De reden dat de Mazda 323 nu wel voor een exportbod weg mag, is dat er inmiddels weer 3 auto’s voor de deur staan hier. Sommigen hier hadden het al op mijn profiel-pagina gezien. Afgelopen zaterdag heb ik namelijk een Volvo 480 ES 2.0i uit 1995 gekocht!

Die voldoet weer aan de wens om ‘iets speciaals’ te rijden. Eigen foto’s heb ik er nog niet van (’t is zo vroeg donker tegenwoordig, en vaak slecht weer), dus hier een plaatje uit de advertentie:
Ik had deze auto al een tijdje op het oog. Hij zag er (op de foto’s) goed uit en was luxe uitgerust, met o.a. volledig lederen interieur, originele Volvo lichtmetalen velgen, airconditioning, een extra meterset (van een Turbo weliswaar), en hij was Racing Green, naar mijn mening de mooiste kleur. Verder zat er nog een vol jaar APK op en was de kilometerstand met 174.400 niet astronomisch hoog. De prijs was scherp, maar hij stond wel aan de andere kant van het land, in Appingedam. Voor mij meer dan 300 kilometer rijden (enkele reis wel te verstaan). Bovendien gaf NAP aan dat de kilometerstand ‘onlogisch’ was. Dat bleek echter om een typfoutje te gaan, gelukkig. Ik heb de handelaar eerst gebeld, die was eerlijk en vriendelijk. Hij had de auto overgenomen van een Peugeot-dealer. Die heb ik dus ook gebeld. De auto was daar inderdaad ingeruild, op een 306 Cabrio. Door iemand uit Amsterdam, die dus voor die 306 Cabrio ook een eind gereden had. En ik kreeg zowaar het telefoonnummer van die persoon. Ook die heb ik dus gebeld. Hij had de auto al 12 jaar in bezit en had hem overgenomen van de eerste eigenaar. Er mankeerde weinig aan volgens hem, ik zou me er geen buil aan vallen.
Zaterdag samen met mijn vader de reis dus toch ondernomen, en een proefritje gemaakt. Na vijf kilometer strandden we… dat beloofde weinig goeds. De accu was leeg, dus bij het bedrijf was de auto met een hulpaccu gestart. De motor liep echter niet lekker, stationair en bij vollast (bokte als een gek en wilde niet versnellen). Deellast was geen probleem. Toen we stopten om onder de kap te kijken, sloeg de motor af, hij hield z’n stationaire toeren niet vast. Na vijf kilometer was die accu nog steeds leeg, dus daar stonden we dan in stil en verlaten noordoost Groningen...
Handelaar gebeld, die kwam met de hulpaccu de auto weer starten. Teruggereden naar het bedrijf, de Volvo leek het wel beter te doen. Liep beter en bokte niet meer. Verder reed hij gewoon prima, en alle accessoires functioneerden. Bij de handelaar hebben we hem ook nog op de brug gehad, onderzijde zag er ook nog goed uit. Een harde auto, m.u.v. de binnenbumper (achter) en de achterste wielkastranden. Motor en bak zweten wat olie, maar niet schokkend voor een auto met deze kilometerstand.
Dus ja, wat doen we er mee…? De slecht lopende motor aan het begin van de proefrit kan drie oorzaken hebben: slechte brandstof (de tank was bijna leeg en de auto had voordat hij ingeruild was een jaar stilgestaan), lege accu (hoewel de laadstroom wel goed was; handig zo’n meter op het dash), of een gecompliceerder probleem bij koude motor. De eerste twee gevallen zijn geen reden om een auto te laten staan, de laatste wellicht wel. Ik heb de gok toch maar gewaagd, op voorwaarde dat de handelaar er een volledig geladen accu in zou zetten, zodat de auto in elk geval weer zou starten als we nog eens zouden stranden op weg naar huis. Die accu kregen we (een nieuwe zelfs), dus de koop was gesloten!
Op weg naar huis (verse benzine, verse accu, warme motor) geen problemen gehad en genoten van de Volvo. Klein voorbeeldje: de buitentemperatuur zakte onder de 3 graden, de Volvo gaf daar netjes een melding van op het info-center. Kleinigheidje, en elke nieuwe auto heeft dat tegenwoordig, maar op een auto uit 1995 (ontwikkeld in de jaren ’80) is het speciaal. Van dat soort dingen geniet ik. Dat info-center was destijds in deze klasse sowieso een unicum. Het geeft zaken weer die je van een moderne auto tegenwoordig verwacht (huidig en gemiddeld verbruik, gemiddelde snelheid, actieradius, buitentemperatuur), maar daarnaast ook koelwater- en olietemperatuur. Niet met een wijzertje, maar op de graad Celsius nauwkeurig. Elektrische ramen en spiegels, spiegelverwarming, mistlampen en verstralers, elektrische antenne, alarm, verlicht portierslot, centrale vergrendeling, automatisch afsluitende ramen bij op slot zetten van de auto, startonderbreker, het zit er allemaal standaard op en werkt ook allemaal. En daar bovenop heeft de eerste eigenaar dus nog airco, metallic lak, lichtmetalen velgen, een degelijke rolhoes voor de bagageruimte en leren bekleding besteld. Dit is een premium auto nog voor die term uitgevonden werd. Ik voel me er speciaal en verwend in.
Ook leuk trouwens, ik las in het instructieboekje dat het vak in de middenconsole is gemaakt om cassettes in te kunnen opbergen. Ha, cassettebandjes, de tijd is rap voorbij gegaan intussen…
Deze week thuis de auto koud ook eens gereden, en gelukkig: geen motorproblemen ondervonden. De gok lijkt dus goed uit te pakken. Al moeten er wel de nodige dingen gebeuren:
• Distributieriem vervangen (vorige vervangdatum niet bekend)
• Brandstoffilter vernieuwen
• Olie en oliefilter vervangen
• Remvloeistof vervangen
• Koelvloeistof en ruitensproeiervloeistof controleren op vorstbestendigheid
• Drie nieuwe banden monteren (er ligt één gloednieuwe band op, dat was nodig om hem door de APK te krijgen)
• Lekkage achterzijde opsporen en verhelpen, na een regenbui staat de kuip van het reservewiel vol water
En ik ga nog op zoek naar een passende (liefst originele) mattenset en een origineel stuur. Nu zitten er aftermarket (lelijke) matten en een klein sportstuurtje in. De kofferbak lag trouwens vol met reserve-onderdelen van de vorige eigenaar. Van klaplamp-unit en buitenspiegel, tot lakstift en stuurbekrachtigingspomp. Heb nog niet alles bekeken, maar er zit ook een service-handleiding voor dealers bij, met technische tekeningen van de complete auto! Elk schroefje staat erin, compleet met onderdeelnummers. Mooi hoor.
Binnenkort meer (vooral foto’s)!