We moetennnnn doooorrrrr zou Martien gillen, zeker bij mooi weer en dus gingen we ook weer op pad, de zon was er weer bij, onze buikjes vol met BBQ
Een hele mooie vroeger Skoda Favorit 135, speciaal voor Forumvriend
@verlichting2
En ook bij deze mooie Mercedes dacht ik aan 2 forummers, jullie zijn nu ook bekend in Polen
@MarcusF1 &
@R107 .Ik vertelde mijn Poolse vriend over julie mooie Benzen. Leuk om te zeggen, dit is dezelfde kleur bijna als de Ascona die mijn vader kocht toen ik kwam.
Het mooie van meetings in het buitenland is dat je dingen ziet, die hier niet bekend zijn... Zo ook deze bus. Het zal niemand verbazen dat dit een Sovjetbus is....
Een stukje geschiedenis, want ook voor mij is dit iets wat ik alleen uit de boeken ken:
De КАвЗ-685 of in het westers KAwZ-685.
De voorkant is identiek aan die van de GAZ-53 vrachtwagen, waarvan ook het chassis afkomstig is… En werd gebouwd door de Kurgan Busfabriek in Kurgan .
Eind jaren zestig produceerde KAwZ prototypes van een nieuwe middenklasse bus, bedoeld als vervanging voor de KAwZ-651 . In 1971 waren er al een aantal testvoertuigen gebouwd, maar deze verschilden nog steeds van het latere productiemodel. Zo hadden ze bijvoorbeeld een voorruit met vier secties, die in de serieproductie werd vervangen door de kenmerkende gebogen voorruit met twee secties. De serieproductie begon in 1973.
In 1975 werd het verlichtingssysteem herzien en werden de ronde achterlichten vervangen door rechthoekige. Tegelijkertijd werd een tweede paar richtingaanwijzers geïnstalleerd.
In 1977 ontving het voertuig het staatskwaliteitskeurmerk van de USSR en werd het tot 1989 in verschillende versies in massaproductie genomen. De productie werd uiteindelijk in 1993 stopgezet ten gunste van zijn opvolger, de KAvZ-3976 .
Net als zijn voorganger was de bus primair ontworpen voor gebruik in landelijke gebieden, vandaar de constructie op een nog steviger vrachtwagenchassis en de enorme bodemvrijheid. De passagierscabine is groter dan die van de KAwZ-651. Ook de rijprestaties werden verbeterd, de onderhoudsintervallen verlengd en de technische betrouwbaarheid verhoogd.
Het chassis van het voertuig is een versterkte versie van het chassis van de GAZ-53 vrachtwagen. Het is duidelijk te zien dat ook de plaatstalen onderdelen aan de voorzijde van de vrachtwagen zijn overgenomen. De aandrijflijn bestond uit een nieuw ontworpen aandrijfas, een nieuwe versnellingsbak en een meerplatenkoppeling om het hogere koppel van de achtcilinder carburateurmotor naar de achteras over te brengen. Sinds 1975 is het remsysteem een hydraulisch systeem met twee circuits en een rembekrachtiger.
Het interieur van de bus is verwarmd en voorzien van gestoffeerde stoelen voor de passagiers. Ventilatie wordt verzorgd door schuiframen aan de zijkant en ventilatieopeningen in het dak; er is ook interieurverlichting aangebracht. Gemiddeld ondergingen de voertuigen na 260.000 kilometer een grote onderhoudsbeurt.
Leuk ook is de volgende info, in de USSR had je veel bijzondere uitvoeringen van auto's en ook bussen, die kregen allemaal een eigen typenummer:
De KAwZ-685S is ontworpen voor gebruik bij temperaturen tot wel -60°C en is vaak te zien in de kleur oranje. Dit model is ontwikkeld voor gebruik in de noordelijke regio's van Rusland en beschikt over dubbele beglazing, een sterk geïsoleerd passagierscompartiment en een aparte bestuurdersruimte. Hij is uitgerust met twee onafhankelijke verwarmingssystemen, een extra accu en een brandstoftank van 56 liter. De afdichtingen en banden zijn ontworpen voor lage temperaturen en er zijn extra mistlampen gemonteerd.
De
KAwZ-685G was een versie die ontworpen was voor gebruik op hoogtes van drie- tot vierduizend meter boven zeeniveau, met name in bergachtige gebieden. Het koelsysteem werd uitgebreid met een expansievat en er werd vanaf het begin van de productie een extra remsysteem geïnstalleerd (dat later ook voor het basismodel werd gebruikt). De passagiersstoelen waren bovendien voorzien van veiligheidsgordels.
KAwZ-685M – Gebouwd van 1984 tot 1986, een gemoderniseerde variant met een ZMZ-53-11 benzinemotor. De nieuwe motor verlaagde het brandstofverbruik en verhoogde het vermogen tot 120 pk. De vooras en de ophanging werden versterkt. Uiterlijk is deze variant vrijwel niet te onderscheiden van de basisversie.
KAwZ-3270 – Gebouwd tussen 1986 en 1991, een gemoderniseerde versie van de KAvZ-685M. De voertuigcode werd aangepast aan de Russische normen die sinds 1966 van kracht waren. Vanaf 1987 werden kleine technische wijzigingen aangebracht aan de buitenspiegels, ruitenwissers en schuifdaken.
KAwZ-3271 – gebouwd van 1991 tot 1993, overgang naar het KAwZ-3976 model . Omdat GAZ sinds 1989 een nieuwe vrachtwagen produceerde, werden er ook voorbereidingen getroffen voor de overstap naar een nieuw busmodel. Hoewel de KAwZ-3271 nog steeds op het GAZ-53 chassis werd gebouwd, bevatte hij ook onderdelen van het nieuwe GAZ-3307 vrachtwagenmodel. Dit betrof bijvoorbeeld de stuurkolom en de instrumenten. De serieproductie van het voertuig liep parallel met die van zijn opvolger tot begin 1993.
Tijdens de overgangsfase naar de productie van de opvolger werden ook modellen met vloeibaar gasaandrijving geleverd
Hier was ik als een kind zo blij mee, de Thaise FSO 125p, die reis heb ik hier natuurlijk gedeeld..
Er was ook een hoek met (ex-)deelnemers van de Zlombol-rally:
Zoals deze Polonez, deze heeft een soort stationcar-kofferdeksel, dat is tegenwoordig zo gezocht, daar betaal je rustig 4k voor, in Euro's!
Złombol-rally is voor het goede doel, en je mag alleen meedoen met een auto die gemaakt is in Oost-Europa en gebouwd tot 2002 (meen ik) men legt enorme afstanden af, vanuit Polen naar Portugal, Marokko Turkije bijvoorbeeld. EN de auto's worden ook goed verzorgd. Niet zoals de CarbageRun.
Ik heb AI gevraagd om in een paar zinnen meer over dit model te vertellen, immers is dit onbekend in Nederland:
De
TAZ 1500 is direct verbonden met de geschiedenis van de bekende
Škoda 1203, de enige echte bestelwagen die Tsjecho-Slowakije ooit heeft gekend. Hier is de korte geschiedenis in een notendop:
De oorsprong (Škoda 1203): De productie begon in
1968 in Vrchlabí bij Škoda. Het was een veelzijdig busje dat werd ingezet als bestelwagen, ambulance, lijkwagen en minibus.
- Verhuizing naar Slowakije (TAZ): In 1981 werd de volledige productie verplaatst naar de fabriek TAZ (Trnavské automobilové závody) in het Slowaakse Trnava. Vanaf dat moment viel de productie onder TAZ, al bleef de naam Škoda aanvankelijk nog gevoerd.
- De komst van de TAZ 1500: Om het verouderde ontwerp bij de tijd te houden, kreeg de bus door de jaren heen diverse modificaties. Vanaf 1985/1987 werd de grotere 1.433 cc-motor geïntroduceerd en veranderde de officiële benaming naar TAZ 1500 (naast de kleinere 1203-variant). Het model kreeg toen onder andere ook schijfremmen aan de voorzijde en later ronde koplampen.
- Zwanenzang en kleine serieproductie: Na de val van het communisme en de verzelfstandiging van de fabriek ging het bedrijf verder als TAZ. In de jaren 90 kregen latere modellen (zoals de TAZ 1500 KAT) nog moderne toevoegingen zoals een katalysator en motormanagement.
- Einde: De massaproductie door TAZ stopte in 1997, waarna het kleine bedrijf Ocelot Auto de rechten overnam en tot diep in de jaren 2000 (ongeveer 2010) op kleine schaal auto's op maat bleef bouwen en renoveren.
In totaal zijn er door de decennia heen zo'n 70.000 stuks van deze iconische Tsjecho-Slowaakse bedrijfswagens geproduceerd.
Deze heeft net een reis van 3500 kilometer gedaan, met een finish in Ras El Ma.
Daewoo-FSO Polonez Atu Plus, met een nieuwe motor.... een Opel v6! De eigenaar vertelde dat hij ook een Polonez truck heeft en die voorziet van een (Dodge) Ram blok.
FSC Zuk!
Hele mooie, snaarstrakke Daewoo-Lublin 3, eerlijk is eerlijk een hele mooi busje vind ik!
FSO Warsawa Kombi, met een nieuwere dikke motor.
UAZ-452, ideaal voor bergachtige wegen in Marokko!
Zie hier nog een hoogtepunt:
De
SMZ S-3A werd niet gebouwd voor de gewone markt, maar was speciaal ontworpen als gehandicaptenvo voertuig (
motor-wheelchair of in het Russisch:
invalidka). Veel veteranen die zwaar gewond waren geraakt tijdens de Tweede Wereldoorlog waren afhankelijk van mobiliteitshulpmiddelen.
Ze werden niet vrij verkocht, maar via het sociale welzijnsstelsel van de USSR gratis of tegen een sterke korting aan mensen met een beperking verstrekt.
De wagentjes werden meestal voor een periode van vijf jaar in bruikleen gegeven, waarna ze moesten worden ingeleverd voor een nieuw exemplaar. Omdat de auto's na hun levensduur formeel moesten worden ingeleverd en gesloopt, en er sowieso niet gek veel van zijn overgebleven, zijn originele exemplaren tegenwoordig uiterst zeldzame en gezochte verzamelobjecten
2. Technische specificaties
De S-3A werd geproduceerd tussen
1958 en 1970 door de
Serpukhov Motorcycle Plant (SMZ) en verving de onstabiele driewielige voorganger (de S-1L) die op de vaak slechte en modderige Sovjet-wegen snel vast kwam te zitten.
- Motor: Achterin lag een eencilinder tweetaktmotor (afkomstig van een Izh-motorfiets) met een inhoud van 346 cc, goed voor ongeveer 8 tot 10 pk.
- Prestaties: De topsnelheid lag rond de 55 km/u.
- Bediening: Afhankelijk van de specifieke beperking van de bestuurder konden de auto's worden aangepast, bijvoorbeeld om ze volledig met de hand te besturen.
Na de rally auto's was er een hoek van legerwagens, waaronder deze Minerva (Onze Belgische Trots)
Ik sluit de spreekbeurt af met deze UAZ-469, dit is een hele bijzondere, een verlengde leger ambulance, die is in Wroclaw in kleine hoeveelheid gebouwd EN gebruikt!