rke
Kilometervreter
Tot voor kort was ik zo'n autistische IT-er. Hoofd bijna in het scherm, mopperen op al die users die als een stel Neanderthalers het klopbord mishandelen in een geslaagde poging jouw zorgvuldig in elkaar geknutselde programma stuk te krijgen.
Maar ik ben nu pensionado en dus heb ik meer tijd om te mopperen. Dat mopperen mag ik nu doen bij een autoverhuurbedrijf en ik moet zeggen: Daar kan je heel wat af mopperen. Mopperen op bouwvakkers die met een stalen gezicht de wielkuipen van een nieuwe bus indeuken tot de band (bijna) aanloopt, mopperen op de mensen die het wieltje van een aanhanger zo krom weten te krijgen dat het chassis (berekend op meerdere tonnen en terug gekeurd naar 3500 kg max) ook krom is.
Het is erg leuk werk. Werk waarbij ik als een Geelhoed (wie kent hem nog?) te keer kan gaan. Werk waarbij ik met boes van baas op de linker rijstrook kan plakken - afgetankt met kruipolie. Werk waarbij ik leer dat mensen de deukjes echt wel weten te vinden. En werk waarbij ik mezelf mag verbazen over alle speeltjes die een moderne botsdoos zo al heeft. "Hoe krijg ik deze accubak überhaupt van zijn plek?"
Het is leuk werk. Soms zwaar (de fitness is niet meer dagelijks nodig) en soms vies (je moet eens de remmerij van bakwagentje uit elkaar trekken.). En de verdiensten... nou, echt niet van het It-specialist niveau.
Maar het is ook samen werken. Niet het eilandje van een grote organisatie maar "kan ik je ergens mee helpen?". IT-ers zeggen dan: Geen "waterval" maar echt agile.
Toch kriebelt de IT nog steeds. Recruiters bellen regelmatig en roepen dan tarieven die dit bedrijfje echt niet op kan hoesten. Maar, daar staat dan wel extreme stress tegenover - banken hebben het altijd over hoog risico en hoog rendement.
En stress is slecht voor de rikketik.
Maar ik ben nu pensionado en dus heb ik meer tijd om te mopperen. Dat mopperen mag ik nu doen bij een autoverhuurbedrijf en ik moet zeggen: Daar kan je heel wat af mopperen. Mopperen op bouwvakkers die met een stalen gezicht de wielkuipen van een nieuwe bus indeuken tot de band (bijna) aanloopt, mopperen op de mensen die het wieltje van een aanhanger zo krom weten te krijgen dat het chassis (berekend op meerdere tonnen en terug gekeurd naar 3500 kg max) ook krom is.
Het is erg leuk werk. Werk waarbij ik als een Geelhoed (wie kent hem nog?) te keer kan gaan. Werk waarbij ik met boes van baas op de linker rijstrook kan plakken - afgetankt met kruipolie. Werk waarbij ik leer dat mensen de deukjes echt wel weten te vinden. En werk waarbij ik mezelf mag verbazen over alle speeltjes die een moderne botsdoos zo al heeft. "Hoe krijg ik deze accubak überhaupt van zijn plek?"
Het is leuk werk. Soms zwaar (de fitness is niet meer dagelijks nodig) en soms vies (je moet eens de remmerij van bakwagentje uit elkaar trekken.). En de verdiensten... nou, echt niet van het It-specialist niveau.
Maar het is ook samen werken. Niet het eilandje van een grote organisatie maar "kan ik je ergens mee helpen?". IT-ers zeggen dan: Geen "waterval" maar echt agile.
Toch kriebelt de IT nog steeds. Recruiters bellen regelmatig en roepen dan tarieven die dit bedrijfje echt niet op kan hoesten. Maar, daar staat dan wel extreme stress tegenover - banken hebben het altijd over hoog risico en hoog rendement.
En stress is slecht voor de rikketik.