MWH: BX.TA.110.IQ.93 - Vouwwagen en updates 2025
- Onderwerp starter MWH
- Startdatum
MWH
Kilometervreter
Mooi hè 406c. Logistiek vind ik wat chaotiek geen probleem. Files van Tractions lijken me alleen maar amusant. Maar gebrekkige communicatie op en over het evenement, vooral richting de vele buitenlandse bezoekers, vind ik toch echt een gebrek van de organisatie. Het schema zoals opgesteld werd niet echt gevolgd, en hoe bepaalde zaken werkten of waar je zaken kon vinden kon beter. Ik had in Frankrijk niet veel anders verwacht, maar nu eens echt meegemaakt.
Hoewel, een paar jaar terug op kleinere schaal met 40 jaar BX was het ook zo'n gedoe. Misschien had ik de hoop dat een groter evenement, door en voor een ouder publiek, iets anders zou zijn. Geeft niets, alsnog genoten.
Ik zal zo mijn stukje over het vervolg van de vakantie / de terugreis schrijven.
Hoewel, een paar jaar terug op kleinere schaal met 40 jaar BX was het ook zo'n gedoe. Misschien had ik de hoop dat een groter evenement, door en voor een ouder publiek, iets anders zou zijn. Geeft niets, alsnog genoten.
Ik zal zo mijn stukje over het vervolg van de vakantie / de terugreis schrijven.
MWH
Kilometervreter
Zoals gezegd, eenmaal bij Clermont Ferrand wilde ik even doorpakken. Nog een dagje verder naar het zuiden rijden. Zoals ook vaker gezegd, ik heb een halfbroer in de Aveyron. Dus daar wilde ik even langs. Zonder afgesproken te hebben, ze zijn er toch wel want ze hebben een camping... Het was nog een flinke dag (binnendoor) rijden, dus weer leuke dingen tegengekomen.
De camping bleek verlaten, en ze waren binnen aan het stofzuigen toen wij (claxonnerend) aan kwamen rijden. Niets gemerkt dus. Maar blij verrast toen ze ons gewaar werden.
Citroën Traction Avant 11BL 1951 (99-76-UT) at Camping la Diege by MilanWH, on Flickr
De camping bleek gesloten omdat de week ervoor het riviertje overstroomd was. Ze wonen in een oude watermolen, dus in het dal krijgen ze de volle laag. Er was best wat schade en rommel op de camping die nog in orde gemaakt moest worden voor ze weer open wilden gaan. Daar hebben wij de dagen daarna dus een beetje mee geassisteerd. En daarom mochten we ook wel in het bakhuisje slapen in plaats van de tent op te zetten. Zijn eigen 2CV (die ik 10 jaar geleden voor hem naar Frankrijk gereden heb) had hij gelukkig op tijd naar een hoger stuk verplaatst.
Tussendoor was wel ruimte voor ontspanning. Zo hebben we eindelijk wat meuk gekocht bij de 'rommelhandelaar' waar we al jaren veel over gehoord hadden. Met zijn viertjes uit eten gegaan wat ze anders nooit doen, en mijn halfbroer een stukje in de Traction laten toeren. Op een retourtje naar de gemeentelijke vaalt hebben we ook nog even een 2CV-motorkap opgegraven die mijn broer nog wist te liggen in een oude bedding van een beek. 'Die moet ik nog eens ophalen.' 'Waarom niet nu?' Tsja. Doen dus.
Het sanitairgebouw is trouwens voorzien van een passende wieldop, voor de scherpe kijker:
Na een leuke aantal dagen moesten we toch echt de terugreis weer aanvangen. Daar ben je toch weer drie dagen zoet mee, binnendoor rijdend. Behalve de reguliere checks is de motorkap onderweg nog open gegaan toen ik merkte dat ik mijn derde remlicht niet meer zag spiegelen in de achterruit. Al mijn remlichten bleken niet meer te werken. Dat was gelukkig een kwestie van wat opstellen van de schakelaar. Lekker mechanisch, daar kun je nog eens wat mee. Dan sta je zo even op een pleintje wat te prutsen. En zien jullie direct hoe vol zo'n Traction ligt met een kampeertrip. We zorgden wel dat ik altijd de spiegel kon blijven gebruiken (die onderaan de voorruit zit, dus laag..).
Eenmaal in Nederland werden we hartelijk welkom geheten: Met stortbuien. En daarnaast had de Traction ook wel genoeg gereden vond hij, die begon ineens een onheispellend metalig kletterend geluid te maken. Even gekeken of de uitlaat er onderuit lag. Nee. Onder de motorkap, niets geks. Raar. Nog iemand gebeld om te bespreken wat het kon zijn, uiteindelijk ging de verdenking naar een veer die los zou liggen in de remtrommel en dan heen en weer klettert en af en toe met een harde knal bijna vast slaat. Klinkt eng, maar diegene zei dat zo'n veer wel wordt vermorzeld en dat het niet zomaar vast zou slaan. Dus rustig aan naar huis gereden, het geluid proberend te vermijden.
Later met andere leden van de Tractionclub samen gekeken, op de brug. Nog steeds weinig geks te zien. Raar. Totdat iemand net iets vóór de auto onder de brug stond en zei: Wat zit daar voor je radiateur? Bleek dat mijn elektrische fan, die mijn vader als extra koeling achter de grille had gebouwd, los was gekomen. Die hing nog aan een stukje rubber aan zijn bevestiging, ging door de rijwind draaien en klapperde heen en weer tussen grille en radiateur. Oeps. Dus die heb ik maar helemaal verwijderd. Met een gereviseerde (schone) motor zou het vast beter koelen en de radiateur wilde ik toch al repareren omdat die ietsjes bleef lekken. Dat heb ik een paar weken later dan ook laten doen. Het lek zat op een vrij lastige positie en het moest ver uit elkaar, dus direct een nieuw koelblok erin. Ik hoop die extra fan niet meer nodig te hebben.
[/url]
Onderweg nog meer leuks gespot, maar dat zal ik hier niet plaatsen. In dit fotoalbum zijn mijn algemene autofoto's van de trip te vinden, dus buiten het Traction-evenement. https://www.flickr.com/photos/48535413@N06/albums/72177720318239738/
De camping bleek verlaten, en ze waren binnen aan het stofzuigen toen wij (claxonnerend) aan kwamen rijden. Niets gemerkt dus. Maar blij verrast toen ze ons gewaar werden.
Citroën Traction Avant 11BL 1951 (99-76-UT) at Camping la Diege by MilanWH, on Flickr
De camping bleek gesloten omdat de week ervoor het riviertje overstroomd was. Ze wonen in een oude watermolen, dus in het dal krijgen ze de volle laag. Er was best wat schade en rommel op de camping die nog in orde gemaakt moest worden voor ze weer open wilden gaan. Daar hebben wij de dagen daarna dus een beetje mee geassisteerd. En daarom mochten we ook wel in het bakhuisje slapen in plaats van de tent op te zetten. Zijn eigen 2CV (die ik 10 jaar geleden voor hem naar Frankrijk gereden heb) had hij gelukkig op tijd naar een hoger stuk verplaatst.
Tussendoor was wel ruimte voor ontspanning. Zo hebben we eindelijk wat meuk gekocht bij de 'rommelhandelaar' waar we al jaren veel over gehoord hadden. Met zijn viertjes uit eten gegaan wat ze anders nooit doen, en mijn halfbroer een stukje in de Traction laten toeren. Op een retourtje naar de gemeentelijke vaalt hebben we ook nog even een 2CV-motorkap opgegraven die mijn broer nog wist te liggen in een oude bedding van een beek. 'Die moet ik nog eens ophalen.' 'Waarom niet nu?' Tsja. Doen dus.
Het sanitairgebouw is trouwens voorzien van een passende wieldop, voor de scherpe kijker:
Na een leuke aantal dagen moesten we toch echt de terugreis weer aanvangen. Daar ben je toch weer drie dagen zoet mee, binnendoor rijdend. Behalve de reguliere checks is de motorkap onderweg nog open gegaan toen ik merkte dat ik mijn derde remlicht niet meer zag spiegelen in de achterruit. Al mijn remlichten bleken niet meer te werken. Dat was gelukkig een kwestie van wat opstellen van de schakelaar. Lekker mechanisch, daar kun je nog eens wat mee. Dan sta je zo even op een pleintje wat te prutsen. En zien jullie direct hoe vol zo'n Traction ligt met een kampeertrip. We zorgden wel dat ik altijd de spiegel kon blijven gebruiken (die onderaan de voorruit zit, dus laag..).
Eenmaal in Nederland werden we hartelijk welkom geheten: Met stortbuien. En daarnaast had de Traction ook wel genoeg gereden vond hij, die begon ineens een onheispellend metalig kletterend geluid te maken. Even gekeken of de uitlaat er onderuit lag. Nee. Onder de motorkap, niets geks. Raar. Nog iemand gebeld om te bespreken wat het kon zijn, uiteindelijk ging de verdenking naar een veer die los zou liggen in de remtrommel en dan heen en weer klettert en af en toe met een harde knal bijna vast slaat. Klinkt eng, maar diegene zei dat zo'n veer wel wordt vermorzeld en dat het niet zomaar vast zou slaan. Dus rustig aan naar huis gereden, het geluid proberend te vermijden.
Later met andere leden van de Tractionclub samen gekeken, op de brug. Nog steeds weinig geks te zien. Raar. Totdat iemand net iets vóór de auto onder de brug stond en zei: Wat zit daar voor je radiateur? Bleek dat mijn elektrische fan, die mijn vader als extra koeling achter de grille had gebouwd, los was gekomen. Die hing nog aan een stukje rubber aan zijn bevestiging, ging door de rijwind draaien en klapperde heen en weer tussen grille en radiateur. Oeps. Dus die heb ik maar helemaal verwijderd. Met een gereviseerde (schone) motor zou het vast beter koelen en de radiateur wilde ik toch al repareren omdat die ietsjes bleef lekken. Dat heb ik een paar weken later dan ook laten doen. Het lek zat op een vrij lastige positie en het moest ver uit elkaar, dus direct een nieuw koelblok erin. Ik hoop die extra fan niet meer nodig te hebben.
Onderweg nog meer leuks gespot, maar dat zal ik hier niet plaatsen. In dit fotoalbum zijn mijn algemene autofoto's van de trip te vinden, dus buiten het Traction-evenement. https://www.flickr.com/photos/48535413@N06/albums/72177720318239738/
Laatst bewerkt:
MWH
Kilometervreter
@Barri: Ik zal eerlijk zeggen dat ik er weinig op let... Ik heb de neiging om met figuurlijke oogkleppen op te rijden. Tijdens mijn Skoda-trips zie ik dat de anderen veel meer bezig zijn met hoe bijvoorbeeld passerende automobilisten reageren, ik helemaal niet.
Maar niet te missen reacties zijn er ook, zoals het groepje jongelui dat half op straat stond te kletsen en ruimte moest maken. Ze gingen opzij, maakten een haag en applaudisseerden.
Of mensen die bij de supermarkt of het tankstation naar je toe komen. Opvallend vaak buitenlanders trouwens, die stappen misschien sneller op een Nederlander af dan dat een Fransoos dat doet. Maar een algemeenheid is het niet, misschien is de Traction dan toch minder iconisch dan een DS of 2CV.
Maar niet te missen reacties zijn er ook, zoals het groepje jongelui dat half op straat stond te kletsen en ruimte moest maken. Ze gingen opzij, maakten een haag en applaudisseerden.
Of mensen die bij de supermarkt of het tankstation naar je toe komen. Opvallend vaak buitenlanders trouwens, die stappen misschien sneller op een Nederlander af dan dat een Fransoos dat doet. Maar een algemeenheid is het niet, misschien is de Traction dan toch minder iconisch dan een DS of 2CV.
hobbes2cv
Wegverkenner
Hier in de straat staat er ook nog 1. Wel een opknapper, staat nu buiten. De eigenaar wil er ook wel vanaf maar heeft het te druk met andere dingen. En nee ik heb wel interesse maar geen ruimte ( heb al een 2cv, een Dyane en een wat oudere Saris aanhanger ( uit 1974) De 2 persoons vouwkano ligt boven de eend op een grote plank in de garage
MWH
Kilometervreter
Dat is voor velen het probleem: Ruimte. Ik huur al een externe stalling voor de Traction (met sleutelruimte waar de rest dan ook op de brug mag, dus dat is me wel wat waard), moet nog achter wat aan voor een aanhanger en de vaste winterstalling van de BX is ook gestopt (want verhuisd). Dus hier komt ook niets meer bij, ondanks dat er zo veel leuk is...
MWH
Kilometervreter
Ik zat net voor de gein op Funda te kijken, een schuur van dit formaat is toch een droom voor de autoliefhebber... En wanneer je je tonnen aan randstedelijke overwaarde gebruikt misschien nog haalbaar.
Barri
Moderator
We zijn eens bij een huis in de buurt van Olst wezen kijken. 3000m2 perceel, schuur van 8x10 en financieel was het 1 op 1 oversteken vanuit ons huis…
Schuur moet ook niet te groot zijn hè, dan wordt je auto collectie te groot
Jij hebt nog wel wat klusruimte nodig voor de Skoda maar met teveel ruimte zet je er snel wat Skoda’s bij vermoed ik
Schuur moet ook niet te groot zijn hè, dan wordt je auto collectie te groot
Jij hebt nog wel wat klusruimte nodig voor de Skoda maar met teveel ruimte zet je er snel wat Skoda’s bij vermoed ik
MWH
Kilometervreter
Zeker, zo'n schuur is direct een valkuil. Die zou ik rap weten te vullen met goedkope auto's die ik ooit nog wel eens wil hebben, en dan zou ik het helemaal nooit meer onder controle krijgen. Ik vind het nu af en toe al lastig als meerdere auto's dingetjes hebben waar ik nog wat mee moet. Dus misschien maar beter van niet inderdaad.
MWH
Kilometervreter
En nu 2024, wederom geen wisselingen in het parkje:
Code:
Saab : ~10.800 km (241.100km)
IQ : ~14.900 km (223.100 km)
BX : ~4.000 km (143.400km)
Traction : ~5.200 km (x27.000km)De Traction heeft met inrijden, trip Frankrijk en daarna nog een rondje IJsselmeer flink meer gereden dan voorgaande jaren. De BX heeft een normaal jaar gehad met een niet zo verre zomervakantie. De Saab heeft misschien door het inrijden van de Traction, alle vakanties met andere auto's (ook nog een Skoda-trip die ik hier nog achterloop) en afgelopen week nog 500km met een leenauto wat minder gereden. En de mrs. blijft met de IQ rond de 15k per jaar pruttelen.
Inhoudelijk loop ik nog enorm achter natuurlijk. Misschien heb ik daar na komend weekend eens wat tijd voor.
JAN 9865389
Wegverkenner
Kwam laatst dit filmpje tegen van mijn favo serie van lang geleden. Auw vanaf ongeveer 1.00min.: Vrij vroege BX gesloopt...
MWH
Kilometervreter
Ach ja, uit de tijd dat niemand een BX wilde. Het is niet zomaar dat (een van de) bestverkochte Citroëns in Nederland nu zeldzaam is. Tweedehands vonden mensen zo'n 'geavanceerde' Citroën riskant. De liefhebbers hebben het er nog over dat je destijds voor een kratje bier een goed rijdend exemplaar kon ophalen.
JT is inderdaad een heel vroege, en gezien het gestuiter bij het oprijden van de stoep had hij al lang geen nieuwe veerbollen gehad. Klusje van niks, bollen zijn niet duur, en dan veert hij weer zoals het hoort. Zo hadden er heel veel prima gered kunnen worden. Maar ja, vraag en aanbod. Ze waren het niet waard destijds.
JT is inderdaad een heel vroege, en gezien het gestuiter bij het oprijden van de stoep had hij al lang geen nieuwe veerbollen gehad. Klusje van niks, bollen zijn niet duur, en dan veert hij weer zoals het hoort. Zo hadden er heel veel prima gered kunnen worden. Maar ja, vraag en aanbod. Ze waren het niet waard destijds.
MWH
Kilometervreter
Wat was ik optimistisch, met mijn 'na volgend weekend' in januari. Nou ja, strikt gezien is het nog waar ook, alleen niet zoals ik bedoelde...
Laat ik dan toch eens een inhaalslag proberen te maken nu de Saab in elk geval nog in bezit is... Hij staat namelijk te koop. Ik wilde graag een Saab, dat is gelukt. En na drie jaar vind ik het wel tijd voor het volgende leuks. Maar het is niet één en al hosanna. Het komt ook doordat de Saab eigenlijk niet de auto is die ik nodig heb als dagelijks vervoer. Ik merk dat twee rijdende klassiekers en een project alle tijd wel opslokken, waardoor de dagelijkse auto eigenlijk geen aandacht meer heeft. Deze Saab vind ik echter te bijzonder om te verwaarlozen. Bovendien is hij op leeftijd, waardoor er ook nogal eens wat aan mankeert. Dat moet ik dan oplossen omdat ik het de auto wel waard vind, terwijl ik er eigenlijk geen tijd en zin in heb. Dat werkt niet. Ik gun de auto een meer liefhebbende eigenaar. Dus afscheid.
Ik zie dat mijn laatste Saab-update van april 2024 is. Toen had hij een kras opgelopen die er nog steeds op zit... Laat ik eens in sneltreinvaart door de ontwikkelingen sindsdien heen gaan, dus pakweg een jaar aan belevenissen:
- In juli 2024 heb ik hem op nieuwe Continental banden gezet. Wat erop zat was vrij oud en verhard. Ik hoopte op wat meer grip en wellicht minder trilling. Dat had hij af en toe bij bepaalde snelheden, maar niet altijd. Beide is overigens niet echt heel erg verbeterd. Hij blijft voor mijn gevoel te snel glijden en de trilling is er ook af en toe nog.
- Bij de APK in juni 2024 werd verteld 'je moet wel een keer wat met de achteras gaan doen, die is wat roestig'. Nou vooruit, dat zou kunnen. Bij het vervangen van de banden stond ik onder de auto, en zag ik een scheur in de achteras die ik veel kritischer vond dan 'wat roestig'... Navraag bij de apk-keurmeester van de garage waar ik toen was bevestigde dat hij daarmee nooit goedgekeurd had moeten worden.
APK goedkeur of niet, ik wilde hiermee niet lang rondrijden nu ik het gezien had. Dus een goede andere as op de kop getikt bij een sloperij:
En die zelf een beetje opgekalefaterd
Hij is gemonteerd door een lokale Saab-specialist.
- Het contactslot begaf het ineens rond dezelfde tijd. Op een ochtend startte ik om naar werk te rijden, en hoorde ik een rare ratel. Gelukkig was ik (ondanks dat ik bepaald geen ochtendmens ben) scherp genoeg om te realiseren dat de sleutel niet was teruggeklikt. Binnen 2 seconde was de sleutel een standje teruggedraaid en draaide de startmotor niet meer mee. Dit was vlak na de apk, en vóór de afspraak om de achteras te vervangen. Ik dacht, dat combineer ik wel. Ik heb dus een tijdje rondgereden met een contactslot wat niet terugdraaide. Geen probleem. Totdat mijn vriendin een keer om één of andere reden met mijn auto weg wilde. Dat kan, ik heb alle vertrouwen. Maar het blijkt wel dat ze wat minder met de techniek begaan is dan ik. Ze merkte wel een raar geluid op, maar 'dat zal wel bij een oude auto horen'. Dus toen ze weer terug wilde van haar bestemming startte de Saab niet meer. Zelf wat dingen proberen, geen succes. Wegenwacht erbij: "Ik dacht het al te ruiken, een verbrande startmotor." Dus toen kon niet alleen de achteras en het contactslot vervangen worden, maar ook de startmotor. Direct even de remvloeistof mee laten pakken, en toen de specialist toch bezig was heb ik hem ook een originele radio-CD laten plaatsen omdat ik het aftermarket radiootje niet mooi vond. Dat was al met al best een duur garagebezoekje.
- Met het nieuwe contactslot bedacht ik: Moet nu misschien mijn reservesleutel ook worden ingeleerd op het nieuwe slot? Dus ik ben nog eens naar dezelfde specialist gereden om dat te vragen. De Saab bleek inderdaad niet te starten met de reservelsleutel, en hij wilde wel een poging doen om dat wel te laten werken. (overigens geen idee of hij daarvoor wel werkte, eigenlijk heb ik dat nooit geprobeerd) Dus één of andere Saab-computer werd aangesloten. "Hij is wel erg traag" hoorde ik. "Hij doet gek". "Het lijkt niet te werken." Nou vooruit, dan niet. Dan rijd ik wel weer verder. Alleen... Dat lukte niet. Blijkbaar was het programmeerwerk de tik die de computer nog nodig had om echt kapot te gaan. De Saab heeft een aantal dagen bij de specialist in de weg gestaan, tot hij de tijd had om de Twice-module te vervangen. Die gaan blijkbaar nogal eens kapot. Het schijnt dat ik de laatste heb die over was van de grote voorraad die Saab-sloperij Elferink ooit had... Dat was weer een ongeplande uitgave.
- Ik had al een tijdje door dat mijn kofferbak af en toe vochtig was. Ik had me nooit echt heel erg verdiept in het waarom, ik had wel eens gehoord dat achterlichten konden lekken en uit de kofferklep loopt ook altijd een plens water als je die opent na een regenbui. Ik bedacht eind 2024 ineens dat ik toch wat verder wilde kijken: Ik heb de kofferbakbekleding verwijderd om daar een flink roestgat in de wielkast te ontdekken.
De garagist waar ik naartoe ging toen ik nog in Enschede woonde is van huis uit lasser, dus ik heb hem 'voor old times's sake' weer opgezocht. Al prikkend kwam hij erachter dat het wel echt goed foute boel was, en hij heeft flink moeten boetseren om er weer iets toonbaars van te maken (hoewel je het natuurlijk nooit meer terugziet achter de bekleding).
Oorzaak is waarschijnlijk simpelweg opbouw van vuil. Deze uitstulping op de wielkast is de doorvoor van de tankvulhals, wat een vrij bijzonder gevormd, breed plastic deel is dat open en bloot door de wielkast loopt. Daar kan veel zooi achter verzamelen, en als dat vochtig wordt/blijft gaat het wel rotten. Weer een dure reparatie.
- Begin 2025 begon hij wat meer te brommen. Een blik onder de auto bewees dat de uitlaat aan zijn eind begon te komen. Dus weer een afspraak gemaakt, dit keer bij een lokale garage omdat dit geen spannende klus is. Zelf doen kan ook, maar ik had geen zin in werk aan een dagelijkse auto... Ik dacht dat midden- en einddeel vervangen moesten worden, maar de garage verraste me door te zeggen dat hij goed los kwam en dat het middendeel nog prima door kon. Dus alleen de einddemper is vervangen. Helaas geen goedkoop deel, en daarnaast vind ik deze demper een stuk lawaaiiger dan de vorige. Ook jammer.
Kortom: Nogal veel werk en veel kosten voor een jaar en pakweg 12.000 km... Daar ben ik ook wel een beetje klaar mee. Dus ik wil een auto die ofwel betrouwbaar en goed is, ofwel een auto waar ik niets om geef zodat ik hem gewoon op kan rijden zonder me schuldig te voelen. Ik denk dat het laatste waarschijnlijker is, aangezien de eerste optie te saai en te duur klinkt voor mij.
In de tussentijd wel een boompje opgehaald. Omdat ik oude auto's die moeten trekken leuk vind:
En nu dus te koop.
Laat ik dan toch eens een inhaalslag proberen te maken nu de Saab in elk geval nog in bezit is... Hij staat namelijk te koop. Ik wilde graag een Saab, dat is gelukt. En na drie jaar vind ik het wel tijd voor het volgende leuks. Maar het is niet één en al hosanna. Het komt ook doordat de Saab eigenlijk niet de auto is die ik nodig heb als dagelijks vervoer. Ik merk dat twee rijdende klassiekers en een project alle tijd wel opslokken, waardoor de dagelijkse auto eigenlijk geen aandacht meer heeft. Deze Saab vind ik echter te bijzonder om te verwaarlozen. Bovendien is hij op leeftijd, waardoor er ook nogal eens wat aan mankeert. Dat moet ik dan oplossen omdat ik het de auto wel waard vind, terwijl ik er eigenlijk geen tijd en zin in heb. Dat werkt niet. Ik gun de auto een meer liefhebbende eigenaar. Dus afscheid.
Ik zie dat mijn laatste Saab-update van april 2024 is. Toen had hij een kras opgelopen die er nog steeds op zit...
Laat ik eens in sneltreinvaart door de ontwikkelingen sindsdien heen gaan, dus pakweg een jaar aan belevenissen:- In juli 2024 heb ik hem op nieuwe Continental banden gezet. Wat erop zat was vrij oud en verhard. Ik hoopte op wat meer grip en wellicht minder trilling. Dat had hij af en toe bij bepaalde snelheden, maar niet altijd. Beide is overigens niet echt heel erg verbeterd. Hij blijft voor mijn gevoel te snel glijden en de trilling is er ook af en toe nog.
- Bij de APK in juni 2024 werd verteld 'je moet wel een keer wat met de achteras gaan doen, die is wat roestig'. Nou vooruit, dat zou kunnen. Bij het vervangen van de banden stond ik onder de auto, en zag ik een scheur in de achteras die ik veel kritischer vond dan 'wat roestig'... Navraag bij de apk-keurmeester van de garage waar ik toen was bevestigde dat hij daarmee nooit goedgekeurd had moeten worden.
APK goedkeur of niet, ik wilde hiermee niet lang rondrijden nu ik het gezien had. Dus een goede andere as op de kop getikt bij een sloperij:
En die zelf een beetje opgekalefaterd
Hij is gemonteerd door een lokale Saab-specialist.
- Het contactslot begaf het ineens rond dezelfde tijd. Op een ochtend startte ik om naar werk te rijden, en hoorde ik een rare ratel. Gelukkig was ik (ondanks dat ik bepaald geen ochtendmens ben) scherp genoeg om te realiseren dat de sleutel niet was teruggeklikt. Binnen 2 seconde was de sleutel een standje teruggedraaid en draaide de startmotor niet meer mee. Dit was vlak na de apk, en vóór de afspraak om de achteras te vervangen. Ik dacht, dat combineer ik wel. Ik heb dus een tijdje rondgereden met een contactslot wat niet terugdraaide. Geen probleem. Totdat mijn vriendin een keer om één of andere reden met mijn auto weg wilde. Dat kan, ik heb alle vertrouwen. Maar het blijkt wel dat ze wat minder met de techniek begaan is dan ik. Ze merkte wel een raar geluid op, maar 'dat zal wel bij een oude auto horen'. Dus toen ze weer terug wilde van haar bestemming startte de Saab niet meer. Zelf wat dingen proberen, geen succes. Wegenwacht erbij: "Ik dacht het al te ruiken, een verbrande startmotor." Dus toen kon niet alleen de achteras en het contactslot vervangen worden, maar ook de startmotor. Direct even de remvloeistof mee laten pakken, en toen de specialist toch bezig was heb ik hem ook een originele radio-CD laten plaatsen omdat ik het aftermarket radiootje niet mooi vond. Dat was al met al best een duur garagebezoekje.
- Met het nieuwe contactslot bedacht ik: Moet nu misschien mijn reservesleutel ook worden ingeleerd op het nieuwe slot? Dus ik ben nog eens naar dezelfde specialist gereden om dat te vragen. De Saab bleek inderdaad niet te starten met de reservelsleutel, en hij wilde wel een poging doen om dat wel te laten werken. (overigens geen idee of hij daarvoor wel werkte, eigenlijk heb ik dat nooit geprobeerd) Dus één of andere Saab-computer werd aangesloten. "Hij is wel erg traag" hoorde ik. "Hij doet gek". "Het lijkt niet te werken." Nou vooruit, dan niet. Dan rijd ik wel weer verder. Alleen... Dat lukte niet. Blijkbaar was het programmeerwerk de tik die de computer nog nodig had om echt kapot te gaan. De Saab heeft een aantal dagen bij de specialist in de weg gestaan, tot hij de tijd had om de Twice-module te vervangen. Die gaan blijkbaar nogal eens kapot. Het schijnt dat ik de laatste heb die over was van de grote voorraad die Saab-sloperij Elferink ooit had... Dat was weer een ongeplande uitgave.
- Ik had al een tijdje door dat mijn kofferbak af en toe vochtig was. Ik had me nooit echt heel erg verdiept in het waarom, ik had wel eens gehoord dat achterlichten konden lekken en uit de kofferklep loopt ook altijd een plens water als je die opent na een regenbui. Ik bedacht eind 2024 ineens dat ik toch wat verder wilde kijken: Ik heb de kofferbakbekleding verwijderd om daar een flink roestgat in de wielkast te ontdekken.
De garagist waar ik naartoe ging toen ik nog in Enschede woonde is van huis uit lasser, dus ik heb hem 'voor old times's sake' weer opgezocht. Al prikkend kwam hij erachter dat het wel echt goed foute boel was, en hij heeft flink moeten boetseren om er weer iets toonbaars van te maken (hoewel je het natuurlijk nooit meer terugziet achter de bekleding).
Oorzaak is waarschijnlijk simpelweg opbouw van vuil. Deze uitstulping op de wielkast is de doorvoor van de tankvulhals, wat een vrij bijzonder gevormd, breed plastic deel is dat open en bloot door de wielkast loopt. Daar kan veel zooi achter verzamelen, en als dat vochtig wordt/blijft gaat het wel rotten. Weer een dure reparatie.
- Begin 2025 begon hij wat meer te brommen. Een blik onder de auto bewees dat de uitlaat aan zijn eind begon te komen. Dus weer een afspraak gemaakt, dit keer bij een lokale garage omdat dit geen spannende klus is. Zelf doen kan ook, maar ik had geen zin in werk aan een dagelijkse auto... Ik dacht dat midden- en einddeel vervangen moesten worden, maar de garage verraste me door te zeggen dat hij goed los kwam en dat het middendeel nog prima door kon. Dus alleen de einddemper is vervangen. Helaas geen goedkoop deel, en daarnaast vind ik deze demper een stuk lawaaiiger dan de vorige. Ook jammer.
Kortom: Nogal veel werk en veel kosten voor een jaar en pakweg 12.000 km... Daar ben ik ook wel een beetje klaar mee. Dus ik wil een auto die ofwel betrouwbaar en goed is, ofwel een auto waar ik niets om geef zodat ik hem gewoon op kan rijden zonder me schuldig te voelen. Ik denk dat het laatste waarschijnlijker is, aangezien de eerste optie te saai en te duur klinkt voor mij.
In de tussentijd wel een boompje opgehaald. Omdat ik oude auto's die moeten trekken leuk vind:
En nu dus te koop.
|
Jay DoubleYou
Petrolhead
Saabs zijn fijne auto’s maar ze hebben wel een gebruiksaanwijzing.
Ik zou zeggen 107/Aygo/C1, maar misschien is die te klein.Kortom: Nogal veel werk en veel kosten voor een jaar en pakweg 12.000 km... Daar ben ik ook wel een beetje klaar mee. Dus ik wil een auto die ofwel betrouwbaar en goed is, ofwel een auto waar ik niets om geef zodat ik hem gewoon op kan rijden zonder me schuldig te voelen. Ik denk dat het laatste waarschijnlijker is, aangezien de eerste optie te saai en te duur klinkt voor mij.
MWH
Kilometervreter
De tweecilinder C1 uit 2006 met 395k op de teller die ik als leenauto had tijdens het laswerk aan de Saab viel me niet tegen. Als de derde cilinder ook had gewerkt was het best prima geweest. Maar ik heb liever toch iets meer ruimte in mijn dagelijks vervoer, en/of een trekhaak. Het kan alle kanten op, ik zie wel wat er te koop staat tegen de tijd dat de Saab weg is. Met mijn brede en niet dure smaak is er altijd wel wat leuks te vinden.
Maar ik heb liever toch iets meer ruimte in mijn dagelijks vervoer, en/of een trekhaak. Het kan alle kanten op, ik zie wel wat er te koop staat tegen de tijd dat de Saab weg is. Met mijn brede en niet dure smaak is er altijd wel wat leuks te vinden.
MWH
Kilometervreter
Eerst even snel een vervolg op bovenstaande comments: Ik had nog te weinig vrede met het wegdoen van de Saab om hem voor weinig te verkopen. Saab-liefhebbers vinden hem wel leuk en bijzonder, maar een turboloze 9-3 is blijkbaar nooit geld waard. Dan rijd ik hem gewoon zelf nog een tijdje verder op en doe ik niet meer dan het strikt noodzakelijke. Dat waren tot nu toe een gasveer van de achterklep en een afgebroken bevestiging van de stabilisatorstang. Verder doe ik alsof alle rammels en tikken die in het onderstel en de motor zitten niet bestaan. Misschien dat ik er binnenkort wel weer wat vaart achter probeer te zetten. Maar misschien ook niet...
Jay DoubleYou
Petrolhead
Van iemand die ik ken weet ik dat je erg lief moet zijn voor een Saab (9-5 Estate in dat geval).
MWH
Kilometervreter
Het jaarlijkse lijstje maar weer:
Code:
Saab : ~8.600 km (249.700km)
IQ : ~15.700 km (238.800 km)
BX : ~3.900 km (147.300km)
Traction : ~2.500 km (x29.500km)Een stuk minder met de Saab gereden dus. Deels omdat ik er een beetje klaar mee was en wat vaker de IQ mee nam (die is zelfs een weekje naar de Ardennen geweest, ik vond het passend om bij ons verblijf in een tiny house een tiny auto mee te nemen), deels omdat ik afgelopen jaar wat minder zin had om overal heen te gaan, maar ook zo'n 3000km is opgevangen door de e-bike die ik 's zomers gebruik om de 20km enkele reis naar werk te maken. Ik vond dat ik toch eens wat meer moest gaan bewegen... En eigenlijk bevalt dat goed. Het is dat ik heel veel door het buitengebied fiets en het 's winters donker is, dat vind ik echt niks. De temperatuur kan ik best hebben.
De IQ pruttelt rustig door, met resonerende koppeling zoals al jaren. Hier in het dorp zit een garage die het afgelopen jaar een paar leuke kleuren IQ heeft geïmporteerd; Er kwamen al een felblauwe en een oranje voorbij. Daar werd M. wel wat door getrokken, want ze vindt de IQ heel fijn maar tegelijk wil ze wel eens iets nieuws, meer kleur en hopelijk zonder resonantie. Aan de andere kant, hoe nieuw is het dan echt... Ik ben blij dat ze dat niet heeft gedaan, iets echt anders lijkt me leuker. We zien wel hoe lang ze nog verder gaat met deze.
De BX is 'gewoon' weer op zomervakantie geweest richting Middellandse Zee. Daar volgt nog wel een verslagje van. De Traction heeft in 2025 niet zo'n verre trip gemaakt als in 2024, dat scheelt. Wel het gebruikelijke buitenlandritje met de club, naar de Eifel. Ook daarvan zal ik binnenkort nog wat delen als ik eraan denk (mijn track record is niet goed wat dat betreft...).
MWH
Kilometervreter
Ik kon lief zijn wat ik wil, ik kreeg geen liefde terug. Daar ben ik wel klaar mee. Hij overleeft me of hij overleeft me niet. En als de liefhebbers dan klagen hadden ze hem maar moeten kopen.Van iemand die ik ken weet ik dat je erg lief moet zijn voor een Saab (9-5 Estate in dat geval).
Jay DoubleYou
Petrolhead
Dan snap ik je keuze.
Elco
Kilometervreter
Na je investeringen in de Saab lijkt op deze manier doorrijden me de beste keuze, hoe langer je 't rekt hoe meer de schade meevalt - en het kan best nog een paar jaar goed gaan. Over de iQ, ook een andere handgeschakelde driecilinder kopen is geen slim plan. Die nare vibratie steekt ooit de kop weer op en dan ben je weer terug bij af. Verder lekker blijven genieten van de BX en Traction!
MWH
Kilometervreter
Laat ik eens beginnen met een nieuwe aanwinst op wielen dan. En nee, ik ga het hier niet hebben over de al genoemde e-bike. Ik zie dat die aanwinst hier nog niet langs is gekomen, blijkbaar heb ik heel zomervakantie 2024 met de BX overgeslagen op dit forum... Die zal ik bij dezen snel inhalen dan.
Op vakantie gaan we meestal kamperen. Maar ik ben niet handig met zo'n tentdoek en word vrij chagrijnig als ik met slecht weer met te weinig ruimte in zo'n tentje zit. Bovendien ben ik fan van 'trekkende klassiekers', ik beheer niet voor niets een groep op Flickr. Dus ik wilde graag nog eens iets passends achter de ouwe dingen kunnen hangen. Een oldtimer caravan vind ik geweldig maar leek me te lomp, dat haalt het plezier in de reis echt weg. Een vouwwagen kan een heel bouwwerk zijn, nog veel meer werk dan een tent. Dat leek me ook niet wat. Een klapcaravan Esterel lijkt me leuk, maar is wat zwaar voor de Traction. Een Combi Camp vond ik super, mocht ik die nog eens tegen komen. Met één beweging heb je die staan. Maar toen hielp het lot me een handje.
Een lid van de Tractionclub moest de (huur)garagebox leegruimen wegens sloop. Daar stond nog een vouwwagen op zijn zijkant. Sinds haar man een paar jaar geleden is overleden had ze daar geen gebruik meer van gemaakt, en haar kinderen wilden hem ook niet. Ik had bij de Tractionclub wel eens laten vallen dat ik een oude vouwwagen leuk vond. Volgens haar zeggen was dit een heel simpel ding om op te zetten, en hij had al vaker achter hun Traction gehangen, dat kon ook prima. Dus we zijn eens gaan kijken en uitproberen. Het stappenplan: Pootjes uitschuiven, het deksel met 2 man ondersteboven ernaast leggen, de tentharmonica uittrekken, 2 stokken eronder vouwen en de basis staat. Dat vond ik eenvoudig genoeg. De prijs was goed (nul komma nul, als hij maar goed terecht kwam) dus ik ging met een vouwwagen achter de Saab naar huis.
Het is een Carstabo (uit Oss) TravelSleeper, laten de logo's weten. De gasslang die ik uit de achterbouw-keuken trok had het jaartal 1969 erop staan, ik gok dat dat het bouwjaar is. Niet echt specifiek passend voor BX of Traction, maar mooi er tussenin. Volgend probleem: Geen van beide Citroëns had een trekhaak.
Nu had ik al jaren een trekhaak van een Franse BX klaar liggen. Specifiek Frans, want die hebben van die lekker lelijke stellages onder hun auto hangen. En mijn BX komt uit Frankrijk, dus dat hoort zo. Die had ik al eens opgeschuurd en geverfd, maar daar hield het op. Meer dan 4 bouten en moeren heb je niet nodig om hem op te hangen, dus dat was snel gebeurd. Aan de elektronica heb ik iets meer werk gehad. Ik had de kabelset van de BX waar de trekhaak vandaan komt ook meegenomen, maar die was aardig verknipt. En bleek bovendien van het 2e type te zijn (die heeft andere achterlichten dan BX type 1), waardoor de stekker niet 1 op 1 past. Met wat aanpassingen en omlussen is het gelukt, ook de elektra zat.
De vouwwagen is van een paar nieuwe wieltjes voorzien (het is makkelijker om een compleet wiel te kopen dan een bandje voor deze maat) en we konden de weg op. Vakantie 2024 ging niet heel ver, naar Luxemburg. Want veel verder lijkt me niet fijn met zo'n kar erachter. Daar zit ik toch nog een beetje mee... Plezier in het kamperen/verblijf vs. plezier in de heen- en terugreis, het is een afweging die ik per vakantie opnieuw zal maken. De tent blijft ook nog.
Zo ziet dat er dan uit.
Citroën BX 19 GT 1984 with Carstabo Travel Sleeper tent trailer by MilanWH, on Flickr
Op deze laatste foto staat de voortent er ook aan. De achterbouw-keuken komt dan in de voortent terecht. De eerste buitjes waren spannend, maar na een paar keer sprayen met waterafstotend spul is hij vrijwel waterdicht. Qua lak is hij niet best. Zoals de vorige eigenaresse uitlegde: Destijds hadden ze na de restauratie van de Traction niet al te veel geld, dus de vouwwagen hebben ze zelf gelakt met Hema-verf. Dat valt me nog niets tegen eigenlijk. Er komen nu puntjes roest doorheen, maar dat vind ik wel charmant eigenlijk. Het past goed bij de Skoda, mocht die ooit gaan rijden. Qua jaartal ook natuurlijk, beter dan de Citroëns. Dus ik ben nog niet echt geneigd om de vouwwagen nu te gaan verven.
Het kamperen zelf bevalt mij uitstekend. Hoewel het eigenlijk niet meer is dan een rijdend bed met een tent ernaast, het voelt luxe. Wat iets meer overdekte en 'afsluitbare' ruimte al niet kan doen...
Ik zie dat die aanwinst hier nog niet langs is gekomen, blijkbaar heb ik heel zomervakantie 2024 met de BX overgeslagen op dit forum... Die zal ik bij dezen snel inhalen dan. Op vakantie gaan we meestal kamperen. Maar ik ben niet handig met zo'n tentdoek en word vrij chagrijnig als ik met slecht weer met te weinig ruimte in zo'n tentje zit. Bovendien ben ik fan van 'trekkende klassiekers', ik beheer niet voor niets een groep op Flickr. Dus ik wilde graag nog eens iets passends achter de ouwe dingen kunnen hangen. Een oldtimer caravan vind ik geweldig maar leek me te lomp, dat haalt het plezier in de reis echt weg. Een vouwwagen kan een heel bouwwerk zijn, nog veel meer werk dan een tent. Dat leek me ook niet wat. Een klapcaravan Esterel lijkt me leuk, maar is wat zwaar voor de Traction. Een Combi Camp vond ik super, mocht ik die nog eens tegen komen. Met één beweging heb je die staan. Maar toen hielp het lot me een handje.
Een lid van de Tractionclub moest de (huur)garagebox leegruimen wegens sloop. Daar stond nog een vouwwagen op zijn zijkant. Sinds haar man een paar jaar geleden is overleden had ze daar geen gebruik meer van gemaakt, en haar kinderen wilden hem ook niet. Ik had bij de Tractionclub wel eens laten vallen dat ik een oude vouwwagen leuk vond. Volgens haar zeggen was dit een heel simpel ding om op te zetten, en hij had al vaker achter hun Traction gehangen, dat kon ook prima. Dus we zijn eens gaan kijken en uitproberen. Het stappenplan: Pootjes uitschuiven, het deksel met 2 man ondersteboven ernaast leggen, de tentharmonica uittrekken, 2 stokken eronder vouwen en de basis staat. Dat vond ik eenvoudig genoeg. De prijs was goed (nul komma nul, als hij maar goed terecht kwam) dus ik ging met een vouwwagen achter de Saab naar huis.
Het is een Carstabo (uit Oss) TravelSleeper, laten de logo's weten. De gasslang die ik uit de achterbouw-keuken trok had het jaartal 1969 erop staan, ik gok dat dat het bouwjaar is. Niet echt specifiek passend voor BX of Traction, maar mooi er tussenin. Volgend probleem: Geen van beide Citroëns had een trekhaak.
Nu had ik al jaren een trekhaak van een Franse BX klaar liggen. Specifiek Frans, want die hebben van die lekker lelijke stellages onder hun auto hangen. En mijn BX komt uit Frankrijk, dus dat hoort zo. Die had ik al eens opgeschuurd en geverfd, maar daar hield het op. Meer dan 4 bouten en moeren heb je niet nodig om hem op te hangen, dus dat was snel gebeurd. Aan de elektronica heb ik iets meer werk gehad. Ik had de kabelset van de BX waar de trekhaak vandaan komt ook meegenomen, maar die was aardig verknipt. En bleek bovendien van het 2e type te zijn (die heeft andere achterlichten dan BX type 1), waardoor de stekker niet 1 op 1 past. Met wat aanpassingen en omlussen is het gelukt, ook de elektra zat.
De vouwwagen is van een paar nieuwe wieltjes voorzien (het is makkelijker om een compleet wiel te kopen dan een bandje voor deze maat) en we konden de weg op. Vakantie 2024 ging niet heel ver, naar Luxemburg. Want veel verder lijkt me niet fijn met zo'n kar erachter. Daar zit ik toch nog een beetje mee... Plezier in het kamperen/verblijf vs. plezier in de heen- en terugreis, het is een afweging die ik per vakantie opnieuw zal maken. De tent blijft ook nog.
Zo ziet dat er dan uit.
Citroën BX 19 GT 1984 with Carstabo Travel Sleeper tent trailer by MilanWH, on Flickr
Op deze laatste foto staat de voortent er ook aan. De achterbouw-keuken komt dan in de voortent terecht. De eerste buitjes waren spannend, maar na een paar keer sprayen met waterafstotend spul is hij vrijwel waterdicht. Qua lak is hij niet best. Zoals de vorige eigenaresse uitlegde: Destijds hadden ze na de restauratie van de Traction niet al te veel geld, dus de vouwwagen hebben ze zelf gelakt met Hema-verf. Dat valt me nog niets tegen eigenlijk. Er komen nu puntjes roest doorheen, maar dat vind ik wel charmant eigenlijk. Het past goed bij de Skoda, mocht die ooit gaan rijden. Qua jaartal ook natuurlijk, beter dan de Citroëns. Dus ik ben nog niet echt geneigd om de vouwwagen nu te gaan verven.
Het kamperen zelf bevalt mij uitstekend. Hoewel het eigenlijk niet meer is dan een rijdend bed met een tent ernaast, het voelt luxe. Wat iets meer overdekte en 'afsluitbare' ruimte al niet kan doen...
MWH
Kilometervreter
Niet heel duidelijk op eigen foto's, je moet hier wat inzoomen.
Dan maar even een vergelijk met andere auto's. Dit is een Nederlandse Break. Daar komt alleen de haak zelf onder de auto uit. Dit is een Franse Break, daar komen van beide zijden 'steigerpijpen' onder de auto uit, daar zit een verticale plaat op gelast, en daar bout je dan weer een losse trekhaak op vast. Hier een losse Franse set voor de beeldvorming.
@Barri: Dank je!
MWH
Kilometervreter
Ik heb even wat plaatjes van de binnenkant geüpload.
Dit is het basisdeel, de harmonica die je in één keer uitklapt. De vloer is dus het deksel van de wagen. De gordijnen hebben we weggedaan, die waren bijna vergaan van ouderdom. En we hebben een simpele klamboe aan het frame gehangen boven het bed, aangezien de tent niet volkomen dicht is.
En de voortent met daarin stekend de achterkant van de wagen met de keuken.
Stalling heb ik niet, maar bij de vouwwagen kregen we het frame-met-wieltjes waar hij bij de vorige eigenaresse ook op stond. Samen met M. kan ik het hele ding op dat frame kantelen, en dan staat hij onder de carport niet (al te erg) in de weg.
Dit is het basisdeel, de harmonica die je in één keer uitklapt. De vloer is dus het deksel van de wagen. De gordijnen hebben we weggedaan, die waren bijna vergaan van ouderdom. En we hebben een simpele klamboe aan het frame gehangen boven het bed, aangezien de tent niet volkomen dicht is.
En de voortent met daarin stekend de achterkant van de wagen met de keuken.
Stalling heb ik niet, maar bij de vouwwagen kregen we het frame-met-wieltjes waar hij bij de vorige eigenaresse ook op stond. Samen met M. kan ik het hele ding op dat frame kantelen, en dan staat hij onder de carport niet (al te erg) in de weg.
MWH
Kilometervreter
Ssst Engineer, zo ver was ik nog niet.
Maar inderdaad. Na de BX volgt de Traction. De BX is eigenlijk te veel een lange-afstandscruiser voor een vouwwagen. Heel comfortabel, waardoor zo'n stuiterig karretje erachter een dissonant is. De Traction daarentegen gaat toch al niet harder dan 90 km/h... En daarmee gaan we elk jaar een lang weekend kamperen. Dan wil ik de vouwwagen ook mee.
Maar voor auto's van de leeftijd van de Traction bestaan geen goedgekeurde standaard trekhaken. Oké, enkele tientallen jaren geleden schijnt er een 'echte' gemaakt te zijn door een trekhakenfabrikant, maar die zijn uitverkocht en bovendien niet voor mijn type. In de loop van de decennia zijn allerlei huisgemaakte varianten aan Tractions vast geknoopt, en dat werkt altijd. Ook als de trekhaak slechts aan een paar bouten middenin een stuk plaatwerk is gemonteerd, heb ik al gezien...
Wederom kwam redding vanuit de Tractionclub. Op de hoogte van mijn wens, deed een clublid me het aanbod om een trekhaak voor mij te fabriceren. Aangezien deze man fulltime knutselaar is en hij zelf in een zelf gebouwde Traction pickup rijdt (ja, dat kan eigenlijk niet met een zelfdragende carrosserie maar hij doet het toch), had ik er wel vertrouwen in dat het mechanisch goed zou gaan. Hij heeft wat voorbereid, toen op een bijeenkomst wat metingen gedaan, en daarna kon ik wel een dagje langskomen voor de afwerking en montage bij hem in de garage.
Daarna heb ik zelf de elektra opgebouwd. Eenvoudig genoeg, er zit een verdeelstukje in de kofferbak van de Traction dus draadje voor draadje kon ik uitzoeken wat wat was, en doorlussen naar de stekker.
Ik weet nog dat mijn vader altijd alle lampjes moest wisselen als hij de caravan achter de Traction hing in plaats van de DS, maar aangezien mijn Traction naar 12V is omgebouwd heb ik dat probleem niet. Dus aanhaken en gaan! Eerst een weekendje uitproberen op Citro Classica bij Enschede. Met een vouwfiets er bovenop, want ik moest dat weekend nogal vaak heen en weer rijden over die landingsbaan, om kaartjes voor de vrijwilligers van de Tractionclub af te geven.
Citroën Traction Avant 11BL 1951 (99-76-UT) with Carstabo TravelSleeper trailer by MilanWH, on Flickr
En daarna durfde ik het wel aan om met deze combinatie naar de Eifel te rijden met de club. Hier zie je mijn achtervolger over de vouwwagen heen, door de achterruit.
Die achtervolger moest ook nog een keer aan de gang geholpen worden. Was wel even spannend voor hen, voor het eerst mee op buitenlandrit en na de eerste pauze wil de auto al niet meer aanslaan... Maar met 12V op een 6V systeem lukt dat prima.
HIER meer foto's van dat weekje en de andere Tractions.
En later in 2025 is de Traction met vouwwagen ook nog meegeweest naar het EMWeekend zoals Engineer hierboven liet zien.
Maar inderdaad. Na de BX volgt de Traction. De BX is eigenlijk te veel een lange-afstandscruiser voor een vouwwagen. Heel comfortabel, waardoor zo'n stuiterig karretje erachter een dissonant is. De Traction daarentegen gaat toch al niet harder dan 90 km/h... En daarmee gaan we elk jaar een lang weekend kamperen. Dan wil ik de vouwwagen ook mee.
Maar voor auto's van de leeftijd van de Traction bestaan geen goedgekeurde standaard trekhaken. Oké, enkele tientallen jaren geleden schijnt er een 'echte' gemaakt te zijn door een trekhakenfabrikant, maar die zijn uitverkocht en bovendien niet voor mijn type. In de loop van de decennia zijn allerlei huisgemaakte varianten aan Tractions vast geknoopt, en dat werkt altijd. Ook als de trekhaak slechts aan een paar bouten middenin een stuk plaatwerk is gemonteerd, heb ik al gezien...
Wederom kwam redding vanuit de Tractionclub. Op de hoogte van mijn wens, deed een clublid me het aanbod om een trekhaak voor mij te fabriceren. Aangezien deze man fulltime knutselaar is en hij zelf in een zelf gebouwde Traction pickup rijdt (ja, dat kan eigenlijk niet met een zelfdragende carrosserie maar hij doet het toch), had ik er wel vertrouwen in dat het mechanisch goed zou gaan. Hij heeft wat voorbereid, toen op een bijeenkomst wat metingen gedaan, en daarna kon ik wel een dagje langskomen voor de afwerking en montage bij hem in de garage.
Daarna heb ik zelf de elektra opgebouwd. Eenvoudig genoeg, er zit een verdeelstukje in de kofferbak van de Traction dus draadje voor draadje kon ik uitzoeken wat wat was, en doorlussen naar de stekker.
Ik weet nog dat mijn vader altijd alle lampjes moest wisselen als hij de caravan achter de Traction hing in plaats van de DS, maar aangezien mijn Traction naar 12V is omgebouwd heb ik dat probleem niet. Dus aanhaken en gaan! Eerst een weekendje uitproberen op Citro Classica bij Enschede. Met een vouwfiets er bovenop, want ik moest dat weekend nogal vaak heen en weer rijden over die landingsbaan, om kaartjes voor de vrijwilligers van de Tractionclub af te geven.
Citroën Traction Avant 11BL 1951 (99-76-UT) with Carstabo TravelSleeper trailer by MilanWH, on Flickr
En daarna durfde ik het wel aan om met deze combinatie naar de Eifel te rijden met de club. Hier zie je mijn achtervolger over de vouwwagen heen, door de achterruit.
Die achtervolger moest ook nog een keer aan de gang geholpen worden. Was wel even spannend voor hen, voor het eerst mee op buitenlandrit en na de eerste pauze wil de auto al niet meer aanslaan... Maar met 12V op een 6V systeem lukt dat prima.
HIER meer foto's van dat weekje en de andere Tractions.
En later in 2025 is de Traction met vouwwagen ook nog meegeweest naar het EMWeekend zoals Engineer hierboven liet zien.
ginkelvanmichiel
Kilometervreter
Heel gaaf! Je mag trouwens ook blauwe kentekenplaten voeren op de vouwwagen als deze achter de Traction hangt! Dat geeft nog meer klassieke uitstraling
MWH
Kilometervreter
Dank jullie!
Maar mooiere platen voor de Traction staan al jaren op mijn verlanglijstje. Mocht het zo ver komen, dan bestel ik er wel een derde bij.
Zwarte platen op aanhangers is echt van voor mijn tijd, ik heb het gevoel daarbij niet zo. XBXG wees me er ook al op trouwens, het is duidelijk wie de kentekennerds zijn hier.Heel gaaf! Je mag trouwens ook blauwe kentekenplaten voeren op de vouwwagen als deze achter de Traction hangt! Dat geeft nog meer klassieke uitstraling
Maar mooiere platen voor de Traction staan al jaren op mijn verlanglijstje. Mocht het zo ver komen, dan bestel ik er wel een derde bij.
ginkelvanmichiel
Kilometervreter
in dat geval: bel met Velthuis in Purmerend. Die maken nog mooie gespoten platen. Desnoods ook in het bredere 52x11 model, zodat ze bijvoorbeeld over de gaten van Franse platen heen vallenDank jullie!
Zwarte platen op aanhangers is echt van voor mijn tijd, ik heb het gevoel daarbij niet zo. XBXG wees me er ook al op trouwens, het is duidelijk wie de kentekennerds zijn hier.
MWH
Kilometervreter
De Traction is hierboven dus geüpdatet, naast die verdere rit is weinig bijzonders gebeurd. Technisch gezien alleen het vervangen van een aandrijfashoes, met hulp van een clublid.
Op naar de volgende dan: De BX. Daar is wel wat meer aan gebeurd in 2025. Ik zag wat groene druppels op diverse plekken onder de BX. Die vooraan heb ik volgens mij zelf gefikst door een hogedrukleiding iets vaster aan te draaien, die bij het achterwiel kon ik niet vinden. Bij het vervangen van de tellerkabel om van een tik af te komen heb ik het voor elkaar gekregen dat de toerenteller het niet meer deed. Bij sommige weersomstandigheden piepte er iets onder de motorkap. Ik had de riemen al gesteld, vervangen, maar het bleef. Het dakraam had speling, zodat hij in dichte stand door luchtdruk iets naar boven kon klappen en ging suizen. En tot slot begon er iets te zoemen, wat me natuurlijk voor het eerst opviel toen de mrs. na lange tijd weer eens in de BX reed. Misschien is het wel beter hoorbaar vanaf de bijrijdersstoel... Maar het leek een wiellager.
Er moest dus wel wat gebeuren. Ik kwam al vrijwel niet toe aan de Skoda (wat in theorie mijn hobbyproject zou moeten zijn), dus ik gunde mezelf niet de tijd om veel aan de BX te doen. Dan maar naar De Snoekfabriek, de Nederlandse BX-specialist. Toerenteller werkt, bakolie is vervangen (leek me wel eens goed, ik geloof niet dat het ooit eerder gebeurd was en nu dacht ik eraan), dakraam zit weer vast, lekkage achter is niet gevonden maar wel weg(?), wiellager is vervangen en de riemen nogmaals (en nu wel goed blijkbaar) afgesteld. En direct de apk meegepakt, ik kwam er eigenlijk te laat achter dat die ook verliep. Dat kon allemaal nog net gedaan worden eind augustus.
En een paar dagen later kon de BX aan de bak. Onder het mom van 'het moet er toch eens van komen' hebben we de boot naar Corsica gepakt. Dat vind ik te ver om met een hobbelende vouwwagen te rijden, dus gewoon weer de tent mee.
Ik had er geen beeld van, maar het is in sommige aspecten een stukje terug in de tijd t.o.v. vasteland Frankrijk, en tegelijk een stukje mix met Italië. Een autogerelateerd verslagje.
Wachten op boarding van de ferry in Genua. Wat een typisch Italiaanse chaos. Geen idee hoe lang iets duurt, ogenschijnlijk totale willekeur in indeling van het terrein, in parkeren en in de volgorde van laden.
Bij het af rijden van de boot was dit zo'n beetje de eerste auto die ik zag. Veelbelovend, maar dit legde de lat veel te hoog. Zo bijzonder is het wagenpark op Corsica niet. Deze was de kraam aan het opbouwen voor de dag, want we arriveerden heel vroeg.
Ik had nooit gedacht (als avondmens...) vrijwillig om half 8 op een terras aan de cappuccino met croissant te zitten, maar het kwam zo uit. Tussen de elkaar begroetende vaste gasten die zich opmaken voor hun werkdag... Geinig.
Soms wat zooi langs de kant van de weg.
Campings zijn, met wat uitzonderingen aan de kust, nog ouderwets basic. Nauwelijks voorzieningen, primitief sanitair. Functioneel. Voor de rustige periode in september was het prima. Met veel meer mensen had ik het niet willen delen, dacht ik wel eens.
De kust hadden we na een paar dagen wel gezien, toen zijn we wat landinwaarts gegaan. Daar zijn echt geen doorgaande wegen, geen geldautomaten (handig als iedereen wel cash wil) en slechts heel beperkt winkels. Oh, en heel veel varkens (we zaten op een gegeven moment in varkenshoofdstad Bastelica). Die worden gehouden binnen omheiningen, maar ogenschijnlijk dezelfde varkens kunnen net zo goed aan de buitenkant van het hek liggen. En 's nachts over de camping rennen als die niet is afgeschermd... Het zijn geen zwijnen en ze doen niets, maar het kan wel eens spannend lijken.
De wegen in het binnenland zijn krap en kronkelig. Ik houd best van sturen en bochten, maar na een halfuur geen 10 seconde rechtdoor of harder dan 40km/h te hebben gereden gaat het wel wat tegen staan. Het volgende dorp dat niet zo ver lijkt, is dat qua reistijd wel degelijk. Maar je hebt af en toe wel leuke uitzichten.
Hoewel we lang niet alles hebben gezien en gedaan, hadden we toch behoefte aan wat anders na anderhalve week. Dus dwars over het eiland, langs een heel rotte Traction, een platte Dyane en een mooie DS, terug naar Italië. Aankomst met uitzicht op het fort in Savona.
In verband met late aankomst een nachtje B&B gedaan, daarna een Italiaanse camping gezocht. Ook daar had ik geen ervaring mee en ook dat is anders dan Frankrijk. Heel veel vaste plekken vooral. En deze camping had heel smalle terrassen met veel hoge begroeiing, waardoor je altijd een stuk moest lopen naar je krappe plek en dan aan alle kanten door vaste plekken werd omringd. Toen wij er waren ontbraken de vaste gasten, dus was het prima te doen. Ook hier zou het hoogseizoen me heel anders bevallen denk ik.
In Italië Panda's, Piaggio's en wat bijzonderder spul gezien. Terug gingen we in twee dagen, en we hadden geen zin in alleen maar gassen op de snelweg. Dus in Zwitserland hebben we nog een paar bergpassen gepakt. Op de Furkapas hadden we puur geluk: We reden gelijk op met de stoomtrein. Dus die hebben we zien, horen en ruiken werken. Indrukwekkend.
En verder genoeg gezien onderweg. Voor de liefhebbers, alle spots en autofoto's van Duitsland - Zwitserland - Italië - Corsica - Italië - Zwitserland - Duitsland zijn in mijn vakantiealbum te vinden.
Op naar de volgende dan: De BX. Daar is wel wat meer aan gebeurd in 2025. Ik zag wat groene druppels op diverse plekken onder de BX. Die vooraan heb ik volgens mij zelf gefikst door een hogedrukleiding iets vaster aan te draaien, die bij het achterwiel kon ik niet vinden. Bij het vervangen van de tellerkabel om van een tik af te komen heb ik het voor elkaar gekregen dat de toerenteller het niet meer deed. Bij sommige weersomstandigheden piepte er iets onder de motorkap. Ik had de riemen al gesteld, vervangen, maar het bleef. Het dakraam had speling, zodat hij in dichte stand door luchtdruk iets naar boven kon klappen en ging suizen. En tot slot begon er iets te zoemen, wat me natuurlijk voor het eerst opviel toen de mrs. na lange tijd weer eens in de BX reed. Misschien is het wel beter hoorbaar vanaf de bijrijdersstoel... Maar het leek een wiellager.
Er moest dus wel wat gebeuren. Ik kwam al vrijwel niet toe aan de Skoda (wat in theorie mijn hobbyproject zou moeten zijn), dus ik gunde mezelf niet de tijd om veel aan de BX te doen. Dan maar naar De Snoekfabriek, de Nederlandse BX-specialist. Toerenteller werkt, bakolie is vervangen (leek me wel eens goed, ik geloof niet dat het ooit eerder gebeurd was en nu dacht ik eraan), dakraam zit weer vast, lekkage achter is niet gevonden maar wel weg(?), wiellager is vervangen en de riemen nogmaals (en nu wel goed blijkbaar) afgesteld. En direct de apk meegepakt, ik kwam er eigenlijk te laat achter dat die ook verliep. Dat kon allemaal nog net gedaan worden eind augustus.
En een paar dagen later kon de BX aan de bak. Onder het mom van 'het moet er toch eens van komen' hebben we de boot naar Corsica gepakt. Dat vind ik te ver om met een hobbelende vouwwagen te rijden, dus gewoon weer de tent mee.
Ik had er geen beeld van, maar het is in sommige aspecten een stukje terug in de tijd t.o.v. vasteland Frankrijk, en tegelijk een stukje mix met Italië. Een autogerelateerd verslagje.
Wachten op boarding van de ferry in Genua. Wat een typisch Italiaanse chaos. Geen idee hoe lang iets duurt, ogenschijnlijk totale willekeur in indeling van het terrein, in parkeren en in de volgorde van laden.
Bij het af rijden van de boot was dit zo'n beetje de eerste auto die ik zag. Veelbelovend, maar dit legde de lat veel te hoog. Zo bijzonder is het wagenpark op Corsica niet. Deze was de kraam aan het opbouwen voor de dag, want we arriveerden heel vroeg.
Ik had nooit gedacht (als avondmens...) vrijwillig om half 8 op een terras aan de cappuccino met croissant te zitten, maar het kwam zo uit. Tussen de elkaar begroetende vaste gasten die zich opmaken voor hun werkdag... Geinig.
Soms wat zooi langs de kant van de weg.
Campings zijn, met wat uitzonderingen aan de kust, nog ouderwets basic. Nauwelijks voorzieningen, primitief sanitair. Functioneel. Voor de rustige periode in september was het prima. Met veel meer mensen had ik het niet willen delen, dacht ik wel eens.
De kust hadden we na een paar dagen wel gezien, toen zijn we wat landinwaarts gegaan. Daar zijn echt geen doorgaande wegen, geen geldautomaten (handig als iedereen wel cash wil) en slechts heel beperkt winkels. Oh, en heel veel varkens (we zaten op een gegeven moment in varkenshoofdstad Bastelica). Die worden gehouden binnen omheiningen, maar ogenschijnlijk dezelfde varkens kunnen net zo goed aan de buitenkant van het hek liggen. En 's nachts over de camping rennen als die niet is afgeschermd... Het zijn geen zwijnen en ze doen niets, maar het kan wel eens spannend lijken.
De wegen in het binnenland zijn krap en kronkelig. Ik houd best van sturen en bochten, maar na een halfuur geen 10 seconde rechtdoor of harder dan 40km/h te hebben gereden gaat het wel wat tegen staan. Het volgende dorp dat niet zo ver lijkt, is dat qua reistijd wel degelijk. Maar je hebt af en toe wel leuke uitzichten.
Hoewel we lang niet alles hebben gezien en gedaan, hadden we toch behoefte aan wat anders na anderhalve week. Dus dwars over het eiland, langs een heel rotte Traction, een platte Dyane en een mooie DS, terug naar Italië. Aankomst met uitzicht op het fort in Savona.
In verband met late aankomst een nachtje B&B gedaan, daarna een Italiaanse camping gezocht. Ook daar had ik geen ervaring mee en ook dat is anders dan Frankrijk. Heel veel vaste plekken vooral. En deze camping had heel smalle terrassen met veel hoge begroeiing, waardoor je altijd een stuk moest lopen naar je krappe plek en dan aan alle kanten door vaste plekken werd omringd. Toen wij er waren ontbraken de vaste gasten, dus was het prima te doen. Ook hier zou het hoogseizoen me heel anders bevallen denk ik.
In Italië Panda's, Piaggio's en wat bijzonderder spul gezien. Terug gingen we in twee dagen, en we hadden geen zin in alleen maar gassen op de snelweg. Dus in Zwitserland hebben we nog een paar bergpassen gepakt. Op de Furkapas hadden we puur geluk: We reden gelijk op met de stoomtrein. Dus die hebben we zien, horen en ruiken werken. Indrukwekkend.
En verder genoeg gezien onderweg. Voor de liefhebbers, alle spots en autofoto's van Duitsland - Zwitserland - Italië - Corsica - Italië - Zwitserland - Duitsland zijn in mijn vakantiealbum te vinden.
Jay DoubleYou
Petrolhead
Mooi verslag. Ben je al wel iets verder gekomen met de Škoda sinds de vorige keer dat je erover schreef, of ligt het echt stil?
MWH
Kilometervreter
Aan dé Skoda is bijzonder weinig gebeurd. Ik heb wat met remleidingen zitten rommelen, maar dat is zo'n rotklus dat ik me er niet toe kan zetten. Dat komt vooral door de krappe ruimte waar ik in werk. De auto staat op bokjes aan de achterzijde, dus laag bij de grond. Om dan midden onder de auto te moeten kruipen en kramp te krijgen wegens onmogelijke houdingen gaat je tegen staan... Zou het ding op een brug staan, dan zou het een heel ander verhaal zijn. Mijn idee om het te verbeteren is het weer monteren van de achterwielen, zodat hij weer op eigen benen staat. Dan kan ik hem zijwaarts hopelijk een eind kantelen zodat ik er makkelijker onder kruip. Dat heb ik heel de zomer nog niet gedaan, en nu is het echt te koud om met metaal te werken in een ongeisoleerde garage. Het moet wel leuk blijven. Dus over een paar maanden kijk ik wel verder.
Maar er is wel iets van voortgang geweest: Ik ben een boel onderdelen rijker. Dat kostte best wat, maar dat weet ik inmiddels aardig goed te praten voor mezelf: Van de 1e Skoda (S110) zijn de voorschermen zo slecht dat daar echt wat aan moest gebeuren, ondanks dat ik het uiterlijk zo min mogelijk wil wijzigen. Te zien op deze foto's [1] [2]. Maar dat zou een uitdaging worden:
1) Schermen zijn lastig te vinden, want altijd slecht
2) Schermen van het juiste type (met de juiste tankklep) zijn nog lastiger
3) In de juiste kleur is praktisch onmogelijk. Spuiten is als een vlag op een modderschuit, gezien mijn plannen.
Mijn volstrekt idiote plan was om deze schermen aan een goede lasser te geven en die 'bewust lelijk' te laten lassen. Dat past beter bij het verlopen uiterlijk van de Skoda. Maar dat zou ongetwijfeld best wat kosten.
Ik had al eens een wrakkige S100 te koop zien staan in Nederland, maar ik vond het onzin om net zo veel geld uit te geven aan een donor als aan 'het origineel'. Toen hij echter voor een tweede keer online verscheen heb ik toch maar toegehapt.om hem te gebruiken als donor. Wat was namelijk het geval: Hij had dezelfde kleur als de S110 en de voorschermen waren een stuk beter. Met die schermen alleen al heb ik de financiële kant goedgepraat. En dan heb ik het nog niet over alle andere zaken die er vast aan zouden zitten.
Die S100 was net zo goed, misschien zelfs iets makkelijker, te redden geweest als de S110. Hij zat heel dik in de tectyl. Maar de S110 heeft inmiddels een (ONK) kenteken en die S100 had dat nog niet. Ik had er wel oude Duitse papieren bij kunnen krijgen, maar die heb ik bij de verkoper gelaten omdat hij er zo enthousiast van werd. De S100 was al een keer te koop geweest en niemand wilde hem hebben, dus door hem als donor te gebruiken heb ik in elk geval onderdelen van het oud ijzer gered. Zo zie ik het maar...
Dus weer met een kar onderweg, auto opgehaald en aangezien de S110 al op pootjes stond in de garage, moest de S100 onder de carport. Daar heeft die iets meer dan een maand gestaan, vrijwel elke dag voorzien van iets minder onderdelen. Onderdelen die ik niet zelf nodig heb, maar bruikbaar leken heb ik gedemonteerd. Als ik nog een keer naar Tsjechië ga neem ik die mee om achter te laten bij iemand die er iets aan denkt te hebben. In Nederland is die markt er toch niet en ik wil niet alles zelf bewaren. De koets met wat ophanging, kaal motorblok en bak is uiteindelijk door een oudijzerhandelaar opgehaald.
Plaatjes bij het toch wat lange praatje. Ophalen:
Skoda S100 parts donor by MilanWH, on Flickr
Twee Skoda's!
De te vervangen delen van de S110 heb ik er ook vanaf geschroefd, zodat die direct met de S100 mee konden. Mijn oprit zag er nog Flodder uit deze maand...
En weg met de restjes.
Maar er is wel iets van voortgang geweest: Ik ben een boel onderdelen rijker. Dat kostte best wat, maar dat weet ik inmiddels aardig goed te praten voor mezelf: Van de 1e Skoda (S110) zijn de voorschermen zo slecht dat daar echt wat aan moest gebeuren, ondanks dat ik het uiterlijk zo min mogelijk wil wijzigen. Te zien op deze foto's [1] [2]. Maar dat zou een uitdaging worden:
1) Schermen zijn lastig te vinden, want altijd slecht
2) Schermen van het juiste type (met de juiste tankklep) zijn nog lastiger
3) In de juiste kleur is praktisch onmogelijk. Spuiten is als een vlag op een modderschuit, gezien mijn plannen.
Mijn volstrekt idiote plan was om deze schermen aan een goede lasser te geven en die 'bewust lelijk' te laten lassen. Dat past beter bij het verlopen uiterlijk van de Skoda. Maar dat zou ongetwijfeld best wat kosten.
Ik had al eens een wrakkige S100 te koop zien staan in Nederland, maar ik vond het onzin om net zo veel geld uit te geven aan een donor als aan 'het origineel'. Toen hij echter voor een tweede keer online verscheen heb ik toch maar toegehapt.om hem te gebruiken als donor. Wat was namelijk het geval: Hij had dezelfde kleur als de S110 en de voorschermen waren een stuk beter. Met die schermen alleen al heb ik de financiële kant goedgepraat. En dan heb ik het nog niet over alle andere zaken die er vast aan zouden zitten.
Die S100 was net zo goed, misschien zelfs iets makkelijker, te redden geweest als de S110. Hij zat heel dik in de tectyl. Maar de S110 heeft inmiddels een (ONK) kenteken en die S100 had dat nog niet. Ik had er wel oude Duitse papieren bij kunnen krijgen, maar die heb ik bij de verkoper gelaten omdat hij er zo enthousiast van werd. De S100 was al een keer te koop geweest en niemand wilde hem hebben, dus door hem als donor te gebruiken heb ik in elk geval onderdelen van het oud ijzer gered. Zo zie ik het maar...
Dus weer met een kar onderweg, auto opgehaald en aangezien de S110 al op pootjes stond in de garage, moest de S100 onder de carport. Daar heeft die iets meer dan een maand gestaan, vrijwel elke dag voorzien van iets minder onderdelen. Onderdelen die ik niet zelf nodig heb, maar bruikbaar leken heb ik gedemonteerd. Als ik nog een keer naar Tsjechië ga neem ik die mee om achter te laten bij iemand die er iets aan denkt te hebben. In Nederland is die markt er toch niet en ik wil niet alles zelf bewaren. De koets met wat ophanging, kaal motorblok en bak is uiteindelijk door een oudijzerhandelaar opgehaald.
Plaatjes bij het toch wat lange praatje. Ophalen:
Skoda S100 parts donor by MilanWH, on Flickr
Twee Skoda's!
De te vervangen delen van de S110 heb ik er ook vanaf geschroefd, zodat die direct met de S100 mee konden. Mijn oprit zag er nog Flodder uit deze maand...
En weg met de restjes.
Jay DoubleYou
Petrolhead
Kleine stapjes zijn ook stapjes zullen we maar zeggen. Ik snap dat je liever wacht op beter weer.
Marc 827 3500
Kilometervreter
Mooi reisverslag van de bx. Wat staat rood hem toch goed!