Alweer een nieuw jaar! Beste wensen iedereen.
In 2025 heb ik lang zoveel niet kunnen doen met de auto hobby als gehoopt, en daarbij heb ik mezelf wat tekort gedaan qua vrije tijd en vakantie en dergelijke. Dat confronteerde me ook wel met dat het qua auto's wat teveel werd, in ieder geval waar het auto's betreft die meer aandacht nodig hebben dan een moderne auto. Als je niet weet of een auto gaat starten of goed gaat rijden dan neem je die niet even spontaan mee.
En daarmee hebben we een soort van goede voornemens te pakken, waar al een begin mee was gemaakt. In 2026 wil ik de Saab 96 verkopen om de hoeveelheid oldtimers wat te beperken. De NSU was al verkocht en de "ruil" auto die ik daaraan heb overgehouden (de Panda 4x4) komt tegen het eind van het jaar te koop.
De planning is aardig vol aan het lopen (qua werk al trips naar Luxemburg, Wenen, Detroit, Indianapolis, Gothenburg, Shanghai, Hangzhou Bay, Hefei en Los Angeles vastgelegd, met San Diego, Londen, Conventry, etc. op de misschien lijst) maar er zijn ook leuke evenementen en vakanties in het plan, of op zijn minst gereserveerd in de kalender.

(ik heb wat met Gemini zitten spelen)
De Panhard en de AlfaSud blijven.
De Panhard heeft nog een nieuwe accu nodig maar verder is deze na wat upgrades en reparaties in de afgelopen jaren nu goed rijdend en betrouwbaar. Het blijft verder ook een fascinerende oldtimer en ik hoop er veel evenementen mee af te gaan.
De AlfaSud heeft veel werk nodig gehad en is weggezet met een nukkige motor, vermoedelijk iets met de carburateur. Dat wil ik in orde hebben en dan tegen het eind van het jaar of volgend jaar de stoelbekleding laten vervangen. De Sud is een heel goed rijdende auto wanneer de motor niet te nukkig is.

De andere oldtimer is de Suzuki. De bedoeling is om deze binnen een paar maanden weer op zijn wielen te hebben staan nu revisie van de achterasonderdelen klaar is en al het laswerk al deels afgewerkt is.
De Alfa 164 is technisch gezien een oldtimer maar zit toch op de overgang naar een moderne auto. Sinds 2009 al in bezit en na een tijd in een stalling te hebben doorgebracht gaat deze weer netjes en betrouwbaar gemaakt worden zodat we deze in de zomer en herfst makkelijk eens mee kunnen pakken, zeker als we eens met meerder personen of met de hond op pad gaan.

En dan is er het rijtje sportwagens. Ik heb gemerkt dat ik erg blij kan worden van het stuurgevoel wat een sportwagen geeft en de bijzonderheid ervan. En al hoop ik dit sowieso lang vol te kunnen houden, nu ben ik in ieder geval niet te oud en stram ervoor. Ik wil meer trips gaan doen ermee, en wil ook meer kijken naar rijstijl/circuit cursussen en dergelijke. Tegen die achtergrond ook blij dat ik niet erg fragiele auto's heb die veel aandacht nodig hebben, of erg forse bedragen hebben gekost (uit prive althans).
De meest rationele auto is de (zakelijke) Nio, en al ben ik ook geintresseerd in veel andere auto's, toch doet de Nio eigenlijk alles goed of goed genoeg. Accu wisselen blijft ook een erg handige toevoeging.
De camper hebben we zelfs oudjaarsnacht nog in overnacht en met enige regelmaat gebruiken we die voor gewoon een weekend of een enkele overnachting. De wegenbelasting gaat dan wel omhoog ervoor maar vergeleken met alle kosten die je eraan hebt maakt het niet zoveel uit. De vrijheid en ook wel lage kosten als je dan weg bent (met hond en buiten seizoen even spontaan weg is zonder camper lastig) maken het waard. En daarbij is het onverwacht een heel fijne auto op lange afstanden op de snelweg.
Blijft over de auto en motor van mijn vrouw. De Renault Wind was een dure klant dit jaar met ESP storing en onderhoud. Daarnaast ben ik er zelf wel uit dat ik het geen fijne auto vindt. Maar het is ook niet mijn auto. De Honda motor had een lege accu na een te lange stilstand (en voordat je bij de accu-polen bent ben je wel even bezig) dus daar zit voor haar extra motivatie achter om die vaker te gebruiken.