RobEU zei:
Ik zal vast wel heel oud zijn, maar toen ik naar de basisschool ging werd echt niemand gebracht met de auto. Pas in groep 6 kwam er een meisje (leuk meisje trouwens, Michelle) die met de auto gebracht werd. Nou, dat was wat!
En nee, ik woonde niet dicht bij m'n school. Maar ja, wellicht dat mijn generatie niet zo lui wordt opgevoed. We waren toen immers nog geen kwetsbare sneeuwvlokjes.
Ik ben nog ouder, en bijna iedereen kwam op de fiets naar school (of lopend, twee klasgenoten woonden om de hoek) op eentje na die in een paar dorpen verderop woonde en met de auto werd gebracht (met een zielig verhaal dat hij wegens pesterij van school veranderd, gezien zijn gedrag bij ons vraag ik me af wie de pester was in deze...). Lintdorp, dus sommigen moesten best wel een eindje fietsen. Verder stonden er elke ochtend en middag klaarovers (wie kent ze nog?) op de plek waar de doorgaande weg moest worden overgestoken door het gros van de jeugd. Dit waren ouders die dit vrijwillig deden, o.a. mijn moeder heeft dit een tijd lang gedaan. Maarja dat kon nog in de tijd dat er niet zoveel tweeverdieners waren.
Betreft overigens één openbare school die twee dorpen bediende, er was dus niet veel te kiezen, katholiek, protestant, jehova, atheïst, alles door elkaar.
Zelfs toen ik een keer mijn knie had opengehaald door een of andere wilde actie, hetgeen gehecht moest worden waarna ik een week lang mijn been niet mocht buigen en dus niet kon fietsen, werd ik niet met de auto gebracht. I.p.v. daarvan ben ik lopend naar school gegaan (ongeveer een kilometer in mijn geval). Al kwam dat er in de praktijk meestal op neer dat ik bij een klasgenootje achterop de fiets mocht, maar mijn moeder had zoiets van ik moet al met je naar de huisarts, verder zoek je het maar uit.
Tot mijn 6e, dus halverwege groep 3, woonden we helemaal aan het andere eind van hetzelfde dorp. Daarom zat ik in die tijd op een andere school, in een ander dorp, omdat dat desondanks de dichtstbijzijnde school was (ook daar weer alles door elkaar, alleen is dat dan weer een katholieke school in een katholiek dorp, dus misschien waren het alleen katholieken en atheïsten). Toen werd ik inderdaad soms wel met de auto gebracht, als mijn moeder daarna meteen ergens anders heen ging of omdat ze gelijk boodschappen ging doen bij de supermarkt tegenover de school. De weg er naartoe was ook niet echt een fijne om te fietsen met een klein kind (smal en er werd hard gereden). Maar aangezien ik één van de weinigen was (de meesten woonden zowat op loopafstand van de school) was dat nooit een probleem. En mijn moeder parkeerde de auto ook altijd netjes, wat gerust kon betekenen dat we 100 meter van de ingang van het schoolplein af stonden. Is natuurlijk ook niet zo'n probleem, als het bij een klein aantal auto's blijft en er voldoende ruimte is (in een dorp gaat dat misschien wat beter dan in een stad).