Het lijkt er sterk op dat we aan het einde zijn gekomen van een tijdperk. Audi heeft de ontwikkeling van een nieuwe generatie A8 en S8 in de huidige vorm stilgezet, en de toekomst van het model is onzeker. Daarmee dreigt een van de laatste klassieke topsegment-limousines met grote verbrandingsmotor te verdwijnen.
Voor liefhebbers is dat best een moment om even bij stil te staan. De A8 en zeker de S8 stonden jarenlang symbool voor wat Audi technisch kon: topcomfort, hightech en – in het geval van de S8 – prestaties die eigenlijk niet passen bij een luxe limousine. De S8 Plus is daar misschien wel het beste voorbeeld van: een relatief ingetogen auto met prestaties op supersportwagen-niveau, maar dan met het comfort van een zakenjet met zijn 605 PK, 0-100 rond de 3.5 seconden en begrenzing op 305 km/h.
De reden achter het mogelijke einde is natuurlijk duidelijk. Het topsegment verandert snel. Elektrificatie, strengere emissieregels en een verschuiving in de markt maken het steeds lastiger om grote V8-modellen rendabel te houden. Audi richt zich steeds meer op elektrische vlaggenschepen, zoals de toekomstige modellen in het e-tron/A8-achtige segment. De klassieke formule – een grote sedan met een krachtige benzinemotor – past steeds minder in die strategie.
Toch is het jammer. De A8 en S8 waren altijd de meest ingetogen keuzes in het topsegment. Waar een BMW 7-serie of Mercedes S-klasse soms nadrukkelijk aanwezig is, bleef de A8 juist subtiel en zakelijk. En de S8 was misschien wel de ultieme sleeper: alleen kenners wisten wat er onder de motorkap zat.
Voor huidige eigenaren heeft dit mogelijk ook een interessante kant. Auto’s zoals de S8 Plus vertegenwoordigen een generatie die niet meer terugkomt: grote, krachtige V8’s zonder hybride ondersteuning, gecombineerd met maximale luxe en relatief tijdloos design. Nu de focus volledig richting elektrificatie gaat, worden dit soort modellen alleen maar zeldzamer.
Persoonlijk merk ik dat dit het rijden in de S8 Plus toch een extra dimensie geeft. Je rijdt niet alleen een snelle en comfortabele auto, maar ook een stukje autogeschiedenis. Een auto uit een tijd waarin het topsegment nog draaide om cilinderinhoud, souplesse en mechanische beleving. Als vervolg op het mogelijke einde van de A8/S8 merk ik dat er bij mij als Audi-liefhebber nog iets anders speelt. De richting die Audi de laatste jaren kiest, voelt voor mij eerlijk gezegd steeds minder als het Audi waar ik ooit fan van ben geworden.
Audi stond voor mij altijd voor een duidelijke combinatie: strak en tijdloos design, technische degelijkheid, quattro-zekerheid en vooral een bepaalde ingetogen sportiviteit. Geen schreeuwerige auto’s, maar wel prestaties en kwaliteit onder de oppervlakte. Een soort premium “understatement”. Dat is precies wat modellen zoals de A6, A8 en zeker de S8 zo sterk maakte.
Als ik nu naar de nieuwste modellen kijk, heb ik dat gevoel steeds minder. Het design wordt drukker en minder tijdloos, met veel gesloten fronten, lichtsignaturen en digitale gimmicks. Binnenin zie je steeds meer grote schermen en glanzende oppervlakken, maar juist minder fysieke kwaliteit en solide materialen. Het voelt moderner, maar ook wat afstandelijker en minder duurzaam.
Ook qua rijden lijkt de focus te verschuiven. Elektrificatie is natuurlijk onvermijdelijk en begrijpelijk, maar veel nieuwe modellen voelen meer als technologie-producten dan als auto’s met karakter. Alles is stil, gefilterd en digitaal gestuurd. Efficiënt en snel, maar minder betrokken en minder emotie.
Wat Audi voor mij juist onderscheidde, was de balans tussen technologie en beleving. Denk aan een soepele V6 of V8, het solide gevoel van het onderstel en de manier waarop een auto zowel comfortabel als sportief kon zijn. Dat mechanische en tastbare gevoel lijkt langzaam te verdwijnen. Misschien is het ook gewoon een teken van de tijd. De hele auto-industrie verandert en merken moeten mee. Nieuwe kopers kijken anders naar auto’s dan liefhebbers die zijn opgegroeid met verbrandingsmotoren en klassieke premiumkwaliteit.
Toch merk ik dat mijn huidige S8 Plus voor mij steeds meer staat voor “het oude Audi”. Tijdloos design, echte bouwkwaliteit (Audi space frame, geen plastic afwerking binnen het interieur) en een motor en rijbeleving die nog karakter hebben. Een auto die niet voelt als een gadget op wielen, maar als een degelijk en doordacht stuk techniek.
Ik ben benieuwd hoe anderen dit ervaren.
Hebben jullie bij de nieuwe Audi-modellen nog hetzelfde merkgevoel als vroeger? Of andere merken?
Of vinden jullie dat Audi juist de goede richting op gaat?
Het zou dus zomaar kunnen dat de huidige generatie A8 en S8 later wordt gezien als de laatste “echte” in zijn soort. En eerlijk gezegd: dat maakt het bezit en het rijden alleen maar specialer. Er rijden trouwens maar 4 witte plussen in Nederland. Totaal 100 ongeveer, heb dit bij RDW gechecked. De meesten zijn grijs of zwart. Blauw en wit zie je heel erg weinig.
Waarschijnlijk is de 4.0TFSI ook de allerlaatste VAG-V8. Dit is het dan.