Had ik deze auto maar gehouden...

Roadracer

Roadracer

Administrator

Forumleiding
We hebben allemaal meerdere auto's gehad en daarmee natuurlijk ook verschillende ervaringen. En er is vást een auto die je had maar waarvan je nu het idee hebt 'had ik die nog maar' of 'had ik die auto maar gehouden'. En de hamvraag daarbij is natuurlijk: waarom blijft/bleef die auto in jouw gedachten?

Voor mij keren de gedachten vaak terug naar een auto die maar weinig mensen spontaan zouden kiezen: de Fiat Dobló 1.9 JTD ELX, die ik in 2002 op mijn naam schreef en in enkele jaren tot 175.000 km reed. Het woon-werkverkeer tussen Kockengen en Doetinchem (120 km enkele reis) hielp daar uiteraard bij maar ook voor langere reizen was het een prettige metgezel. Ze had een fijne, pittige motor - koud merkte je aan het genagel wel dat hij wakker moest worden (maar dat had z'n charme) maar dan ging hij ook als de brandweer. Ook wel lekker: je voelde wanneer de turbo actief werd door een subtiel extra zetje in de rug. Eigenlijk heb ik er nooit problemen mee gehad en qua verbruik kwam ik op zo'n 1 op 15, 16 uit.
En voor de langere reizen: je nam gewoon alles mee, de laadruimte was gewoon die aanduiding waard (logisch gezien de herkomst van het ontwerp) maar we stonden iedere keer versteld van het comfort dat je eigenlijk niet zou verwachten, ook achterin. En met vijf personen én hun bagage naar Frankrijk (bijvoorbeeld de Champagneregio) rijden: geen probleem. En de ruimte op de plank boven de voorruit slokte écht enorm veel handige spulletjes op (cd-mapjes, parkeerkaart, dat soort dingen).
Het was zeker met de 'neus' van de eerste versie voor de facelift niet moeders mooiste te noemen maar als je in de auto zit, heb je daar geen last van. Het was ook prettig (bij het kiezen) dat hij nét wat meer praktische ruimte had dan de Citroën Berlingo / Peugeot Partner of een Renault Kangoo.
Hij maakte in 2005 plaats voor een Mercedes-Benz 160 cdi W169. Voor toen een logische stap op gebied van comfort en zuinigheid maar ik leverde wel flink in op ruimte (utieraard) en het rijgevoel.
Helaas heb ik AI moeten vragen om een toepasselijk plaatje te maken; in die tijd had ik wel een digitale camera maar de foto's zijn niet meer terug te vinden (en in het andere geval waarschijnlijk van een resolutie die nu niet meer áán te zien is).

Copilot-20250923-144015.png


Van welke auto zou je zelf weer de sleutels in handen terugkrijgen?
 
Alle auto's die ik zelf heb gekocht heb ik nog steeds in bezit, dus qua auto's houden zit het wel goed. Ik heb wel een auto die ik mis, de Mercedes C200 W202 waar ik zo'n 4 jaar in gereden heb. Ooit voor een goede prijs gekocht door mijn vader en daarna jaren in de familie gebleven. Eerst reed mijn vader erin, toen mijn moeder, toen ik en daarna heeft mijn zusje er nog een aantal jaar in gereden. Helaas is roest de achilleshiel van deze generatie en ook de uiteindelijke boosdoener geweest. Door de nieuwe manier van verf toebrengen begonnen deze auto's op de gekste plekken te roesten. Op een gegeven moment werd de auto overbodig en was er laswerk nodig om de auto door de APK te krijgen. Toen is ervoor gekozen om de auto weg te doen en is 'ie vervolgens geëxporteerd. De auto zal vast nog ergens in Afrika of Oost-Europa rondrijden, maar voor mij is 'ie uit het zicht. :cry:

d82b494c47afde0831c83392aee288dd.jpg
 
Daar hoef ik niet lang over na te denken. In maart 2001 gekocht met een kenteken uit december 2000. Wij waren de eerste eigenaar. En in augustus 2014 verkocht met 106.000 op de teller en redelijk wat aanpassingen.

Gekocht als standaard Daihatsu Cuore Marathon in het geel.

En gaandeweg voorzien van diverse zaken waarmee we ook naar ia Japfest gingen om te showen.
Voorzien van 14 inch en 185 brede banden
Verlaagd
Achter veerweg begrenzers
Mistlampen
4 punts gordels
Kuipstoelen
Maximaal geblindeerde ramen achter
Custom made dubbele uitlaat in het midden
Omgerolde wielkasten achter

Maar waarom dan toch weg....tja....de jongste was net geboren en de laatste paar jaar reed ik er nauwelijks mee. Dus leek toen logisch om te verkopen. Met de wetenschap van nu had ik hem moeten houden.

Achteraf spijt van. Hij stond onder een goede hoes in de garage en was perfect onderhouden en dito gepoetst. Na verkoop heb ik hem nog wel eens gezien (op Marktplaats) en dan springen je de tranen in de ogen. Oa matzwart gerold. Inmiddels bestaat de auto ook niet meer


912f2dc0-19ea-4309-ba5b-9e01430e3f1c.jpg


En nu 2025....de oudste heeft hopenlijk snel zijn rijbewijs. Naast de dubbele garage bij huis mij weer op een wachtlijst laten plaatsen voor een extra garage op de plek waar in het begin ook de Cuore stond. Betaalde ik in 2006 nog 40 per maand inmiddels opgelopen tot 81. Maar goed, de oudste gaat ook gelijk een auto krijgen om mee te oefenen. En zodra hij 18 zal hij denk ik niet meer fietsen na het werk denk ik :ROFLMAO:. Dus dan wil hij ook elke dag een vaste plek hebben. En heb nog 5 wachtenden voor mij, dus kan nog even duren voordat er een huur garage is. Maar die wachtenden willen op meerdere plekken wel een garage huren in de buurt. Ik enkel een complex op nog geen minuut lopen van de woning.
 
Laatst bewerkt:
IMG-0884.jpg



Deze fijne rakker. Ik was een jaar of 22 en moest en zou een zwarte 205 GTi hebben!
Dit was een van de allereerste uit 1985. Heb er met ontzettend veel plezier mee gereden en ook ontzettend veel onkosten aan gehad. De Peugeot dealer deed hele goeie zaken….


Op een ovale Sebring uitlaat- die nog grijs werd in de pijp na stevige ritten- wie kent dat principe nog? - na, was het een origineel exemplaar.

Als ik momenteel de prijzen zie die ze vragen voor de overgebleven exemplaren…manmanman…ik had ‘m gewoon in de schuur moeten laten staan! :LOL:
 
Laatst bewerkt:
Tsja. Ik heb in mijn leven nu 5 autos gekocht voor eigen gebruik. 3 daarvan staan nog steeds op de oprit.

Ik heb er 1 kort gereden. Dat was jammer maar gek genoeg eigenlijk geen spijt dat ik die niet meer heb.
Ook de Twingo DCi is spijt misschien wel teveel gezegd. De Megane RS die daarvoor in de plaats kwam is eigenlijk een veel fijnere en betere auto dan de Twingo. Maar gevoelsmatig was de Twingo gewoon veel toegankelijker en door het RS Cup onderstel dat ik eronder had geschroefd stuurde die fantastisch.

Dat soort gevoelens komen overigens altijd harder opzetten als de Megane niet rijd.....
 
M'n Land Rover.... een ellendebak pur sang. Lawaai, trillen, herrie, stuiteren lekken, en wat er allemaal niet op zat: stuurbekrachtiging, verwarming, fatsoenlijke ruitenwissers, vermogen (65 pk op 1.920 kg).... Alles wat kapot kon ging ook wel kapot. Onderdeelprijzen weer zeer acceptabel en het is niet meer dan een Mecanopakket. Wel weer met metrische- en Engelse maten door elkaar heen Maar toch, als ik zo'n Series II of III zie ben ik gelijk weer verliefd
 
944 zei:
Door de nieuwe manier van verf toebrengen begonnen deze auto's op de gekste plekken te roesten.
Klik om te vergroten...
Dat herken ik wel.. ik had daar met de W203 ook last van. Jammer, want dat telde mee bij het wegdoen (maar die had intussen met 543.000 km een eervolle staat van dienst bereikt).
 
Roadracer zei:
Dat herken ik wel.. ik had daar met de W203 ook last van. Jammer, want dat telde mee bij het wegdoen (maar die had intussen met 543.000 km een eervolle staat van dienst bereikt).
Klik om te vergroten...
Respectabel. Wij zien het hier ook. De 202 met name bij de deuren waar de stootrubbers zitten. De 203 overal. Heel soms hebben we een mooi exemplaar te pakken.

Meestal een binnenslaper of een afwijkende kleur.
 
Dat is mijn buscamper een 207d. Die had ik achteraf zelf wel van een nieuwe inbouw willen voorzien.
 
De W212 350 cdi. Veel mee onderweg geweest op lange ritten door Europa, nooit meer een auto gehad die dat zo goed deed. Van langer geleden, de Seat Ibiza 1.9 tdi Signo. Die zou ik ook zo weer terugkopen als ik een goede zou vinden. Heerlijke ouderwetse tdi met 110 pk en verpakt in een heel klein autootje met relatief veel luxe.
 
Zo’n Doblo heeft m’n overbuurvrouw, een knaloranje. Maar dan met de 1.2. Op benzine vlak waren er niet echt geschikte motoren voor dat model. Als JTD vast een fijne auto!

Ik heb weinig auto’s die ik gehouden had moeten hebben. Porsche 924 en Golf VR6 waren leuk, maar niet om echt te houden.
Ik denk dat ik dan toch voor mijn eerste auto ga, de Golf 2 die ik vervolgens een GTI look heb gegeven, zonder de logo’s.
Als ik m nog had, had ik er een ander blok en andere bak in gehangen zodat dat wat meer bij het uiterlijk zou passen.
https://flic.kr/p/V8auqM
https://flic.kr/p/VLtao7
 
Mijn beige 406 coupé diesel. Gekocht van eerste baasje uit Duitsland die er erg goed voor had gezorgd en elke factuur (tot bandenwissels met ruitenwisservloeistof toe) had bewaart. Daarnaast was de auto ook nog voorzien van de zeldzame lakkleur 'Beige Solstice' gecomibineerd met mijn favoriete bekleding 'Cuir Alezan'.

Zelf 4 jaar mee gereden en de kilometerstand verdubbeld naar 240k en met alle liefde die ik er in had gestopt reed die auto werkelijk nog als een nieuwe. Uiteindelijk om economische redenen verkocht. Ik was net op mijzelf gaan wonen en op dat moment was het hebben van twee auto's niet meer te betalen. Dus de V6 gehouden en de diesel eruit. Vrij kort daarna al spijt van gekregen toen ik nieuw werk kreeg waarvoor ik 250km per dag moest rijden en er meteen weer een diesel moest komen.... En de spijt van het wegdoen heb ik nog steeds.
54807752625_28b8d709ef_h.jpg

54807742335_15ada3a27f_h.jpg
 
Leuke vraag. Eigenlijk zijn het er bij mij 3, in volgorde van de meeste spijt.

1. Opel Ascona B van 1979, een 2.0S Berlina automaat met 100 pk. Ik kocht 'm in 2004 van de tweede eigenaar met toen iets van 60.000 km op de teller, helemaal roestvrij en op één achterscherm na in de 1e lak. Ik heb hem vijf jaar hobbymatig gereden en helaas in 2009 vanwege ruimtegebrek weg moeten doen omdat ik met vooroorlogse Opels aan de gang ging. Hij is toen naar de andere kant van het land verhuisd en helaas als dagelijks vervoer afgereden met een LPG-tank erin en een verlagingssetje eronder. In 2014 geëxporteerd, geen idee wat ervan terecht is gekomen.

2. Mercedes W124 200E van 1991. In 2005 van eerste eigenaar gekocht met eveneens rond de 60.000 km, letterlijk in nieuwstaat. Nu was in die tijd een veertien jaar oude W124 niet veel bijzonders, zeker als het een vrij kale viercilinder was. Heb hem 3 jaar lang als dagelijks vervoer gebruikt (alleen niet in de winter), tot volle tevredenheid en hem eigenlijk alleen maar verkocht omdat ik er op dat moment het dubbele van het aankoopbedrag voor kon krijgen. Achteraf spijt van, want ik heb hem in de jaren erna nog regelmatig gezien en hij is in de loop van de tijd erg achteruit gegaan...

3. Renault 5TL van 1985. In dezelfde tijd als de Mercedes gereden als 2e auto. Gekocht voor 500 euro en vooral gebruikt als pekelbak, terreinwagen en bedrijfswagen, kortom voor alles gebruikt waar hij vies van kon worden of van kon beschadigen. Het ding had toen ik hem kocht al de nodige roestplekken (vooral cosmetisch, alle vitale delen waren hard), de stoelbekleding was doorgesleten en hij voelde soms meer aan als een verzameling aan elkaar hangende onderdelen dan als een auto. Maar rijden deed ie prima en hij was ook nog eens zuinig. Wel hing de achterbumper op enig moment dermate los dat ik een keer door een motoragent naar de kant ben gehaald met het vriendelijke verzoek de bumper vast te maken. Heb hem bijna 5 jaar gehad en ruim 40.000 km gereden toen de versnellingsbak het begaf, het eerste serieuze euvel dat ik eraan had. Voor 250 euro aan een hobbyist verkocht, volgens de kentekengegevens heeft hij daarna nog 4 jaar gereden voordat hij op de sloop is beland...
 
Super6 zei:
Leuke vraag. Eigenlijk zijn het er bij mij 3, in volgorde van de meeste spijt.

1. Opel Ascona B van 1979, een 2.0S Berlina automaat met 100 pk. Ik kocht 'm in 2004 van de tweede eigenaar met toen iets van 60.000 km op de teller, helemaal roestvrij en op één achterscherm na in de 1e lak. Ik heb hem vijf jaar hobbymatig gereden en helaas in 2009 vanwege ruimtegebrek weg moeten doen omdat ik met vooroorlogse Opels aan de gang ging. Hij is toen naar de andere kant van het land verhuisd en helaas als dagelijks vervoer afgereden met een LPG-tank erin en een verlagingssetje eronder. In 2014 geëxporteerd, geen idee wat ervan terecht is gekomen.

2. Mercedes W124 200E van 1991. In 2005 van eerste eigenaar gekocht met eveneens rond de 60.000 km, letterlijk in nieuwstaat. Nu was in die tijd een veertien jaar oude W124 niet veel bijzonders, zeker als het een vrij kale viercilinder was. Heb hem 3 jaar lang als dagelijks vervoer gebruikt (alleen niet in de winter), tot volle tevredenheid en hem eigenlijk alleen maar verkocht omdat ik er op dat moment het dubbele van het aankoopbedrag voor kon krijgen. Achteraf spijt van, want ik heb hem in de jaren erna nog regelmatig gezien en hij is in de loop van de tijd erg achteruit gegaan...

3. Renault 5TL van 1985. In dezelfde tijd als de Mercedes gereden als 2e auto. Gekocht voor 500 euro en vooral gebruikt als pekelbak, terreinwagen en bedrijfswagen, kortom voor alles gebruikt waar hij vies van kon worden of van kon beschadigen. Het ding had toen ik hem kocht al de nodige roestplekken (vooral cosmetisch, alle vitale delen waren hard), de stoelbekleding was doorgesleten en hij voelde soms meer aan als een verzameling aan elkaar hangende onderdelen dan als een auto. Maar rijden deed ie prima en hij was ook nog eens zuinig. Wel hing de achterbumper op enig moment dermate los dat ik een keer door een motoragent naar de kant ben gehaald met het vriendelijke verzoek de bumper vast te maken. Heb hem bijna 5 jaar gehad en ruim 40.000 km gereden toen de versnellingsbak het begaf, het eerste serieuze euvel dat ik eraan had. Voor 250 euro aan een hobbyist verkocht, volgens de kentekengegevens heeft hij daarna nog 4 jaar gereden voordat hij op de sloop is beland...
Klik om te vergroten...
W124 blijft iconisch en het rijdt nog steeds voortreffelijk. We hebben er vrij regelmatig meerdere staan. Pak ze altijd ff voor een rondje.
 
Tja, nu je het vraagt…….
Van het wegdoen van de Alto heb ik nog wel spijt.:cry:
tbWxv4f_d.webp

Laatste foto die ik heb, bij het wegrijden met de nieuwe eigenaar. Laat z’n mooiste kant zien, met de specifieke aanpassingen (“Engels” achterlicht).

Ik was er erg gek mee, ruilde graag met mijn vrouw van auto (zou ik nu nog gedaan hebben :p ).
Maar….in die tijd maakte de bakfiets meer kilometers dan de Alto, na de verhuizing naar het centrum van het dorp. En met dat “nieuwe” huis kwam er behoefte aan budget. Dus ook al vrat dat ding nauwelijks qua maandelijkse kosten, de verkoop leverde toch even wat extra bouwbudget/buffer op.
Nu zou dat niet meer nodig zijn. En dus een beetje spijt…….
 
406c zei:
Mijn beige 406 coupé diesel. Gekocht van eerste baasje uit Duitsland die er erg goed voor had gezorgd en elke factuur (tot bandenwissels met ruitenwisservloeistof toe) had bewaart. Daarnaast was de auto ook nog voorzien van de zeldzame lakkleur 'Beige Solstice' gecomibineerd met mijn favoriete bekleding 'Cuir Alezan'.
Klik om te vergroten...

Heel fraai en goed gemanierd ook die 2.2 HDi. (y)
 
De 2.2HDI gehad in een C5. Heerlijke motor.
Dat ik die weg heb gedaan heb ik geen spijt van, trouwens. :ROFLMAO: Die vrat veel te veel budget.
Die auto is de reden dat ik van mijn vrouw alleen nog lease mag rijden. :p
 
Rembrandt zei:
De 2.2HDI gehad in een C5. Heerlijke motor.
Dat ik die weg heb gedaan heb ik geen spijt van, trouwens. :ROFLMAO: Die vrat veel te veel budget.
Die auto is de reden dat ik van mijn vrouw alleen nog lease mag rijden. :p
Klik om te vergroten...
Dat deed mijn RaRo en de Omega. Vooral de laatste. Wat een hok was dat. Daar heb ik zeker geen spijt van. De RaRo was een uitstapje na een jaar was ik wel klaar
 
De 147 Blackline die ik in 2008 had gekocht. Helemaal naar mijn smaak gemaakt met 18 inch Alfa GT wielen, Novitec duplex uitlaat, Eibach schroefset, rode remklauwen en een veerpootbrug. Al met al zag het er lekker dik uit, zonder dat het over de top werd. En het lag als een blok op de weg, maar met 105 pk niet echt snel. Heb hem iets van 5 jaar gehad en toen wilde ik een Giulietta. Duidelijk een modernere auto, maar deze 147 was veel mooier, had ik hem nu nog maar hier precies zo staan :(

54806866442_a8b15704af_b.jpg


54808046230_55ffa52f56_b.jpg
 
Mijn Milano Red Honda Prelude 2.2VTEC - ik vrees dat Postimg het formaat van de foto uit 2006 niet herkent (was met een camera, geen GSM met camera...), want uploaden lukt niet, 404 error.

In Mijn Review op deze site staan wel een aantal plaatjes.
 
Zijn er wel meer, maar met stip op 1 staat bij mij deze Matra Rancho Grand Raid uit 1980.
Ik heb deze Grand Raid in 2007 gekocht als een verrot rijdend wrak met apk (vraag me niet hoe men die apk geregeld heeft), en vervolgens in een paar jaar tijd geheel gerestaureerd tot een harde en roestvrije auto.
Uiteindelijk in 2013 na heel lang twijfelen toch maar verkocht aan een andere liefhebber, want de politiek ging de oldtimerregeling opeens wijzigen van 25 jaar naar 40 jaar en ik raakte in dat jaar tevens mijn stalling kwijt aan een projectontwikkelaar zodat die overgangsregeling voor mij ook niet haalbaar was.
Gelukkig is deze Grand Raid wel in goede handen gebleven en wordt nog steeds goed onderhouden.

 
Wat een leuk topic idee Joost!


In 1996 zag in de het warenhuis hier in Assen een groene Lancia Y staan. Ik had nog geen rijbwijs natuurlijk maar vond het toen een prachtige auto. Op de AutoRai later natuurlijk folders gescoord en een sleutelhanger van het olifantje.

Toen ik wat jaren later mijn rijbewijs haalde , kocht ik op advies van mijn vader een Polo. Bij de garage was ook eens een Ypsilon, maar ze wilden hem niet aan mij verkopen. Die auto had een stroring die niet opgelost kon worden door ze. Niet iets voor een vaste klant. Daarna kwam er weer een Polo en na een vakantie met een luxere auto (met stuurbekrachtiging) had ik toch besloten om de Polo in te ruilen, voor een Ypsilon. Er stonden 2 te koop, een zwarte 1.4 en een blauwe Elefantino. De zwarte was net verkocht, en zo kocht ik de blauwe. Met weinig kilometers.

Het was een hele fijn auto, ik heb er 8 of 9 jaar in gereden, ben er mee naar de Noordkaap geweest, en ook naar Zuid-Europa. Ook zijn we naar vele concerten ermee geweest, iedereen zei altijd "hij zit zo lekker, zulke fijne stoelen."

Helaas heb ik hem niet verkocht, maar is door een ongeluk totalloss geraakt.
Ik heb nog wel gedacht om er weer eentje te kopen, maar eerlijk is eerlijk, het was wel een auto die vaak gekke dingen had, en onderhoud was ook neit heel goedkoop.
Ramen die stopten met werken, een geknapte(!!) handrem, kofferbak bedrading die om de week een storing had, de auto was ook bij de dealer van de brug gevallen. Koppaking die kapot ging, de dealer die dus dit repareerde en de nieuwe waterpomp (?) was niet goed, dus ik stond dezelfde dag weer bij ze dat de temperauur op liep, kon onder gatrantie weer vervangen worden

Mede door de Ypsilon blijf ik altijd wel Lancia-fan. En was het wel de auto met de meest leuke verhalen, en die ook in een erg mooie tijd van me was. (reizen, activiteiten)
 
Muddy Bandit zei:
Zijn er wel meer, maar met stip op 1 staat bij mij deze Matra Rancho Grand Raid uit 1980.
Ik heb deze Grand Raid in 2007 gekocht als een verrot rijdend wrak met apk (vraag me niet hoe men die apk geregeld heeft), en vervolgens in een paar jaar tijd geheel gerestaureerd tot een harde en roestvrije auto.
Uiteindelijk in 2013 na heel lang twijfelen toch maar verkocht aan een andere liefhebber, want de politiek ging de oldtimerregeling opeens wijzigen van 25 jaar naar 40 jaar en ik raakte in dat jaar tevens mijn stalling kwijt aan een projectontwikkelaar zodat die overgangsregeling voor mij ook niet haalbaar was.
Gelukkig is deze Grand Raid wel in goede handen gebleven en wordt nog steeds goed onderhouden.

Klik om te vergroten...
Bij deze leef ik met je mee.
Dit blijft zo’n iconische auto, dat ik plaatsvervangend mee-spijt. ;)
 
Super6 zei:
Daarom heb ik er ook 3 jaar geleden eentje teruggekocht, deze keer een 300CE-24 Cabrio met weer een mooie lage kilometerstand, staat nu op 52.000. Elke kilometer is genieten!
Klik om te vergroten...
Een man met smaak. Hebben er afgelopen jaar 2 verkocht. De 300CE24 is zo’n briljant blok. Heb hem in mijn w124 en r129 gehad.

Die van jou is er een om te houden
 
Laatst bewerkt:
In 2008 kocht ik een Golf 1 diesel, op dat moment net belastingvrij, als eerste auto. Na twee weken door de nacht heen naar Sziget festival in Hongarije gereden, de gekste avonturen meegemaakt. De auto met luttele cm ruimte daar tussen een paar auto's getild met een groep Hongaren. Jarenlang plezier gehad en reed ontzettend goedkoop, knorde gezellig en de auto ademde sfeer en had karakter door de vele jaren, kilometers (ruim 400K) en avonturen met verschillende eigenaren. Ik kijk weleens rond om er weer één te kopen. Heerlijke auto, het goudeerlijke basic autorijden, het mechanische van die auto, het geluid, de ruimte, echt genieten.
Op een gegeven moment afgelost door mijn droomauto van dat moment, een W124 300D.
Die na een paar jaar ook weggedaan, maar daar niet enorm veel spijt van. Hier samen op de foto.

462091925-9574988289194814-2252827534492882456-n.jpg
 
Die Benz weet ik nog ja! (y)

En ikzelf: Onze 2007 Peugeot 107 met 45.000 km. moet er eigenlijk uit wegens oriënteren op een rolstoelbus, maar die 107 zit voor mij ook emotionele waarde aan door een verdrietige situatie. Gek bij zo’n klein simpel autootje, maar toch! En dan is die waarde hoger dan welk geldbedrag maar ook. En hij blijft het doen zonder mopperen met jaarlijks een blanco APK.
 
Oh sjonge, ik heb 3 auto's dienik graag had gehouden. In chronologische volgorde:

1. 1988 Suzuki Swift GTi. Dit was mijn eerste auto. Na slechts 6 maanden ongeluk mee gehad. Gelukkig geen letsel, maar auto wel afgeschreven. Had er graag nog langer mee gereden, maar mocht niet zo zijn.

2. 2003 MINI Cooper S (R53). Wat een leuk wagentje was dit, zeker in de vlaflip kleuren.

3. 2009 BMW 328i convertible (E93). Dit was echt een fraaie auto in crimson red. We hebben hem weggedaan na de geboorte van ons dochtertje. Het cabriorijden beviel ons erg goed. Was echt wel een droomauto, ook om te zien.
 
Twix zei:
2. 2003 MINI Cooper S (R53). Wat een leuk wagentje was dit, zeker in de vlaflip kleuren.

3. 2009 BMW 328i convertible (E93). Dit was echt een fraaie auto in crimson red. We hebben hem weggedaan na de geboorte van ons dochtertje. Het cabriorijden beviel ons erg goed. Was echt wel een droomauto, ook om te zien.
Klik om te vergroten...
Dan is de ideale auto een MINI Cooper S Cabrio! :p
 
Dan koop ik toch liever weer een 3-serie cabrio.

Overigens nu een prima alternatief, dat toch nog een gevoel van cabrio kan geven.
 
Ik had ooit een groene Talbot Solara uit 1980 (GD-27-NS), gekocht van de eerste eigenaar (geboren in 1912...) Een van de eerste Solara's in NL. Die heb ik ooit weg gedaan, altijd spijt van gehad, enfin het bekende verhaal. Na een oproep op een Autoweek forum, kreeg ik zeker een half jaar later een tip: hij bestond nog, en wel in Leiden. Daar woont mijn zus, dus dan is een 'briefje achter de wisser' zo geregeld. De eigenaar had hem al heel lang stil staan (en dat was te zien). Maar ik heb hem, 10 jaar nadat ik hem wegdeed, wél terug kunnen kopen! De Franse francs van mijn eigen vakanties lagen er nog in. Hij is bijna aan de beurt voor een complete restauratie.
Misschien lukt het nog een keer..? Weet iemand waar de KS 89 PH gebleven is (rode Solara GLS). Dat was mijn eerste Talbot, dierbare herinneringen aan. Volgens de RDW is het kenteken nog actief. Maar binnen de club is ie niet bekend. Groet Maarten
 
maarten1966 zei:
Ik had ooit een groene Talbot Solara uit 1980 (GD-27-NS), gekocht van de eerste eigenaar (geboren in 1912...) Een van de eerste Solara's in NL. Die heb ik ooit weg gedaan, altijd spijt van gehad, enfin het bekende verhaal. Na een oproep op een Autoweek forum, kreeg ik zeker een half jaar later een tip: hij bestond nog, en wel in Leiden. Daar woont mijn zus, dus dan is een 'briefje achter de wisser' zo geregeld. De eigenaar had hem al heel lang stil staan (en dat was te zien). Maar ik heb hem, 10 jaar nadat ik hem wegdeed, wél terug kunnen kopen! De Franse francs van mijn eigen vakanties lagen er nog in. Hij is bijna aan de beurt voor een complete restauratie.
Misschien lukt het nog een keer..? Weet iemand waar de KS 89 PH gebleven is (rode Solara GLS). Dat was mijn eerste Talbot, dierbare herinneringen aan. Volgens de RDW is het kenteken nog actief. Maar binnen de club is ie niet bekend. Groet Maarten
Klik om te vergroten...
Das wel heel vet.
 
944 zei:
Die 968 is echt prachtig uitgevoerd. Zou graag nog eens eentje willen testen om de verschillen tussen de 944 en 958 te merken. Een beetje extra power t.o.v. de 944 kan in ieder geval geen kwaad.
Klik om te vergroten...
Ik vond het echt een van mijn meest vermakelijke auto's.
 
  • Leuk
Waarderingen: 944
Ik heb inmiddels meer dan 40 auto's gehad, maar een aantal hebben echt wel een warm plekje in m'n hart. Bij deze 3 heb ik wel een "had-ik-ze-maar-gehouden" gevoel.

Als eerste natuurlijk m'n eerste auto, een 1981 Suzuki SC 100GX
Oorspronkelijk bruin metallic, nu knalrood, met zwart geverfde velgen en een aantal Halfords accessoires. Ik heb deze gehad in 1994, rond het behalen van m'n rijbewijs.

Suzuki.jpg


Verder deze Lancia Y10 Elefantino Rosso, groen met een knalrood lederen interieur
Superleuke vlotte italiaanse hatchback. Ik kwam uit een Ford Taurus Wagon, dus het contrast kon niet groter zijn. Miste alleen nog de originele Rosso velgen.

Lancia.jpg


En als laatste de S203 C320 Avantgarde. Die auto's paste me als een ingedragen spijkerbroek met Nikes. Voor mij klopte alles aan die auto, snel, comfortabel, handzaam.
Ik heb hem na 2 jaar de deur uitgedaan toen er echt even in geïnvesteerd moest worden om hem weer 100% te krijgen. Roest (jawel) en wat technisch malheur betekende een investering van een duizend of 5 en dat vond ik het niet meer waard.
Maar wat een fijne auto was dit zeg !

Mercedes.jpg


Verder nog diverse oude Renaults gehad, waaronder een R9, R18 Turbo Break, Safrane, Laguna 2.0T Initiale, diverse Volvo's, Audi's enz enz Maar ja, je kunt niet alles houden he
 
Guus Leferink zei:
paste me als een ingedragen spijkerbroek met Nikes
Klik om te vergroten...
Precies het gevoel dat ik had met mijn 2003 W203 cdi...Grappig eigenlijk wel dat na al die kilometers (543.000) de stoelen eigenlijk niet versleten waren (wellicht doodat ik vooral lange afstanden reed dus weinig in/uitstappen), het (kunststof, jawel, het was een Classic!) stuurwiel had wel de nodige sporen, met name veroorzaakt door mijn trouwring lijkt het.
 
Als ik de topic titel letterlijk neem dan geen enkele van alle auto's die ik gehad heb.
Ze zijn immers allemaal met een reden weggedaan.

Interpreteer ik de vraag een beetje anders; "welke auto had ik maar kunnen houden" dan de karmann Ghia van mijn profielfoto.
Ik heb geen andere wagen zo lang gehad en geen andere wagen was zo sleutelvriendelijk.
Helaas had ik geen plek om hem binnen te stallen, werd hij toen al (20 jaar geleden ongeveer) te zeldzaam om als daily driver te blijven gebruiken en maakte ik steeds meer kilometers waarvoor hij niet zo geschikt was.

Compleet probleemloos was hij niet maar eigenlijk kon iets niet zo erg defect zijn dat hij niet heel snel "houtje touwtje" weer naar huis te rijden was.
 
Ik heb , inmiddels 25 jaar geleden, mijn Jaguar XJ12 verkocht voordat we naar ZW Frankrijk vertrokken. We wilden hem de warmte niet aandoen. Want warm had ie het altijd al. Mooi staalblauw metallic, ivoorkleurig leder.
De verschillende Lexus, die ik inmiddels heb gehad en nog heb, maken het verlies eigenlijk wel goed. De garage rekeningen van de Engelsman uit 1989 ben ik inmiddels vergeten, maar drie maandsalarissen wegbrengen na een grote beurt.... laat maar.
Ik ben op reis, geen digitale fotos uit het begin van deze eeuw.
 
Mijn trouwe Corolla E11 uit 1999

Ik had hm eigenlijk in APR2024 niet moeten verkopen en hm in een schuur moeten opbergen.
Maar na 8 fijne jaren plaats laten maken voor een CT200h
Als het goed is rijd de XX-NJ-86 nog steeds rond in de kop van Noord Holland :)

Imagcc3.jpg
 
Ik twijfel. Van de auto’s die ik op naam heb gehad, had ik het liefste de Panda gehouden. Het was best wel een zeldzame auto, uit 1982. Helaas moeten verkopen toen ik mijn baan kwijt was. Het was of de Marbella of de Panda, naargelang welke als eerste ging.


De andere is de Astra F van mijn ouders. Toen zij in 2011 een nieuwe Meriva kochten, hebben ze mij gevraagd of ik de Astra wilde hebben. Helaas toen niet gedaan. Daar heb ik spijt van, want het was a) een heel strakke auto en b)in 2015 is hij gesloopt… zo is er geen enkele oude auto van mijn ouders die nog rijdt.

 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan