Zoonlief en schone dochter huren 80m2 etage voor €1250,- inclusief in hartje Nijmegen. Huurprijs staat voor 3 jaar vast begreep ik van hem. Nog 2,5 jaar te gaan zogezegd. Maar zoals ik al een pagina terug schreef, het geld wat er over blijft na de huur en ziekenfonds etc is wel op aan eind van de maand aan hobby's, uitgaan, koffies en broodjes, etc. Willen zij later wat kopen moet je tegenwoordig toch wat eigen geld inleggen, dus... En pa is wel gek, maar niet zó gek, dat die een lening voor hun aangaat t.z.t.
Iets sparen zit er niet in...
Ligt dat dan aan:
Een hele generatie van zwakke, over-emotionele slappelingen die niet enkel willen werken tot ze met 70+ eindelijk met pensioen mogen (want die kant gaat het op) en dan direct de kist erbij mogen bestellen, dus die liever genieten van de dingen die het leven een feestje maken zoals hobby's, leuke dingen doen en lekker eten;
Of:
Aan de opvoeding?
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik ben me er zeker van bewust dat ik in een 'makkelijke' tijd ben opgegroeid. Tuurlijk, de kredietcrisis zal voor een hoop mensen heel erg vervelend zijn geweest, maar verder is dat het wel. Geen directe oorlogen, steeds meer 'en-en' zoals het hier eerder vandaag werd genoemd en aan het begin van wellicht de grootste technologische revolutie ooit met de mobiele telefoons.
Anderzijds is het ook een tijd waarin steeds minder mag en kan en de ruimte voor nuance bijna verdwenen is. Alles moet polariserend zijn. Wekelijks lees je in het nieuws dat wetenschappers hebben ontdekt dat er weer iets nieuws slecht is voor ons of de planeet. Als je wilt blijven leven mag je geen melk meer drinken, als je met het vliegtuig op vakantie gaat zorg je er eigenhandig voor dat de planeet weer een graad warmer is en als je een t-shirt bij de Zara koopt ben je er persoonlijk verantwoordelijk voor dat kinderarbeid nog steeds de wereld niet uit is.
Ik ben het er 100% mee eens dat dit problemen zijn waar wij onze ogen niet voor moeten sluiten, maar het voelt soms ook alsof mijn generatie (en die na ons natuurlijk) de problemen van de generaties voor ons moeten oplossen. Decennia lang is er niet naar dit soort zaken omgekeken. Grondstoffen, zoals aardolie, werden gebruikt (verbruikt) alsof het onuitputtelijke bronnen waren, waarbij de jongere generaties dit nu mogen 'compenseren', terwijl het eigenlijk te laat is.
Ook wordt bijna alles tegenwoordig aangegrepen om prijzen maar te blijven verhogen, zoals de prijsstijgingen in supermarkten. In onze huidige globale samenleving is het mogelijk dat een conflict aan de andere kant van de wereld invloed heeft op Nederlandse prijzen, maar het lijkt haast of ieder dingetje wordt gebruikt om de zakken van aandeelhouders te vullen en die van ons te legen. En ja, dan vind ik dat jongeren (oftewel gen-z) in de hoek zitten waar de klappen vallen. Niet meer thuiswonend, maar vaak ook nog geen jaren aan inkomsten uit een full-time baan of ervaring met het leven volgens een budget. Zullen er dan wel eens domme keuzes gemaakt worden qua uitgaven? Ongetwijfeld, maar dat is ook een inherent gevolg van de digitalisatie in onze samenleving en het constant blootgesteld worden aan reclame, nieuwe producten en mensen die het (zogenaamd) beter voor elkaar hebben.
Dit is geen reactie op jou alleen Robert, maar ook een inzicht van de 'andere kant' in deze discussie. Het kan niet enkel de schuld zijn van Gen-Z dat ze geen normaal huis voor een fatsoenlijke prijs kunnen kopen als ze ook nog het lef durven te hebben om geld uit te geven aan hobby's, van het leven willen genieten en niet willen 'leven om te werken', maar 'werken om te leven'.
Kleine tirade voorbij
