Gewoon Dirk: 1995 Cadillac Eldorado Touring Coupe + 2008 BMW 118i M-sport Cabriolet + 2009 Honda Insight + 2006 Renault Scenic
- Onderwerp starter Gewoon Dirk
- Startdatum
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Met schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat ik gisteren voor het eerst in lange tijd (echt heel lang, misschien wel zes maanden) de auto weer zelf met de hand heb gewassen, van binnen en buiten. Dat krijg je als de auto na iedere beurt uitgezogen en gewassen aan je terug gegeven wordt. Daarbij, in de wintermaanden is de drang er niet zo om met een emmertje in de weer te gaan buiten.
Pijnlijke bijkomstigheid van wassen met de hand is dat je ieder stukje steenslag afzonderlijk tegen komt. En dat zijn er nogal wat, meer zorgelijk is dat de blanke lak van de voorbumper los komt. Nu heb ik al meer V40 eigenaren hier over horen klagen, binnenkort maar eens contact opnemen met Volvo want dit is niet alleen aan steenslag te wijten.
Verder was het heerlijk om weer aan de slag te gaan met textielreiniger, cockpitspray, stofzuiger en glassex om zo alle kiertjes, ventilatieroosters en vloermatten weer als nieuw te krijgen. Aan de buitenkant mochten de autoshampoo en vliegenspray (ge-wel-dig spul) hun werk doen. Na het drogen kon de spuitbus bumperzwart ook nog even aan de slag, er zit niet veel zwart kunststof aan de V40 (links en rechts van de voorruit een strip, rondom het derde remlicht, het parafaan en onderaan de achterbumper) maar dit oogt toch telkens weer veel mooier na behandeling.
Plaatje bij het praatje:
Pijnlijke bijkomstigheid van wassen met de hand is dat je ieder stukje steenslag afzonderlijk tegen komt. En dat zijn er nogal wat, meer zorgelijk is dat de blanke lak van de voorbumper los komt. Nu heb ik al meer V40 eigenaren hier over horen klagen, binnenkort maar eens contact opnemen met Volvo want dit is niet alleen aan steenslag te wijten.
Verder was het heerlijk om weer aan de slag te gaan met textielreiniger, cockpitspray, stofzuiger en glassex om zo alle kiertjes, ventilatieroosters en vloermatten weer als nieuw te krijgen. Aan de buitenkant mochten de autoshampoo en vliegenspray (ge-wel-dig spul) hun werk doen. Na het drogen kon de spuitbus bumperzwart ook nog even aan de slag, er zit niet veel zwart kunststof aan de V40 (links en rechts van de voorruit een strip, rondom het derde remlicht, het parafaan en onderaan de achterbumper) maar dit oogt toch telkens weer veel mooier na behandeling.
Plaatje bij het praatje:
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Zoals eerder al aangekondigd zou ik ook weer met een verhaal uit vervlogen tijden komen, ditmaal is Daphne aan de beurt.
De reden dat zij deze naam aangemeten kreeg was vrij simpel, dat lag in haar kenteken. Mijn eerste auto was een 33, de tweede heette Betty en die twee kwamen beide voor in het kenteken van nummer drie, 33-ND-BT. Dus de letters ND moesten dan maar voorkomen in haar naam. Zo was Daphne geboren.
Maar laat ik eerst en vooral beginnen met de aankoop. Na meer dan een jaar rond te hebben gereden met de 145 vond ik het wel weer tijd voor iets nieuws. Bij de lokale Fiat/Alfa Romeo/Lancia-specialist stonden meerdere Fiats Stilo te koop. Er waren zelfs twee Abarths te vinden. Het uiterlijk van de 3-deurs versie van de Stilo vond ik altijd al zeer geslaagd alleen lagen ze (met name de snelle Abarth) ver buiten mijn bereik. Tenminste, dat dacht ik. Tot ik dus gewezen werd op de 33-ND-BT. Ze kwam uit 2003, had weinig kilometers gemaakt, net over de 50.000 km en ze had nog 12 maanden van de verlengde fabrieksgarantie te gaan. Dat laatste stond mij wel aan omdat ze uitgevoerd was met de gevoelige Selespeed-automaat.
Al snel werd het tijd voor een testrit. Dit was wel wat anders dan de 145. Uiteraard voelde het als veel meer auto, ze zat dan ook lekker dik in de spullen. Ingebouwde navigatie, parkeersensoren, ingebouwde handsfree set en een heerlijk af-fabriek audiosysteem met subwoofer in de kofferbak om er maar een paar te noemen. Verder oogde het allemaal wel lekker sportief, schakelflippers achter het stuur en witte wijzerplaten. Onderin de toeren was de vijfcilinder wat afwezig maar als de toeren eenmaal licht begonnen te stijgen dan werd ze wakker. De heerlijk volle vijfcilinder roffel klonk nog beter dan de stereo en ik zag mezelf al wel rijden hiermee. Het was duidelijk, ik was om en een weekje later stond ik haar te wassen in mijn achtertuin (ik moest iets bij gebrek aan schutting en tuinslang).
Met de Stilo heb ik echt veel leuke kilometers pret gehad, vooral nadat ik de Abarth badge had verwijderd was het echt een wolf in schaapskleren. Eem kenner zag genoeg aan de sideskirts maar voor de zoveelste klevende BMW of VW was het toch een verrassing wanneer ze me niet bij konden houden wanneer ik bij 120 km/u het gas vol onderin trapte, heerlijk. Overigens hadden de Selespeed en ik wel eens ruzie. Wanneer het toerental te laag werd schakelde de Selespeed zelf terug, ook als deze niet op automatisch stond, echter, soms schakelde ik zelf terug tegelijk met de automaat. Zo herinner ik me een keer dat ik mijn schoonmoeder naast me had zitten, ik kom aan bij een groen verkeerslicht moet wat afremmen voor de bocht en wil terug van 5 naar 3. Daarna zou ik dan vlot op kunnen trekken op de randweg. Je raadt het al, de automaat dacht hetzelfde en ik reed ineens 40 in de eerste versnelling. direct schakelde ik op naar 2 maar dat vlotjes van 40 naar 80 werd gewoon een sprint bovenin het bereik van de 2.4. Door de plotse duw in de rug kon schoonmoeder een klein (angst)gilletje niet onderdrukken en haar beeld van mij als puberale twintiger was weer eens bevestigd.
Een andere herinnering aan de Stilo is mijn eerste (echte) ongeluk met de auto. Ik kwam aangereden bij een verkeerslicht en omdat deze op rood stond rolde ik rustig uit. Net voor ik stil stond sprong het licht op groen dus na het vaststellen dat de kruising leeg was ging het gas er op. Snel optrekken hoorde er immers bij met mij schorpioentje. Tegemoet kwam een Audi A6 die tegelijk groen had. Tegen het midden van de kruising zie ik dat de Audi naar links stuurt zonder richting aan te geven. Ik probeer nog oogcontact te zoeken met de bestuurder maar tot mijn verbazing zie ik geen hoofd waar ik deze verwacht. Ik ga vol in de ankers maar kan niet meer voorkomen dat ik de A6 vol in zijn flank raak. In eerste instantie lijkt de Audi door te willen rijden (aan zijn schade is ook goed te zien dat hij heel de tijd het gas erop hield) maar mede door een lekke voorband is ook hij genoodzaakt te stoppen.
Nog shakend stap ik uit en loop ik richting de Audi waar ook een jonge knaap uitstapt (later bleek hij pas een paar maanden zijn rijbewijs te hebben). Hij vroeg mij waar ik mee bezig was, ik zei hem dat ik groen had en stelde hem dezelfde vraag. Hij had ook groen maar had mij niet gezien omdat hij, en ik citeer, even bezig was met de radio, jeweettoch! Ik vertelde hem dat ik dat niet wist omdat ik altijd op het overige verkeer probeer te letten wanneer ik af wil slaan. Maar ik moest me geen zorgen maken want zijn auto was All-Risk verzekerd dus geen probleem. Bovendien had hij wel dorst dus liep hij maar even naar de dichtstbijzijnde snackbar voor een blikje fris. Dit gaf mij mooi de gelegenheid om wat foto's van zijn auto te maken en alvast te beginnen met het schadeformulier. Toen hij maar niet terug leek te komen belde ik toch maar de politie, die kwam overigens tegelijk ter plaatse als de veroorzaker. Verklaringen werden opgenomen en een berger was geregeld. Natuurlijk komt er op zo'n moment iedereen voorbij die je kent waardoor je later heel wat uit te leggen hebt aan al die mensen. Overigens kwam ook de vader van de tegenpartij ter plaatse, tevens de eigenaar van de auto. Zonder te ver in detail te treden: het was het type kaal, breed en Moluks uiterlijk. Het vuur in zijn ogen vertelde mij dat zoonlief voorlopig niet meer zou rijden met papa's auto. Terecht.
Het lijkt niet heel dramatisch maar zowel de motorkap als bumper, koplampen en voorste zijscherm zijn vervangen.
Hier is duidelijk te zie dat de Audi gewoon door ging met optrekken ondanks de klap.
De totale schade (ik meen rond de €4000,- exclusief vervangend vervoer) werd keurig vergoed en al na anderhalve week had ik mijn Stilo terug. Dit alles dankzij de inspanning van autobedrijf Hazelzet. Dat autobedrijf, wat helaas gestopt is omdat eigenaar Henny Hazelzet met pensioen wilde en hij geen opvolger had, heeft mij overigens altijd goed geholpen. Ook met garantiezaken. Zo ging de servopomp van de stuurbekrachtiging stuk (€975,- ex. BTW ex. manuren) en ook de CD-wisselaar is vervangen. Dit werd allemaal zonder morren gerepareerd. Een paar maanden na mijn ongeval was ook de schakelflipper om op te schakelen afgebroken. Ik verdacht het ongeluk hiervan, ik zat immers klaar om te schakelen omdat ik aan het optrekken was dus achtte ik de kans groot dat daardoor mijn duim nogal een klap had gemaakt tegen de flipper. Omdat dit niet te bewijzen viel was het niet meer te verhalen op de verzekering van de tegenpartij daarom besloot meneer Hazelzet uit coulance dat ik alleen het onderdeel hoefde te betalen. Hier nog een paar plaatjes van de weer gerepareerde Stilo thuis op de oprit.
Nadat de garantieperiode verlopen was is er overigens niets meer stuk gegaan aan de Stilo, gelukkig maar want ik betaalde me blauw aan benzine en (in mindere mate) de fanmail uit Leeuwarden. Dat was dan weer een klein nadeel van deze heerlijke auto. Overigens was de Stilo mijn eerste auto die een stenen verlaging heeft gehad. Ditmaal geen grind maar stoeptegels maar met hetzelfde doel als met het grind, het vormen van ondergrond voor mijn oprit. Achteraf gezien lag de auto wel extreem vol en was het misschien niet helemaal verantwoord. Toch is het goed geaan op een enkele schraap van een drempel na.
Al met al was de Stilo een erg fijne auto met bergen koppel en vermogen. Menig snelle auto heb ik het nakijken gegeven en ook op de lange rit hield ze zich prima. Of het daadwerkelijk de stroom aan boetes was durf ik niet zo te zeggen maar na een kleine twee jaar begon het weer te kriebelen en moest er weer iets anders komen, daarover later uiteraard meer...
De reden dat zij deze naam aangemeten kreeg was vrij simpel, dat lag in haar kenteken. Mijn eerste auto was een 33, de tweede heette Betty en die twee kwamen beide voor in het kenteken van nummer drie, 33-ND-BT. Dus de letters ND moesten dan maar voorkomen in haar naam. Zo was Daphne geboren.
Maar laat ik eerst en vooral beginnen met de aankoop. Na meer dan een jaar rond te hebben gereden met de 145 vond ik het wel weer tijd voor iets nieuws. Bij de lokale Fiat/Alfa Romeo/Lancia-specialist stonden meerdere Fiats Stilo te koop. Er waren zelfs twee Abarths te vinden. Het uiterlijk van de 3-deurs versie van de Stilo vond ik altijd al zeer geslaagd alleen lagen ze (met name de snelle Abarth) ver buiten mijn bereik. Tenminste, dat dacht ik. Tot ik dus gewezen werd op de 33-ND-BT. Ze kwam uit 2003, had weinig kilometers gemaakt, net over de 50.000 km en ze had nog 12 maanden van de verlengde fabrieksgarantie te gaan. Dat laatste stond mij wel aan omdat ze uitgevoerd was met de gevoelige Selespeed-automaat.
Al snel werd het tijd voor een testrit. Dit was wel wat anders dan de 145. Uiteraard voelde het als veel meer auto, ze zat dan ook lekker dik in de spullen. Ingebouwde navigatie, parkeersensoren, ingebouwde handsfree set en een heerlijk af-fabriek audiosysteem met subwoofer in de kofferbak om er maar een paar te noemen. Verder oogde het allemaal wel lekker sportief, schakelflippers achter het stuur en witte wijzerplaten. Onderin de toeren was de vijfcilinder wat afwezig maar als de toeren eenmaal licht begonnen te stijgen dan werd ze wakker. De heerlijk volle vijfcilinder roffel klonk nog beter dan de stereo en ik zag mezelf al wel rijden hiermee. Het was duidelijk, ik was om en een weekje later stond ik haar te wassen in mijn achtertuin (ik moest iets bij gebrek aan schutting en tuinslang).
Met de Stilo heb ik echt veel leuke kilometers pret gehad, vooral nadat ik de Abarth badge had verwijderd was het echt een wolf in schaapskleren. Eem kenner zag genoeg aan de sideskirts maar voor de zoveelste klevende BMW of VW was het toch een verrassing wanneer ze me niet bij konden houden wanneer ik bij 120 km/u het gas vol onderin trapte, heerlijk. Overigens hadden de Selespeed en ik wel eens ruzie. Wanneer het toerental te laag werd schakelde de Selespeed zelf terug, ook als deze niet op automatisch stond, echter, soms schakelde ik zelf terug tegelijk met de automaat. Zo herinner ik me een keer dat ik mijn schoonmoeder naast me had zitten, ik kom aan bij een groen verkeerslicht moet wat afremmen voor de bocht en wil terug van 5 naar 3. Daarna zou ik dan vlot op kunnen trekken op de randweg. Je raadt het al, de automaat dacht hetzelfde en ik reed ineens 40 in de eerste versnelling. direct schakelde ik op naar 2 maar dat vlotjes van 40 naar 80 werd gewoon een sprint bovenin het bereik van de 2.4. Door de plotse duw in de rug kon schoonmoeder een klein (angst)gilletje niet onderdrukken en haar beeld van mij als puberale twintiger was weer eens bevestigd.
Een andere herinnering aan de Stilo is mijn eerste (echte) ongeluk met de auto. Ik kwam aangereden bij een verkeerslicht en omdat deze op rood stond rolde ik rustig uit. Net voor ik stil stond sprong het licht op groen dus na het vaststellen dat de kruising leeg was ging het gas er op. Snel optrekken hoorde er immers bij met mij schorpioentje. Tegemoet kwam een Audi A6 die tegelijk groen had. Tegen het midden van de kruising zie ik dat de Audi naar links stuurt zonder richting aan te geven. Ik probeer nog oogcontact te zoeken met de bestuurder maar tot mijn verbazing zie ik geen hoofd waar ik deze verwacht. Ik ga vol in de ankers maar kan niet meer voorkomen dat ik de A6 vol in zijn flank raak. In eerste instantie lijkt de Audi door te willen rijden (aan zijn schade is ook goed te zien dat hij heel de tijd het gas erop hield) maar mede door een lekke voorband is ook hij genoodzaakt te stoppen.
Nog shakend stap ik uit en loop ik richting de Audi waar ook een jonge knaap uitstapt (later bleek hij pas een paar maanden zijn rijbewijs te hebben). Hij vroeg mij waar ik mee bezig was, ik zei hem dat ik groen had en stelde hem dezelfde vraag. Hij had ook groen maar had mij niet gezien omdat hij, en ik citeer, even bezig was met de radio, jeweettoch! Ik vertelde hem dat ik dat niet wist omdat ik altijd op het overige verkeer probeer te letten wanneer ik af wil slaan. Maar ik moest me geen zorgen maken want zijn auto was All-Risk verzekerd dus geen probleem. Bovendien had hij wel dorst dus liep hij maar even naar de dichtstbijzijnde snackbar voor een blikje fris. Dit gaf mij mooi de gelegenheid om wat foto's van zijn auto te maken en alvast te beginnen met het schadeformulier. Toen hij maar niet terug leek te komen belde ik toch maar de politie, die kwam overigens tegelijk ter plaatse als de veroorzaker. Verklaringen werden opgenomen en een berger was geregeld. Natuurlijk komt er op zo'n moment iedereen voorbij die je kent waardoor je later heel wat uit te leggen hebt aan al die mensen. Overigens kwam ook de vader van de tegenpartij ter plaatse, tevens de eigenaar van de auto. Zonder te ver in detail te treden: het was het type kaal, breed en Moluks uiterlijk. Het vuur in zijn ogen vertelde mij dat zoonlief voorlopig niet meer zou rijden met papa's auto. Terecht.
Het lijkt niet heel dramatisch maar zowel de motorkap als bumper, koplampen en voorste zijscherm zijn vervangen.
Hier is duidelijk te zie dat de Audi gewoon door ging met optrekken ondanks de klap.
De totale schade (ik meen rond de €4000,- exclusief vervangend vervoer) werd keurig vergoed en al na anderhalve week had ik mijn Stilo terug. Dit alles dankzij de inspanning van autobedrijf Hazelzet. Dat autobedrijf, wat helaas gestopt is omdat eigenaar Henny Hazelzet met pensioen wilde en hij geen opvolger had, heeft mij overigens altijd goed geholpen. Ook met garantiezaken. Zo ging de servopomp van de stuurbekrachtiging stuk (€975,- ex. BTW ex. manuren) en ook de CD-wisselaar is vervangen. Dit werd allemaal zonder morren gerepareerd. Een paar maanden na mijn ongeval was ook de schakelflipper om op te schakelen afgebroken. Ik verdacht het ongeluk hiervan, ik zat immers klaar om te schakelen omdat ik aan het optrekken was dus achtte ik de kans groot dat daardoor mijn duim nogal een klap had gemaakt tegen de flipper. Omdat dit niet te bewijzen viel was het niet meer te verhalen op de verzekering van de tegenpartij daarom besloot meneer Hazelzet uit coulance dat ik alleen het onderdeel hoefde te betalen. Hier nog een paar plaatjes van de weer gerepareerde Stilo thuis op de oprit.
Nadat de garantieperiode verlopen was is er overigens niets meer stuk gegaan aan de Stilo, gelukkig maar want ik betaalde me blauw aan benzine en (in mindere mate) de fanmail uit Leeuwarden. Dat was dan weer een klein nadeel van deze heerlijke auto. Overigens was de Stilo mijn eerste auto die een stenen verlaging heeft gehad. Ditmaal geen grind maar stoeptegels maar met hetzelfde doel als met het grind, het vormen van ondergrond voor mijn oprit. Achteraf gezien lag de auto wel extreem vol en was het misschien niet helemaal verantwoord. Toch is het goed geaan op een enkele schraap van een drempel na.
Al met al was de Stilo een erg fijne auto met bergen koppel en vermogen. Menig snelle auto heb ik het nakijken gegeven en ook op de lange rit hield ze zich prima. Of het daadwerkelijk de stroom aan boetes was durf ik niet zo te zeggen maar na een kleine twee jaar begon het weer te kriebelen en moest er weer iets anders komen, daarover later uiteraard meer...
the Fox
Net ingestapt
Janus Diedericus (koning van de kartbaan) zei:
Mijn auto is onlangs ook weer compleet gereinigd. Met dank aan de dealer, waar de beurt van de auto werd gecompleteerd door een flinke poetsbeurt.
Ik heb mijn auto nog wel één of twee keer zelf gewassen tussen de beurten door. Het voelt toch altijd weer goed om in een fris gewassen auto rond te rijden.
Vervelend dat de blanke lak van de Volvo los komt. Dat mag natuurlijk niet gebeuren op die leeftijd. Komt dat bij alle kleuren voor of alleen bij rode exemplaren?
Pjotr
Asfaltkampioen
Mooie update JD!
Balen dat de lak van de Volvo wat loslaat... Toch een minpunt!
Tja de Stilo! Ik heb toen ik een vervanger zocht voor de Yp ook één gezien.. Prachtige auto, "de mijne" was een 5 deurs, iets minder uitgebalanceerd dan de 3deurs. Ik was echt verliefd op de auto... Het enige wat me tegenhield was het gewicht, de Yp woog 835 KG en de Stilo bijna 1200. Anders had ik hem meteen gekocht.
Maar de looks EN uitrusting hadden me al bijna om. Totdat ik de Fiat-importeur belde,met vragen over de auto. Die raadde het me gewoon af, bombardeerde het tot een "waardeloze auto" , als je ernaar keek was je portemonnee al leger aan het worden, volgens hem.
Goed om te lezen dat het bij jou dus meeviel... Ik blijf FIAT altijd een warm hart toedragen, ook hun vaak "geflopte" middenklassers, kunnen me bijna altijd bekoren. Minder uitgesproken dan Lancia is, en minder sportief dan dat Alfa is, maar altijd elegant en sierlijk.
Zo staat een Grande Punto erg hoog op mijn lijstje, net als een Bravo van de laatste generatie!
Dat je 4000 euro's schade had, valt me nog mee... Spuiten en alles tikt al snel erg aan. Maar zo te zien is het allemaal netjes geworden!
Het enige wat ik niet zo mooi vind aan de Stilo is de kleur, letwel op de 5deurs vind ik hem staan, maar op de 3deurs vind ik het vrij tam.
De knalgele of blauwe vind ik op dat punt veel toffer. Voor de rest klopt het ontwerp in mijn ogen helemaal..
Dat de 5 cilinder wel vooruit wil, kan ik me voorstellen. Die zat toch ook in de Alfa 146? (of klets ik nu uit mijn nek?) Mijn vriendinnetje en haar vriend hebben er één gehad, ook met een potente motor erin, op een moment tikten we 220 aan op de snelweg... Machtig mooi, het meisje met wie ik aan het daten was toen vond het doodeng, en ik haar geruststellen... Nog steeds snap ik niet waarom het niets tussen ons is geworden, aan de Alfa lag het niet
Ik wacht met smart op je volgende verhaal!
Balen dat de lak van de Volvo wat loslaat... Toch een minpunt!
Tja de Stilo! Ik heb toen ik een vervanger zocht voor de Yp ook één gezien.. Prachtige auto, "de mijne" was een 5 deurs, iets minder uitgebalanceerd dan de 3deurs. Ik was echt verliefd op de auto... Het enige wat me tegenhield was het gewicht, de Yp woog 835 KG en de Stilo bijna 1200. Anders had ik hem meteen gekocht.
Maar de looks EN uitrusting hadden me al bijna om. Totdat ik de Fiat-importeur belde,met vragen over de auto. Die raadde het me gewoon af, bombardeerde het tot een "waardeloze auto" , als je ernaar keek was je portemonnee al leger aan het worden, volgens hem.
Goed om te lezen dat het bij jou dus meeviel... Ik blijf FIAT altijd een warm hart toedragen, ook hun vaak "geflopte" middenklassers, kunnen me bijna altijd bekoren. Minder uitgesproken dan Lancia is, en minder sportief dan dat Alfa is, maar altijd elegant en sierlijk.
Zo staat een Grande Punto erg hoog op mijn lijstje, net als een Bravo van de laatste generatie!
Dat je 4000 euro's schade had, valt me nog mee... Spuiten en alles tikt al snel erg aan. Maar zo te zien is het allemaal netjes geworden!
Het enige wat ik niet zo mooi vind aan de Stilo is de kleur, letwel op de 5deurs vind ik hem staan, maar op de 3deurs vind ik het vrij tam.
De knalgele of blauwe vind ik op dat punt veel toffer. Voor de rest klopt het ontwerp in mijn ogen helemaal..
Dat de 5 cilinder wel vooruit wil, kan ik me voorstellen. Die zat toch ook in de Alfa 146? (of klets ik nu uit mijn nek?) Mijn vriendinnetje en haar vriend hebben er één gehad, ook met een potente motor erin, op een moment tikten we 220 aan op de snelweg... Machtig mooi, het meisje met wie ik aan het daten was toen vond het doodeng, en ik haar geruststellen... Nog steeds snap ik niet waarom het niets tussen ons is geworden, aan de Alfa lag het niet
Ik wacht met smart op je volgende verhaal!
DeeTwee
Kilometervreter
Leuk verhaal over de Stilo! Ik heb dat altijd een leuk model gevonden, en zo'n 2.4 erin is lekker oldschool. Ik meende niet echt iets te lezen over het geluid, maar dat moet ook wel aangenaam geweest zijn? Overigens ben ik vooral gefascineerd door die rudimentaire uitlaatpijp die zo lekker lomp onder de bumper uitsteekt. Moet je nou eens kijken in dat segment, Golfjes R met af-fabriek 4 uitlaten en dergelijke...
Ik heb er afgelopen dagen eens op zitten letten, maar het is eigenlijk wel logisch. De 4e versnelling in de D2 is een overdrive, terwijl de 3e nog een "normale" versnelling is. Dus de acceleratie in 4 is sowieso minder krachtig, maar bij 60 km/h in III draait de motor tweeduizend toeren, dus je zit dan precies in (op?) de sweet spot qua Newtonmeterkes. Vijftig in vijf doe ik heel soms uit nieuwsgierigheid, maar ik heb niet de indruk dat het ergens goed voor is (en wél dat het slecht kan zijn). Volgens mij rijdt die auto te allen tijde zuiniger als je wat souplesse hebt om oneffenheden e.d. op te vangen. Maar ook bijvoorbeeld bij filerijden met stationair toerental knalt de verbruiksmeter omhoog (voor wat dat waard is).
Janus Diedericus (koning van de kartbaan) zei:
Ik heb er afgelopen dagen eens op zitten letten, maar het is eigenlijk wel logisch. De 4e versnelling in de D2 is een overdrive, terwijl de 3e nog een "normale" versnelling is. Dus de acceleratie in 4 is sowieso minder krachtig, maar bij 60 km/h in III draait de motor tweeduizend toeren, dus je zit dan precies in (op?) de sweet spot qua Newtonmeterkes. Vijftig in vijf doe ik heel soms uit nieuwsgierigheid, maar ik heb niet de indruk dat het ergens goed voor is (en wél dat het slecht kan zijn). Volgens mij rijdt die auto te allen tijde zuiniger als je wat souplesse hebt om oneffenheden e.d. op te vangen. Maar ook bijvoorbeeld bij filerijden met stationair toerental knalt de verbruiksmeter omhoog (voor wat dat waard is).
A
Anoniem
Guest
Wat een leuke Abarth zeg! Echt een van m'n favoriete Fiats, hoewel ik 'm liever in een wat lichtere kleur had gehad. Ook een beetje jammer van die diesel-uitlaat, maar dat geeft 'm wellicht dat extra wolf in schaapskleren-gevoel. Maaruh... niet-kenners zullen het Abarth-logo toch ook niet herkend hebben, dus waarom verwijderen?
Over verwijderen gesproken... Jammer dat 'ie inmiddels gedemonteerd is..
Over verwijderen gesproken... Jammer dat 'ie inmiddels gedemonteerd is..
Guest
the Fox zei:
Een eenvoudige en krasvriendelijke manier om de auto te wassen is in de spuitcabine, je verwijdert eerst al het zand, met de laatste 20 seconde vul je de emmer en dan kun je hem een spons de auto schoonmaken. Want van alleen afspuiten wordt hij natuurlijk niet echt schoon. Vervolgens spuit je hem met demiwater af en daarna kun je de zeem pakken
Je staat iets langer in de spuitcabine, zaterdagmiddag 14.00 uur na een regenperiode is daarom niet zo geschikt. Dat levert wat boze blikken op.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
@Fox, het is iets waar de V40 in zijn algemeen last van heeft, getuigen de reviews die ik er over heb gelezen. Dit waren exemplaren in vele verschillende kleuren.
@Pjötr, wat waardeloos van de importeur om zo over zijn eigen product te praten. Overigens woog de 1.2 Stilo onder de 1000 kg staat mij bij, misschien iets voor de toekomst? Naar mijn weten is de 146 geleverd met (in de begindagen) de 1.4 en 1.7 Boxer en later met de 1.4, 1.6, 1.8 en 2.0 TwinSpark (evenals de 145 dus). Van een 2.4 vijfcilinder in de 146 heb ik nog nooit gehoord.
Dat schades al snel veel geld kosten en ik met je eens, toch zit dat zeker niet zo zeer in het spuiten. Voor €2000 heb je een complete Stilo herspoten. Bij mij ging het enkel om een bumper, motorkap en voorste zijscherm. Ik denk dat e vooral de kosten van de arbeid niet moet onderschatten in deze.
Voor wat betreft de kleur ben ik het wel met je eens. Een gele of rode had ik veel toffer gevonden maar die stonden er toen niet te koop, zeker niet in de buurt en al helemaal neit als Abarth. Laat staan met zo weinig kilometers en met verlengde fabrieksgarantie.
@[D2], het geluid was inderdaad fenomenaal evenals de rijervaring. Die uitlaat heb ik zelf altijd een plupunt gevonden. Ondanks dat het een vrij forse pijp is oogt het eerder als een trage diesel dan een sportieve vijfcilinder.
Het vijftig rijden in zijn vijf doe ik alleen als ik weet dat ik lang dezelfde snelheid aan kan houden en de motor al goed warm is. Ik heb wel het idee dat het iets zuiniger is dan in zijn vierde verzet, het toerental ligt toch weer iets lager. Stationair in de file geeft natuurlijk een hoog verbruik omdat er weinig meters gereden worden, je zal dan dus veel verstoken. Overigens is met name dan het stop-start systeem een uitkomst vind ik. Dat de vierde versnelling al een overdrive is had ik niet bij stil gestaan, dat maakt het gebrek aan trekkracht wel beter te verklaren.
@Rob0032, die dieselpijp vond ik dus wel gaaf, inderdaad vanwege het wolf in schaapskleren effect. Daarbij komt dat ik van een schone achterkant hou, daarom dat het Abarth-logo en de Fiat-letters moesten wijken. Overigens stond het Abarth-logo erg leuk op mijn fiets. Een felle kleur had mijn voorkeur gehad, het antraciet vond ik echter niet lelijk staan. Dat hij inmiddels gedemonteerd is heb het daar maar niet over. Na mij is hij via de Saab-dealer terecht gekomen bij iemand zonder respect voor de auto of techniek. Hij stond nog altijd in mijn woonplaats dus kon ik met regelmaat zien hoe de nieuwe eigenaar meteen vol in de toeren dook met koude motor en meer van dat soort automishandelende geintjes. Ik geloof dat hij hem al na een half jaar tegen een boom/andere auto/lantaarnpaal/ander obstakel geparkeerd heeft. Had ik dat geweten dan had ik hem misschien wel zelf gehouden...
@JoostPP, waarom zou ik naar de wasbox gaan als ik thuis de gelegenheid heb? Dan hoef je je nooit opgejaagd te voelen en kan je ook nog eens een praatje met de buren maken. Ik heb er hier alle ruimte voor dus waarom niet.Bovendien zou ik na het wassen in de wasbox alsnog thuis aan de gang kunnen gaan met bumperzwart enzovoort. Ook de binnenkant reinigen is iets wat je niet op je gemakje doet bij de wasboxen. Want na het stofzuigen moeten toch ook de ruiten schoon, overal even een doekje over enzovoorts.
Zou ik nou op drie hoog hebben gewoond dan was de wasbox wel een optie maar nu ik de ruimte thuis heb zie ik het voordeel er niet van in. Die paar euro was ik mijn auto meerdere malen voor...
@Pjötr, wat waardeloos van de importeur om zo over zijn eigen product te praten. Overigens woog de 1.2 Stilo onder de 1000 kg staat mij bij, misschien iets voor de toekomst? Naar mijn weten is de 146 geleverd met (in de begindagen) de 1.4 en 1.7 Boxer en later met de 1.4, 1.6, 1.8 en 2.0 TwinSpark (evenals de 145 dus). Van een 2.4 vijfcilinder in de 146 heb ik nog nooit gehoord.
Dat schades al snel veel geld kosten en ik met je eens, toch zit dat zeker niet zo zeer in het spuiten. Voor €2000 heb je een complete Stilo herspoten. Bij mij ging het enkel om een bumper, motorkap en voorste zijscherm. Ik denk dat e vooral de kosten van de arbeid niet moet onderschatten in deze.
Voor wat betreft de kleur ben ik het wel met je eens. Een gele of rode had ik veel toffer gevonden maar die stonden er toen niet te koop, zeker niet in de buurt en al helemaal neit als Abarth. Laat staan met zo weinig kilometers en met verlengde fabrieksgarantie.
@[D2], het geluid was inderdaad fenomenaal evenals de rijervaring. Die uitlaat heb ik zelf altijd een plupunt gevonden. Ondanks dat het een vrij forse pijp is oogt het eerder als een trage diesel dan een sportieve vijfcilinder.
Het vijftig rijden in zijn vijf doe ik alleen als ik weet dat ik lang dezelfde snelheid aan kan houden en de motor al goed warm is. Ik heb wel het idee dat het iets zuiniger is dan in zijn vierde verzet, het toerental ligt toch weer iets lager. Stationair in de file geeft natuurlijk een hoog verbruik omdat er weinig meters gereden worden, je zal dan dus veel verstoken
. Overigens is met name dan het stop-start systeem een uitkomst vind ik. Dat de vierde versnelling al een overdrive is had ik niet bij stil gestaan, dat maakt het gebrek aan trekkracht wel beter te verklaren.@Rob0032, die dieselpijp vond ik dus wel gaaf, inderdaad vanwege het wolf in schaapskleren effect. Daarbij komt dat ik van een schone achterkant hou, daarom dat het Abarth-logo en de Fiat-letters moesten wijken. Overigens stond het Abarth-logo erg leuk op mijn fiets.
Een felle kleur had mijn voorkeur gehad, het antraciet vond ik echter niet lelijk staan. Dat hij inmiddels gedemonteerd is heb het daar maar niet over. Na mij is hij via de Saab-dealer terecht gekomen bij iemand zonder respect voor de auto of techniek. Hij stond nog altijd in mijn woonplaats dus kon ik met regelmaat zien hoe de nieuwe eigenaar meteen vol in de toeren dook met koude motor en meer van dat soort automishandelende geintjes. Ik geloof dat hij hem al na een half jaar tegen een boom/andere auto/lantaarnpaal/ander obstakel geparkeerd heeft. Had ik dat geweten dan had ik hem misschien wel zelf gehouden...@JoostPP, waarom zou ik naar de wasbox gaan als ik thuis de gelegenheid heb? Dan hoef je je nooit opgejaagd te voelen en kan je ook nog eens een praatje met de buren maken. Ik heb er hier alle ruimte voor dus waarom niet.Bovendien zou ik na het wassen in de wasbox alsnog thuis aan de gang kunnen gaan met bumperzwart enzovoort. Ook de binnenkant reinigen is iets wat je niet op je gemakje doet bij de wasboxen. Want na het stofzuigen moeten toch ook de ruiten schoon, overal even een doekje over enzovoorts.
Zou ik nou op drie hoog hebben gewoond dan was de wasbox wel een optie maar nu ik de ruimte thuis heb zie ik het voordeel er niet van in. Die paar euro was ik mijn auto meerdere malen voor...
Pjotr
Asfaltkampioen
Nee, dat was een Brava/Bravo die je bedoelt (heb ik ook naar gekeken).
Nouja de importeur verwees me naar een hoofd technicus, met hem had ik dan gesproken. Het was trouwens niet afzeikend hoor! Hij zei gewoon heel eerlijk dat het het een slechte auto was, van de 10 was er 1 goed, en de kans op dat exemplaar was niet groot. En dat er vooral veel hardnekkige storingen zijn, die gewoon ontzettend veel geld kosten.
Maar qua schades, spuiten EN arbeidsloon tikt aan, en vergeet ook niet de onderdelen zelf Van de Alfa was ik zoals gezegd al niet zeker. Het was in ieder geval de duurste en de meest potente 146 die er was. Helaas is ie na enkele maanden ingeruild voor een Audi A3 (met overigens heerlijke stoelverwarming). Maar wat een machtige auto was dat zeg!
Nouja de importeur verwees me naar een hoofd technicus, met hem had ik dan gesproken. Het was trouwens niet afzeikend hoor! Hij zei gewoon heel eerlijk dat het het een slechte auto was, van de 10 was er 1 goed, en de kans op dat exemplaar was niet groot. En dat er vooral veel hardnekkige storingen zijn, die gewoon ontzettend veel geld kosten.
Maar qua schades, spuiten EN arbeidsloon tikt aan, en vergeet ook niet de onderdelen zelf
Van de Alfa was ik zoals gezegd al niet zeker. Het was in ieder geval de duurste en de meest potente 146 die er was. Helaas is ie na enkele maanden ingeruild voor een Audi A3 (met overigens heerlijke stoelverwarming). Maar wat een machtige auto was dat zeg!Guest
@Janus
Als je de straal water bij de hand hebt dan is dat prima. Dat scheelt weer beschadigingen mocht je moeten bezuinigen op het water met twee emmertjes. Zelf vind ik het aankoppelen van de Karcher weer teveen eeen gedoe, dan rijd ik liever naar de box toe waar ik ook gratis kan zuigen.
Het milieuargument om het niet thuis te doen vind ik trouwens flauwekul. Jij waarschijnlijk ook.
Als je de straal water bij de hand hebt dan is dat prima. Dat scheelt weer beschadigingen mocht je moeten bezuinigen op het water met twee emmertjes. Zelf vind ik het aankoppelen van de Karcher weer teveen eeen gedoe, dan rijd ik liever naar de box toe waar ik ook gratis kan zuigen.
Het milieuargument om het niet thuis te doen vind ik trouwens flauwekul. Jij waarschijnlijk ook.
Rutger DC
Asfaltkampioen
Leuke verhalen, JD! Zoals gezegd vind ik de V40 een van de mooiste auto's in zijn klasse. Mooi dat je hebt gekozen voor een minder gangbare kleur. Die Italianen vind ik minstens zo interessant, de Stilo Abarth vijfcilinder is ongetwijfeld niet te versmaden.
Ik ben benieuwd naar het uitgebreide verhaal en foto's van de 33. Oh, en voor die 145 zou ik graag met terugwerkende kracht originele wieldoppen voor je willen aanschaffen
Ik ben benieuwd naar het uitgebreide verhaal en foto's van de 33. Oh, en voor die 145 zou ik graag met terugwerkende kracht originele wieldoppen voor je willen aanschaffen
Escher
Wegverkenner
Ik herken het gevoel te kunnen genieten van een vers gepoetste auto! Maar 6 maanden: shame on you Ik begin me al slecht te voelen als het drie à vier weken geleden is De V40 staat er op de foto's natuurlijk wel weer erg netjes bij
Heb ook met veel plezier je Stilo-verhaal gelezen. Eén van de meest vergeten en verguisde middenklassers van de vroege jaren '00, als je het mij vraagt. Je ziet ze ook nauwelijks meer rijden! Helemaal jammer dat jouw verzorgde exemplaar rond een paal is beland... Net daarom vind ik het niet erg dat je in België niet kan volgen hoelang een auto blijft rondrijden: ik zou het erg moeilijk hebben met het feit dat een exemplaar, waar je jaren voor hebt gezorgd, vervolgens binnen de kortste keren naar de eeuwige jachtvelden verdwijnt.
Ik begin me al slecht te voelen als het drie à vier weken geleden is De V40 staat er op de foto's natuurlijk wel weer erg netjes bij Heb ook met veel plezier je Stilo-verhaal gelezen. Eén van de meest vergeten en verguisde middenklassers van de vroege jaren '00, als je het mij vraagt. Je ziet ze ook nauwelijks meer rijden! Helemaal jammer dat jouw verzorgde exemplaar rond een paal is beland... Net daarom vind ik het niet erg dat je in België niet kan volgen hoelang een auto blijft rondrijden: ik zou het erg moeilijk hebben met het feit dat een exemplaar, waar je jaren voor hebt gezorgd, vervolgens binnen de kortste keren naar de eeuwige jachtvelden verdwijnt.
Bofkont
Net ingestapt
Leuk verhaal Janus, heerlijke wagen zo'n stilo abarth
Persoonlijk vond ik hem niet erg overtuigend snel, heb diverse proef gereden. Begrijp me niet verkeerd het is niet behelpen en absoluut wel vlot.
had serieus belangstelling voor eentje, maar het is toen toch maar een E46 328ci geworden.
JoostPP,
Krasvrij wassen moet je sowieso de spons al weglaten , 2 emmer methode met gritt quard en washandschoen is het beste.
Persoonlijk vond ik hem niet erg overtuigend snel, heb diverse proef gereden. Begrijp me niet verkeerd het is niet behelpen en absoluut wel vlot.
had serieus belangstelling voor eentje, maar het is toen toch maar een E46 328ci geworden.
JoostPP,
Krasvrij wassen moet je sowieso de spons al weglaten , 2 emmer methode met gritt quard en washandschoen is het beste.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
@Pjötr: ik heb het even nagezocht en de 1.2 woog inderdaad meer dan 1000kg maar met 1065kg toch zeker geen zwaargewicht (het is natuurlijk wel een flink grotere auto dan een Yp). De 146 is er overigens niet als 2.0 geweest maar alleen als 1.8. De Sportieve 2.0 QV versie (met vierwielaandrijving) was voorbehouden aan de 145.
@JoostPP: De Kärcher komt er bij mij sowieso niet aan te pas, gewoon de tuinslang, emmertjes en sponzen. Thuis stofzuigen heeft ook mijn voorkeur. Ik heb ooit eens een huurauto bij de pomp uitgezogen en overal waar de slang tegen de auto kwam (binnen of buitenkant) werd de auto terug vuil. Bovendien moet je het dan doen met 1 mondstuk, thuis kan ik wisselen wat ik wil.
Het milieuargument is inderdaad quatsch in mijn ogen al is dit niet de plek om die discussie te gaan voeren.
@Twix: Helemaal mee eens! En die doppen, ja ze waren verschikkelijk maar ze beschermden wel de lichtgewicht stalen Alfa Romeo velg.
@D-C: Ik moet je helaas teleur stellen. Hoewel ik er zeker van ben dat mijn vader destijds foto's heeft gemaakt van mij in de 33 kan ik noch mijn vader die plaatjes, analoog of digitaal, terugvinden. Een uitgebreid verhaal komt er nog wel, als pleister op de wonden kan ik er wel een scan van het vrijwaringsbewijs bij stoppen. Voor een originele 145-wieldop hou ik me aanbevolen, al is het er maar eentje ter decoratie van mijn schuur.
@Escher: Ik weet het, een excuus is er eigenlijk ook niet voor te verzinnen... Ik ben er overigens niet altijd zo laks mee geweest, misschien komt het doordat ik veel rij en de auto eigenlijk alweer vies is na een dag werken dat ik het minder vaak doe. Een andere reden zou kunnen zijn dat deze auto niet echt van mij is. Hoe dan ook, ik heb mezelf voorgenomen hem weer vaker te wassen. Het niet na kunnen trekken van kentekengegevens kent zo zeker voordelen. Al had dat voor het lot van mijn Abarth geen verschil gemaakt.
@Bofkont: Ik herken wel enigszins wat je zegt. Neemt niet weg dat het vergeleken met de 1.6 145 (mijn referentiekader) echt wel veel vlotter was. Dat een E46 328i nog wat sneller is geloof ik direct, BMW en Fiat zijn nou niet bepaald directe concurrenten.
@JoostPP: De Kärcher komt er bij mij sowieso niet aan te pas, gewoon de tuinslang, emmertjes en sponzen.
Thuis stofzuigen heeft ook mijn voorkeur. Ik heb ooit eens een huurauto bij de pomp uitgezogen en overal waar de slang tegen de auto kwam (binnen of buitenkant) werd de auto terug vuil. Bovendien moet je het dan doen met 1 mondstuk, thuis kan ik wisselen wat ik wil.Het milieuargument is inderdaad quatsch in mijn ogen al is dit niet de plek om die discussie te gaan voeren.
@Twix: Helemaal mee eens! En die doppen, ja ze waren verschikkelijk maar ze beschermden wel de lichtgewicht stalen Alfa Romeo velg.
@D-C: Ik moet je helaas teleur stellen. Hoewel ik er zeker van ben dat mijn vader destijds foto's heeft gemaakt van mij in de 33 kan ik noch mijn vader die plaatjes, analoog of digitaal, terugvinden. Een uitgebreid verhaal komt er nog wel, als pleister op de wonden kan ik er wel een scan van het vrijwaringsbewijs bij stoppen. Voor een originele 145-wieldop hou ik me aanbevolen, al is het er maar eentje ter decoratie van mijn schuur.
@Escher: Ik weet het, een excuus is er eigenlijk ook niet voor te verzinnen... Ik ben er overigens niet altijd zo laks mee geweest, misschien komt het doordat ik veel rij en de auto eigenlijk alweer vies is na een dag werken dat ik het minder vaak doe. Een andere reden zou kunnen zijn dat deze auto niet echt van mij is. Hoe dan ook, ik heb mezelf voorgenomen hem weer vaker te wassen. Het niet na kunnen trekken van kentekengegevens kent zo zeker voordelen. Al had dat voor het lot van mijn Abarth geen verschil gemaakt.
@Bofkont: Ik herken wel enigszins wat je zegt. Neemt niet weg dat het vergeleken met de 1.6 145 (mijn referentiekader) echt wel veel vlotter was. Dat een E46 328i nog wat sneller is geloof ik direct, BMW en Fiat zijn nou niet bepaald directe concurrenten.
Pjotr
Asfaltkampioen
De Stilo die ik zag, heb ik middels kentekenapp gecheckt en die was zeer zeker een zwaargewicht! Die was ruim boven de 1065, niet vergeten het was een 5deurs!
Mocht ie namelijk "slechts" 1065 zijn geweest, had ik hem zeer zeker meteen gekocht! Het was sowieso een bomvolle 5deurs met panoramadak! De motor weet ik niet meer, maar ik denk geen 1.2.
Mocht ie namelijk "slechts" 1065 zijn geweest, had ik hem zeer zeker meteen gekocht! Het was sowieso een bomvolle 5deurs met panoramadak! De motor weet ik niet meer, maar ik denk geen 1.2.
A
Anoniem
Guest
Dat zal dan eerder een 1.6-16v zijn geweest, die gingen ruim over de 1.200 kg. Ik zal het geen zwaargewicht noemen, auto's het C-segment wegen inmiddels zo veel namelijk. Maar een lichte auto... Nee, dat ook zeker niet.
het valt me trouwens hoe goedkoop 'ie tegenwoordig is. Veel meer dan 5.000 euro kun je er bijna niet meer voor betalen voor een exemplaar. Abarths beginnen al bij enkele honderden euro's...
Wedden dat er over 15-20 jaar allerlei nep-Abarths rondrijden.
het valt me trouwens hoe goedkoop 'ie tegenwoordig is. Veel meer dan 5.000 euro kun je er bijna niet meer voor betalen voor een exemplaar. Abarths beginnen al bij enkele honderden euro's...
Wedden dat er over 15-20 jaar allerlei nep-Abarths rondrijden.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
@Bofkont: Ik bedoel ook zeer zeker niet te zeggen dat BMW per definitie beter is dan Fiat, alleen dat beide merken moeilijk te vergelijken zijn. Al zou een vergelijkende test tussen de Croma en een 316i touring nog wel de moeite zijn misschien.
@Pjötr: Begrijp me niet verkeerd, ik bedoel nergens te zeggen dat er geen zwaardere Stilo is. Mind you, ik had een Abarth en die weegt zeker meer dan 1200 kg. Ook de 1.6 weegt al gauw 1225 kg als vijfdeurs en daar komt het zware panoramadak (overigens een vrij storingsgevoelige extra) dan nog bij. Ik bedoelde enkel te zeggen dat er ook een lichtere Stilo bestaat en jij zo wellicht in de toekomst wel voor een Stilo kan gaan.
@Rob: Ik moet die Abarth-badge nog ergens hebben liggen, die kan dus nog grof geld waard worden. Overigens lijkt het me verre van risicoloos om een Stilo Abarth van onder de €1000,- te kopen en dagelijks rijden...
@Pjötr: Begrijp me niet verkeerd, ik bedoel nergens te zeggen dat er geen zwaardere Stilo is. Mind you, ik had een Abarth en die weegt zeker meer dan 1200 kg. Ook de 1.6 weegt al gauw 1225 kg als vijfdeurs en daar komt het zware panoramadak (overigens een vrij storingsgevoelige extra) dan nog bij. Ik bedoelde enkel te zeggen dat er ook een lichtere Stilo bestaat en jij zo wellicht in de toekomst wel voor een Stilo kan gaan.
@Rob: Ik moet die Abarth-badge nog ergens hebben liggen, die kan dus nog grof geld waard worden.
Overigens lijkt het me verre van risicoloos om een Stilo Abarth van onder de €1000,- te kopen en dagelijks rijden...
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Een kleine update.
Vrijdag is de V40 even naar de garage geweest voor wat men bij Volvo de "kopje koffie beurt" noemt. Midden tussen de reguliere onderhoudsbeurten (dus op de oneven 10.000-tallen) willen ze de auto even zien. Dit duurt maar een kwartiertje en het nut ervan ontgaat mij een beetje. Zouden ze echt zo weinig vertrouwen hebben in hun eigen product of is er meer aan de hand? Hoe dan ook, een afspraak is hier altijd last-minute voor te maken en omdat de leasemaatschappij betaalt doe ik er maar niet al te moeilijk over. Nu ik toch bij de garage was heb ik maar geïnformeerd naar de loslatende laklaag. Wat een domper, omdat het op de voorzijde zit wordt het door Volvo Nederland afgedaan als (gevolg van) steenslag. Ik zit er over na te denken om net zo lang te pulken tot ik op de zijkant zit want dit vind ik toch wel benden de maat. Wordt vervolgd!
Vrijdag is de V40 even naar de garage geweest voor wat men bij Volvo de "kopje koffie beurt" noemt. Midden tussen de reguliere onderhoudsbeurten (dus op de oneven 10.000-tallen) willen ze de auto even zien. Dit duurt maar een kwartiertje en het nut ervan ontgaat mij een beetje. Zouden ze echt zo weinig vertrouwen hebben in hun eigen product of is er meer aan de hand? Hoe dan ook, een afspraak is hier altijd last-minute voor te maken en omdat de leasemaatschappij betaalt doe ik er maar niet al te moeilijk over. Nu ik toch bij de garage was heb ik maar geïnformeerd naar de loslatende laklaag. Wat een domper, omdat het op de voorzijde zit wordt het door Volvo Nederland afgedaan als (gevolg van) steenslag. Ik zit er over na te denken om net zo lang te pulken tot ik op de zijkant zit want dit vind ik toch wel benden de maat. Wordt vervolgd!
Design Driven
Wegverkenner
Dat is niet netjes idd. Ook steenslag is eigenlijk geen goed excuus. Je mag verwachten dat een auto steenslag te verduren krijgt. Kleine beschadigen zijn daarbij niet te voorkomen maar als de blanke laklaag los laat is dat zeker niet acceptabel, ook niet als gevolg van steenslag.
ik zou het goed documenteren. Duur ze eens in de zo veel tijd eens een mailtje met foto's, wie schrijft die blijft. Wellicht dat als meer mensen hier een probleem mee krijgen dat hun houding verander.
Post anders eens wat foto's van de schade.
ik zou het goed documenteren. Duur ze eens in de zo veel tijd eens een mailtje met foto's, wie schrijft die blijft. Wellicht dat als meer mensen hier een probleem mee krijgen dat hun houding verander.
Post anders eens wat foto's van de schade.
A
Anoniem
Guest
Wanneer komt het vervolg van je automobiele historie?!
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Rob0032 zei:
Spoedig Rob, al wordt het denk ik een prequel en geen sequel...
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Sketcher zei:
U vraagt, wij draaien! [size=x-small]Niet schrikken van het kerkhof, de V40 is een killer![/size]
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Ik weet dat het veel te lang heeft geduurd eer er weer een update kwam maar hier is dan toch een heel kleintje.
Na lang zoeken heb ik helaas geen fotomateriaal kunnen vinden van de roemruchte 33 maar wel dit.
Eigenlijk spreekt het boekdelen, de auto was zo slecht dat ik hem nog geen drie maanden heb gehad.
Nee, dat is niet waar, technisch was ze geweldig. Ze reed door haar lage gewicht (939 kg) en prima vermogen (93 pk), de strakke wegligging en de lage zit als een kart. 33 Eigenaren kunnen dit vast beamen, voor een doorsnee c-segmenter zit je erg laag, voor je gevoel haast met je kont op het asfalt. Tel daar bij op dat de 33 heerlijk strak stuurt en af en toe van die lekkere plofjes laat horen uit de uitlaat en de scheurijzer beleving is compleet. Helaas was ze ernstig aangetast door het roestspook, zo erg dat die 939 kg op papier misschien nog maar 900 kg was, een soort van 33 superleggera dus. Daarom dat kort nadat ze bij me kwam ze het veld moest ruimen, de keuring kwam eraan. Voor eenieder die meer wil weten over haar, lees deze weblog eens. Dan probeer ik op een later moment nog met wat anekdotes over haar te komen.
Na lang zoeken heb ik helaas geen fotomateriaal kunnen vinden van de roemruchte 33 maar wel dit.
Eigenlijk spreekt het boekdelen, de auto was zo slecht dat ik hem nog geen drie maanden heb gehad.
Nee, dat is niet waar, technisch was ze geweldig. Ze reed door haar lage gewicht (939 kg) en prima vermogen (93 pk), de strakke wegligging en de lage zit als een kart. 33 Eigenaren kunnen dit vast beamen, voor een doorsnee c-segmenter zit je erg laag, voor je gevoel haast met je kont op het asfalt. Tel daar bij op dat de 33 heerlijk strak stuurt en af en toe van die lekkere plofjes laat horen uit de uitlaat en de scheurijzer beleving is compleet. Helaas was ze ernstig aangetast door het roestspook, zo erg dat die 939 kg op papier misschien nog maar 900 kg was, een soort van 33 superleggera dus. Daarom dat kort nadat ze bij me kwam ze het veld moest ruimen, de keuring kwam eraan. Voor eenieder die meer wil weten over haar, lees deze weblog eens. Dan probeer ik op een later moment nog met wat anekdotes over haar te komen.
A
Anoniem
Guest
Dit zijn de betere foto's. Prachtige wagen hoor!
A
Anoniem
Guest
He, denk ik een Daf 33 te zien te krijgen die gered is... gaat het om een Alfasud-opvolger...
Gewoon Dirk
Wegverkenner
@Rob, bedankt voor de pijnlijke herinnering. Ik baal meer dan een beetje dat ik geen foto's meer heb van mijn eerste auto...
Het vrijwaringsbewijs en het deeltje III is echt al het tastbare dat ik nog heb van de 33.
@Herr Dr. von Zen, helaas voor jou geen oud Hollandsch truttenschuddertje maar een heerlijk Italiaans scheurijzer.
Ik baal meer dan een beetje dat ik geen foto's meer heb van mijn eerste auto...Het vrijwaringsbewijs en het deeltje III is echt al het tastbare dat ik nog heb van de 33.
@Herr Dr. von Zen, helaas voor jou geen oud Hollandsch truttenschuddertje maar een heerlijk Italiaans scheurijzer.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Bij gebrek aan herinneringen aan de de 33, tenminste, herinneringen die leuk genoeg zijn om te plaatsen, ga ik maar verder waar ik gebleven was. De Stilo heb ik in een vorige post al uitgebreid behandeld dus is het nu tijd voor diens opvolger. Omdat de Stilo nogal aanzette tot hard rijden en ik vond dat de tijd aangebroken was voor wat meer automobiele rust. Het was al een tijdje een wens van mij om een cabriolet te bezitten dus zo geschiedde.
De zoektocht bracht mij in eerste instantie naar Gorinchem, daar stond bij de lokale Nissan-dealer een erg mooie 9-3 te koop aldus de website. Een telefoontje op maandagmorgen bevestigde de info van de website dus vertrokken wij in een Fiat Grande Punto (de Stilo stond bij de garage voor een beurt) naar Gorinchem. De auto die we gingen bekijken was een afgeladen volle 9-3 SE 2.0T. Eenmaal bij de garage aangekomen zag ik de Saab niet meteen staan, wel stond er een oude en een nieuwe (Skyline) GT-R maar daar kwam ik niet voor. Ik vraag een verkoopmedewerker naar de Saab en hij vertelt mij dat deze afgelopen vrijdag verkocht was, bedankt voor de memo! Wel wisten ze me te wijzen op een Saab-specialist even verderop in Geldermalsen. Deze had meerdere open 9-3's staan en een hoop andere leuke Saabs. Na een korte babbel mochten we rijden met een van zijn cabrio's.
Vergeleken met de dik aangeklede Saab die we zouden gaan bekijken in Gorinchem was deze wel wat kaal. Het was een turboloze 9-3 S. Al snel kwamen we tot de conclusie dat dit blok prima past bij een comfortabele cruiser en zonder turbo kan die natuurlijk ook niet stuk gaan. Het elektrisch/hydraulische dak werkte heerlijk en zelfs tijdens de proefrit bij -2 graden was open rijden geen probleem zolang je de verwarming maar goed aan zet. Wel was er een moment van lichte paniek toen ik bij terugkomst de sleutel niet uit het contact kreeg. Als Saab-leek wist ik niet dat hij daarvoor in zijn achteruit gezet moest worden. Dit heeft overigens een goede reden, omdat het contactslot niet aan het stuur zit maar in de middenconsole, dit omdat de veiligheidsexperts van Saab hadden ontdekt dat het contactslot aan het stuur bij een botsing verantwoordelijk is voor heel wat (ernstig) knieletsel, werkt een mechanisch stuurslot niet. Ter vervanging van het stuurslot bedachten de Zweedse ingenieurs het versnellingsslot. Probeer maar eens weg te rijden met een auto die alleen maar achteruit kan, dat wordt al snel niet leuk meer.
Eenmaal warm aan de koffie babbelden we nog wat over auto's en Saab in het bijzonder. Tevens liet ik de beste man de advertentie zien van mijn Stilo zodat hij met indicatie van een inruilwaarde kon komen. Toen hij hoorde dat we uit Bergen op Zoom kwamen vroeg hij ons waarom we niet gewoon naar Saab Tholen in BoZ waren gegaan, ja, waarom deden we dat niet gewoon?
Je raad het al, een uurtje later zaten we aan de koffie bij meneer Mol van Autobedrijf Tholen, begonnen als Saab-dealer, in de jaren '80 en '90 Saab/Lancia dealer geweest (op Italiaanse auto-events kom je nog wel eens een Rally-Delta tegen met Saab Tholen dealerstickers erop) om later weer terug te keren bij Saab om zelfs Saab (motorisch) tuning specialist te worden. Daar stond ze, donkerblauw, gebouwd in 2000 en nog maar 150.000 km praktijkervaring. Noem me gerust een beetje gek maar bij het kijken naar de auto, het ruiken van het leer en het voelen van het stuur kreeg ik visioenen van wintersport en andere in mijn ogen aan de elite voorbehouden pleziertripjes. Het hebben-gevoel werd zo groot dat ik haast blind mijn handtekening zette onder het koopcontract. En zo kwam het dat er begin 2010 een Saab 9-3 cabriolet op winterschoenen op mijn oprit stond, meteen werd ze geïnspecteerd door de kat.
De oplettende kijker zal zien dat dit ook een redelijk kale S-uitvoering was, een gevoel wat nog versterkt werd door de stalen velgen met wieldoppen. Dat laatste werd als eerste aangepakt, via marktplaats kwam ik terecht bij iemand die een set van 5 16" Longspoke velgen had met fatsoenlijke velgen erop. ze konden alleen wel een poetsbeurt gebruiken. Omdat je voor €150,- niet kan sukkelen was de deal al snel gemaakt en werd er koers gezet richting 's-Hertogenbosch. En zeg nou zelf, dit staat toch veel beter!
De Saab was overigens ook een erg praktische auto. Natuurlijk past er niet al te veel in de kofferbak, zeker met het dak neer. Gelukkig heb je eindeloos veel laadruimte in de hoogte wanneer het dak open is. Zo heb ik nog eens naar huis gereden met op de bijrijdersstoel een plant die ik mee mocht nemen van mijn werk, ter illustratie een plaatje van het soort plant.
Het exemplaar dat ik mee had was ruim 1.80 m hoog hetgeen natuurlijk een mooi tafereel opleverde. Ik heb nog nooit zo veel mensen verbaasd naar een auto zien staren, geweldig!
Langzaam kwam de lente dichterbij en ging het dak steeds vaker open. Op hogere snelheden merkte ik dat een windscherm toch wel een onmisbaar artikel is. En weer bood marktplaats uitkomst. Ditmaal konden we naar Hilversum om een windscherm op te halen. Daar aangekomen werd al snel duidelijk waarom het artikel verkocht werd, de oprit werd namelijk gesierd door een nieuwer type Saab 9-3 cabrio. Na een gezellig babbeltje over de Sabrio (onder andere een cabriotocht door Zweden kwam aan bod) konden we terug naar huis, eindelijk met het dak open. Natuurlijk kwamen we tussen Utrecht en Breda in de file te staan, dit in combinatie met een felle zon maakte dat we al snel dreigden te verbranden. Gelukkig konden we vaak plaatsnemen in de schaduw van een vrachtwagen wat het draaglijk maakte. Toen de chauffeur dit eenmaal door had probeerde hij op zijn beurt er voor te zorgen dat we zo veel mogelijk in zijn schaduw konden blijven waarvoor nog altijd mijn dank.
Eenmaal in het bezit van een windscherm was enkel neerslag voor mij nog een legitieme reden om niet open te rijden. Man wat genoot ik van de wind in mijn haren, frisse lucht en totaal geen opgesloten gevoel. Overigens wil ik wel opmerken dat met gesloten dak de Saab erg stil en comfortabel was. wat alleen wel een vreemde gewaarwording was, was in de winter toen er ijs op het dak lag. Omdat je toch last hebt van torsie met een cabriolet merkte je toen ineens dat het dak dus wel degelijk bewoog bij hoogteverschillen en dergelijke. Dit was merkbaar doordat je het ijs boven je hoorde kraken en breken. Dit was niet het betreffende ijs maar gewoon rijp, even om met een plaatje de boel weer op te fleuren.
Helaas zijn er ook dingen aan de Saab gedaan waar ik nu terugkijkend minder trots op ben. Verwend door de luxe in de Fiat (ingebouwde navigatie, handsfree bellen en parkeersensoren) was ik tot de conclusie gekomen dat de Saab dit ook maar moest hebben. Dus ging de originele radio eruit en kwam er een Pioneer met grot scherm, USB-aansluiting en Bluetooth-telefoonkoppeling in. Inderdaad, met zo'n stom microfoontje aan de raamstijl. Op zich een prima systeem alleen staat het gewoon niet in het Saab dashboard. Wat wel een prettig pluspunt was aan het systeem was het afneembare scherm, hierdoor kon je de navigatie ook nog te voet gebruiken. Een zeker net zo grote faal was het in laten bouwen van Xenon. Ik had wel voor wit licht gekozen, die blauwe gloed vond ik toch wat te pauper staan. De lichtopbrengst ging er wel op vooruit alleen op de een of andere manier wilde het grootlicht vaker niet dan wel werken. Je zou haast kunnen stellen dat ik niets dan problemen heb gehad ermee. Wat wel een schot n de roos bleek was de achteruitrijcamera. Het ietwat ontsierende schermpje was geplaatst op de plek van de asbak maar ach, gerookt werd er toch niet in de Saab. De camera zat op zijn beurt weer weggewerkt in de kentekenplaathouder. Oordeel gerust zelf over de stereo en de camera.
Helaas moest de Saab na een kleine twee jaar weer het veld ruimen, een nieuwe baan betekende veel meer kilometers maken en dat wilde ik de Saab niet aandoen. Er moest maar eens een diesel komen. Overigens kwam ik er naar aanleiding van dit stuk achter dat de Saab de enige van mijn vorige auto's is die nog een bestaand Nederlands kenteken heeft. Sterker nog, minder dan een maand geleden is ze nog van eigenaar gewisseld. Mocht iemand de auto spotten, de eigenaar kennen of mocht de eigenaar hier meelezen neem dan gerust contact met me op. Ik heb de originele radio hier namelijk nog liggen en die kan alleen gebruikt worden in de 36-FJ-ZZ. Ook zo'n leuk antidiefstalgeintje van Saab, de auto en radio zijn getrouwd en kunnen alleen door de dealer of specialist gescheiden worden. Pas dan kan hij in een nieuwe Saab gebruikt worden (na weer een trouwerij). Helaas wist de inbouwer van de Pioneer hier niet van waardoor ik dus een onverkoopbare radio op zolder heb liggen.
Ter afsluiting nog 1 plaatje, is ze niet mooi?
De zoektocht bracht mij in eerste instantie naar Gorinchem, daar stond bij de lokale Nissan-dealer een erg mooie 9-3 te koop aldus de website. Een telefoontje op maandagmorgen bevestigde de info van de website dus vertrokken wij in een Fiat Grande Punto (de Stilo stond bij de garage voor een beurt) naar Gorinchem. De auto die we gingen bekijken was een afgeladen volle 9-3 SE 2.0T. Eenmaal bij de garage aangekomen zag ik de Saab niet meteen staan, wel stond er een oude en een nieuwe (Skyline) GT-R maar daar kwam ik niet voor. Ik vraag een verkoopmedewerker naar de Saab en hij vertelt mij dat deze afgelopen vrijdag verkocht was, bedankt voor de memo! Wel wisten ze me te wijzen op een Saab-specialist even verderop in Geldermalsen. Deze had meerdere open 9-3's staan en een hoop andere leuke Saabs. Na een korte babbel mochten we rijden met een van zijn cabrio's.
Vergeleken met de dik aangeklede Saab die we zouden gaan bekijken in Gorinchem was deze wel wat kaal. Het was een turboloze 9-3 S. Al snel kwamen we tot de conclusie dat dit blok prima past bij een comfortabele cruiser en zonder turbo kan die natuurlijk ook niet stuk gaan. Het elektrisch/hydraulische dak werkte heerlijk en zelfs tijdens de proefrit bij -2 graden was open rijden geen probleem zolang je de verwarming maar goed aan zet. Wel was er een moment van lichte paniek toen ik bij terugkomst de sleutel niet uit het contact kreeg. Als Saab-leek wist ik niet dat hij daarvoor in zijn achteruit gezet moest worden. Dit heeft overigens een goede reden, omdat het contactslot niet aan het stuur zit maar in de middenconsole, dit omdat de veiligheidsexperts van Saab hadden ontdekt dat het contactslot aan het stuur bij een botsing verantwoordelijk is voor heel wat (ernstig) knieletsel, werkt een mechanisch stuurslot niet. Ter vervanging van het stuurslot bedachten de Zweedse ingenieurs het versnellingsslot. Probeer maar eens weg te rijden met een auto die alleen maar achteruit kan, dat wordt al snel niet leuk meer.
Eenmaal warm aan de koffie babbelden we nog wat over auto's en Saab in het bijzonder. Tevens liet ik de beste man de advertentie zien van mijn Stilo zodat hij met indicatie van een inruilwaarde kon komen. Toen hij hoorde dat we uit Bergen op Zoom kwamen vroeg hij ons waarom we niet gewoon naar Saab Tholen in BoZ waren gegaan, ja, waarom deden we dat niet gewoon?
Je raad het al, een uurtje later zaten we aan de koffie bij meneer Mol van Autobedrijf Tholen, begonnen als Saab-dealer, in de jaren '80 en '90 Saab/Lancia dealer geweest (op Italiaanse auto-events kom je nog wel eens een Rally-Delta tegen met Saab Tholen dealerstickers erop) om later weer terug te keren bij Saab om zelfs Saab (motorisch) tuning specialist te worden. Daar stond ze, donkerblauw, gebouwd in 2000 en nog maar 150.000 km praktijkervaring. Noem me gerust een beetje gek maar bij het kijken naar de auto, het ruiken van het leer en het voelen van het stuur kreeg ik visioenen van wintersport en andere in mijn ogen aan de elite voorbehouden pleziertripjes. Het hebben-gevoel werd zo groot dat ik haast blind mijn handtekening zette onder het koopcontract. En zo kwam het dat er begin 2010 een Saab 9-3 cabriolet op winterschoenen op mijn oprit stond, meteen werd ze geïnspecteerd door de kat.
De oplettende kijker zal zien dat dit ook een redelijk kale S-uitvoering was, een gevoel wat nog versterkt werd door de stalen velgen met wieldoppen. Dat laatste werd als eerste aangepakt, via marktplaats kwam ik terecht bij iemand die een set van 5 16" Longspoke velgen had met fatsoenlijke velgen erop. ze konden alleen wel een poetsbeurt gebruiken. Omdat je voor €150,- niet kan sukkelen was de deal al snel gemaakt en werd er koers gezet richting 's-Hertogenbosch. En zeg nou zelf, dit staat toch veel beter!
De Saab was overigens ook een erg praktische auto. Natuurlijk past er niet al te veel in de kofferbak, zeker met het dak neer. Gelukkig heb je eindeloos veel laadruimte in de hoogte wanneer het dak open is. Zo heb ik nog eens naar huis gereden met op de bijrijdersstoel een plant die ik mee mocht nemen van mijn werk, ter illustratie een plaatje van het soort plant.
Het exemplaar dat ik mee had was ruim 1.80 m hoog hetgeen natuurlijk een mooi tafereel opleverde. Ik heb nog nooit zo veel mensen verbaasd naar een auto zien staren, geweldig!
Langzaam kwam de lente dichterbij en ging het dak steeds vaker open. Op hogere snelheden merkte ik dat een windscherm toch wel een onmisbaar artikel is. En weer bood marktplaats uitkomst. Ditmaal konden we naar Hilversum om een windscherm op te halen. Daar aangekomen werd al snel duidelijk waarom het artikel verkocht werd, de oprit werd namelijk gesierd door een nieuwer type Saab 9-3 cabrio. Na een gezellig babbeltje over de Sabrio (onder andere een cabriotocht door Zweden kwam aan bod) konden we terug naar huis, eindelijk met het dak open. Natuurlijk kwamen we tussen Utrecht en Breda in de file te staan, dit in combinatie met een felle zon maakte dat we al snel dreigden te verbranden. Gelukkig konden we vaak plaatsnemen in de schaduw van een vrachtwagen wat het draaglijk maakte. Toen de chauffeur dit eenmaal door had probeerde hij op zijn beurt er voor te zorgen dat we zo veel mogelijk in zijn schaduw konden blijven waarvoor nog altijd mijn dank.
Eenmaal in het bezit van een windscherm was enkel neerslag voor mij nog een legitieme reden om niet open te rijden. Man wat genoot ik van de wind in mijn haren, frisse lucht en totaal geen opgesloten gevoel. Overigens wil ik wel opmerken dat met gesloten dak de Saab erg stil en comfortabel was. wat alleen wel een vreemde gewaarwording was, was in de winter toen er ijs op het dak lag. Omdat je toch last hebt van torsie met een cabriolet merkte je toen ineens dat het dak dus wel degelijk bewoog bij hoogteverschillen en dergelijke. Dit was merkbaar doordat je het ijs boven je hoorde kraken en breken. Dit was niet het betreffende ijs maar gewoon rijp, even om met een plaatje de boel weer op te fleuren.
Helaas zijn er ook dingen aan de Saab gedaan waar ik nu terugkijkend minder trots op ben. Verwend door de luxe in de Fiat (ingebouwde navigatie, handsfree bellen en parkeersensoren) was ik tot de conclusie gekomen dat de Saab dit ook maar moest hebben. Dus ging de originele radio eruit en kwam er een Pioneer met grot scherm, USB-aansluiting en Bluetooth-telefoonkoppeling in. Inderdaad, met zo'n stom microfoontje aan de raamstijl. Op zich een prima systeem alleen staat het gewoon niet in het Saab dashboard. Wat wel een prettig pluspunt was aan het systeem was het afneembare scherm, hierdoor kon je de navigatie ook nog te voet gebruiken. Een zeker net zo grote faal was het in laten bouwen van Xenon. Ik had wel voor wit licht gekozen, die blauwe gloed vond ik toch wat te pauper staan. De lichtopbrengst ging er wel op vooruit alleen op de een of andere manier wilde het grootlicht vaker niet dan wel werken. Je zou haast kunnen stellen dat ik niets dan problemen heb gehad ermee. Wat wel een schot n de roos bleek was de achteruitrijcamera. Het ietwat ontsierende schermpje was geplaatst op de plek van de asbak maar ach, gerookt werd er toch niet in de Saab. De camera zat op zijn beurt weer weggewerkt in de kentekenplaathouder. Oordeel gerust zelf over de stereo en de camera.
Helaas moest de Saab na een kleine twee jaar weer het veld ruimen, een nieuwe baan betekende veel meer kilometers maken en dat wilde ik de Saab niet aandoen. Er moest maar eens een diesel komen. Overigens kwam ik er naar aanleiding van dit stuk achter dat de Saab de enige van mijn vorige auto's is die nog een bestaand Nederlands kenteken heeft. Sterker nog, minder dan een maand geleden is ze nog van eigenaar gewisseld. Mocht iemand de auto spotten, de eigenaar kennen of mocht de eigenaar hier meelezen neem dan gerust contact met me op. Ik heb de originele radio hier namelijk nog liggen en die kan alleen gebruikt worden in de 36-FJ-ZZ. Ook zo'n leuk antidiefstalgeintje van Saab, de auto en radio zijn getrouwd en kunnen alleen door de dealer of specialist gescheiden worden. Pas dan kan hij in een nieuwe Saab gebruikt worden (na weer een trouwerij). Helaas wist de inbouwer van de Pioneer hier niet van waardoor ik dus een onverkoopbare radio op zolder heb liggen.
Ter afsluiting nog 1 plaatje, is ze niet mooi?
A
Anoniem
Guest
Janus zei:
Janus zei:
Dan kom ik binnenkort eens kijken naar je Saab!
Leuk ding. De velgen zijn niet helemaal mijn smaak, maar staan zeker niet slecht. Over de audio ga ik niets zeggen... Inparkeren is een crime met de Saab, daar weet ik alles van. Een camera biedt dan zeker uitkomst, hoewel de sensoren in mijn Saab ook uitstekend werk doen. De mijne heeft een Business-pakket waardoor er bijvoorbeeld ook hout op het dashboard zit. Dan oogt het net iets minder kaal, hoewel een Saab altijd wel een soort van luxe uitstraling heeft.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Aangepast, was 2010 natuurlijk.Rob0032 zei:Janus zei:Janus zei:
Dan kom ik binnenkort eens kijken naar je Saab!
Rob0032 zei:
De velgen waren wel origineel Saab, Parkeersensoren had de mijne overigens niet. Anders was de camera zeker niet nodig geweest.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Twix zei:
Door schade en schande wijs geworden denk ik er nu hetzelfde over Twix...
Klein stukje verzachtende omstandigheden, het dash was door de jaren heen iets anders verkleurd dan de radio, de SID en de opvulstrip onder de radio. Je zou haast kunnen zeggen dat het een dashboard in 50 tinten grijs was. Door de zwarte radio vielen alle overige kleurverschillen ineens een stuk minder op.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Zoals de topictitel al suggereert denk ik met weemoed teerug aan de tijd dat ik een cabriolet had. Daardoor kijk ik al een tijdje voor een auto voor erbij, misschien niet heel verstandig maar ach, je leeft maar 1 keer. Van de auto waar ik mijn pijlen op heb gericht staat momenteel een exemplaar te koop in de juiste kleurstelling. Enkel de velgen zijn fout maar daar kan je makkelijk wat aan doen. De auto is ook nog eens spotgoedkoop wat uiteraard niet per sé positief hoeft te zijn.
Het probleem is echter, de auto staat te koop in het meest noorderlijke puntje van het vasteland van Noord-Holland en dat is me wat te ver vanuit Zuidwest-Brabant voor een initiële bezichtiging. Daarom mijn oproep, is er een forummer bereid voor mij te gaan kijken, contact mag ook via PM.
Het probleem is echter, de auto staat te koop in het meest noorderlijke puntje van het vasteland van Noord-Holland en dat is me wat te ver vanuit Zuidwest-Brabant voor een initiële bezichtiging. Daarom mijn oproep, is er een forummer bereid voor mij te gaan kijken, contact mag ook via PM.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Voor hen die het zich afvragen, het is zeker geen 13 in een dozijn-auto...
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Helaas, de beoogde occasion is verkocht. Gelukkig is het niet de enige.
Volgende slachtoffer staat ook weer zo dicht bij huis, ahum.
Is er iemand in de regio Roermond die zin heeft om voor mij bij een auto te gaan kijken?
Volgende slachtoffer staat ook weer zo dicht bij huis, ahum.
Is er iemand in de regio Roermond die zin heeft om voor mij bij een auto te gaan kijken?
Gewoon Dirk
Wegverkenner
MWH zei:Niet de enige? Nou zeg, zo zeldzaam is hij dus niet. Valt me tegen.
Haha, hij is niet uniek nee maar ik weet er in mijn eigen woonplaats alvast geen enkele van te staan. Overigens is de volgende net wat anders qua uitvoering en daarbij horende begeerlijkheid.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
*Schop*
Nogmaals mijn verzoek.
De beoogde youngtimer staat nog altijd te koop.
Is er iemand uit de regio Roermond bereid voor mij te gaan kijken bij een auto?
Nogmaals mijn verzoek.
De beoogde youngtimer staat nog altijd te koop.
Is er iemand uit de regio Roermond bereid voor mij te gaan kijken bij een auto?
Bofkont
Net ingestapt
Zo die volvo lak is wel erg slecht, en wat een swirl ook
Verder weer zeer vermakelijk leesvoer
Heb zelf ook een 33 gehad, eerste type 1.3 boxer, wat een heerlijk wagentje was dat.
Ook mijn eerste wagen, heb ik helaas ook geen foto's van, het digitale tijdperk was toen nog niet zover.
Verder weer zeer vermakelijk leesvoer
Heb zelf ook een 33 gehad, eerste type 1.3 boxer, wat een heerlijk wagentje was dat.
Ook mijn eerste wagen, heb ik helaas ook geen foto's van, het digitale tijdperk was toen nog niet zover.
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Bofkont zei:Zo die volvo lak is wel erg slecht, en wat een swirl ook
Verder weer zeer vermakelijk leesvoer
Heb zelf ook een 33 gehad, eerste type 1.3 boxer, wat een heerlijk wagentje was dat.
Ook mijn eerste wagen, heb ik helaas ook geen foto's van, het digitale tijdperk was toen nog niet zover.
Heerlijke wagen, die 33. Ik denk er nog altijd met veel plezier aan terug.
Die Swirl ben ik zelf denk ik mede verantwoordelijk voor. Op mijn werk komt het regelmatig voor dat de auto bedenkt is in een fijn laagje stof, de ene keer bestaat dit uit residu achtergebleven uit gecondenseert stoom, de andere keer gewoon poederkool of ijzer(oxide). Ik haal met het schoonmaken gewoon een spons over een (wel eerst drijfnat gemaakte) auto, dit zal misschien niet de ideale manier zijn. Helaas ben ik niet zo'n poetsgod als sommige andere hier op het forum maar tips zijn altijd welkom.
Vanavond kom ik waarschijnlijk weer met een update, de Volvo heeft een mijlpaal bereikt...
A
Anoniem
Guest
Wat voor mijlpaal? Meest rode zijn in je geschiedenis?
In ieder geval veel succes vandaag!
In ieder geval veel succes vandaag!