s velthuis zei:
Gullwing zei:
Dat gejammer over off road rijden, maar wie deed dat nog met de laatste defender?
Het ding heeft één taak. Eén. Als je niet wakker ligt van niet kunnen off roaden heb je echt niets te zoeken bij een Defender. Neem dan één van de 180.000 verschillende types SUV's. Modepopjes zijn er verder al genoeg. Keuze zat. Een Defender die niet iedere plek in de wereld kan bereiken is zoiets als een BMW 1 met voorwielaandrijving of een Scenic waar je niet achterin kunt zitten... Je hebt zelf Porsches gehad. Een nieuwe 911 die uit milieuoogpunt afgeknepen wordt op 140 km/h is ook prima neem ik aan? Kan of mag toch nooit harder.
Woorden, beste Velthuis, zijn levende dingen.
Ze veranderen van betekenis of van connotaties, veranderen van woordfamilie of van geslacht, verdwijnen, duiken onverwacht weer op in een andere wereld. Ze worden voortdurend gekneed, vervormd, misvormd, misbruikt, gekweld, aanbeden. Sommige verliezen hun betekenis, worden lege hulzen, die soms weer opgevuld worden. Andere duiken onder, overwinteren, verhongeren, sterven uit. En dagelijks worden nieuwe geboren, gesmeed, aan elkaar gelast, in elkaar geflanst, gezaaid, fout uitgesproken en gespeld, en rollen er velen (al dan niet als misprint) simpelweg van de band.
Niks, kortom, om u nu echt druk over te maken. U kunt een woord in stand houden, maar als niemand meedoet bent u onverstaanbaar, bent u de fameuze roepende in de woestijn.
En van wie is een woord eigenlijk?
In onze post-post-moderne wereld hebben woorden sowieso elke claim op permanente waarde verloren.
Lewis Carroll had het al zien aankomen:
" 'When I use a word,' Humpty Dumpty said in rather a scornful tone, 'it means just what I choose it to mean - neither more nor less.' "
Ik roep met u mee, in uw woestijn. Laat dat als kleine troost gelden.
Wij vechten echter een achttiende eeuws achterhoede gevecht. Wij vechten tegen de vulgaire bierkaai. Hompie Dompie wint keer op keer.
mvrgr, m'ns
