Muddy Bandit zei:
Verder zal er ook voldoende aanbod van alternatieve brandstofauto's beschikbaar moeten komen in de occasionhandel om de oudere fossiele auto's te kunnen verdringen... want niet iedereen wil (of heeft de financiële mogelijkheden om) nieuw te rijden.
En daaraan schort het in Nederland ook nog steeds stevig, want het door Nederland zwaar gesubsidieerde nieuwe spul verdwijnt nu na een paar jaar gebruik nog grotendeels op de export dankzij beschikbare subsidies / voordeeltjes elders, en wat er voor de Nederlandse markt resteert is het aanbod van de oudere fossiele stokers waar de overheden nu juist van af willen.
Daar wringt de schoen.
De overheid subsidieert zodanig dat ik geneigd ben de strategie 'in het wilde weg' te noemen.
Eerst de crisisdiesel. Zuiniger dan 100 gr CO2/km krijgt verkapte subsidie door een belastingmaatregel in een gedrocht van een belastingwet.
Jammer, gemiste kans om het een keer recht te trekken maar het doel was helder en de maatregel enigszins effectief.
Daarna de subsidie op de soort aandrijving. Als reactie op de uitstootmaatregel werd de meermaals gerepareerde belastingvergissing van 'bijtelling' verminkt met een maatregel betreffende de gebruikte techniek. Half elektrisch, half plofmotor moest de oplossing zijn en die oplossing werd zwaar gesubsidieerd. De fabrikanten misbruikten deze reparatiewet en dus ging de subsidiekraan dicht. Weg hybride slurpdoos.
Nu is er heftige subsidie op de accubak. Op zichzelf is aandrijving middels een accu een heel goed idee en de firma Spijkstaal heeft met haar jarenlange SRV-succes aangetoond dat het prima bruikbaar is. Maar ons gebruik van de botsdoos kent meerdere probleemgebieden dan alleen de uitstoot.
Buiten al deze subsidie om heeft de overheid besloten iets aan de uitstoot te doen. De uitstoot is aan banden gelegd en wederom is op basis van de gebruikte techniek een selectie gemaakt. Voor benzinemotoren is de ouderwetse carburatie in het verdomhoekje gezet en vervangen door geregelde injectie terwijl de uitstoot van diesels middels de grootte van roetdeeltjes aan banden gelegd is. Maatregelen die de oplossing schampen, het zijn geen voltreffers. Bovendien twijfelt de medische wetenschap nog steeds in hoeverre kleinere roetdeeltjes minder schadelijk zijn dan grote.
Inmiddels gaat het aanscherpen van uitstoot steeds verder en nu staat de NOx uitstoot onder druk. Een goede zaak, de zure regen wil niemand terug. Maar of je de fabrikant zelf moet laten meten hoeveel ellende er uit de pijp mag komen....
Daarnaast is er het probleem van de hoeveelheid CO2 die we met zijn allen maken. Zoals Muddy Bandit keer op keer heeft aangegeven is de diesel in sommige toepassingen nog steeds favoriet. Zuinig, (vroeger) betrouwbaar en onverslijtbaar.
Ik denk dat we ook naar onze levensstijl moeten kijken en voor onszelf moeten bedenken of dit naoorlogse model van iedereen zijn eigen meerpersoons botsdoos nog steeds bruikbaar is. Een botsdoos die gebruikt wordt als rijdend kantoor en een botsdoos die heel het wegennet zeker twee keer daags verstopt. En een botsdoos die mensen aanzet tot zo weinig beweging dat welvaartsziekten als obesitas en diabetes steeds vaker voorkomen.
Mensen vergeten in hun verlangen naar status en mooi vers blik dat met iedere nieuwe auto het millieu opgezadeld wordt met een tiental ton CO2 en ontstellend veel 'diverse vervuilingen'. En, net zoals met de rekening van een aannemer, het venijn zit in de 'diversen' post op de rekening, niet eens in die tonnen CO2.
Naast al dit menselijke gekonkel is er een blauw bolletje waar we op moeten leven. Dit blauwe bolletje heeft steeds meer moeite de extravagante levensstijl van slechts een klein deel van de mensheid te verwerken terwijl het grote deel van de mensheid ook zo graag welvarend wil zijn. Met nog geen 10% van de wereldbevolking in (decadente) welvaart verbruiken we al bijna twee keer zoveel als de aarde aankan.
Ik ben zelf niet roomser dan de Paus. Ik neem ook een (bescheiden) vliegvakantie, ik gebruik ook een (oude) botsdoos. Maar ik probeer na te denken over hetgeen ik de aarde en volgende generaties aan doe. Daarnaast besef ik ook dat mijn bijdrage die ene druppel van de 7.500.000.000 druppels is. En dus probeer ik andere druppels te bekeren.
Een taak die eigenlijk bij de overheid ligt.