Tja,
Bij continu 120 km/uur wordt het geluid al zo heftig dat gehoorbescherming aan te raden is. Volgens mij speelt de helm daar een hele grote rol in, bij sommige helmen zal dit zonder meer waar zijn, andere zijn duidelijk stiller.
Er zijn maanden waarin je trouw de woonwerk kilometertjes rijdt. Geen ongein, geen hartklepvergrotende gebeurtenissen, niets spannends, niets ongewoons.
Maar vandaag was de uitzondering. Ik parkeer normaal op het werk in de parkeerkelder, tussen de directiebakkies. Op het allerlaagste niveau van de parkeerkelder zijn de motoren weggestopt. Rij ik vanmiddag weg, stapt er een paar verdiepingen hoger net een setje pakken in een dikke directiebolide. Goed, ik wacht wel even op het gewichtige stelletje. Autotje rijdt achteruit, stuurtje draait (stilstaand natuurlijk ! ), autotje rijdt vooruit. En weer achteruit en weer vooruit en zo nog een keer of wat heen en weer alsof er een platinablonde muts aan het hoepeltje van de auto van manlief zwengelt. Kenteken van hooguit een paar maanden oud, volledig betonnen parkeergarage, ik kan het mezelf wel voorstellen. Niet iedereen denkt zo makkelijk over vervormd plaatwerk als ik.
Affijn, een aantal minuten later rijdt de auto naar de deur van de uitgang, maar natuurlijk niet ver genoeg. Wachten, wachten en nog even wachten. Met het knopje dat motorrijders horen te gebruiken heb ik de deur maar voor hem opengemaakt. Vriendelijk handje uit het raam als dank en de directiebolide reed de garage uit.
Als ik de parkeergarage uit kom staat er natuurlijk weer een huisvrouw te beppen terwijl foutparkerenlampjes vrolijk het begin van de stilstaande file aangeven. Een file met dezelfde directiebolide als hekkesluiter. Geeft niet, een motor heeft als voordeel dat je vrijwel nooit klem staat, dus ik zwaai vrolijk (en met leedvermaak) mijn pakkenvriendjes gedag terwijl ik het rijtje stilstaande auto's even passeer.
Na een vrijwel probleemloze rit over de A16 kom ik bij ons in het dorp. Inmiddels regent het stevig en met regen hou ik altijd flink afstand. Nu regende het de hele dag al, dus dat was zo bijzonder niet. Die oudere bestuurder met een tempo dat zelfs slakken hem links en rechts inhaalden was ook niet bijzonder. Maar de puistenpuber die vlak voor opa een 360 graden draai om een vluchtheuvel uitvoerde was echter wel bijzonder. En, niet alleen bijzonder, hij had het onvoorstelbare geluk dat juist opa daar reed. De weg waarop deze stunt werd uitgevoerd maakt een 90 graden bocht waarbij de rijbanen met een vluchtheuvel gescheiden zijn en de berm met grote driehoekige blokken beton afgesloten is. En met dezelfde afstand als opa en waaghals hadden, was ik met mijn Toyotankje dwars door het blikken doosje van de waaghals gedenderd. Ik had hem van opzij geraakt en (hoewel 50 km/uur daar de max snelheid is) met mijn gebruikelijke snelheid hadden alle Ncapsterretjes de waaghals de grootste moeite gehad om hem van een eikenhouten jas te behoeden.
Bij opa was de snelheid er direct helemaal uit, ik denk dat opa vanaf dat punt stationair in zijn een verder reed. Hoe gek kunnen waaghalzen toch zijn? Dat je een 360 oefent is eigenlijk niet zo noodzakelijk. Dat je dat op de openbare weg doet, is toch wel enigzins dom. Dat je dat direct na een bocht doet, doet een laag IQ vermoeden. Dat je dat in de middagspits doet begint al op een zelfmoordmissie te lijken. Dat hij gewoon kon wegrijden, geeft aan dat hij vandaag beter een staatslot had kunnen kopen dan achter het stuur te stappen.
Het geluk is met de heel erg dommen, zeg maar......
Maar, dit zijn ook de dingen waarin het motorrijden zo anders is als het rijden met een auto. Je ziet automobilisten tobben met een inmens grote klomp ijzer terwijl jij de handelbaarheid van het minimale vervoersmiddel benut. En je beleeft de domme akties van andere weggebruikers direct als een zeer reeel gevaar voor een mensenleven..
Remmen... alternatieven.... schietgebedje in plaats van "kijkt mijn eens stoeah sijn".
