Het is alweer een tijdje geleden dat er wat te melden viel over Mr Mustard... maar rond de Kerstdagen stond een trip naar de schoonouders in het VK op het programma. Mijn eega had een ferry vanuit Duinkerken geregeld die om 10.00 uur vertrok, dus je wordt daar toch wel rond 09.30 uur verwacht. Dat betekent dus vroeg uit de veren (wel met het voordeel dat je redelijk voor de spits door bijvoorbeeld Antwerpen komt, hoewel die ook érg rustig was). Onderweg nog een stop om te tanken tegen 1,57 euro/liter langs de snelweg in België (Mannekesvere voor de kenners, de betaalautomaat werkte zelfs). We arriveerden dan ook royaal op tijd op de ferryterminal, het was nog donker... ik maakte gebruik van de gelegenheid om alvast twee passages van de Dartford crossing in de M25 van de Londense rondweg te betalen, dan konden we dat ook niet meer vergeten. En je hebt toch pakweg een stevig uur niets te doen op dat saaie haventerrein.
En eenmaal aan de andere kant van Het Kanaal konden we ook vlot doorsnorren zodat we vlot en comfortabel arriveerden op de bestemming: de boerderij midden in het platteland van Bedfordshire.
Intermezzo: het leek me wel handig om de auto te registreren voor de ULEZ-zone van Londen zodat ik met de buitenlandse 'compliant' auto de heffing van pakweg 15 GBP per dag niet zou hoeven betalen. Niet dat we daar nu al binnen wilden komen maar voor de rest van de gebruiksduur van de auto kan het maar gedaan zijn. Spoiler: ik moet het nog steeds doen. Waar je vroeger een eenvoudige en duidelijke link had naar EPC, de provider voor dit 'mechanisme' en waar het in een vloek en een zucht was geregeld: nu liep ik vast in verschillende formulieren van TfL (Transport for London), registratie voor een account dat vastliep (uiteindelijk wel gelukt) en na enkele dagen bleek dat ik mezelf niet had geregistreerd voor de heffing van de Blackwall en Silvertown tunnels. Je moet daarvoor namelijk foto's insturen van de hele voor- en achterzijde, de zijkanten (beide!) én het interieur van de auto en uit mijn redelijk uitgebreide voorraad foto's had ik de rechterzijde van de auto niet gedaan en de achterzijde was niet helemaal op de foto gezet. Het nut hiervan ontgaat me... maar het zal belangrijk zijn voor de cameraherkenning? Dat je trouwens zo'n tol moet betalen voor de Blackwalltunnel die intussen verre van de meest moderne genoemd kan worden. Maar goed: milieuheffingen zijn een goede redenering tegenwoordig en ook een overheid van dat gebied heeft zo een manier om legitiem geld binnen te halen.
Eenmaal aangekomen op de bestemming mocht Jeepje de plek innemen naast de lokale Range Rover Sport op het erf.
De dag voor Kerst werd het centrum van Cambridge in de navigatie getoetst en ontdekten we hoe in Engeland de snelheid op buitenwegen werd geremd (maar dat wisten we natuurlijk al). Gewoon op natuurlijke manier: een weg die wat met de ondergrond meehobbelt, voorzien is van verschillende bochten en voldoende breed is voor auto's van een normaal formaat (dus geen extra marges aan de zijkanten). Is de weg per ongeluk toch breder, dan is
in het midden een stuk weggemarkeerd door sergeantstrepen op een rode achtergrond. Dat vindt de rijbaanhulp véél prettiger én het zorgt voor fysieke afstand tussen auto's in tegengestelde richting. Eigenlijk veel logischer en als je het mij vraagt ook veiliger dan de schijnfietspaden in Nederland die auto's in tegenovergestelde richting juist naar elkaar toedrukt, geholpen door diezelfde assistent.
In de parkeergarage (Grand Arcade voor wie bekend is in de regio) ben je natuurlijk blij met de passagier die het ticket uit de automaat kan plukken om de slagboom open te maken...
Mijn favoriete navigatie is toch wel TomTom Go Expert met de kaart op de telefoon. Zeker waar we waren heb je bitter weinig aan Google Maps, Waze en Apple Kaarten - die hebben namelijk allemaal voldoende dekking van het mobiele netwerk nodig om je de weg te wijzen (vooral om de beginlocatie te bepalen en de berekening van de route uit te voeren). Nee, ik ben niet totaal afhankelijk van de navigatie om de weg te vinden maar het is wel gemakkelijker. Bovendien geeft die navi (net als Google overigens) ook de snelheid en lokale maximumsnelheid in mijlen weer wat wel handig is. De indicatie op het dashboard is nogal eens verkeerd en regelmatig beperkt tot '--' : niet gegeven.
Na heerlijk verwend te zijn geweest door de schoonouders en een vriendin van mijn vrouw te hebben getroffen brak op zondagochtend de terugweg weer aan. Op zaterdagochtend rond dezelfde tijd even gecheckt wat de verwachte reistijd zou zijn: 2,5 uur. Dus ook hier weer redelijk op tijd uit de veren, auto inpakken en om 07.30 uur de start gemaakt. De ingeschatte reistijd was nu 2 uur. Aan de doorgaande weg (A1) nog lekker goedkoop de tank volgegooid (1,38 GBP ofwel 1,61 euro per liter - vroeger was Engeland juist duur voor benzine!) en op pad. De reis verliep ook hier vlot. Zouden we zelfs nog de ferry van 10.00 kunnen halen in plaats van de geboekte 12.00 uur? Zat zou wel goed uitkomen. Tot 11 mijlen (een kwartier tot de bestemming voor Dover...
Complete standstill op de A2. Je ziet verderop (al) de brandweerauto. We zagen het voordeel van de tijdwinst al verdampen - hoe lang zou dit gaan duren? We waren natuurlijk blij dat we niet ín het ongeval betrokken waren: dat was immers ook mogelijk geweest als we eerder waren. Na een halfuur konden we gelukkig verder. De 10.00 uur ferry naar Duinkerken was inmiddels al vertrokken maar we konden wél direct doorrijden op de 10.40 uur ferry naar Calais. Die was blijkbaar lekker vol, dus daarvan werden om 10.30 uur al de trossen losgegooid. Alles bij elkaar zorgt dat voor pakweg een uurtje tijdwinst op de totale reis. Mooi meegenomen! We hadden bij het inschepen nog een mooie spot in zicht:
En na een andere vlotte rit door Frankrijk, België en Nederland kwamen we weer veilig en probleemloos thuis waar we werden begroet door een vrolijke poes Mollie. De teller staat intussen op ruim 21.000 km en ik moet toch eens gaan checken of we de auto voor een beurt moeten gaan aanmelden. Ik heb namelijk nog geen service-indicator gezien en 20.000 km was bij de Citroën toch wel een moment om wat liefdevolle aandacht te krijgen van de dealer.
