We hebben Mr. Mustard weer even aan het werk gezet en zijn via Troyes (mooie stad!) naar het Domaine d'Angueiroun in Bormes les Mimosas (Provence, net ten noorden van Le Lavandou) gegaan, van daaruit trips in de omgeving gemaakt. Leuk weekje. Ik heb een aantal spots in
het topic van bijzondere auto's in het buitenland geplaatst.
Jeepje zoals ik Mr Mustard steeds vaker ga noemen, heeft zich met drie personen en hun bagage, goed gehouden. Comfortabel, ruimte, vlot genoeg (zonder hypersnel te zijn): gewoon een fijne auto, ook op afstand. Als je een paar uur (we gaan meestal eerder richting de drie uur rijden voor een wissel) zit, dan ben je wel blij om even de benen te strekken. Lijkt me wel normaal. Wat me wel opviel is dat ik een wisselstop bij de Aire des Nivelles ten zuiden van Brussel moest overslaan (het reisgezelschap sliep toch). Richting Reims is dan de eerste optie, zeker als de dames ook een toilet willen bezoeken, de Aire des Ardennes Woinic in Frankrijk, toch een goed uur verder. Op de N5

cool:/ A34 (F) zijn verder nauwelijks uitgebreide opties. Aan de Belgische zijde zijn wel enkele (goedkope! vooral dichter bij de Franse grens) tankstation en ik zag aan de Franse kant in een dorpje nog een Fastnedstation (je moet daarvoor wel van de weg af), maar ook met een elektrische auto moet je dus opletten...
Over opletten gesproken: in Reims valt de rondweg binnen de milieuzone waarvoor je een sticker moet hebben. Ook verraderlijk. Op de A26 langs Reims uiteraard geen probleem.
In Troyes (we haalden dat royaal op een tank benzine) besloten we vol te gooien, toch aantrekkelijker qua prijs dan langs de snelweg. In de vroege ochtend hadden we ons bij een pomp van de Intermarché gewurmd (érg krap bochtje) en bij het wegrijden moesten we eerst pallets aan de kant zetten die voorkwamen dat we van de verkeerde kant in zouden rijden.
Behalve het Domaine waar we overnachtten hebben we uiteraard enkele andere wijngaarden bezocht. Bij het Chateau Tournier (een boerderij hoor, niets meer of minder) in Bandol zag ik tot mijn verrassing vijf (!) Toyota Land Cruisers die ik niet goed op één foto kon krijgen. Ze waren wel van verschillende leeftijden en staten van ontbinding. De oudste (nét te zien op de bovenste foto, achter de pallets links zie je gemakkelijk een donker exemplaar over het hoofd) leek nog wel in beste staat. Het was redelijk opmerkelijk omdat er maar een paar mensen werken op dit familiedomein.
Bij een ander domein in Bandol (Clos d'Albizzi) was in dat opzicht wat minder leven maar sloot Mr. Mustard even aan achter een Suzuki Jimny die nog regelmatig lijkt te worden gebruikt.
Je ziet de Avenger nog best wel regelmatig in Frankrijk rondrijden, de meeste zijn elektrisch. maar met het 'vrijkomen' van de hybride modellen zal dat wel omslaan. De voorkeur gaat daar wel uit naar de meer Europese merklabels.
Zoals gezegd, verder probleemloos gereden. Het blijft wel apart (en voor mij onhandig) dat de handgreep voor de achterklep alleen aan de rechterzijde zit, ik heb een automatisme om 'm liever aan de linkerkant te pakken. Ook omdat ik bij ons huis met de linkerkant 'vrij' parkeer. Bij het steile rotsweggetje hebben we ook de 'Zand' stand van de transmissie kunnen gebruiken - was niet echt noodzakelijk maar omdat we het hebben vond Liz dat we het wel eens moesten inschakelen. De aandrijfkracht lijkt iets milder te zijn waardoor de grip wat beter bewaard blijft.
De ruimte onder de kofferbak is (relatief gezien) immens groot, daar ging de compete schoenenvoorraad in (ook twee paar grote wandelschoenen), wat kleine cadeaus en andere 'zachte' spullen die we onderweg niet nodig hadden.
Minpuntje blijf ik de 'sfeerverlichting' vinden. Van mij hoeft dat gewoon niet. Zowel links als rechts zit een vertikale baan op de hoeken van het dashboard die ik in het meest donkere blauw heb gezet. Dat lijkt in het donker het minst te spiegelen in de zijruiten (zowel links als rechts) en daardoor enigszins het beeld van de buitenspiegels lastig zichtbaar te maken. Ik ga nog in de instellingen snuffelen of ik het in ieder geval in 'mijn' profiel kan uitzetten.
En voor de statistieken: op de route langs Reims, Troyes, Autoroute du Soleil: nergens laadfiles gezien bij de diverse snellaadpunten waar we langskwamen. Meestal pakweg 1/3 of maximaal de helft was bezet. Heenreis ging door de week (dinsdag het grootste deel), terug op zondag. En je ziet op best veel plekken de gele dakjes van Fastned staan. Uiteraard ook veel TotalEnergies. In tegenstelling tot de route die we naar Spanje reden waren hier de snelladers nog redelijk afwezig op de Aires die het zonder tankstation moesten doen al waren er wel signalen dat ze in aanleg waren.