iDS
Wegverkenner
De Standaard 31/10 zei:Opwinding in de autosector: FiatChrysler en PSA bevestigden gisterenmorgen officieel dat ze gesprekken voeren over een mogelijke fusie. Daardoor zou een autogigant ontstaan met een beurswaarde van 43 miljard euro. In verkoopvolume zou de combinatie de vierde grootste autobouwer ter wereld worden, na marktleider Volkswagen, de groep Renault-Nissan-Mitsubishi en het Japanse Toyota.
De onderhandelingen zitten blijkbaar al in een vergevorderde fase, want volgens de krant The Wall Street Journal en het persagentschap Bloomberg is een deal nakend. De raad van bestuur van PSA - dat de merken Peugeot, Citroën en Opel groepeert - zou gisteravond zelfs al groen licht gegeven hebben. Bij FiatChrysler kan het nu - volgens diezelfde media - ook erg snel gaan. Carlos Tavares, de huidige ceo van PSA, zou de topman worden van de nieuwe mondiale autoreus. John Elkann, nu bestuursvoorzitter van FiatChrysler en de sterke man van de Agnelli-familie, zou in de fusiegroep zijn huidige rol behouden.
Bedrijfseconomisch gezien is de paringsdans tussen beide autoreuzen logisch. In veel directiekamers in de auto-industrie zitten ze met de handen in het haar. De afkoelende economie en de aanhoudende handelsspanningen wegen steeds zwaarder op de verkoopcijfers. Niet alleen in West-Europa, maar ook in China, dat inmiddels voor veel constructeurs wereldwijd de belangrijkste afzetmarkt geworden is.
Tegelijk rijzen de kosten voor nieuwe dieselauto's de pan uit. De uitstootnormen worden steeds strenger en de sector is verplicht om zwaar te investeren in de nakende ommezwaai naar elektrische, en later ook zelfrijdende, auto's. Die kosten lopen zo hoog op, dat bedrijven ze vaak niet meer alleen kunnen dragen.
Iedereen wint
Samenwerken lijkt voor sommige spelers de enige optie om te overleven. Vooral FiatChrysler en Elkann hebben dat goed begrepen. De Italiaans-Amerikaanse autobouwer krijgt door de fusie een schaalvergroting in Europa en hoopt zo een deel van zijn grote achterstand in het marktsegment van de elektrische auto's te kunnen inhalen. Voor PSA is een huwelijk interessant omdat het eindelijk voet aan de grond zou krijgen in Amerika. Het merk is daar ondertussen al zo'n dertig jaar afwezig en ziet er grote kansen. PSA zou er vooral kunnen profiteren van de ervaring die FiatChrysler heeft met de productie van fourwheeldrives als Jeep en Ram.
Bij dergelijke monsterfusies weegt psychologie vaak even zwaar als economie. En dan is het belangrijk om te weten dat PSA eerder dit jaar al contact zocht met FiatChrysler om een mogelijke samenwerking te bespreken. Fiat-baas Elkann wees het Franse autoconcern toen koeltjes de deur omdat hij liever wilde samenwerken met rivaal Renault.
Dat bleek een vergissing. Begin juni trok FiatChrysler zich abrupt terug uit de gesprekken met Renault, nadat het Elysée zich beginnen moeien was. De Franse staat heeft immers een belang van 15 procent in Renault én dubbel stemrecht. De gesprekken stokten helemaal toen duidelijk werd dat ook de Japanse partner van Renault, Nissan, niet op een fusie met FiatChrysler zat te wachten.
Nog politieke horde
Elkann, die samen met wijlen Fiat-ceo Sergio Marchionne een van de weinig echt succesvolle overnames in de auto-industrie realiseerde (van het Amerikaanse Chrysler), lijkt in Frankrijk zijn laatste troefkaart uit te spelen.
Volgens de berichten van gisteravond doet de kleinzoon van de legendarische Gianni Agnelli dat met succes. Dat is opmerkelijk, want een fusie met PSA zou zowel in Frankrijk als in Italië tot fors banenverlies kunnen leiden.
'Gezien het belang van 12,23 procent van de Franse staat in Peugeot, ligt dit in Parijs waarschijnlijk politiek moeilijk', waarschuwde KBC gisteren in een nota aan haar beleg
Dit is dus al erg concreet. Ik ben benieuwd wat dat zal opleveren als bedrijfsstructuur, aan overlevende merken en onderliggende technologie.
Eén geruststellende factor: Carlos Tavares aan het roer.
De nieuwe functie die Linda Jackson zou opnemen binnen PSA kan zo ineens in een heel ander licht gezien worden: als de baas naar boven schuift in de hiërarchie, dan ontstaat er een hele stoelendans natuurlijk.