Hallo beste forumvrienden.
Bedankt voor jullie ieders steunbetuigingen! Ik weet dit bijzónder te waarderen jongens. Echt top van jullie!
Inmiddels heeft zich iemand voor de Simca 1000 gemeld. De man heeft van mij een zéér uitgebreide fotoreportage ontvangen. Na deze bekeken te hebben, meldde hij mij dat ik de wagen voor hem dien vast te houden. Oók heeft hij al een autoambulance geregeld. Vermoedelijk gaat de prachtige, klokgave, originele en kéurige knal oranje gekleurde Simca met slechts 25.000 Km (!) op de teller naar Noord-Holland. Thans is de man erg druk bezig, maar binnen 2 à 3 weken zal de kogel, al of niet, door de kerk zijn.
Wat zúllen er tranen vloeien als deze wagen, als eerste, mijn verzameling zal (moeten) verlaten en hij op een autoambulance, de bocht in de straat uit het zicht rijdt op weg terug naar Nederland naar een nieuw, voor mij ver, thuis... Immers dáár heb ik hem destijds niet voor gekocht...
Toen ik de wagen deskocht stond hij temidden allemaal nieuwe Peugeot's andere oude klassieke Simca's in Culemborg bij Henk Visscher in diens showroom. Destijds al was ik al héél lang op zoek naar een heuse, origineel nederlandse, 1100 TI uit de oude serie. In het clubblad had Henk een 1100 geadverteerd staan van een klant van hem. Welliswaar geen TI maar wel een zeldzame 3 deurs en zomee wellicht een goede basis om er één op te kunnen bouwen. Immers alsdan een TI dan natúúrlijk een 3 deurs! De wagen werd in opdracht van die klant door Henk verkocht en zou 500 Euro moeten kosten. Géén geld dacht ik toen. Het betrof trouwens een rode 3 deurs Talbot 1100. Geen idee welke wagen uit de szene het betrof. Ik herinner mij ook niet Henk naar het kenteken van die wagen gevraagd te hebben. Ik kan dat mischien nog wel eens doen. Hij zal zich beslist aan die wagen herinneren. Het zal toch niet de rode 3 deurs LS automaat van SimcaTI zijn? Henk haalde mij van het station af in zijn kéurige direcktiewagen, hoe kan het ook anders, in een heuse, spiksplinternieuwe, 607 V6 met alles erop en eraan. Wàt een bak zeg. Gewéldig! Ik voelde mij koning te rijk in de wagen naast Henk maar toch ook gelijk héél veilig en ook héél klein worden. Henk in zijn directie-kloffie compleet met keurig gepoetste zwarte lakschonen en ik in mijn vale spijkerbroek met t-shirt en spijkerjasje... Ik hoorde van Henk dat die rode 1100 al was verkocht, máár hij had nòg eentje staan. Dat bleek, na aankomst in Culemborg, een goudkleurige 5 deurs automaat van 1976 te zijn. Ook een héle mooie en originele nederlandse wagen met zéér weinig kilometers op de teller. Eerst dronken wij natuurlijk een bakkie en genoten wij, zoals dat betaamd, vaneen stukje, oer-hollands, gebak op kantoor. Na een dik 3 kwartier kletsen over Henk's en mijn hobbie met Simc, Talbot en Matra stond, zo Henk, de gehele garage tot mijn beschikking evenals al het personeel wat op al mijn vragen, wensen en verzoeken medewerking zou verlenen. Henk had hen van mijn komst verwittigd. Naast de goudkleurige 1100 stond een wel zó eigenwijse knal oranje gekeurde 1000 GLS te staan die als een magneet metéén mijn aandacht trok. Met zijn grote gele dekselde, tegendraadse, koplampen op zijn overvierkant eigenwijse snuit trok hij mij magisch aan... Ik kon er geen weerstand aan bieden... Uitgebreid bekeek ik hem van onder tot boven en van binnnen en van buiten. Hieruit bleek dat hij wel zóóó gaaf en zóóó kompleet en origineel was dat ik het welhaast niet kon geloven wat ik daar zag. Ik dacht toen al namelijk dat ik mij daar in 2003 en niet in 1976 bevond. Slechts 23.000 echte Km.'s stonden op de klok! Dat waren de originele kilometers want dat was mede te zien aan zaken als de pedaalrubbers en de nog volledig roestvrije ruitenwisserarmdrukveren aan de voorruit. Ook stond de wagen voren mooi hoog in de vering en was hij niet zoals zovele andere 1000's doorgezakt vanwege vermoeid geraakte vóórste-bladveren. De wagen bleek te koop zo Henk. Nadat Henk, vanwege zaken, weer op pad moest verzocht ik de verkoopleider aldus voor een uitgebreide proefrit en jullie voelen 'em al, al snel was ik verkocht. GEWÉLDIG!!!! Het was gelukkig droog weer en wat hèb ik genoten van die rit zeg! Welhaast iedereen keek mij na in de straten. Het was alsof ik werkelijk de állerlaatste Simca 1000 bij de dealer had gekocht en ik er een proefritje mee maakte. Vergeet niet wij praten over 2003. Dat kom je, zó, toch niet meer tegen!!!!!!! Wie kan dat nu al van zichzelf zeggen?! Niemand toch?! Na afloop van de proefrit kon de wagen op de brug in het eigen garagegedeelte van de zaak en ik geloofde mijn ogen niet. Nog nóóit was er ook maar ergens aan de wagen gelast! Toen de verkoopleider de wagen vervolgens weer van de brug af de showroom binnenreed gebeurde er iets vreselijks. De man reed zowaar, pardoes, vanwege zijn rappe rijstijl, met de linker achterbumperhoek van de 1000 tegen de rechter voorbumperhoek van die goedkleurige 1100 aan met als gevolg dat de bumperhoek van de 1000 lelijk bekrast en verbogen tegen het linker achterscherm aan stond wat daardoor een gevoelige deuk opliep. Gelukkig bleek de rechter vóórbumperhoek van de 1100 sterk genoeg te zijn en zomee liep die wagen, in ieder geval, dáár geen beschadiging op. Wel veerde die bumper danig en vervaarlijk terug in zijn oorspronkelijke positie. Tat een ÓEN dacht ik... BÁÁÁLEN als een stekker man!!!!! Maar wat was ik blij dat ik niet degene was die op dat moment achter het stuur van de 1000 zat zeg, pfff.... Nadien toen ik weer thuis was en ik Henk en zijn vrouw bedankte voor de zéér gastvrije ontvangst en verzorging vertelde ik Henk van het malheur. Hij had hier nog niets over vernomen van zijn verkoopleider. (...) Daarop wachtte Henk nog een paar dagen met het idee dat deze zich alsnog nog bij hem zou komen melden, edoch, dit gebeurde niet met als gevolg dat de bewuste man, van hem, een héle fikse uitbrander van jewelste tegemoet kon zien. Tja die was dan ook wel op zijn plaats dacht ik eerlijk gezegd. Zèg dat nou gewoon... Het is op zijn zachtst gezegd bijzonder vervelend, maar zèg zoiets nou gewoon tegen jouw chef denk ik dan. Maar goed, de prijs van de 1000 moest dus omlaag en daar kwamen wij snel uit. Toen ik de wagen vervolgens na een paar weken, bij mooi droog weer, ging ophalen kwam Henk mij weer "standesgemaess" op het station ophalen. Op de zaak stond de koffie en gebak weer klaar en daar kreeg ik, na gedane zaken, officieël van Henk als directeur van zijn zaak de sleutels van "de laatste Simca 1000 die in Nederland werd verkocht" overhandigt en dat compleet met het gebruikelijke nieuwe papierenmapje en een heuse "nieuwe" sleutelhanger van... Simca! Tjonge wat wàs ik trots.... Henk had meteen gezorgd dat de APK. was geregeld in zijn eigen garagegedeelte en dat de tank van de wagen, zoals dat bij aankoop van een "nieuwe" wagen nu eenmaal hoort, tot aan de nok toe, gevuld was. Jammer dat ik destijds geen fototoestel bij mij had... Dat zul je natuurlijk weer net hebben.... Wat zou het een mooi verhaal zijn geweest voor het "Simcarama". Helaas is het, mede dáárdoor, er niet van gekomen. Nu, maar niet minder enthousiast en trots, horen jullie en lezen jullie, van mij, dus alsnog van dit unieke en prachtige verhaal jongens. Dit KÒN ik gewoonweg niet aan julie allen op het forum onthouden, tòch?! Jammer en zeker ook zéér wrang ook dat zoals het er nu naar uitziet deze prachtige gave en originele 1000 alsnog uit mijn verzameling zal moet verdwijnen. SNIKKKK!!!!
Dáár had ik immers, destijds terecht trots als een pauw en fier als een gieter, deze "laatste 1000 van Nederland" nogdaartoe in die staat èn nogdaartoe bij een echte en heuse (Peugeot)-dealer voor aangekocht... Al met al kijk ik er, naar ik mag denken, berechtigd, niet minder fier, op terug. Zo'n avontuur maakt toch echt niet iedereen mee en alsdan en dan nog dit is een "ones in a lifetime expirience", niet?! Hoewel destijds ten tijde van de productie nog te jong om er één te kunnen kopen, kan ik tòch ondanks dat gegeven zeggen dat ik ooit toch "echt" nog een heuse Simca 1000 bij de daeler heb gekocht!
Simcat
