Ben vanmorgen terug gekomen van een 1.5 week trip naar de USA, waar ik 2 verschillende lokaties heb bezocht (van het bedrijf waar ik werk) en in het weekend een knappe roadtrip (over lokale wegen) door de midwest heb gemaakt. Ben van Minneapolis naar Davenport gereden. Vandaar naar Indianapolis en South Bend om te eindigen in Chicago. Supertrip, ruim 1500 mijl...
Heb m’n fix voor V8-power wel weer gehad.
Man wat was ik blij toen bleek bij de verhuurbalie dat de medewerker dit voor me had geregeld;
Een Challenger Hemi! In het wit! Helemaal goed. Ik helemaal blij, de perfecte keuze voor een roadtrip voor mij.
Dat komt door deze film
Helaas na anderhalve dag maar terug gebracht... Oliewissel lampje ging aan en linker achterhand liep leeg... balen als een stekker. Een vervangende Challenger hadden ze niet. Wel een Camaro (met V6...) of een Tahoe, wat ik oorspronkelijk geboekt had. Na wat doorvragen bleken ze een Charger te hebben. Zelfde motor en grotendeels dezelfde auto. Ook met de 375pk 5.7 Hemi onder de kap. Maar een 4 deurs i.p.v. 2 deurs.
Qua looks wel een mindere optie, maar stiekem wel een fijner rijdende auto. En wat me echt 100% meeviel was dat het nog niet eens zo verkeerd zat, in elkaar stak en reedt.
Deze specifieke auto had al 36000 harde mijl achter zich (de krijtmarkeringen van de dragstrip zaten nog op de ruiten...) maar voelde nog solide aan. Al met al wel een heel gave auto. Wat een heerlijk genoegen om zo’n V8 elke keer te mogen starten, heel
dominante aandrijflijn, maar nooit intimiderend gek genoeg. En een alleskunner. Lekker cruisen met 100km/h? geen punt. Mini-drag bij de stoplichten? graag zelfs. Driften over gravelwegen? sure, bring it on. Ik heb op een gegeven moment zelfs een mooi bochtig stuk weg over lopen knallen met snelheden die me zeker wel een nachtje countyjail hadden opgeleverd, en de wegligging viel niet tegen. Maar subtiel of verfijnd? Nee. Maar dat is ook deel van de lol.
Was vanmiddag overigens wel blij om weer in de 5 te stappen...