Pjotr
Asfaltkampioen
En dan het laatste deel…
in de zomer van 2005 ben ik op vakantie geweest naar IJsland, en daar reed ik met een helemaal nieuwe Yaris.
En bij thuiskomst stuude de Polo wel heel zwaar.
Dus na een avondje praten met mijn ouders, zou ik opzoek gaan naar een opvolger.
Internet had net zijn intrede gedaan, als in: de inbelmodem was vervangen door kabel, dus die functie was nog vrij nieuw.
De afspraak was, de juiste auto en dan een goede inruil. Een Yaris was nog te duur leerde internet me, en dat gold ook voor een Polo. Mijn moeder kwam toen met de woorden, inmiddels zijn ze legendarisch:
“En die ene dan, die jij zo mooi vind, met die Y”.
Ik was 15 toen in het warenhuis hier een groene Ypsilon stond, en dat vond ik een van de mooiste auto’s ooit, en wou er ooit eentje hebben. Elke autorai nam ik folders mee, en heb ik een sleutelhanger van de Y.
Natuurlijk, hoe kon ik mijn oogappeltje vergeten. Hoewel mijn vader eerder alles wat geen VW was afkeurde, werd hij nu enthousiast… De deal was, een mooie Y.
En toen ging het snel….
Dit gesprek hadden we zaterdag, en we gingen toen op internet kijken, en wat leerde ons, in Assen stonden er 2 te koop, zelfde bouwjaar en prijs. Auto 1 was luxer, maar had ietsje meer kilometers maar was ietsje jonger dan auto 2. En dus gingen we op maandag kijken, jeej!
Dit waren de hoogtij dagen van Autodrome, en ze hadden dan ook 2 locaties in Assen. Op locatie 1 stond een zwarte Y, maar die bleek helaas verkocht…. Jammer… Leuk te vertellen is dat ik deze auto dit jaar zag staan bij Martin Willems in Emmen:
Op locatie 2, de FIAT/Lancia dealer had een blauwe staan, en we gingen daar maar heen.
De eerste foto, in de showroom!
En toen de proefrit! Nou ik was blij met de ABS, want ik had bijna een botsing, iemand gooide de auto er ineens voor..
Goed, ik had een bedrag van 3000 in mijn hoofd, dat wou ik voor de Polo hebben, en de garage zat er 1000 boven, dat was mooi, hoewel de afschrijving hoger was dan de rode. En was ik de eigenaar van een blauwe Ypsilon, met nog geen 55.000 KM op de teller.
De Polo stond later nog bij Douwes te koop, en ik meen een jaar of wat later sprak ik eens met de nieuwe eigenaar, die ook erg blij was met de Paarse schicht.
De vraag of de Y betrouwbaar is, vind ik altijd lastig.. Ik heb hem 7 jaar gehad, maar tegelijkertijd is het zo dat ik wel wat gebreken er aan heb gehad…
De auto bleek achteraf al 2 jaar bij de dealer te staan, voor ik hem gekocht had.
De uitlaat die bij aankoop nog goed was, ging ineens hard achteruit in de buitenlucht, en ook mijn handrem is geknapt, waardoor de auto door de schutting is geklapt. En altijd als het maar een beetje vochtig was, weigerde de auto te starten, en ging ie moeizaam aan.
Dat zijn dingen die ik (met mijn beperkte kennis) toeschrijf aan het stilstaan.
De bedrading van de elektra in de kofferbak was een drama, en ik kon voor elke reparatie 100-150 euro aftikken, en 3 maand later was het weer stuk, nadat de auto van de brug viel(……) heb ik besloten het maar niet meer bij Autodrome laten repareren.
De eerste APK was goedkoop, de tweede niet…
En ook mijn koppaking is stuk gegaan, uiteindelijk 1500 euro armer, en binnen een week kon Autodrome het onder garantie weer repareren, want de pomp gierde net zo hard als de oude, en nu liep de thermometer wel op, geval van defect onderdeel...
Je raadt het al, bij de APK was er een waslijst aan dingen, wat een aanrader was.
De blauwe Leenpanda moest toch ergens betaald worden..
Ik had me voorgenomen om die lijst niet te doen, en de auto maar te gaan verkopen, maar ja ik ben soms meer een dromer dan een doener, en zo kon de auto weer voor de APK, ik besloot om niet naar Autodrome te gaan, maar elders. We hadden in Assen toen een nieuw bedrijf, Speedy. (een luxere Kwikfit) dus ik ging daar maar eens heen, en wat denk je een APK zonder mankement..
Dit zou dus niet meer gebeuren, wat ook niet hielp was dat Autdodrome dat jaar omviel… Je mag niemand iets wensen, maar ik vond het faillissement eigen schuld.
Nadat ik de auto niet meer bij Autodrome in onderhoud had, daalden de onderhoudskosten enorm. Onderdelen zijn ook niet duur, mits je het nummer van hetzelfde onderdeel hebt, maar dan uit de FIAT-catalogus..
In al die jaren heb ik niet veel verfraaid aan de auto, ja een trekhaak gemonteerd, en een chroome grille gemonteerd, ipv de plastic blauwe. Oh en winterbanden gekocht, meer eigenlijk niet…
Het raammechanisme was wel een dingetje, rechts heb ik tussendoor vervangen, het raam wou niet meer open… Links komt later ter sprake
Een Ypsilon is wel wat zeldzamer dan een Polo, maar ook in Assen reden er wel een paar rond:
Die blauwe kwam uit een woonwijk aan de andere kant van Assen. We kwamen elkaar één keer tegen op de rondweg, en duidelijk was dat dit de tweede auto was, de blonde moeder instrueerde haar kindertjes te zwaaien, en toen was het zo dat elkaar altijd opzochten, hoewel we elkaar nooit in het echt gesproken hebben, als we op dezelfde parking waren, stonden we altijd naast elkaar, en altijd zwaaien naar elkaar..
Ook wel gekke dingen met de auto meegemaakt, typisch Italiaans…. Zo weigerde na gebruik van de kofferklep de ruitenwisser en kentekenverlichting, een tik op de klep en het deed het weer, nadat ik 3x bij de dealer hier voor was geweest, kon ik goedkoper een tik geven
Of de centrale vergrendeling, die deed het een half jaar alleen vanuit de passagiersdeur, en toen ik een keer me verslapen had en haastte naar de auto, en slaapdronken mijn sleutel in de bestuurdersdeur deed, ging de auto ineens open…
En de keer dat we naar een concert gingen, en op een parking stopten om te plassen en toen wou de auto nooit meer starten, de ANWB gebeld, die kwam na een half uur, die zegt draai de sleutel maar om, en BAM de auto doet het in één keer.
Met de Y heb ik ook half Europa gezien…
België, Frankrijk, Monaco, Zwitserland, Duitsland tijdens de eerste vakantie. Tent er in een gaan..
De tweede vakantie met de Y was nog leuker, ik had de wereld aan vakantiedagen en heb toen 6 weken opgenomen, om met de auto naar de Noordkaap te gaan. Behalve een boottocht-heen had ik niets geplanned, tent er in een gaan.
De eerste dag had ik me getrakteerd op een Hytte, voor de rest de tent, maar ik had qua budget rekening gehouden om af en toe (zeker rond de Noordkaap) een Hytte te huren.
Nou, een week voor vertrek hield mijn raam ermee op, dus dat nog snel gerepareerd, maar bij de boot weigerde hij weer, dat werd dus 5 weken lang de deur openen bij veren en tolhuisjes… Gelukkig werd het ook nog eens over de 30 graden, en in een auto zonder airco heb je natuurlijk geen open raam nodig
In week 2 moest ik uitwijken voor een k*t M*f in zijn camper(Duitsers hebben blijkbaar als levenmotto om met de camper naar de Noordkaap te gaan, maar in Noorwegen staan ze erg slecht ter boek, als asociale weggebruikers iets wat ik naast dit voorval ook meerdere keren heb mogen meemaken), en daardoor raakte de onderkant een steen, en hing mijn katalysator los onder de auto (of de pijp er naar toe).
Vind maar eens een garage in Noorwegen…
De eerste garage snapte er niets van, en verwarde de auto met een FIAT camper, dus dat werd voorzichtig doorrijden naar een FIAT garage, die lag op de route, zei het 3uur rijden.. Nou daar werd een reparatie gedaan (lees blikkie erom gelast) en ik kon weer gaan.
2 dagen later stond ik weer met mijn telefoon in de hand
Hoewel dit een leuke foto lijkt, heb ik hier 3 uur staan wachten op de ANWB, ik ben afgesleept naar een Garage en die zorgden voor het juiste onderdeel en een dag later zou dat er zijn.. Dankzij deze SsangYong-garage ben ik nog altijd fan van het merk!
Nog maar ruim 2500 km te gaan!
De Noordkaap komt al iets dichterbij, hoewel iedereen me voor gek verklaarde, in een Lancia zo’n rit maken! Was de Y wel een eyecatcher.
Dat klinkt belachelijk, ik weet het, maar dankzij de felblauwe kleur viel ie wel op, en sommige mensen kom je vaker tegen. Zo heb ik een Duits stel ontmoet en zij zeiden al “oh ja jij hebt dat leuke blauwe autootje, die vol met spullen zit” (mijn tent was erg log en nam de halve kofferruimte al in.
We hebben ook een keer een huisje gedeeld, wat erg leuk was. En ook had ik in Geiranger Nedelandse buren, die dat grappige blauwe autootje al eerder zagen. Ook met hun heb ik nog altijd contact.
En er was een Zweed, of Noor, die mijn auto niet kende, en na 2 dagen vroeg wat het was voor auto.
Op 21 juni haalde ik de Noordkaap, de dag dat het officieel zomer is…
Nou het was 7 graden, mistig en het waaide zo hard dat je amper op een plek kon staan, letterlijk na 2 seconden waaide je weg.. Gevoelsmatig was het -10.. In plaats van huilen, was het heel mooi, want zo hebben de bezoekers en ik die die dag er waren foto’s van het monument zonder andere toeristen erbij, wat ook redelijk uniek is. De weg er naar toe was heel bijzonder, je moet het zo zien, er is één weg, en die lijdt naar het einde van de wereld zeg maar..
Je rijdt niet al te snel, en je zit tussen auto’s, fietsers, motorrijders en wandelaars, ik kan me nu een beetje het “bedevaarts”gevoel voorstellen.. EN dan mag je tol betalen….
De Y op de Noordkaap.
Bizar was de volgende dag… Van de Noordkaap terug naar Hamerfest en toen de wereld in, in Hamerfest nam ik een lifter mee, in Hamerfest was het steenkoud, dus we zaten in onze winterkleren en de kachel op stand 4… Na 45 minuten gingen we even stoppen, even een sigaretje doen, en ik we kregen toen letterlijk een klap, want het was denk ik wel 20 graden warmer… dus snel de winterkleren uit en de korte broek aan… Heel maf, maar dat ging heel automatisch, maar als er iemand langs reed, die zal wel gedacht hebben, waarom staan die jongens in hun onderbroek..
Daarna ben ik op de Lofoten geweest daarna, en daar kwam ik mijn Duitse vrienden weer tegen, en ging met een Nederlands stel wat een fiets vakantie deed ’s avond naar de middernacht zon kijken, de nacht dat de king of pop overleed, iets wat me voor altijd bij blijft.
Goed , ik deel het verhaal maar even op… het vervolg maak ik in deel 3
in de zomer van 2005 ben ik op vakantie geweest naar IJsland, en daar reed ik met een helemaal nieuwe Yaris.
En bij thuiskomst stuude de Polo wel heel zwaar.
Dus na een avondje praten met mijn ouders, zou ik opzoek gaan naar een opvolger.
Internet had net zijn intrede gedaan, als in: de inbelmodem was vervangen door kabel, dus die functie was nog vrij nieuw.
De afspraak was, de juiste auto en dan een goede inruil. Een Yaris was nog te duur leerde internet me, en dat gold ook voor een Polo. Mijn moeder kwam toen met de woorden, inmiddels zijn ze legendarisch:
“En die ene dan, die jij zo mooi vind, met die Y”.
Ik was 15 toen in het warenhuis hier een groene Ypsilon stond, en dat vond ik een van de mooiste auto’s ooit, en wou er ooit eentje hebben. Elke autorai nam ik folders mee, en heb ik een sleutelhanger van de Y.
Natuurlijk, hoe kon ik mijn oogappeltje vergeten. Hoewel mijn vader eerder alles wat geen VW was afkeurde, werd hij nu enthousiast… De deal was, een mooie Y.
En toen ging het snel….
Dit gesprek hadden we zaterdag, en we gingen toen op internet kijken, en wat leerde ons, in Assen stonden er 2 te koop, zelfde bouwjaar en prijs. Auto 1 was luxer, maar had ietsje meer kilometers maar was ietsje jonger dan auto 2. En dus gingen we op maandag kijken, jeej!
Dit waren de hoogtij dagen van Autodrome, en ze hadden dan ook 2 locaties in Assen. Op locatie 1 stond een zwarte Y, maar die bleek helaas verkocht…. Jammer… Leuk te vertellen is dat ik deze auto dit jaar zag staan bij Martin Willems in Emmen:
Op locatie 2, de FIAT/Lancia dealer had een blauwe staan, en we gingen daar maar heen.
De eerste foto, in de showroom!
En toen de proefrit! Nou ik was blij met de ABS, want ik had bijna een botsing, iemand gooide de auto er ineens voor..
Goed, ik had een bedrag van 3000 in mijn hoofd, dat wou ik voor de Polo hebben, en de garage zat er 1000 boven, dat was mooi, hoewel de afschrijving hoger was dan de rode. En was ik de eigenaar van een blauwe Ypsilon, met nog geen 55.000 KM op de teller.
De Polo stond later nog bij Douwes te koop, en ik meen een jaar of wat later sprak ik eens met de nieuwe eigenaar, die ook erg blij was met de Paarse schicht.
De vraag of de Y betrouwbaar is, vind ik altijd lastig.. Ik heb hem 7 jaar gehad, maar tegelijkertijd is het zo dat ik wel wat gebreken er aan heb gehad…
De auto bleek achteraf al 2 jaar bij de dealer te staan, voor ik hem gekocht had.
De uitlaat die bij aankoop nog goed was, ging ineens hard achteruit in de buitenlucht, en ook mijn handrem is geknapt, waardoor de auto door de schutting is geklapt. En altijd als het maar een beetje vochtig was, weigerde de auto te starten, en ging ie moeizaam aan.
Dat zijn dingen die ik (met mijn beperkte kennis) toeschrijf aan het stilstaan.
De bedrading van de elektra in de kofferbak was een drama, en ik kon voor elke reparatie 100-150 euro aftikken, en 3 maand later was het weer stuk, nadat de auto van de brug viel(……) heb ik besloten het maar niet meer bij Autodrome laten repareren.
De eerste APK was goedkoop, de tweede niet…
En ook mijn koppaking is stuk gegaan, uiteindelijk 1500 euro armer, en binnen een week kon Autodrome het onder garantie weer repareren, want de pomp gierde net zo hard als de oude, en nu liep de thermometer wel op, geval van defect onderdeel...
Je raadt het al, bij de APK was er een waslijst aan dingen, wat een aanrader was.
De blauwe Leenpanda moest toch ergens betaald worden..
Ik had me voorgenomen om die lijst niet te doen, en de auto maar te gaan verkopen, maar ja ik ben soms meer een dromer dan een doener, en zo kon de auto weer voor de APK, ik besloot om niet naar Autodrome te gaan, maar elders. We hadden in Assen toen een nieuw bedrijf, Speedy. (een luxere Kwikfit) dus ik ging daar maar eens heen, en wat denk je een APK zonder mankement..
Dit zou dus niet meer gebeuren, wat ook niet hielp was dat Autdodrome dat jaar omviel… Je mag niemand iets wensen, maar ik vond het faillissement eigen schuld.
Nadat ik de auto niet meer bij Autodrome in onderhoud had, daalden de onderhoudskosten enorm. Onderdelen zijn ook niet duur, mits je het nummer van hetzelfde onderdeel hebt, maar dan uit de FIAT-catalogus..
In al die jaren heb ik niet veel verfraaid aan de auto, ja een trekhaak gemonteerd, en een chroome grille gemonteerd, ipv de plastic blauwe. Oh en winterbanden gekocht, meer eigenlijk niet…
Het raammechanisme was wel een dingetje, rechts heb ik tussendoor vervangen, het raam wou niet meer open… Links komt later ter sprake
Een Ypsilon is wel wat zeldzamer dan een Polo, maar ook in Assen reden er wel een paar rond:
Die blauwe kwam uit een woonwijk aan de andere kant van Assen. We kwamen elkaar één keer tegen op de rondweg, en duidelijk was dat dit de tweede auto was, de blonde moeder instrueerde haar kindertjes te zwaaien, en toen was het zo dat elkaar altijd opzochten, hoewel we elkaar nooit in het echt gesproken hebben, als we op dezelfde parking waren, stonden we altijd naast elkaar, en altijd zwaaien naar elkaar..
Ook wel gekke dingen met de auto meegemaakt, typisch Italiaans…. Zo weigerde na gebruik van de kofferklep de ruitenwisser en kentekenverlichting, een tik op de klep en het deed het weer, nadat ik 3x bij de dealer hier voor was geweest, kon ik goedkoper een tik geven
Of de centrale vergrendeling, die deed het een half jaar alleen vanuit de passagiersdeur, en toen ik een keer me verslapen had en haastte naar de auto, en slaapdronken mijn sleutel in de bestuurdersdeur deed, ging de auto ineens open…
En de keer dat we naar een concert gingen, en op een parking stopten om te plassen en toen wou de auto nooit meer starten, de ANWB gebeld, die kwam na een half uur, die zegt draai de sleutel maar om, en BAM de auto doet het in één keer.
Met de Y heb ik ook half Europa gezien…
België, Frankrijk, Monaco, Zwitserland, Duitsland tijdens de eerste vakantie. Tent er in een gaan..
De tweede vakantie met de Y was nog leuker, ik had de wereld aan vakantiedagen en heb toen 6 weken opgenomen, om met de auto naar de Noordkaap te gaan. Behalve een boottocht-heen had ik niets geplanned, tent er in een gaan.
De eerste dag had ik me getrakteerd op een Hytte, voor de rest de tent, maar ik had qua budget rekening gehouden om af en toe (zeker rond de Noordkaap) een Hytte te huren.
Nou, een week voor vertrek hield mijn raam ermee op, dus dat nog snel gerepareerd, maar bij de boot weigerde hij weer, dat werd dus 5 weken lang de deur openen bij veren en tolhuisjes… Gelukkig werd het ook nog eens over de 30 graden, en in een auto zonder airco heb je natuurlijk geen open raam nodig
In week 2 moest ik uitwijken voor een k*t M*f in zijn camper(Duitsers hebben blijkbaar als levenmotto om met de camper naar de Noordkaap te gaan, maar in Noorwegen staan ze erg slecht ter boek, als asociale weggebruikers iets wat ik naast dit voorval ook meerdere keren heb mogen meemaken), en daardoor raakte de onderkant een steen, en hing mijn katalysator los onder de auto (of de pijp er naar toe).
Vind maar eens een garage in Noorwegen…
De eerste garage snapte er niets van, en verwarde de auto met een FIAT camper, dus dat werd voorzichtig doorrijden naar een FIAT garage, die lag op de route, zei het 3uur rijden.. Nou daar werd een reparatie gedaan (lees blikkie erom gelast) en ik kon weer gaan.
2 dagen later stond ik weer met mijn telefoon in de hand
Hoewel dit een leuke foto lijkt, heb ik hier 3 uur staan wachten op de ANWB, ik ben afgesleept naar een Garage en die zorgden voor het juiste onderdeel en een dag later zou dat er zijn.. Dankzij deze SsangYong-garage ben ik nog altijd fan van het merk!
Nog maar ruim 2500 km te gaan!
De Noordkaap komt al iets dichterbij, hoewel iedereen me voor gek verklaarde, in een Lancia zo’n rit maken! Was de Y wel een eyecatcher.
Dat klinkt belachelijk, ik weet het, maar dankzij de felblauwe kleur viel ie wel op, en sommige mensen kom je vaker tegen. Zo heb ik een Duits stel ontmoet en zij zeiden al “oh ja jij hebt dat leuke blauwe autootje, die vol met spullen zit” (mijn tent was erg log en nam de halve kofferruimte al in.
We hebben ook een keer een huisje gedeeld, wat erg leuk was. En ook had ik in Geiranger Nedelandse buren, die dat grappige blauwe autootje al eerder zagen. Ook met hun heb ik nog altijd contact.
En er was een Zweed, of Noor, die mijn auto niet kende, en na 2 dagen vroeg wat het was voor auto.
Op 21 juni haalde ik de Noordkaap, de dag dat het officieel zomer is…
Nou het was 7 graden, mistig en het waaide zo hard dat je amper op een plek kon staan, letterlijk na 2 seconden waaide je weg.. Gevoelsmatig was het -10.. In plaats van huilen, was het heel mooi, want zo hebben de bezoekers en ik die die dag er waren foto’s van het monument zonder andere toeristen erbij, wat ook redelijk uniek is. De weg er naar toe was heel bijzonder, je moet het zo zien, er is één weg, en die lijdt naar het einde van de wereld zeg maar..
Je rijdt niet al te snel, en je zit tussen auto’s, fietsers, motorrijders en wandelaars, ik kan me nu een beetje het “bedevaarts”gevoel voorstellen.. EN dan mag je tol betalen….
De Y op de Noordkaap.
Bizar was de volgende dag… Van de Noordkaap terug naar Hamerfest en toen de wereld in, in Hamerfest nam ik een lifter mee, in Hamerfest was het steenkoud, dus we zaten in onze winterkleren en de kachel op stand 4… Na 45 minuten gingen we even stoppen, even een sigaretje doen, en ik we kregen toen letterlijk een klap, want het was denk ik wel 20 graden warmer… dus snel de winterkleren uit en de korte broek aan… Heel maf, maar dat ging heel automatisch, maar als er iemand langs reed, die zal wel gedacht hebben, waarom staan die jongens in hun onderbroek..
Daarna ben ik op de Lofoten geweest daarna, en daar kwam ik mijn Duitse vrienden weer tegen, en ging met een Nederlands stel wat een fiets vakantie deed ’s avond naar de middernacht zon kijken, de nacht dat de king of pop overleed, iets wat me voor altijd bij blijft.
Goed , ik deel het verhaal maar even op… het vervolg maak ik in deel 3
