De afgelopen paar weken waren we (mijn echtgenote en ondergetekende) op pad. De oostkust van Spanje via Frankrijk was het doel voor de roadtrip. Die begon eind juli in de vroege ochtend, nadat we als een soort van tetris-spelletje de tassen, schoenen en onderweg-spullen hadden ingeladen. Daarbij moesten we er nog wel rekening mee houden dat de ouders van mijn eega ook nog een stukje mee moesten rijden (met hun bagage maar aangezien ze met Ryanair zouden vliegen hadden we al gezegd dat ze geen grote koffers mee moesten nemen). Het paste allemaal lekker.
Zo'n eerste lange rit met een redelijk brandnieuwe auto is natuurlijk altijd even aanvoelen maar we wenden snel. TomTom Go via Carplay vind ik de prettigste navigatie (mijn vrouw is meer van Waze maar ik vind veel meldingen irritant en het gebeurt nogal eens dat de labels van straatnamen over een situatie liggen die je juist wilt zien). Eerste (tank)stop lag al een heel eind Frankrijk in - wel een voordeel van een benzine (mild hybrid in dit geval) aandrijving boven elektrisch.
Na een dag rijden kwamen we aan het einde van de middag aan in het departement Aude waar we in de relatieve middle of nowhere bij vrienden ruim een dag gingen bijpraten. De auto vond daar een plaats in de schuur (uiteraard van de boerderij) tussen allerlei agrarische dingen. Ondanks het moderne uiterlijk en uitgesproken kleur een goede match.
We namen de volgende dag de tijd om in het fort-dorpje rond te lopen. Daar stonden op een pleintje onder de bomen zelfs verschillende oldtimers (naast een nieuwe elektrische Renault 5).
Het viel ons op dat we de young- en oldtimers die we onderweg tegenkwamen toch vooral de double chevron droegen.... maar een van de geparkeerde auto's hierboven had wel een erg relativerend baasje.
Onze vrienden bleken ook nog wijn te verbouwen dus twee doosjes meegenomen in de auto die al vol zat aangezien we de achterbank vrij wilden/moesten houden voor de toekomstige passagiers.
En dan op naar Spanje, eerst in Girona wat rondgelopen (tip: aan de noordzijde van het centrum is gewoon een grote én gratis parkeerplaats!). In de avond de ouders opgehaald en zij gingen er gemakkelijk in, de rolkoffers en een rugzak op de hoedenplank. Uitzicht naar achteren uiteraard weg maar niemand hoefde spullen op de knieën te nemen of op een andere manier verkrampt te zitten. Een super plus dus!
Verder in Spanje best nog wel wat rondgereden. Airco doet het prima (daar kom je bij de zomerse temperaturen snel achter). En tijdens ons bezoek aan Sitges zagen we ook nog wat minder alledaagse vierwielers langs de straat geparkeerd.
De favoeriete kleuren in Spanje lijken wel zwart en wit te zijn, grijs als runner-up dus Mr Murstard was dan ook al snel een opvallende kleurling!
Op de terugweg was het gemakkelijker qua inladen, de ouders werden door de broer van mijn echtgenote naar het vliegveld gebracht. Na een vlotte eerste paar honderd kilometer mochten we in Frankrijk aansluiten in de file op de D900 vanwege de afgesloten snelweg tussen Perpignan en Narbonne. Dit was wat saai dus we vroegen TomTom om een alternatief. Daar werden we door gendarmes (niet helemaal onverwacht) op gewezen dat we toch écht moesten aansluiten, het ging wel erg langzaam maar wel vooruit - verzekerden ze. Dat deden we dan maar. Na een halfuurtje hadden we dat wel gezien en besloten we via de Pyreneeën te rijden. Uiteraard geen snelweg dus campers, vrachtauto's en wegwerkzaamheden zorgden steeds snel voor wat oponthoud maar de route was wel mooi. En we kwamen nog bij de citadel Mont-Louis, waar we een lunchbreak inlasten. Op de bergwegen vonden we de auto uiteraard geen racebeest maar voldoende vlot en lekker sturend.
De dag eindigde niet in Troyes, wat de bedoeling was, maar in Souillac - een waardig alternatief. Op woensdagavond zijn de winkels er in de zomermaanden laat open en is er een creativiteitsmarkt tot 23.00 uur. Mocht je die kant nog op gaan: het is de moeite waard. De volgende dag gingen we de resterende pakweg 1.000 km naar huis en parkeerden daar met meer dan 5.000 km op de teller en een goede ervaring rijker.
Enkele beschouwingen/observaties:
- Zowel op de heen- als de terugweg waren we blij dat we voor een (mild)hybride auto hebben gekozen en niet voor elektrisch. Het gemak van snel en flexibel energie bijtanken vonden we een groot voordeel.
- Bij de snelwegen (we reisden door de week) zagen we geen wachtrijen voor de laadpleinen. Soms waren ze zelfs helemaal leeg.
- In Frankrijk worden nu ook de rustplaatsen langs de snelwegen die geen benzinestation hebben voorzien van snelladers, in ieder geval langs de A71 en A20. Dat maakt het veel gemakkelijker om letterlijk en figuurlijk bij te tanken. Je ziet in Frankrijk vaker dan in Nederland snelladers in steden en dorpen. Dat zou hier best wel wat meer mogen.
- Elektrische auto's zie je buiten de stedelijke gebieden in Frankrijk veel minder dan in Nederland; in Spanje kom je op dat gebied merken als Omoda regelmatig tegen.Hoewel het thuisland is, zie je Cupra relatief minder vaak.