Vandaag wel iets meegemaakt wat ik graag even kwijt wil, het valt mij op dat dit steeds vaker schijnt voor te komen. Ik ging vandaag op bezoek bij mijn zieke moeder en vlak voor de parkeerplaats waar ik kan parkeren zette ik de richtingaanwijzer naar links en wachtte even op de tegenliggers, in tegengestelde richting kwam een oude Volvo 850 aanrijden die moest stoppen bij een oversteekplaats voor een oud dametje, dat net het zebrapad opliep, de Volvo remde laat en bruusk en de bestuurder claxoneerde en stak zijn middelvinger naar het dametje op, afijn. Vervolgens draai ik achter hem de parkeerplaats op, ik zag hem zitten, een man, type Johnny, een matje in zijn nek, snor, tatoeages in zijn nek en heel wat kettingen om zijn nek, ik draaide het derde ´laantje´ in opzoek naar een plek, ik zag er geen maar mijn zoon wees mij erop dat ik er net twee aan de rechterkant voorbij was gereden dus ik rijd met een rustig vaartje achteruit met rechterknipperlicht aan en weer hoor ik een claxon, maar dit keer van achteren, ik hoorde de parkeersensoren piepen(nog niet constant dus nog een stukje over) en keek naar achter, het was dezelfde vent die als een debiel het laantje in kwam rijden en mij dus laat zag, weer middelvingers en gescheld door de bestuurder, stapt vloekend uit en klopt boos op mijn zijruit, dus ik laat die zakken:
''Of ik wel goed bij mijn k*nkerhoofd was om achteruit te rijden en dat IK HEM bijna ramde en of hij mij soms klap voor mijn bek moest geven.''
Ik zei: ''Nee, geen van allen''. En liet mijn raam weer dichtgaan, geen zin in discussie met dat figuur. Hij loopt terug naar zijn Volvo, maar niet zonder nog een flinke tik met zijn handpalm op de linkerachterruit te geven Hij staptein en bleef staan en weigerde ruimte te maken, ik zag gelukkig genoeg ruimte om het vak in te draaien(centimeterwerk) en klaar was ik. Op weg naar het apartement van mijn moeder kwam ik de man nog op de parkeerplaats weer tegen, toen zei hij: ''Voor mensen die zo k*nkerbijdehand doen maak ik geen ruimte''. Opnieuw keek ik hem even aan en liep zwijgend door. Toen ik weer huiswaarts ging was mijn auto gelukkig nog heel, hij had er niet aangezeten, waar ik wel bang voor was, evenals mijn zoon, die af en toe heen en weer liep om door het raam in het trappenhuis te kijken of de man nog in de buurt was.
Maar goed, lang verhaal, maar mijn punt is dit:
Het lijkt steeds normaler te worden dat mensen extreem reageren op iets heel gewoons en ik begin mij soms af te vragen waar we heen gaan met de maatschappij, het moet grover, harder, met wat gevloek en gescheld en middelvingers en ook ik moet bekenen dat ik het vaker zie dan vroeger en dat is jammer. Herkennen jullie dit ook, ik vind het een vreemd en onnodig verschijnsel maar de maatschappij verhard en de politiek zou ervoor moeten zorgen dat het zooitje bij elkaar blijft
