Als iedereen zich hier in zijn persoonlijke de standpunten ingraaft:
Mijn bijdrage over het kwalijke gas wat koolstofdioxide heet
Natuurlijk; stikstofoxides, koolwaterstoffen, olieresten, plasticdeeltjes, rubberdeeltjes, restanten ijzer, restafval van bijvoorbeeld koper-, aluminium-, silicium-, plastic- en accu-productie zijn ook vervuiling, maar we onderschatten het effect van CO2. Daarom vind ik dat we zoveel mogelijk op CO2 moeten besparen. Ik heb geen zin in een Sahara die in Zuid Frankrijk begint, een zeespiegel die te hoog is voor onze dijken, heftige stormen en hittegolven in ons ooit zo veilige kikkerland.
Ik vind daarom dat we voertuigen die weinig CO2 veroorzaken moeten promoten. Helaas hebben we een samenleving die gebaseerd is op grootschalige productie van CO2 en ik wil ook niet terug naar het in een berenvachtje achter de konijnen aan rennen om voedsel voor die dag te vangen.
We zullen daarom naar een verantwoorde verbranding moeten. Op industriële schaal gebeurt dit al, de overheid dwingt bedrijven met minimale CO2 productie te werken. Vrachtwagens hebben een begrenzer zodat het verbruik binnen de perken blijft. De mobiele werkplaats (boes van baas) zou ook met een tachograaf/begrenzer uitgevoerd kunnen worden, waarom moet iemand met een 40 tons sloophamer zich aan andere begrenzingen houden als iemand met een vrijwel even dodelijke 3.5 tons (1 tons) sloophamer?
We moeten ook beseffen dat de accu-auto op dit moment slechts beperkt aan de eisen van een beroepsvoertuig kan voldoen. Je zou een taxi nog kunnen voorzien van verwisselbare accu's, maar een 40-tonner uren per dag voortslepen met een accuutje is nu nog toekomstmuziek.
Waar we wel veel verbetering kunnen behalen zijn de personenauto's die dagelijks het land door crossen. Er zijn mensen die de personenauto als rijdend kantoor gebruiken, maar die gebruiken hem zeker wel ook als er een tachograaf/begrenzer in gemonteerd wordt. Daarnaast zijn er de woonwerk-kilometers die door gewone arbeiders gemaakt worden. Arbeiders die vrijwel allemaal voordeel zouden hebben aan het advies 'ga eens wat meer bewegen, man'.
Er zit wel een groot voordeel aan "alle voertuigen een tachograaf": snelheidsovertredingen zullen veel minder vaak voorkomen en voertuigen die veel meer kunnen dan de wet toestaat zijn dan belachelijk. Zit ik straks in mijn sportbolide die 120 in de eerste versnelling kan maar er zit een begrenzer in die bij 90 km/uur knalhard een eind aan het feestje maakt....
Daarom zou ik de stadsfiets / racefiets / ligfiets als woonwerk ding willen promoten. De CO2-productie per kilometer van zo'n ding is slechts een fractie van hetgeen een auto (bouw en gebruik) oplevert. Nu heeft de doorsnee Nederlander zo'n belabberde conditie dat woonwerk trappen ondoenlijk is. Ik schat zo in dat het met 2 keer 10 km dagelijks wel op is bij de gemiddelde Nederlandse cholesterol-bank-aardappel. En, dagelijks 2 keer 50 km op een alledaagse Harley Trapson is ook voor een goed getraind persoon best wel zwaar (ik ken er slechts enkele die dat doen).
Maar er zijn tegenwoordig allerlei elektrische fietsen in de handel.
Wilt u een sportief of klassiek uiterlijk?
Wilt u 25 km/uur of 45 km/uur max? Ja, 80 km/uur met een fiets kan wel maar dat mag niet.
Wilt u zelf meetrappen of moet de fiets (motor/scooter) alles zelf doen?
En wat wilt u als actieradius? Moderne elektrische fietsen halen onder gunstige omstandigheden ook wel 100 km, met 25 km/uur is dat vier uur fietsen.
Ik zou graag willen dat onze leiders dit simpele optelsommetje eens zouden begrijpen en daar de maatregelen op afstemmen. Maak goede fietspaden (desnoods ten koste van de vluchtstrook), geef belastingkorting aan fietsers. Geef eens net zo veel subsidie voor een elektrische fiets als voor een elektrische auto - met de huidige regelingen betekent dat een mooi jaarsalaris alleen al omdat je een fiets gebruikt.......
De huidige elektrische voertuig-manie is blijven dweilen maar met de kraan een minimaal stukje minder ver open.
Aan de andere kant staat het plezier in het leven. De nonchalante - na mij de zondvloed - houding. De 'vertrouwen in techniek' houding.
Ik wil nu genieten van mijn bolide waar ik hard voor gewerkt heb.
Ik ben een liefhebber van techniek en tuning. Ik wil begrijpen wat er speelt in een stuk speciaal gevormd metaal. Ik wil weten hoe het anders kan, een dubbelzuiger diesel bijvoorbeeld. Ik kan genieten van een tweetakt die jankt als een afgedankte cirkelzaag. Een viertaktje wat met 10.000 rpm de laatste paardjes er uit perst. De acceleratie en g-krachten van een perfect afgestemd voertuig. De adrenaline voelen als gevolg van een stukje sturen met het 'if you make mistake, it will kill you' motto. Dagenlang poetsen en vijlen voor een beetje meer power. Dagenlang knutselen voor wat meer grip.
Dus, als niemand zich stoort aan de CO2-uitstoot waarom zou ik mezelf dan druk maken om mijn een-miljardste (1/1.000.000.000) deel van de CO2 bijdrage?
....... Hele kleine druppel, hele grote gloeiende plaat .......
