4C
Lancia Lover had het al goed geraden, der Magistrat heeft in een 4C gereden. Om alvast tot de conclusie te komen: er is nog niks aangeschaft, voorlopig blijft het even bij dat ene magische ritje.
Het is nu zo'n twee jaar geleden dat Alfa Romeo (eindelijk) het officiële nieuws over hun nieuwste model naar buiten bracht: de 4C. Een blitse sportwagen die lang niet zo exclusief als de 8C werd, en waarbij het gewicht centraal werd gezet. Zelf geloof ik ook sterk in een laag gewicht van een auto, daarna volgt de rest wel. Inderdaad, dat is een van de redenen geweest waarom ik een 309 had en een Regata heb. Al deze auto's wegen ongeveer 900 kilo, terwijl een moderne B-segmenter de 1000 makkelijk overschrijdt (een 207 is bijvoorbeeld zo'n 300 kilo zwaarder dan een 309, terwijl de auto kleiner is). Ja, moderne auto's zijn luxer, maar van mij hoeft dat allemaal niet zo. Cruise control vind ik erg fijn (maar al leverbaar op Amerikaanse modellen in de jaren vijftig), maar gewichtsverhogende zaken als airconditioning, stuurbekrachtiging en elektrische deuren (ik reed ooit met de Amerikaanse broer van de 'Lancia' Voyager: >2100kg) vind ik overbodig.
Goed, laat dit geen geschiedenisschets worden van het hoge gewicht van auto's tegenwoordig. De 4C is, wellicht verwondert dit, voor mij op papier een ideale auto: licht, onnodige zaken ontbreken en gezien de moderne turbomotor zou die in staat moeten zijn zeer zuinig met de fossiele brandstoffen om te kunnen gaan. Maar is dat ook zo?
Op de website van Alfa Romeo kon je je aanmelden voor een proefrit, zo gezegd, zo gedaan. Ik wilde wel eens gaan uitzoeken hoe praktisch een 4C is en of je er inderdaad ook zuinig mee kunt rijden. Met mijn eigen auto's rijd ik meestal rustig, maar vlot optrekken doe ik nog wel graag. Precies hoe je een 4C zou moeten kunnen gebruiken dus.
Na een eerste uitgebreide kennismaking bij een lokale Alfa Romeo-dealer eens gekeken wat er mogelijk is: welke opties, de levertijd en het te betalen bedrag. Niet direct een bedrag waar ik nu direct mijn portemonnee voor ga trekken, maar hé, laat eerst maar eens zien hoe dat gifkikkertje uit Maserati's fabriek in Modena rijdt (voorzien van koolstofvezel van Nederlands fabrikaat, trouwens). Er werd een afspraak gemaakt en afgelopen week was het zover.
Op vrijdagochtend stapte ik in mijn Regata, op weg naar die andere auto van dit gewicht en zonder stuurbekrachtiging. Toch had ik sterk het idee dat zo'n 4C wel iets heel anders zou kunnen zijn dan mijn Regata, maar je weet maar nooit. Eenmaal aangekomen stond de 4C al klaar, netjes voorzien van brandstof en de motor was al lekker op temperatuur. Er werd besloten dat de verkoper eerst een stukje reed, daarna zou het de beurt zijn aan der Magistrat. Eenmaal ingestapt (wat toch wel wat moeilijker was dan in mijn sedan) hoorde ik vlak achter me de sportieve motor aangeven dat die klaar was voor de rit. De verkoper zette de versnelling op manueel en we vertrokken.
We waren amper weg en hoogst illegale snelheden stonden op het (wat mij betreft wat onoverzichtelijke) scherm. Zeer soepel liet de 4C zich door de toeren en versnellingen jagen, voor mij als sportwagenleek was dit al zeer indrukwekkend. Ter vergelijking, deze zomer reed ik met een veel sterkere auto, maar dat bakbeest dat zich Suburban liet noemen kwam toch beduidend trager van z'n plek. Nogmaals: het draait allemaal om gewicht.
Na een minuut of tien afwisselend vlotte bochten, snelle acceleraties en rustig toeren was het mijn beurt. Opnieuw klimmen dus: zowel uit de auto, als nadien er weer in. Ik beval mijn linkervoet zich gedeisd te houden en zette de auto in versnelling in Normal mode. (op advies van de verkoper bleef ik van de verboden vrucht, de D-stand, af). Met fluwelen voetje reed ik weg. Opnieuw, als leek was ik bang dat bij de minste voetbeweging, ik met een rotgang op een sloot zou afgaan. Met tact viel de auto echter zeer rustig en normaal te rijden, wel stond de versnellingsbak duidelijk sportiever ingesteld dan die van eerdergenoemde Suburban. Geregeld schakelde de auto boven de 2000 toeren, waarbij je de motor duidelijk hoort, maar normaal communiceren blijft goed mogelijk. Persoonlijk zou ik het wel verkiezen dat de bak in N-stand wat eerder zou opschakelen, maar ik snap dat dat minder bij het ontwerp en de filosofie van de auto past.
Verder was de auto helaas veel te leuk om al te serieus mijn verbruiks- en praktijktest uit te voeren. Een auto inhalen was een feest, invoegen op een snelweg een sensatie (zeker ten opzichte van de Regata, die boven de 80km/h aangeeft dat het wel zo'n beetje op is allemaal). Deze brave borst heeft enkele malen de snelheidslimiet behoorlijk overschreden. Wat zo'n rood wagentje allemaal met je kan doen.
Nee, deze rit heeft mij toch veel genuanceerder naar hardrijders en liefhebbers van sportwagens laten kijken. Wat ontzettend verslavend om je voet wat dieper naar beneden te brengen en om die heerlijke duw in je rug te voelen. En ook, wat moet dat moeilijk zijn om zo kalm te rijden met zo'n auto. Helaas is het financieel niet het beste idee om aan te schaffen als afstuderende jongeman, maar wat is zo'n 4C een ongelooflijk stuk techniek.
Sorry voor de eventuele teleurstelling dat een nieuwe auto nog even niet mogelijk is, maar neem maar van mij aan, dat het verlangen voor iets extra's echt nog niet gestild is, integendeel. De proefrit was dus beloftevol, maar er is nog niks beloofd.