Ik reed laatst even met mijn moeder (80+) mee, op zich een paar kilometer van haar huis naar het centrum van Oss. Ik had er eigenlijk niet zo bij stilgestaan maar de rit was een openbaring voor me. Je kon het niet echt als strak rijden omschrijven maar echt stuurvast kon ik het ook niet noemen. Een paar keer (met name bij een - flauwe - bocht) op/over de fietssuggestiestrook rijden, bochten niet écht consistent nemen. Snelheid was op zich okay, reactievermogen leek me ook geen zorgen waard. Maar toch, mijn ogen werden geopend om misschien toch wat vaker mee te rijden. Dan de hamvraag: wanneer komt het moment dat je als (klein)kind wél wil ingrijpen en hoe?
Is dat herkenbaar? Heb je ervaringen of tips? Laat dat hieronder weten in de commentaren, ik ben daar nieuwsgierig naar.
Wil je (in samenspraak met je ouders/familie) (ook) breder van gedachten wisselen, dan wil documentairemaker Saskia Gubbels voor het NPO2-programma Human met je in contact komen. Stuur in dat geval een mailtje naar na75jaar@gmail.com.
Is dat herkenbaar? Heb je ervaringen of tips? Laat dat hieronder weten in de commentaren, ik ben daar nieuwsgierig naar.
Wil je (in samenspraak met je ouders/familie) (ook) breder van gedachten wisselen, dan wil documentairemaker Saskia Gubbels voor het NPO2-programma Human met je in contact komen. Stuur in dat geval een mailtje naar na75jaar@gmail.com.