Met het groter maar voornamelijk zwaarder worden van ons zoontje kwam toch langzaam het einde van de Fiat in zicht. Een kilo of 10 op de achterbank zetten is niet echt prettig, zeker niet als je al rugklachten hebt. Tevens was een ritje naar oma Kerkrade een hachelijke onderneming, met logeerbedje, kinderstoeltje en kinderwagen. Hoog tijd dus voor iets nieuws.
Twee weken geleden ben ik op een zaterdag al eens gaan kijken bij de Opel-dealer in Sittard, daar stonden drie stuks Astra. 2x 2019, 1x 2017. Die van 2019 waren rood en bruin, die laatste had mijn voorkeur. Maar toen ik aankwam stond die met groene platen voor de deur. De mensen voor mij hadden heb al gekocht. Die van 2017 was emeraldgroen, een kleur welke ik zelf schitterend vind. Ietsje luxer uitgevoerd, automaat, automatische achterklep en vast nog iets. De rode had heel weinig kilometers, maar ik kreeg al te horen "ik vind dat geen mooie kleur". Op maandag terug erheen met z'n tweetjes, proefrit in de groene. Automaat bleek zo'n ge-automatiseerde handbak te zijn, verschrikkelijk. Tevens had de vorige eigenaar het voor elkaar gekregen om, waarschijnlijk met een dakdrager, twee flinke putten in de stijl boven de deuren te slaan. Ook de rest van de auto maakte een wat afgeleefde indruk.
Afgelopen zaterdag zijn we dan een rondje gaan maken. Michele en mijn broer Laurens mee (de laatste wilde nog proefrijden met een 525d), en mijn doel was in Sint Michielsgestel een emeraldgroene Insignia. Laurens had zijn tablet met internet bij, dus besloten we onderweg wat afritten te pakken om daar wagens te bekijken.
Het eerste exemplaar vinden we in Leende. Een 2017 Megane met 27d km, voor €14750,-. Rondje rondom de auto gelopen; voorbumper is iets andere tint, linker spatbord toont wat rare plekken helemaal vooraan. Plamuur over een gekreukeld spatbord? We gaan weer verder.
In Veldhoven staat een 1400 Astra. €16900,-, 2018 en 44d km. Dit kan ik jullie vertellen omdat de advertentie nog online is. Toen we daar aankwamen kregen we namelijk te horen "Die is net gisteravond verkocht en vanmorgen opgehaald meneer!". Eh, haal dat ding dan ook van internet af.
Toen gingen we nog een gokje nemen in Boxtel. Daar zit namelijk een garagebedrijf waar we twee verschillende openingstijden vonden. En gezien het formaat van het pand, gingen we ervanuit dat ze toch echt wel zaterdag open zouden zijn. Maar in verband met covid-19 waren ze dus op zaterdag dicht. Jammer, want voor Laurens stond er een Passat 2.0d en voor ons paar modelletjes.
Dan komen we bij ons doel aan, Sint-Michielsgestel. €14950,-, 76dkm, 2015. De wagen staat direct achter de deur en maakt een goede eerste indruk. Lijkt geen schade te hebben gehad, interieur ziet er goed uit en stinkt niet. Maar dan zien we opeens allemaal plekken in de lak. Spetters, maar ook plekken ter grote van een tennisbal. Het lijkt wel alsof er afbijt op de auto is gekomen. We maken nog even een rondje langs andere modelletje in de zaak. A3 Sportsback en Clio Break worden te klein beoordeeld.
We gaan nog even een klein stukje verder, naar Schijndel. Een witte Astra één-liter. €15350,-, 35dkm, 2019. Laurens merkt op dat de wagen er al dik 200 dagen staat. Het ding staat helemaal achteraan op een open terrein en is smerig. Bij instappen valt ons een schakelaartje en dopje op op dashboard. Gas-installatie? Nee, het blijkt een servicewagen van Spie te zijn geweest en dit was voor de rittenregistratie. Niet echt aantrekkelijk. In dashboardkastje ligt een envelop met daarop geschreven "nieuwe motor, olie en kvs-peil in de gaten houden". Michele merkt op dat linker voorspatbord en deur niet echt lekker uitlijnen.
We gaan terug naar Sint-Michielsgestel, even een kibbeling scoren op de markt...met worstenbroodje van de Appie Happie, je bent natuurlijk in Brabant of niet.
We gaan daarna weer langzaam beginnen aan de terugweg. In Beek en donk stoppen we nog bij een handelaar waar Laurens dus die 525d wilt bekijken. Ik moet Laurens nog een beetje pushen om ook even een proefrit te maken, hij heeft namelijk nog nooit in zo'n ding gereden. Hij lijkt de smaak te pakken te hebben, want hij wilt zaterdag weer op pad voor een 525d. Diezelfde handelaar had overigens ook een witte Astra staan. Even naar binnen loeren...ook zo'n rittenregistratie-ding. We laten het ding voor wat het is, zou een goede wagen kunnen zijn, maar met zo'n knopje op dashboard...
We zetten koers naar Helmond. Het lijkt wel alsof ze daar ooit gratis Astra's uitdeelden, want er staan er 6 te koop. We gaan eerst naar de "ALLE OPTIES!"-1400. 14940,- en 43dkm. Bij binnenkomst valt voornamelijk de voorbumper op. Héél mooi gespoten, maar de bumperhoeken steken langs de spatborden naar buiten toe. We kwamen door de voordeur naar binnen, de achterdeur was dichtste bij en daardoor gaan we dan ook weer naar buiten.
Bij de volgende handelaar hadden we 2 stuks Astra verwacht, maar tot onze vreugde(?) staan er 3. Een grijze, zwarte en bruine. De grijze en zwarte tonen een rommelig gespoten, afgehangen achterklep. Daar laat de bruine (€15950,-, 37dkm) geen steken vallen, ziet er goed uit. Ware het niet dat er een heel lelijke kras net onder de achterruit zit. Maar dat er meer aan de hand is, toont het logo...Opel heeft een aantal jaar geleden namelijk de naam toegevoegd aan het logo. En dat hebben ze toen niet ondersteboven bedacht. Er stonden ook nog twee Focussen (Foci?). Één met een vaag verhaal over lease, bank en nog niet te kunnen verkopen want moet eerst worden vrijgegeven...jaja. Die andere kon ik zo meenemen. Maar het feit dat de achterklep er zo slecht in hing dat aan één kant het achterlicht was kapotgeslagen en je aan andere kant er een vingerkootje langs kon steken deed mij niet verlangen naar deze auto.
Het is goed geweest, Helmond, tot de volgende keer. In de hoop bij een merkdealer meer kans te hebben, gaat de tablet weer aan. In Eindhoven een leuke oranje-rode Megane in GT-uitvoering. Even bellen, jawel, de auto is nog beschikbaar. Dan ziet u ons over 20 minuutjes, tot zo. Voor €15900,- kun je dus een 2017-Megane kopen met 81000km, bij de merkdealer. Daar aangekomen moeten we de kelder in, waar best veel wagens staan. Apart, maar goed, in een stad heb je nou eenmaal niet altijd de keuze alles achterom te parkeren. Ietwat vies staat de wagen erbij. "Mijn collega heeft er laatst mee gereden en hem zo teruggezet". Ok, dat kan, beetje jammer. Pijnlijker vinden we echter dat de bijrijdersdeur als een zak aardappelen erinhangt. Aan de bovenkant wijkt hij nogal. Tevens toont de deur erachter schade aan de voorkant...alsof de voordeur er ooit overheen is gegaan. Is er iets bekend van schade? Nee, dealer is niks bekend. Of we een proefrit kunnen maken...tegenvraag, of we wel een proefrit willen maken. Nouja, eigenlijk wel, al was het maar om te weten of een Megane iets voor ons is. Nja, dan moet hij even het starterpack erbij pakken, want de accu is leeg. Maar we kunnen wel alvast naar buiten gaan, komt hij er zo aan met de auto. Laurens merkt buiten nog op dat hij KVS-niveau nogal laag vond, moeten we dadelijk even checken. Even later komt verkoper eraan, zonder auto. Vaag verhaal over dat collega iets nodig had van auto en dat daarom de electrische handrem het niet deed. We spreken af dinsdag een proefrit te maken...onderweg naar huis komen we tot de conclusie dat we daar geen zin in hebben en maandag bel ik dat we niet komen.
Zondag gingen we dus een toertje maken. Richting de snelweg komen we nog langs een handelaar waarvan Michele's zus had aangegeven dat we daar eens moesten gaan kijken, had ze haar Mazda en Land-Rover altijd naar toegebracht voor onderhoud. Wat we zo zien staan ziet er goed uit, ondanks import. Ze hebben echter niks staan in ons straatje past. De eigenaar vraagt wat we zoeken en hij geeft aan wel binnenkort een Leon station binnen te krijgen.
Al neuzend kom ik nog een op de foto's mooie Insignia tegen, in Maastricht. Maandag bel ik even, de verkoper geeft aan dat hij "echt mooi" is. Dat klinkt al goed. Hij geeft aan wel even naar de auto te lopen en benoemt wat hij ziet. Het klinkt allemaal goed, dus we spreken af dat ik dinsdagmiddag, na klantbezoek in Belgie, nog langs kom. Eenmaal daar heeft de verkoper niks gelogen te hebben. Er staat gewoon een heel mooie wagen. En als we zo in gesprek zijn geef ik aan dat ik soms dingen zie welke andere klanten niet opvallen omdat auto's en dan voornamelijk oudere BMW's mijn hobby zijn. Ah, zijn jongere broer heeft ook een oude BMW, een Baur, of ik dat ken. En dan valt het muntje, hij is de broer van Roger, eigenaar van de B42216. Dit zorgt voor wat hilariteit, als hij een foto van mij neemt terwijl ik het proefritdocument teken.
De Insignia is een mooie wagen, welke echt heel fijn rijdt. Maar eenmaal thuis krijg ik Michele niet zo enthousiast. Ze heeft toch liever een stationcar, en wilt die Leon afwachten. Vanmiddag krijgt ze een telefoontje, de Leon is binnen. Om 5 uur kom ik daar, vlak voor sluitingstijd Michele. De wagen stond in donker hoekje van garage op ons te wachten, zodat hij niet snikheet is. Kinderstoeltje wordt overgezet van Peugeot naar Seat en met z'n drietjes rijden we een rondje. Ik kan nergens iets van (grote) schade ontdekken. We krijgen een fatsoenlijk bod op de Fiat, bespreken even de banden (alle 4 nieuw AU

en beklinken de deal. En zo zijn we, tegen mijn verwachting en alles wat ik iedereen altijd zeg, eigenaar van een recente geïmporteerde wagen.
Nu wordt de wagen nog klaar gemaakt. Beurt, de banden dus, en wat krassen worden weggewerkt. Tevens moet de wagen nog een kenteken krijgen, dus waarschijnlijk halen we hem over een week op.
Gr Jeroen