NielsdW
Wegverkenner
Gisteren is voor mij een langverwachte wens in vervulling gegaan: eindelijk heb ik mijn eerste auto gekocht! Of eigenlijk tweede, maar de vorige had geen APK en was een poging tot opknappen van een oldtimer. Voor de liefhebbers: dat verhaal is hier terug te lezen.
Omdat ik inmiddels bijna klaar ben met mijn opleiding en een baan in het vooruitzicht heb, was de tijd voor een auto aangebroken. Die moest onder andere een automaat hebben (vindt mijn vrouw prettiger rijden), niet te groot en zwaar zijn maar wel comfortabel genoeg om af en toe en stuk snelweg mee te rijden. En voor mij de belangrijkste: geen auto die je op elke straathoek ziet staan.
Nadat ik een geschikte kandidaat had gevonden, zijn we afgelopen vrijdag gaan kijken bij een auto. Een witte raaf, twintig jaar geleden gekocht door een dame van in de zeventig. Begin dit jaar is zij overleden, na ongeveer 87.000 kilometer in de auto gereden te hebben. Daarom kwam de auto een maand geleden te koop. Afgelopen vrijdag zijn we bij de auto gaan kijken. Dit weekend hebben we eens goed na zitten denken, en uiteindelijk zijn we gisteren tot aankoop over gegaan! Inmiddels staat 'ie op mijn naam. En wat is het? Een Daihatsu Applause Tokyo Limited automaat uit 1996! Inclusief elektrische ramen voor en achter, gouden Applause-logo's, lichtmetalen velgen, wat spoilers hier en daar en een deuk in de deur. Ik ben er blij mee!
Voorlopig heb ik nog weinig plannen met de auto, op de deuk na is de auto in topstaat. Altijd netjes onderhouden door de Daihatsu-garage die de auto nieuw heeft verkocht. Alles werkt en de auto rijdt als nieuw, geen piepje of kraakje te bekennen. De deuk laat ik voorlopig lekker zitten, ik heb er niet zo'n probleem mee. Misschien dat die op termijn ooit eens wordt hersteld. En ik moet maar eens op zoek gaan naar cassettebandjes, de orginele radio wil ik er wel in houden...
Genoeg gepraat, hierbij enkele foto's! Deze zijn gemaakt tijdens het bekijken van de auto, afgelopen vrijdag.


Volgens de verkoper is het logo in de grille specifiek voor dit Tokyo Limited-actiemodel, maar ik heb nog nooit een andere Applause gezien met dit logo. Ook de voorbumper met mistlampen heb ik nog nooit eerder gezien op een Applause.



Het interieur. Het houten stuur is tijdscorrect, maar anders dan het houten stuur uit de accessoirefolder van de Applause.

Genoeg ruimte op de achterbank. De bekleding is overigens van alcantara.

En deze foto heb ik gisteravond gemaakt, nadat ik de auto heb opgehaald. De elastiekjes zaten er nog op vanwege de handelaarskentekens, bij de vorige eigenaar stond de auto geschorst.

Omdat ik inmiddels bijna klaar ben met mijn opleiding en een baan in het vooruitzicht heb, was de tijd voor een auto aangebroken. Die moest onder andere een automaat hebben (vindt mijn vrouw prettiger rijden), niet te groot en zwaar zijn maar wel comfortabel genoeg om af en toe en stuk snelweg mee te rijden. En voor mij de belangrijkste: geen auto die je op elke straathoek ziet staan.
Nadat ik een geschikte kandidaat had gevonden, zijn we afgelopen vrijdag gaan kijken bij een auto. Een witte raaf, twintig jaar geleden gekocht door een dame van in de zeventig. Begin dit jaar is zij overleden, na ongeveer 87.000 kilometer in de auto gereden te hebben. Daarom kwam de auto een maand geleden te koop. Afgelopen vrijdag zijn we bij de auto gaan kijken. Dit weekend hebben we eens goed na zitten denken, en uiteindelijk zijn we gisteren tot aankoop over gegaan! Inmiddels staat 'ie op mijn naam. En wat is het? Een Daihatsu Applause Tokyo Limited automaat uit 1996! Inclusief elektrische ramen voor en achter, gouden Applause-logo's, lichtmetalen velgen, wat spoilers hier en daar en een deuk in de deur. Ik ben er blij mee!
Voorlopig heb ik nog weinig plannen met de auto, op de deuk na is de auto in topstaat. Altijd netjes onderhouden door de Daihatsu-garage die de auto nieuw heeft verkocht. Alles werkt en de auto rijdt als nieuw, geen piepje of kraakje te bekennen. De deuk laat ik voorlopig lekker zitten, ik heb er niet zo'n probleem mee. Misschien dat die op termijn ooit eens wordt hersteld. En ik moet maar eens op zoek gaan naar cassettebandjes, de orginele radio wil ik er wel in houden...
Genoeg gepraat, hierbij enkele foto's! Deze zijn gemaakt tijdens het bekijken van de auto, afgelopen vrijdag.


Volgens de verkoper is het logo in de grille specifiek voor dit Tokyo Limited-actiemodel, maar ik heb nog nooit een andere Applause gezien met dit logo. Ook de voorbumper met mistlampen heb ik nog nooit eerder gezien op een Applause.



Het interieur. Het houten stuur is tijdscorrect, maar anders dan het houten stuur uit de accessoirefolder van de Applause.

Genoeg ruimte op de achterbank. De bekleding is overigens van alcantara.

En deze foto heb ik gisteravond gemaakt, nadat ik de auto heb opgehaald. De elastiekjes zaten er nog op vanwege de handelaarskentekens, bij de vorige eigenaar stond de auto geschorst.

Laatst bewerkt:














