j.ko
Kilometervreter
Nou, de Mazda 323 is verkocht hoor! Afgelopen donderdag is hij verkocht aan een exporteur. Morgen staat hij op de boot naar Benghazi, Libië.
Ik had er een dubbel gevoel bij. Aan één kant blij dat hij verkocht is voor een nette prijs en we dus niet te lang met drie auto’s zitten, aan de andere kant… we hebben toch veel plezier van het Mazdaatje gehad. En er mankeerde hoegenaamd niks aan. Met ‘verstandige beslissingen’ heeft dit dus niet zo veel te maken, en een stemmetje ergens diep vanbinnen gaat dat staan roepen op zo’n moment. Maar goed, we leven maar één keer. We gaan hopelijk veel plezier beleven aan de Volvo.
Hier de review (die vul ik later nog aan met de werkelijke kosten, maar daar wacht ik mee tot de restituties van Belastingdienst en verzekeraar), hier de verbruiksmonitor en hier een weblog over hoe we van de Mazda genoten op een andere wijze dan men doorgaans geniet van een auto.
Dan de Volvo: vandaag heb ik die eens door de wasstraat gestuurd en foto’s gemaakt. Die wasstraat is er één van het type waar je auto doorheen getrokken wordt op een lopende band. Je moet de auto met draaiende motor, in z’n vrij en zonder remmen op die band zetten, de rest gaat vanzelf. Halverwege de wasstraat valt ineens de motor uit. En wilde niet meer starten. Alle stroom is er af, er branden geen lampjes. Aan het eind dus uit de auto gestapt en duwend verder, zodat ik niemand in de weg sta (die band rolt gewoon door namelijk). Onder de kap niks bijzonders te zien, maar in het interieur knippert het lampje van de startonderbreker weer. Er is dus weer stroom. Starten… en ja hoor, hij doet het weer. Een boel witte rook uit de uitlaat duidt volgens mij op een motor die een slok water binnen gekregen heeft. Afijn, hij loopt weer prima, dus op naar de foto-locatie:
Wat een plaatje hè...
Ik had er een dubbel gevoel bij. Aan één kant blij dat hij verkocht is voor een nette prijs en we dus niet te lang met drie auto’s zitten, aan de andere kant… we hebben toch veel plezier van het Mazdaatje gehad. En er mankeerde hoegenaamd niks aan. Met ‘verstandige beslissingen’ heeft dit dus niet zo veel te maken, en een stemmetje ergens diep vanbinnen gaat dat staan roepen op zo’n moment. Maar goed, we leven maar één keer. We gaan hopelijk veel plezier beleven aan de Volvo.
Hier de review (die vul ik later nog aan met de werkelijke kosten, maar daar wacht ik mee tot de restituties van Belastingdienst en verzekeraar), hier de verbruiksmonitor en hier een weblog over hoe we van de Mazda genoten op een andere wijze dan men doorgaans geniet van een auto.
Dan de Volvo: vandaag heb ik die eens door de wasstraat gestuurd en foto’s gemaakt. Die wasstraat is er één van het type waar je auto doorheen getrokken wordt op een lopende band. Je moet de auto met draaiende motor, in z’n vrij en zonder remmen op die band zetten, de rest gaat vanzelf. Halverwege de wasstraat valt ineens de motor uit. En wilde niet meer starten. Alle stroom is er af, er branden geen lampjes. Aan het eind dus uit de auto gestapt en duwend verder, zodat ik niemand in de weg sta (die band rolt gewoon door namelijk). Onder de kap niks bijzonders te zien, maar in het interieur knippert het lampje van de startonderbreker weer. Er is dus weer stroom. Starten… en ja hoor, hij doet het weer. Een boel witte rook uit de uitlaat duidt volgens mij op een motor die een slok water binnen gekregen heeft. Afijn, hij loopt weer prima, dus op naar de foto-locatie:
Wat een plaatje hè...
Mooie auto.
