, de charme van binnendoor rijden (en met 500+ km/d op een sportmoto is dat best pittig) gaat er stilaan vanaf. Vooral die vervelende "paddestoelen" verkeersremmers bij in- en uitrijden van elk gehucht van 5 huizen zijn :rolleyes:
 
Niseko zei:
De Michelin kaarten 214 / 236 / 241 / 238 / 239 / 240 / 245 die hangen hier letterlijk nog enkel van frullen aanéén van talloze keren in en uit de tanktas te schuiven op weg naar de Ardèche - Ventoux...
Maar wat Janneman schrijft, de charme van binnendoor rijden (en met 500+ km/d op een sportmoto is dat best pittig) gaat er stilaan vanaf. Vooral die vervelende "paddestoelen" verkeersremmers bij in- en uitrijden van elk gehucht van 5 huizen zijn :rolleyes:
Klik om te vergroten...
Kan ik me op een motorfiets goed voorstellen! Ik vind het ook zo jammer dat de N7 is 'omgenummerd' naar verschillende RD-nummers. Daardoor gaat dit historische traject voor jongere generaties waarschijnlijk verloren als 'infrastructurele heritage'... wat ik vooral jammer vind zijn de rondwegen die worden aangelegd, dan rijd je wel binnendoor maar mist de charme van de dorpen (maar ik snap dat die het doorgaand verkeer ook wel konden missen).
 
Roadracer zei:
Daardoor gaat dit historische traject voor jongere generaties waarschijnlijk verloren als 'infrastructurele heritage'... wat ik vooral jammer vind zijn de rondwegen die worden aangelegd, dan rijd je wel binnendoor maar mist de charme van de dorpen (maar ik snap dat die het doorgaand verkeer ook wel konden missen).
Klik om te vergroten...
13 jaar geleden was daarvoor in Italië het nog genoeg om te “vertrouwen” op de VW navigatie.
Wat heb ik toen veel kleine dorpjes gezien, terwijl ik vanaf de route iets verderop het overige verkeer op mooie doorgaande (rond) wegen zag rijden. Die de VW navigatie totaal niet kende…… :rolleyes:

Mijn ouders waren geen grote reizigers. Wij kwamen niet veel verder dan Duitsland.
Maar in de basis was het die “grote-wegen”-kaart voor de heen- en terugreis en dan een plaatselijke detailkaart. Van de ANWB.
 
Mijn Mercedes camperbusje had destijds nog een Carin navigatie systeem van Philips ingebouwd. Inclusief een aantal cd's en om de afstand te berekenen (gps was er nog niet) was er een houder over de aandrijfas gemonteerd. Ik vraag me af hoe nauwkeurig en betrouwbaar dat was want met 100 op de teller reed dat ding net 80. Zelf nooit gebruikt dus.
 
Ik ben te jong om dit zelf nog te hebben mogen meemaken, maar! Vroeger ging mijn moeder vaak op vakantie naar zuid-frankrijk, Ierland, Engeland. Inderdaad een weekje voor de reis een kaart aangeschaft. Op papier grote aanknopingspunten opgeschreven. En dan met een beetje tape geplakt op de zonneplek van de 1984 Renault 11, 1988 Nissan Bluebird, 1991 Nissan Primera, 1979 Mercedes Benz 207D camper. Zo deed mijn moeder dat vroeger.

Wel ben ik op vakantie naar Kroatië in 2010 geweest, dit deden we ook soort van zonder navigatie. Onze navigatie was de vriendin van mijn moeder. Deze volgde we gewoon. Ja, het was wat. 2002 Peugeot 206SW en wij in de 2007 Mercedes Benz Vito.
 
Ik ben van 1948, dus heel veel met kaarten gereden naar Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Italië. De voorpret van de vakantie bestond toen ook deels uit het uitstippelen van de route en onderweg met kaart op schoot deze volgen. Voordeel was ook dat je toen nog uitgebreide aardrijkskunde op school kreeg, dus veel plaatsnamen kwamen je bekend voor en je wist in ieder geval ongeveer welke richting je moest rijden.
 
Ik denk dat leeftijdsgenoten (mid-30) er niets van snappen, maar ik vind voor de 'echte' vakanties een goed kaartenboek fijn. Voor functioneel a-naar-b is navigatie begrijpelijk, maar op vakantie houd ik er niet van om dom het pijltje te volgen. Ik wil een gevoel hebben bij waar ik (langs) rijd en wat alternatieven zijn. Naar Frankrijk gaat het Michelinboek nog steeds mee. Daarop kan je mooi 'groene wegen' uitzoeken en zijn allerlei toeristische of natuurlijke hoogtepunten een stuk beter aangegeven dan op een commercieel gedreven digitale kaart.
 
Laatst bewerkt:
Wat een leuk topic. Ik ben ook te jong hiervoor en navigeerde in 2011 met toen het navigatie systeem van Mercedes-Benz met die pijltjes.

Snel erna kwam de TomTom en toen ik in 2016 m’n eerste lease auto had, had ik al Apple CarPlay.

Ik heb in 2013 nog tijdje in Azië gewoond en Google Maps was toen nog statisch. Dat was vooraf onthouden hoe de route was , evt print screen en dan gewoon op gevoel zoals je dat deed met het stratenboek.

Heb wel levendige jeugdherinneringen aan stratenboek, zie m ook zo nog zitten achter de stoel in m’n moeders auto. M’n vader was te ijdel en had m in het handschoenkastje. M’n pa reed, m’n moeder navigeerde en dat ging eigenlijk altijd super goed.
 
Roadracer zei:
Kan ik me op een motorfiets goed voorstellen! Ik vind het ook zo jammer dat de N7 is 'omgenummerd' naar verschillende RD-nummers. Daardoor gaat dit historische traject voor jongere generaties waarschijnlijk verloren als 'infrastructurele heritage'... wat ik vooral jammer vind zijn de rondwegen die worden aangelegd, dan rijd je wel binnendoor maar mist de charme van de dorpen (maar ik snap dat die het doorgaand verkeer ook wel konden missen).
Klik om te vergroten...

Niet alleen kunnen die dorpen het doorgaande verkeer missen. Het reguliere regionale verkeer in Frankrijk kan ook heel goed de langzame doorgang in al die dorpjes missen. Met caravan is het heerlijk rijden over de (voormalige) Routes Nationales die nu bij veel dorpen een rondweg hebben. Tolvrij, maar met een caravan aan de trekhaak nauwelijks langzamer dan de tolwegen. En je kan alsnog voor de lunch even een dorpje inrijden om bij de plaatselijke bakker allerlei heerlijkheden aan te schaffen en die melancholisch op een bankje op het plein voor de Dorpskerk nuttigen.
 
Tijdens mijn eigen auto carrière kwam al vrij snel navigatie op. Sowieso was internet al gemeengoed en boden ViaMichelin en volgens mij ook de ANWB al online routeplanners. Zelf de route op kaarten uitzoeken hoefde dus niet. Ik tekende de online geadviseerde route dan wel in op de gratis ANWB kaart met een markeerstift.

Met mijn vader zat ik in mijn jongere jaren wel ergens in de weken voor de vakantie in de woonkamer op de grond, met de kaarten uitgevouwen om de route uit te stippelen. Ook die werd natuurlijk met markeerstift aangemerkt op de kaarten.
De navigatie voor onderweg bestond uit een lijstje met wegnummers met de namen vermeld van de steden die als richting aangehouden moest worden. Dat lijstje plakten we op het dashboard in de auto. Zichtbaar voor bestuurder en bijrijder.

Uiteraard gingen de kaarten en een wegen Atlas voor Europa ook mee. Want je weet nooit. Zo weet ik me nog te herinneren dat we op weg naar Oostenrijk iets voor München op de Duitse radio hoorden dat er een flinke file door een ongeval op de rondweg stond. Mijn vader riep toen "pak eens snel de kaart, 25 jaar geleden lag die rondweg er nog niet en moesten we door de stad. Die weg ligt er vast nog wel". Er stond inderdaad een hoofdweg stad in getekend, en aan de andere kant van het centrum ook weer de stad uit. Stukje er tussenin onduidelijk.
Antwoord van mn vader "als er 70 minuten file op de rondweg staat, dan zijn we vast niet langzamer als we in de stad even moeten stoppen om de weg te vragen" Het bleek een goede keuze. Eenmaal in de stad stond de route van "25 jaar gelden" nog prima aangegeven en het verkeer reed er redelijk door.
 
Net de charme van binnendoor reizen is echt door die dorpjes rijden ipv die “dorpsring” te nemen. Ik let dan wel super op snelheid en het lawaai van de uitlaat, lekker tuffen met de systeemhelm opengeklapt, vaak pittoreske dingen tegenkomend.

Wij wonen zelf ook in een dorp. Wel, moesten we hier alle doorgaand verkeer weren is er direct 80% minder verkeer. Nu is het een sluipweg tussen 2 grote assen tussen Gent - Antwerpen. Die mensen betalen ook wegenbelasting dus als ze zich wat aan de verkeersregels houden rijden ze maar waar ze graag rijden.
 
Ik heb vroeger ook nog kaartgelezen. M'n vader wilde liever dat ik dat deed dan m'n moeder :D

Mooie tijd. En fijn om gedaan te hebben, daardoor rij ik nu ook overal heen. Wel met navi, maar ik weet dat als de hele boel plat gaat, ik me met een wegenkaart ook prima red.
 
Ik kan me nog herinneren dat ik als 18 jarige een route uitprinten via MapQuest daar stonden dan alle afslagen etc. een jaar later had ik een e46 met ingebouwde navi .

Kaarten gebruikten wij alleen in een huurauto op vakantie. Of in een onbekende stad het grote straten boek van shell

2024-05-12-image.jpg
 
En als je dan de juiste stad bereikt had lag er in iedere auto voor de laatste kilometers natuurlijk het Shell stratenboek.
 
(Ik ben van 1987)
Met de auto maak ik nog altijd een lijstje vd doorgaande wegen en wat we aan moeten houden.
Alleen gaat dat tegenwoordig niet meer met een kaart of kaartenboek (zoals vroeger wel), maar met google maps.
De Route naar de regio waar ik heen wil beslaat meestal een enkele post-it. Ook vroeger reed ik nooit binnendoor, dat bewaar ik voor het laatste stuk. Voor die laatste 50 kilometer binnendoor zet ik de navigatie van google maps tegenwoordig aan.

Althans, met de auto. Voor de hobby rijd ik veel op de brommer (klassiekers uit de jaren 60 en 70). Mn telefoon of moderne navigatie wil ik dan niet in het zicht hebben. Navigeren gaat dan nog steeds met een lijstje met plaatsnamen en belangrijke afslagen welke met magneetjes op de tank zijn geplakt.
Ook die lijstjes maak ik tegenwoordig met google maps ipv met een kaart. Omdat je met de brommer nooit weet of je ergens op het fietspad of op de weg moet/mag rijden gebruik ik daarbij ook veelvuldig streetview. Het uitzetten van een tocht van 100 - 150km kost op die manier ongeveer een half uurtje.

De kaarten met doorgaande wegen vd ANWB, inclusief belangrijke wegwerkzaamheden zijn er overigens nog steeds. Voor ANWB-leden zijn ze zelfs gratis. Ik neem voor de zomervakanties altijd van die kaarten mee vh gebied waar we doorheen rijden.
Ondanks dat je ze nog nauwelijks nodig hebt, ga ik nog steeds nooit zonder kaart op pad.
 
Vroeguh was ik ook motorliefhebber en nog belangrijker: motorrijder. Ik denk dat we in de jaren tachtig en negentig vrijwel alle passen in Zwitserland, Italië en vooral Frankrijk hebben gezien.
Kaart lezen en motorrijden gaan niet goed samen, dus vooral met stapels kaarten de hele route gepland , daarna eerst handgeschreven en later via excelsheets de hele route uitgeschreven.. op D931 km 17, rechts af C2 enzovoorts.
De vellen papier werden aan elkaar geplakt en er pasten iets van 5 A-viertjes tussen het plastic van een rolsysteem dat je op het stuur bevestigde. Drie of vier regels zichtbaar en dan doorrollen. Andere tijden die veranderden met de TOMTOM motor. 1200 € inclusief wat accessoires in 2004 of zoiets. We hadden 1apparaat, en twee houders want we reisden altijd samen, mijn partner en ik. Andere tijden, maar altijd overal gekomen waar we wilden.
 
Ik ben zelf net jong om zelf te hebben moeten navigeren met kaarten maar wel menig uur achterin een auto doorgebracht (zelfs zonder airco!) richting kampeerplaatsen of zoals ik ze nu liefkozend noem, crepeerplaatsen.

Maar ook toen de eerste TomTom bij mijn ouders op de voorruit geplakt was hebben we nog lang met kaarten in de auto gereden. Enkele dagen van tevoren lijsten met grote steden opgeschreven en enkele mogelijke omleidingen/bezienswaardigheden genoteerd.

Eigenlijk had het altijd wel wat. Mijn ouders waren in ieder geval nooit het type om elkaar de tent (no pun intended) uit te vechten als er een keer een afslag gemist werd. Ik moet wel zeggen dat ik tegenwoordig in ieder geval nog globaal kijk hoe ik wil rijden en de route vantevoren download op mijn telefoon. Dat kan via Google Maps bijvoorbeeld ook uitstekend. Mocht je dan een keer zonder internet zitten dan ben je niet direct "verloren".

Maar een route tot in detail uitstippelen doen we niet. Het heeft ook wel wat om gewoon tijdens het rijden een extra stop toe te voegen in de vorm van "kasteel" of andere bezienswaardigheid via Google Maps. De reizen worden er eerder interessanter dan saaier door.

Op de motor vind ik het vaak leuker om gewoon te gaan rijden en als ik na een uur of enkele uren denk, ik ben het zat. Dan kijk ik wel via Google Maps o.i.d. of ik nog een leuke route naar huis kan vinden of gewoon de snelweg pak.
 
In de tijd dat ik met mijn ouders op vakantie ging, gebruikten wij natuurlijk kaarten. Mijn vader had zo'n Michelin-boek waarin alle routes van Frankrijk stonden.

Toen ik later zelf ging rijden, ben ik naar de reisboekhandel (Pied à Terre) aan de Overtoom gegaan om de juiste kaarten te zoeken voor onze eerste vakantie in onze eigen auto. Die kaarten heb ik nog jaren gebruikt, totdat we een keer pech kregen, drie keer door vriendelijke burgers de verkeerde kant op werden gestuurd en wij de weg niet meer konden vinden. Uit pure frustratie toen een (goedkope) Tom Tom gekocht en daarna nooit meer een kaart gekocht.

Ik heb voor de komst van de Tom Tom nog wel binnen Nederland regelmatig de ANWB-routeplanner gebruikt en die dan uitgeprint om zo naar mijn bestemming te loodsen. Maar voor vakanties heb ik dat nooit gedaan, dan zat ik gewoon op de kaarten uit te pluizen welke afslag wij moesten nemen.
 
Echt nog wel een aantal keer met kaart gereden voordat er een Tt raamplakker kwam. Doorgaande routekaarten halen bij anwb, markeren hoe je dacht te gaan rijden en dan maar kijken of dat ook zo was, anders begon het spelletje weer opnieuw. Vind een kaart overigens nog steeds wel handig, voor het totaaloverzicht en in wat minder goed in kaart gebrachte of geudate stukken. Tt heeft me wel eens aardig laten zitten in de hele vroege ochtend op Sardinie en ik moest een boot halen, was best blij met een kaart toen (en een Jeep, nog bedankt Tt)
 
Ik denk dat we vroeger ook de moeilijke zaken meer probeerden te vermijden. Nu rijdt je net zo makkelijk door Parijs of Berlijn, maar toen ik jong was, was de periferique voor mijn ouder de hel op aarde en gingen ze er zo snel mogelijk af. En dan was het alleen nog plaatsnamen die vooraf waren opgeschreven volgen tot we bij het dorp van de camping waren.
 
Ik weet nog dat mijn vader halverwege de jaren 80 ook lijstjes maakte met de heen en terug reis en dan ook de grote plaatsen in Duitsland waar wij langs moesten en dan de kleinere plaats waar we van de snelweg af moesten en daarna dorpjes die we door moesten en dan het gehucht met de camping.
Eerste jaar ging het goed tot de laatste 15/20 kilometer of zo omdat er werkzaamheden waren en er geen omleiding was aangegeven. Dus na paar x heen en weer rijden werden we tegengehouden door een vriendelijke Duitser die vroeg of we wat zochten hij had ons al een paar keer zien langs rijden. Hij verteld waar we heen moesten om daarna de weg kunnen te vervolgen.
Laten toen ik zelf op vakantie ging was het eerste jaar achter iemand aanrijden en later kocht in een PDA waar ik illegaal Tomtom op had gezet.
 
Mijn ouders reden nog jaren met kaarten. In 2007 reed ik nog met kaarten naar de Elzas. Ik heb in 2008 toen ik voor mijn studie naar Zwitserland ging een Medion-navigatiesysteempje gekocht met daar zelf TomTom 5 op geïnstaleerd. Dat ding liep op Windows CE. Dus toen was het al klaar met de papieren kaarten. Toch vind ik het niet onplezierig. Kaarten mee, Michelin gids in de auto en lekker op pad. In 2024 hebben we echter ervaren dat kaarten toch handig kunnen zijn. Als je de a86 Duplex rondom Parijs wil nemen hebben navigatiesystemen daar héél veel moeite mee. OP de terugweg hebben we een lijstje gemaakt met de route en die op een kaart ingetekend. Dat ging uitstekend. Dus, voor de komende vakantie gaat er weer een kaart en kaartenboek mee.
 
Mooi waren ook de campinggidsen (oa vd ANWB.) Dikke boeken waar ze 'allemaal' in stonden. Met kleine icoontjes werd er aangegeven wat de camping te bieden had en met sterren kregen de camping en het sanitair een rating.
Maar het mooiste waren de korte beschrijvingen hoe je de campings kon vinden.

"Neem afslag 23 vd snelweg, volg de doorgaande weg ongeveer 12km in de richting van "insert-een willekeurige-onuitspreekbare-buitenlandse-dorpsnaam-die-enorm-lijkt-op-een-ander-dorp-in-de-buurt" en sla bij de rotonde rechtsaf. Volg de weg nog zo'n 3km en ga links bij de ijscoboer. Na zo'n 1400m de bordjes "camping" nog ongeveer 4km volgen.
Het leek schier onmogelijk, maar uiteindelijk vonden we eigenlijk àltijd een camping.
 
Leuk topic!

Wij gingen vroeger ook altijd met de kaarten op vakantie, mijn vader kocht in Duitsland altijd bij de Aldi een kaartenset van heel europa , dat was vooral backup, meestal wist ie wel hoe we moesten rijden, en dan op duur moest het campingboek erbij gepakt, daar stond dan bij welke weg en afslag je moest hebben, ik kan me niet herinneren dat we ooit verkeerd reden , wel dat soms mijn moeder de kaart erbij moest pakken. Volgens mij was ze niet zo'n goede kaartlezer, want ik mocht op den duur voorin en moest ik maar af en toe kijken. Ook hadden we zo'n stratenboek in de auto, van heel europa geloof ik

Ik ben zelf nog we zonder navigatie op vakantie geweest en gereden. Wel ging ik op den duur via de gesprinte ANWB-routes op pad. Toen ik naar Noorwegen ging heb ik een Miyo gekocht, een goedkopere tomtom, dat scheelde veel.

Tegenwoordig rij ik met maps of waze Beide hebben hun kuren soms, maar nog alijd haal ik bij de ANWB gratis kaarten, of koop ik bij een pomp of supermarkt een kaart.

Ik heb echt geen richtingsgevoel, dus ik vetrouw blind op navigatie. Groningen Maastricht zou ik bij wijze van blind via Amsterdam rijden om het even zo te zeggen, maar geef je mij een kaart, dan loods ik je er wel zo heen (zonder navigatie)
 
RAPIDO zei:
En als je dan de juiste stad bereikt had lag er in iedere auto voor de laatste kilometers natuurlijk het Shell stratenboek.
Klik om te vergroten...
Vergeet niet de plattegrond aan de rand van een dorp of stad. Bij het inrijden van een stad of dorp stopte je daar even om te kijken hoe je verder moest.
Dan maakte je snel even een fotootje van de plattegrond met je mobiel en kon je weer verder.
 
Hier een oud-padvinder.

Ik heb ook nog geleerd met kaart, kompas, de zon, herkenningspunten te navigeren.

In het begin navigeerde ik met kaarten Ik neem aan dat jullie "het stratenboek" nog wel kennen, mijn exemplaren werden pas vervangen nadat ze uit elkaar gevallen waren. Op vakanties was het mijn ex die de kaart las en soms gaf dat wat stress. Ik was niet consequent genoeg om de dagteller op nul te zetten of op de dagteller te letten en zij had soms meer aandacht voor de prachtige omgeving dan de kaart.

Even met de kaart op de motorkap op een parkeerplaats improviseren gaf dan meestal wel een oplossing.

Met rally's was het ook spannend. Als serviceteam reed je naar de volgende serviceplaats om daar de auto op te wachten en te servicen.

Als je te laat was, moesten de rijders zonder service de volgende proef doen.
 
rke zei:
Ik neem aan dat jullie "het stratenboek" nog wel kennen
Klik om te vergroten...
Het Beste Boek van de Weg heeft bij mij tot begin jaren 2010 in het dashboardkastje gelegen (ondanks navigatie die ik relatief snel via de - ook nog niet zo - smartphone deed). Even een opmerking voor het laatste: ik ben geloof ik een van de vroegere gebruikers van Waze geweest, al op een Sony Ericsson telefoon (ja, met alleen een numeriek toetsenbordje) halverwege de jaren '00 als ik het goed heb, in combinatie met een losse GPS module die via bluetooth met de gsm was verbonden.
 
Ik stippel nog steeds een route liefst uit op een compleet opengevouwen Michelin kaart @overzicht en geef de route dan vervolgens in volgorde van de nodige waypoints in in Waze. Kan zeker minder omslachtig met viamichelin.fr etc, maar voor mij werkt dat prima.
En rijden we eens verkeerd door wegenwerken etc dan denk ik altijd terug aan wat mijn moeder zei, "kijk dan hebben we hier tenminste ook eens gezien" ;)
 
rke zei:
Hier een oud-padvinder.

Ik heb ook nog geleerd met kaart, kompas, de zon, herkenningspunten te navigeren.
....
Klik om te vergroten...

Heb jij dan ook dat je je afvraagt waar je in hemelsnaam uit komt, als je de schaduw ineens 'aan de verkeerde kant' gaat zien?

Ik kan er niets aan doen, maar in mijn onderbewuste houd ik eigenlijk altijd de zon in de gaten icm de tijd.
Als je dan dus bijv van Utrecht naar Parijs rijdt, moet je globaal gezien naar het zuid-zuid-westen. Als je dan (bijv na een stukje omrijden, of een stuk toeristische route) rond 4u smiddags de schaduw vd auto ineens rechts van je hebt, dan gaat er toch wat mis... Voor mij eigenlijk altijd reden om te gaan twijfelen en maar ff te stoppen om te controleren of eea wel goed gaat.
 
Hier nog uit nogstalgie een stratenboek in de auto die al twintig jaar mee gaat.

Ben van begin '80 dus het eerste buitenlandse avontuur met de auto ging op de kaart en op anwb.nl de route uitprinten. Op de heenreis naar Frankfurt de verkeerde afslag nemen en vol gas weer stampen naar Nederland. Wel veel gele kentekens hier... Gaan we misschien verkeerd...

Eerste navigatie was met pijlen in een klein displaytje van een avensis(heerlijke auto) en dat ging top. Mijn toenmalige vriendin(nu mijn vrouw kan geen kaart lezen) dus dat was een verbetering. Doe nu de navigatie via de mobiel; altijd kunnen bijstellen en verkeersinfo. Heb mij ouders weleens horen kibbelen.
 
^^ Ik heb mijn ouders ook wel horen kibbelen bij een wegenkaart (wij hadden die vaak van de Falkplan, bij de V&D gekocht). Later kibbelde ik gezellig mee. ;) Legendarische uitspraak van mijn vader: ik ga toch niet eerst naar het oosten rijden als ik naar het westen moet..

Het beste boek van de weg hadden wij later ook. Stonden ook routes in, bijvoorbeeld een rondje IJsselmeer rijden.

Shell stratenboek heb ik begin jaren 00 nog gebruikt in mijn eerste vertegenwoordigersbaan. Straten waarin copyshops gevestigd waren opzoeken.. Nou, gelukkig bezit ik een goed geheugen en topografisch talent (zeg ik zelf) dus veelal kon ik na één of twee keer bezoeken de zaak wel zonder stratenboek vinden.

Hencque zei:
De kaarten met doorgaande wegen vd ANWB, inclusief belangrijke wegwerkzaamheden zijn er overigens nog steeds. Voor ANWB-leden zijn ze zelfs gratis. Ik neem voor de zomervakanties altijd van die kaarten mee vh gebied waar we doorheen rijden.
Klik om te vergroten...

Klopt, was gisteren nog in het nieuws: ANWB laat er twee miljoen van maken hoorde ik.
 
Roadracer zei:
Even een opmerking voor het laatste: ik ben geloof ik een van de vroegere gebruikers van Waze geweest, al op een Sony Ericsson telefoon (ja, met alleen een numeriek toetsenbordje) halverwege de jaren '00 als ik het goed heb, in combinatie met een losse GPS module die via bluetooth met de gsm was verbonden.
Klik om te vergroten...
In het begin gebruikte we voor de rally Carin, later een Tomtom en een Garmin (die het nog steeds doen).
Daarna kwam Waze en die gebruik ik nog steeds.

Ik vind Waze wel vervelend met de caravan, alleen met Stoffel bij boer Harms over het erf scheuren kan al lastig zijn maar met 6 meter sleurhut aan de haak lijkt het heel snel onmogelijk.
 
Hencque zei:
Heb jij dan ook dat je je afvraagt waar je in hemelsnaam uit komt, als je de schaduw ineens 'aan de verkeerde kant' gaat zien?
Klik om te vergroten...
Ja.

Het heeft mij al een keer gered toen ik 's middags naar het noorden reed op de A27 en ik eigenlijk naar het zuiden wilde.
De zon scheen in het linkerraam.

Ik ben alleen niet zo gek om 's nachts de poolster op te zoeken.
 
Roadracer zei:
Het Beste Boek van de Weg heeft bij mij tot begin jaren 2010 in het dashboardkastje gelegen (ondanks navigatie die ik relatief snel via de - ook nog niet zo - smartphone deed). Even een opmerking voor het laatste: ik ben geloof ik een van de vroegere gebruikers van Waze geweest, al op een Sony Ericsson telefoon (ja, met alleen een numeriek toetsenbordje) halverwege de jaren '00 als ik het goed heb, in combinatie met een losse GPS module die via bluetooth met de gsm was verbonden.
Klik om te vergroten...
Dat was toch zo'n hardcover boek van een paar centimeter dik? Bruine buitenkant?
 
Mijn zoon twintiger is overgeschakeld op een dumbphone en grote kaart van benelux en frankrijk. Zijn vriendin idem dito. Ze appen niet meer maar bellen (met dumbphone niet met muntjes). Ze zitten nu in zuid frankrijk maar ze hebben wel airco in de auto.
 
R Wolters zei:
Dat was toch zo'n hardcover boek van een paar centimeter dik? Bruine buitenkant?
Klik om te vergroten...
Ja, met ook stadsplattegronden en achtergronden over verkeer en de natuur. Toen ik later erin terugkeek vind ik het een wonder dat je daarmee ergens aankwam. Detailniveau was nog steeds erg globaal...
 
Roadracer zei:
Ja, met ook stadsplattegronden en achtergronden over verkeer en de natuur. Toen ik later erin terugkeek vind ik het een wonder dat je daarmee ergens aankwam. Detailniveau was nog steeds erg globaal...
Klik om te vergroten...
Daarom gebruikten veel mensen zogenaamde stafkaarten. Ik heb een jaar of twintig geleden nog een paar verhuisdozen met kaarten bij het oud papier gezet.

Je zette grofweg de route uit met overzichtskaarten (de ANWB en Falk waren goede series) en vanuit de camping ging je met een stafkaart en adviezen van locals en reisgidsen tochtjes maken.

Voor navigatie was een kompas of analoog horloge handig en op de stafkaart stonden herkenningspunten zoals molens, kerktorens en hoogspanningsmasten. Voor de route onderweg waren er "wieltjes" om te meten hoe ver het was tot het volgende kruispunt.


55412876423_87660395ea_b.jpg
 
Ik heb zelf nooit gereden met een kaart en hoe mijn ouders het deden, geen actieve herinnering. Gekibbel, dat zeker wel...

Maar ik weet wel dat ik een goed richtingsgevoel heb. Wanneer we in een onbekende stad lopen weet ik de route terug naar de auto/trein en ik kan ook met behulp van de zon bedenken wat logisch is qua windrichting voor de oriëntatie. Scheelt wel wanneer we wandelen/fietsen. In de auto gebruik ik dat amper.

Nog een leuke anekdote:
Mijn dochter (net 5) zei letterlijk dat ze de weg terug naar de camping had gedroomd, nadat we een toren hadden bezocht. Dus ik dacht, ach, als het compleet misgaat stuur ik wel bij. Maar tot mijn verbazing klopte het perfect. Inclusief trappetjes en links en rechts, door het stadje waar de camping ligt. Ik vind dat prachtig!
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan