Mechanix
Kilometervreter
Misschien is dit vloeken in de kerk, maar ik merk dat nieuwe, dure auto's mij steeds minder interesseren. Ooit was dat wel anders. Toen ik nog op school zat, bestudeerde ik meer m'n autoboeken dan m'n huiswerk. Ik kende alle modellen uit mijn hoofd en van de auto's die ik interessant vond wist ik allerlei nutteloze gegevens, zoals het geremde trekgewicht. Mijn vader kocht de AutoWeek, die ik van A tot Z las.
Tegenwoordig betrap ik me erop dat ik auto's zie rijden waarvan ik de typenaam niet eens meer weet. VW ID zoveel, Skoda huppeldepup, BMW X9 M-style, schiet mij maar lek. En ik merk dat die auto's me ook niet interesseren. Ze zijn heel duur en overladen met technische snufjes, maar ze roepen bij mij geen begeerte op. Onlangs kreeg ik van mijn vriendin een abonnement op de papieren AutoWeek. Dat was heel lief en wekelijks valt nu weer het verse autonieuws op de deurmat. En dan lees ik over een 308 van 45 ruggen en eigenlijk interesseert het me niet. Vooral de occasionrubriek vind ik leuk, en dan voornamelijk Klokje Rond. Dat zijn echter maar een paar bladzijden van een heel tijdschrift.
Ben ik dan geen autoliefhebber meer? Wellicht, maar ik rij met plezier in m'n oude koekblik en ik vind het leuk dat ik een betrekkelijk goedkope auto heb die het na al die jaren nog zo goed doet. Dat is mooi, want dan hoef ik geen dikke BMW te kopen. Maar ik vind het toch wel grappig hoe dat door de jaren veranderd is. Want als kind had ik me nu wel in een grote dure auto gezien.
Zomaar een gedachtenspinsel op zaterdagmorgen, maar wellicht voor anderen ook herkenbaar.
Tegenwoordig betrap ik me erop dat ik auto's zie rijden waarvan ik de typenaam niet eens meer weet. VW ID zoveel, Skoda huppeldepup, BMW X9 M-style, schiet mij maar lek. En ik merk dat die auto's me ook niet interesseren. Ze zijn heel duur en overladen met technische snufjes, maar ze roepen bij mij geen begeerte op. Onlangs kreeg ik van mijn vriendin een abonnement op de papieren AutoWeek. Dat was heel lief en wekelijks valt nu weer het verse autonieuws op de deurmat. En dan lees ik over een 308 van 45 ruggen en eigenlijk interesseert het me niet. Vooral de occasionrubriek vind ik leuk, en dan voornamelijk Klokje Rond. Dat zijn echter maar een paar bladzijden van een heel tijdschrift.
Ben ik dan geen autoliefhebber meer? Wellicht, maar ik rij met plezier in m'n oude koekblik en ik vind het leuk dat ik een betrekkelijk goedkope auto heb die het na al die jaren nog zo goed doet. Dat is mooi, want dan hoef ik geen dikke BMW te kopen. Maar ik vind het toch wel grappig hoe dat door de jaren veranderd is. Want als kind had ik me nu wel in een grote dure auto gezien.
Zomaar een gedachtenspinsel op zaterdagmorgen, maar wellicht voor anderen ook herkenbaar.