Ook werkzaam in de automotive.

rke

Kilometervreter
Tot voor kort was ik zo'n autistische IT-er. Hoofd bijna in het scherm, mopperen op al die users die als een stel Neanderthalers het klopbord mishandelen in een geslaagde poging jouw zorgvuldig in elkaar geknutselde programma stuk te krijgen.

Maar ik ben nu pensionado en dus heb ik meer tijd om te mopperen. Dat mopperen mag ik nu doen bij een autoverhuurbedrijf en ik moet zeggen: Daar kan je heel wat af mopperen. Mopperen op bouwvakkers die met een stalen gezicht de wielkuipen van een nieuwe bus indeuken tot de band (bijna) aanloopt, mopperen op de mensen die het wieltje van een aanhanger zo krom weten te krijgen dat het chassis (berekend op meerdere tonnen en terug gekeurd naar 3500 kg max) ook krom is.

Het is erg leuk werk. Werk waarbij ik als een Geelhoed (wie kent hem nog?) te keer kan gaan. Werk waarbij ik met boes van baas op de linker rijstrook kan plakken - afgetankt met kruipolie. Werk waarbij ik leer dat mensen de deukjes echt wel weten te vinden. En werk waarbij ik mezelf mag verbazen over alle speeltjes die een moderne botsdoos zo al heeft. "Hoe krijg ik deze accubak überhaupt van zijn plek?"

Het is leuk werk. Soms zwaar (de fitness is niet meer dagelijks nodig) en soms vies (je moet eens de remmerij van bakwagentje uit elkaar trekken.). En de verdiensten... nou, echt niet van het It-specialist niveau.

Maar het is ook samen werken. Niet het eilandje van een grote organisatie maar "kan ik je ergens mee helpen?". IT-ers zeggen dan: Geen "waterval" maar echt agile.

Toch kriebelt de IT nog steeds. Recruiters bellen regelmatig en roepen dan tarieven die dit bedrijfje echt niet op kan hoesten. Maar, daar staat dan wel extreme stress tegenover - banken hebben het altijd over hoog risico en hoog rendement.

En stress is slecht voor de rikketik.
 
Relax! Eigenlijk is alles relatief, tocht? Grappig dat je dan aanloopt tegen zaken die mensen met auto's doen waar je niet van zou denken dat het zou kunnen gebeuren. Ik was ooit eens bij een Mercedes-Benzdealer waar ik na een (afgesproken) lange proefrit de auto netjes afgetankt terugbracht (E300 Avantgarde estate). Dat aftanken bleek niet nodig maar daar hadden we helemaal niet bij stilgestaan, we waren het halve land doorgereden. Zei de verkoper dat ze wel eens meemaakten dat een proefrit met zo'n stationcar ook wordt gebruikt voor verhuizingen, ophalen van een kerstboom (en ja, de verkoper of een van zijn collega's kon alle naalden uitzuigen - hoort er blijkbaar ook bij). Slaat wel een deuk in het wereldbeeld dat je van mensen hebt.
 
IT - is dat niet waar de gebruikers komen klagen dat niets meer werkt na een update - terwijl het de vorige 10 jaar dat wel deed - en waarin je dan moet gaan vertellen dat het niet jouw schuld is maar hun vastgeroeste manier van werken?

Persoonlijk werkte ik heel graag in de autosector, vooral als technicus. Af en toe ga ik nog eens een paar weekjes meewerken in een garage als het werk in de bouw stilvalt en er veel zieken zijn. Kwestie van nog een beetje mee te blijven, en ik vind het nog steeds leuker dan mijn huidige werk (toezicht en planning in openbare bouwwerken).
Maar de autosector betaald slecht, lange dagen, vuil en zwaar werk en je komt nooit buiten - dus rationeel gezien zit ik nu veel beter.
Enige werkjes die ik ooit echt gehaat heb aan auto's:
- Een Opel Monterey waarvan letterlijk elke schroef en bout afbrak waardoor onderhoud, remmen en uitlaat vervangen een werkje van enkele dagen werd. Zelfs de ruitenwisserarm brak af, volgens mij had dat ding een paar jaar in een zoutbad gestaan ofzo.
- een defect slotmechanisme van de bestelwagen van een visboer. Heeft lang geduurd eerdat ik nog vis wou eten en heb zowat de rest van de dag in bad/onder de douche doorgebracht en bleef nog vis ruiken. Een goed voorbeeld dat lang niet iedereen deftig met zijn auto omgaat (en in dit geval ook niet met de voedselveiligheid).
 
Wat mij tegenstaat in de IT is dat iedereen voor eigen toko staat te preken.

Toen ik begon in de IT was software pas goed wanneer jouw opvolger snel kon begrijpen hoe het werkt (en dus kon aanpassen), de gebruiker alle facetten snel onder de knie had en de computer snel de software kon uitvoeren.

Tegenwoordig moet er precies datgene gebouwd worden wat de leidende figuren verzonnen hebben waarbij kritiek niet gewenst is. En dat noemen we toch "agile werken".

Dat geeft stress bij mij. Ik ben zo'n figuur die vindt dat de klant betaalt en dat je de klant geen sprookjes moet vertellen. Bijvoorbeeld dat het testen van software over uitbetaalde toeslagen uitgevoerd is terwijl ondertussen slachtoffers compleet failliet gaan. En van stress zegt de dokter dat ik dat moet vermijden.

Dit is een klein bedrijf. Binnen een maand kan ik al serieuze gesprekken voeren over bedrijfsprocessen en procedures terwijl ik ook mijn it-ervaring nuttig kan inzetten. Ik moet daarvoor wel de Microsoft producten gebruiken, maar het internet helpt mij wel op gang.
Als je een ervaren monteur een Russische auto geeft, komt hij er na wat zoeken ook wel uit.

Wat mij wel opvalt, is het verschil in vrouwvriendelijkheid tussen de automotive werknemer en de IT-er. Maar binnen de automotive is er veel meer een sfeer van samen werken. Ik heb moeite dat zware onderdeel vast te schroeven; de collega helpt wel even.

Jammer genoeg zwenkt de automotive wel richting IT. Die auto rijdt dankzij software van fabrikant X, je kan het als monteur van een ander merk wel vergeten. Ook daar worden steeds hogere muren gebouwd tussen de eilandjes.

Gelukkig kan ik ieder moment stoppen, zonder dat ik dan voortaan boterhammetjes schuifkaas moet eten.

Er zijn heel veel mensen die met veel minder rond moeten komen. Ik overleef het wel.
 
Heerlijk man! Leuke ervaring en als je kan genieten van het werk dan is dat toch top?
Ik zit op het snijvlak van automotive en IT, bij een leasemaatschappij.
 
  • Leuk
Waarderingen: rke
Heerlijk man! Leuke ervaring en als je kan genieten van het werk dan is dat toch top?
Ik zit op het snijvlak van automotive en IT, bij een leasemaatschappij.
Het werk is leuk.

Ik moet eerlijk zijn en melden dat werken voor de roverheid een hele andere manier van werken is. Het "geld speelt geen rol" is omgetoverd in "Wat kost dat wel niet".

Het is wel leuk werken. Niet na 7 uur en 55 minuten de flapflop uitzetten maar ook na 9 uur nog een vies klusje oppakken.
Niet denken aan "wat vindt de burger hiervan" maar jezelf verbazen dat een "huurder zo veel schade in zo korte tijd kan maken".
Niet twee keer per dag drie uur scherm staren maar heerlijk afwisselend bezig zijn.

Maar ook: zeuren om een arbeidscontract en dan een papiertje te krijgen waar dingen op staan die een willekeurige scholier beter kan formuleren.
Ook, met 6 man onder hetzelfde account werken in plaats van iedereen een eigen account. Of bij iedere lunch merken dat niet iedereen tijd heeft een boterham naar binnen te schuiven.

Toch, het positieve zit vooral in het samen "werken" aan de groei en bloei van een klein bedrijfje. Het luisteren naar de sterke verhalen van collega's. Het gezamelijke mopperen over bevolkingsgroepen, de afwisseling van het ene moment puzzelen met een cryptogram in excel en het volgende moment jaren van gemorste afgewerkte olie met blubber wegpoetsen.

Met auto's bezig zijn is leuk maar het zou verboden moeten zijn er mee te rijden.
 
Even een update.

Het is leuk werken in dit testosteron beroep. Leuke uitdagingen en volk wat minstens zo eigenwijs als ik zelf.

Wat doe ik zoal op een dag? Ik cross wat heen en weer met busjes, lichte vrachtwaggels en personenauto's, ik pruts wat met excel en ik maak af en toe een auto schoon. Vooral dat laatste is een bezigheid waar ik bitter weinig van af weet, verf is voor mij spul wat ijzer beschermt tegen roest, de tapijtjes heb ik vervangen door rubber en deukjes zijn niet meer dan het bewijs dat de buurman erg lomp en veel te zwaar is.

Het is werk wat vooral leuk is door de houding van collega's. Als een van het team iets minimaal verprutst aan een botsdoos van 40+ k, staat het hele team direct in de troost stand. Als de broodtrommeltjes gepakt worden en een is de trommel vergeten wordt direct aangeboden broodjes kaas te delen. En als er een nieuwe botsdoos het terrein afrijdt, blijkt na zeer korte tijd waarom het een botsdoos heet.
Mijn hoeveelheid schadevrije jaren blijkt een uitzondering.

Bovendien kan ik mezelf bij dit bedrijf heerlijk uitleven met excel. Ik krijg daarbij alle vrijheid, vooral nu ik aangetoond heb waar het RDW grove steken laat vallen. Jammer dat Cobol gezien wordt als een erfenis van dinosaurussen maar misschien kan ik de boel zo gek krijgen om in te zien dat kwaliteit in software niets te maken heeft met de kleuren van het scherm.

Dit is een ware verademing na al het ellebogenwerk bij grote organisaties.
 
Als IT'er in de automotive erg herkenbaar dit. Fijn om eens het magazijn in te stappen en te zien welke automatisering je allemaal tot stand gebracht hebt en de nuchtere humor van de collega's aan te horen.
 
Als IT'er in de automotive erg herkenbaar dit. Fijn om eens het magazijn in te stappen en te zien welke automatisering je allemaal tot stand gebracht hebt en de nuchtere humor van de collega's aan te horen.
Het is zo anders werken, dit hield ik niet voor mogelijk.

Ik heb voor de overheid en grote financiele organisaties gewerkt. Soms werd door een klein groepje hard gewerkt aan "complex-ering". Een werkend systeem wordt omgebouwd naar een complexer werkend systeem (men HOOPT dat het werkt) zodat het systeem zo complex wordt dat een nieuwkomer het niet snel begrijpt. Jammer genoeg is Cobol zo oud dat er veel mogelijkheden voor zijn en jammer genoeg geeft dit veel stress bij mensen die deze methode fout vinden.

In deze organisatie kan ik (als it-er) veel punten scoren door wat met Excel te prutsen (Excel is bokkenspaans voor een dino als ik) en ik krijg de vrijheid met het complete pallet van ontwerp tot en met testen te werken. Maar wel met een overgebleven eigen prive computer uit de tijd van Ben Hur.

Nu speelt het volgende vraagstuk: ik wil de organisatie een beetje veranderen terwijl de organisatie strak gestuurd wordt door iemand die graag aan "micro-management" doet.
De positieve kant van het verhaal is dat deze manager goed te overtuigen is van andere meningen en dat ik een soort manusje van alles ben. Ik spring in waar nodig. Heerlijk afwisselend werken in plaats van 8 uur naar een scherm staren.

Wat verder opvalt is het gebrek aan geld. Waar de overheid "gewoon even de belastingdruk verhoogt", werkt deze organisatie in een competitieve markt. Even de huur een fractie verhogen of de service verminderen schijnt je direct klanten te kosten. Muntjes spelen daarom een grote rol, ook in het leven van de medewerkers.

De liefde voor de botsdoos werkt ook op een andere manier. Ligt het accent binnen de detachering vooral bij gadgets en franje, binnen de automotive speelt status en bruikbaarheid een veel grotere rol. De ene groep rijdt nieuw met speeltje zus en speeltje zo, de andere groep rijdt met betaalbare voertuigen, het liefst met een vrachtwagenmotor onder de kap.
Wat dat betreft hoor ik er met Stoffel niet bij.

De collega's zeggen ook dat ik kruipolie tank, ik vind Vmax meestal wel voldoende. Maar ik rij in de baas zijn tijd: als ik te langzaam rij, is de planning slecht en niet mijn rijden.
Maar voorlopig blijft de voorsprong door drammen beperkt tot secondes.
 
Bij een autoverhuurbedrijf viel mij juist op, tijdens mijn bijbaantje tijdens m’n studie, dat iedereen met de huurauto’s langzaam reed. Reed je snel dan was er namelijk kans op nog een extra rit die dag en dat moest je blijkbaar niet willen!
 
^^ Ja, dan had je kans om laat terug te zijn, door spitsdrukte, en die extra tijd werd dan niet altijd betaald (?).

In het transport is het nog wel, zeker in het losse stukgoed / routewerk. Is een chauffeur vroeg terug van de rit, wordt ie er nog ff op uit gestuurd voor een rondje ophalers in de buurt.
 
Bij een autoverhuurbedrijf viel mij juist op, tijdens mijn bijbaantje tijdens m’n studie, dat iedereen met de huurauto’s langzaam reed. Reed je snel dan was er namelijk kans op nog een extra rit die dag en dat moest je blijkbaar niet willen!
Daar heb ik weinig last van, aan het eind van de dag wordt hier gerangeerd. Zodat de huurders rechtuit de stal uit kunnen rijden, om op die manier een kans te hebben de hoek van de straat zonder schade te halen.

Het valt op dat schade bij verhuur hoort, er zijn huurders die bijna de garantie kunnen geven dat er binnen een week ergens spontaan een deuk in springt.

En ik ben dan zo sentimenteel dat ik het zonde vind dat een auto van een maand oud geen enkel ongedeukt paneel meer heeft.

Hoewel er ook huurauto's rondrijden die na vijf jaar en drie ton nog geen echte schade hebben. Absurde verschillen.


Mijn software begint aardig te lukken, ik wil beginnen met koppelingen met bestaande software. Maar het "moet allemaal even tussendoor". Ik ben ondertussen zo oud dat "even tussendoor" begint te lijken op "begin maar helemaal opnieuw".
 
Terug
Bovenaan