Over de W124 had ik al e.e.a. verteld, hier nog wat meer details. Ik ben altijd gek geweest van dit model en van de kwaliteit van de W124, destijds was er eigenlijk geen betere auto te koop in z'n klasse. In 1992 kocht ik mijn eerste W124, ik ruilde mijn Alfa 33 uit 1990 in op een 260E uit 1986. De Benz zag er als nieuw uit en ik voelde mij de koning te rijk. Ik er kreeg echter aardig wat kosten aan, want in de 3 jaar dat ik hem had moest ik o.a. de waterpomp, de stuurbekrachtiging pomp en de nokkenas laten vervangen. Maar na elke reparatie reed ik weer met een big smile rond, al was ik er dus al wel achter gekomen dat Benz rijden ondanks de kwaliteit ook best in de papieren kon lopen, zeker als onderhoud niet altijd vakkundig en door de juiste partij was uitgevoerd. De 260E ruilde ik in 1995 in voor een Volvo 850, maar daar kreeg ik al snel spijt van. Prima auto, maar kon lang niet tippen aan de Mercedes.
Met vrienden naar Hongarije in 1993:
De W124 bleef altijd één van mijn favoriete auto's, en ik heb altijd gezegd dat er ooit wel weer één terug zou komen. Dat was dus 3 jaar geleden, toen ik op een veilingsite een witte 230E voorbij zag komen uit de collectie van Woltinge in Hoogeveen. De auto zat niet ruim in de opties, het was echt een 230E zoals er velen verkocht zijn met alleen wat noodzakelijke extra's aangevinkt, want opties waren natuurlijk nog heel duur bij Mercedes in die tijd. Zo had deze een 4-traps handbak, raamslingers, geen airco en geen armsteun aan de voorstoel, maar gelukkig wel een schuifdak en hoofdsteunen achterin. Woltinge was een goed bekend staande Mercedes specialist, echter was het bedrijf inmiddels overgenomen door Wensink en een deel van de collectie van de eigenaar werd dus geveild. De online veiling was al snel, en ik was niet meer in de gelegenheid om de auto te bekijken. Wel stonden er meerdere duidelijke foto's op de site, en ik had wel vertrouwen in de auto gezien het adres waar hij stond. Vlak voor de sluitingstijd zag ik dat het hoogste bod nog laag stond, iets boven de 5k. Ik besloot daar een bod bovenop te doen, en net daarna sloot de veiling en was ik de hoogste bieder. De dag erna reed ik naar Hoogeveen om te bekijken wat ik nu eigenlijk gekocht had en dat viel gelukkig niet tegen, de auto zag er echt heel netjes uit!
Foto's van de veilingsite:
Nadat ik de auto had opgehaald heb ik hem groot onderhoud laten geven en zijn er wat verbeteringen gedaan aan de auto:
* 4 nieuwe Michelin banden
* Nieuwe set wieldoppen erop
* Nieuwe set koplampen
* Nieuwe bumperstrip voor
* Grote beurt
* Nieuwe schakelpook hoes
* Nieuwe radio, Continental model jaren 80/90 met Bluetooth etc.
* Nieuwe en betere luidsprekers
* Armsteun gescoord, gereinigd en gemonteerd aan de voorstoel
* Wijzertjes in de tellerbak op kleur (oranje) gebracht
Na dit alles stond er een heel andere auto, en reed ie ook beter dan daarvoor.
Rechter koplamp was dof:
Het enige wat mij nog wat stoorde was het houtwerk, dat was verkleurd en beschadigd en er zaten wat barstjes in. Op Ebay heb ik in Duitsland een mooie gerestaureerde set gevonden en gemonteerd, ook weer een wereld van verschil.
Het is en blijft een geweldige auto met een ongeëvenaarde bouwkwaliteit. Trek je het portier achter je dicht dan ervaar je een stilte die voor die tijd ongekend was en dat is het na 37 jaar dus nog steeds. Dit is dan "maar" een 230E, maar die geeft je wat dat betreft hetzelfde gevoel als een 300E of meer. Ook is ie nog uitstekend geschikt voor dagelijks gebruik en dat doe ik dan ook geregeld. Even een weekje de S214 in de stalling en dagelijks op pad met de W124, heerlijk!
www.autoweek.nl
www.gallery-aaldering.com
