Engineer: '65 Panhard/'73 Saab/'75 AlfaSud/'81 Suzuki/'88 Corvette/'97 Alfa 164/'10 Wind/'13 Panda 4x4/'17 124 Spider/'21 Pössl/'22 Alpine/'24 Nio

En bij deze: er is een 1965 Panhard 24 toegevoegd aan de verzameling! Nouja; eerste week van maart ophalen - dan heb ik nog even tijd om de plek echt vrij te maken.

Ik had de auto al een beetje verstopt in de eerdere post:
https://youtu.be/91ymbmmaaHo

Deze film is gemaakt door de verkoper. Het gaat om een op 7 Mei 1965 geproduceerde 24B welke pas op 1 Maart 1978 bij een Nederlandse Citroen dealer op kenteken is gezet. Een veel voorkomend verhaal voor 24's in Nederland. Rond 1996 is de 24 gerestaureerd. Bij deze restauratie is de auto omgebouwd naar een BT met een andere (Tigre) motor, dashboard en nog diverse andere zaken. Na de restauratie is de 24 in een verzameling terecht gekomen en daar pas enkele maanden geleden weer uit tevoorschijn gekomen doordat de eigenaar door ouderdomskwalen niet meer mag autorijden en niet meer zelfstandig kon wonen.
Bij de auto is een uitgebreid documentatie pakket met veel van de oude rekeningen, oude foto's, kentekenbewijs, APK formulieren, etc. Ook een brief van een Panhard archivaris met details over de productie. Al bij al een volle multomap. En daarnaast ook een oud werkplaatshandboek.

Dit is precies de uitvoering zoals ik het zou willen; met de trommelremmen en bijbehorende wielen (de velg zit buitenom de trommel gemonteerd) en het Tigre dashboard met de uitgebreide set Jaeger meters. Dat het een Berline is maakt ook het design net iets meer in balans, los van het praktische.

28066774-8.jpg

28066774-4.jpg

28066774-17.jpg

28066774-30.jpg

Het dashboard is een ontzettend fraai detail. Onder het stuur zit naast de choke ook nog een bediening voor een massa-schakelaar (die zit naast de accu). Verder opvallend is dat de richtingaanwijzer de rechterhendel is en ruitenwissers juist links.

28066774-31.jpg

28066774-14.jpg

De trommelremmen zijn ook het midden van het wiel. Hierdoor hebben ze optimale koeling. Een 24B had altijd trommelremmen. Bij een 24BT is het afhankelijk van het jaar maar ook van de voorraad op dat moment. Daarnaast was er toen ze nieuw waren veel kritiek op de trommelremmen (vandaar dat ze naar rondom schijfremmen gingen) maar met de leeftijd werden de schijfremmen snel slechter en zijn er een hoop teruggebouwd. Bij de Panhard club schijnen ze er ook niet helemaal over uit te zijn wat origineel is. Qua design zijn voor mij in ieder geval de trommelremmen het mooist. Met rijden ben je er ook zo aan gewend.

28066774-22.jpg

28066774-13.jpg

28066774-25.jpg

Het interieur is netjes al is er best wat eer te behalen aan het schoonmaken en nalopen van wat losse schroefjes en dergelijke. De stoelen zitten heerlijk.

28066774-10.jpg

28066774-35.jpg

Qua techniek is het allemaal erg goed bijgehouden over de jaren. Maar ook is er nu voor de verkoop het een en ander gedaan. Remvloeistof en banden o.a. En motorolie en V-snaar worden voor aflevering nog gedaan. De versnellingsbak zweet wat olie (waarschijnlijk op de aandrijfaskeering door het stilstaan) en verder is alles goed gesmeerd maar er mag wel wat van het oude vet verwijderd worden. Maar zaken als motorophangrubbers (aan de voorkant hangt de motor aan zijn uitlaatpijpen) zijn nog erg vers.

28066774-2.jpg

28066774-3.jpg

28066774-5.jpg

28066774-6.jpg

28066774-16.jpg

28066774-20.jpg

28066774-24.jpg

28066774-34.jpg

Qua body: niet perfect maar wel erg mooi. Hier en daar een klein roestblaasje, beschadiging, etc. Chroomrandjes ook niet allemaal even perfect. Maar het enige om op te letten is dat de voorzijde van de dorpels wat kit vertoond en er hier mogelijk wat roest te voorschijn kan komen. Dat moet dus ooit open geslepen worden en aan gelast. Verder is de koets overal in erg goede staat.

Het geluid van de motor is lekker eigenwijs. Een erg stoere Eend ergens wel. De vering en stoelen zijn comfortabel maar het stuurgedrag is erg strak en direct en er is ook heel weinig overhellen in bochten. Het koppel van de motor viel me erg mee maar het is ook juist wel een beetje een opzwepend karakter. Erg sportief terwijl je in werkelijkheid niet eens heel snel gaat.
 
Wat een prachtig en ook heerlijk eigenwijs kunstwerk op wielen! (y)

Engineer2 zei:
Verder opvallend is dat de richtingaanwijzer de rechterhendel is en ruitenwissers juist links.
Klik om te vergroten...

Hadden vroege Dafjes dat niet ook?
 
Ja, geweldig! Gefeliciteerd! Ik nodig mezelf bij dezen een keertje bij je uit. ;) Ik denk dat ik je 5 maart wel ga zien bij EMW.

Engineer2 zei:
Het koppel van de motor viel me erg mee maar het is ook juist wel een beetje een opzwepend karakter. Erg sportief terwijl je in werkelijkheid niet eens heel snel gaat.
Klik om te vergroten...
Ik snap wat je bedoelt. De tweecilinders van Citroën hebben natuurlijk helemaal niets in de melk te brokkelen qua vermogen, maar juist dat gebrek aan vermogen en het daarom meer gericht zijn op de (hoge) juiste toerentallen maakt de beleving heel betrokken en daardoor sportief naar mijn idee. In een auto die qua bouw en onderstel wél meer op sportiviteit is afgesteld lijkt dat me een erg leuke combinatie.
 
Heel gaaf! Je schrijft roest, dat betekent dus dat dit echt een late 24BT is. De eersten hadden, net als de Dyna en PL17 een aluminium carosserie. Een PL17 is voor mij nog een droom. Maar deze 24BT... prachtig!
 
MWH zei:
Ja, geweldig! Gefeliciteerd! Ik nodig mezelf bij dezen een keertje bij je uit. ;) Ik denk dat ik je 5 maart wel ga zien bij EMW.

Engineer2 zei:
Het koppel van de motor viel me erg mee maar het is ook juist wel een beetje een opzwepend karakter. Erg sportief terwijl je in werkelijkheid niet eens heel snel gaat.
Klik om te vergroten...
Ik snap wat je bedoelt. De tweecilinders van Citroën hebben natuurlijk helemaal niets in de melk te brokkelen qua vermogen, maar juist dat gebrek aan vermogen en het daarom meer gericht zijn op de (hoge) juiste toerentallen maakt de beleving heel betrokken en daardoor sportief naar mijn idee. In een auto die qua bouw en onderstel wél meer op sportiviteit is afgesteld lijkt dat me een erg leuke combinatie.
Klik om te vergroten...

Allemaal bedankt voor de felicitaties. Dit is wel een kleine droom inderdaad!

Dat komt goed bij de EMW nachtrit. De 24 staat dan wel ergens langs de route dus even kijken moet wel te regelen zijn.

Het is een erg goed onderstel inderdaad. Heel vertrouwenwekkend en met veel grip. Met dwarse bladveren zoals ook de Corvette heeft. En tegelijkertijd wel nog steeds comfortabel. Dit zou 60pk moeten zijn op een gewicht van rond de 800kg. De eerste 3 versnellingen houden het toerental ook vrij hoog dus het voelt erg vlot.
 
ginkelvanmichiel zei:
Heel gaaf! Je schrijft roest, dat betekent dus dat dit echt een late 24BT is. De eersten hadden, net als de Dyna en PL17 een aluminium carosserie. Een PL17 is voor mij nog een droom. Maar deze 24BT... prachtig!
Klik om te vergroten...

Bedankt! Is dat zo van die aluminium koets?
Ik had begrepen dat de Dyna Z uitkwam met aluminium koetswerk. Panhard had echter een fout gemaakt in de kostprijsberekening en kwam daardoor in financiële problemen. Citroën is toen ingestapt als aandeelhouder en huurder van productie capaciteit. In 1955 werd een deel van de koets al van staal en het jaar daarop vrijwel volledig. De PL17 is volgens mij altijd van staal. Van de 24 weet ik het zeker. Dit is trouwens een wat vroegere; 1965 was het eerste jaar waarin de Berline versie werd gemaakt en ook het jaar waarin Citroën de volledige eigenaar werd van Panhard. In 1967 heeft Citroën toen heel Panhard opgedoekt om de productie capaciteit anders in te zetten.
 
Helemaal gaaf, kerel!! Je moet straks garages bijbouwen hahaha Maar wat een gaaf apparaat, zoals ik eerder al zei. Past mooi in je collectie van vreemde eendjes. Heel cool!!
 
Wat een ontzettend gaaf exemplaar, gefeliciteerd!(y)
Qua looks heb ik het altijd al een heel mooi model gevonden.
 
Wat een geweldige aanwinst weer, ik kan niet wachten om hem in het echt te zien. Je gaat straks wel zwaar keuzestress krijgen wanneer je moet bepalen met welke auto je naar een evenement gaat. ;)
 
Wat een ontzettend gave aanwinst: erg bijzonder model, kunstwerk op wielen. Mooie kleur ook (y)
Veel plezier er mee!
 
Allemaal heel erg bedankt. Leuk te zien dat zo'n oude Panhard zulke positieve reacties geeft

Klassiekerrijder zei:
Gefeliciteerd, prachtige auto en in de juiste staat: mooi bewaard maar niet zo idioot perfect dat je er niet mee durft te rijden.
Klik om te vergroten...
Hier ben ik het 100% mee eens!
 
Voor we weer terug gaan naar de Panhard ook nog wat andere zaken:

20220213_125511 by M R, on Flickr
De Suzuki staat nu eindelijk op zijn "poetsbrug" en de draagarm bussen worden nu gemaakt. Ik heb geprobeerd te starten maar de accu is dusdanig ver heen dat er net niet genoeg omwentelingen in zaten iedere keer. Betere startkabels zouden een optie kunnen zijn maar gewoon een nieuwe accu lijkt me beter.

Van de schoonouders was er een belletje dat de distributieriem geploft was tijdens het starten (van de Chevrolet Tacoma).. daar was (financieel) geen eer meer aan te behalen. Daar hebben we even snel iets anders uitgezocht wat op fietsafstand stond. Een Suzuki Liana is natuurlijk net zo'n buitenbeentje en net zo "bejaard" als een Tacoma. Prachtig hoe sommige auto's gewoon al op foto's schreeuwen dat de vorige eigenaar 70+ was. 29460613-3 by M R, on Flickr

20220222_100247 by M R, on Flickr
Nu weer in Zweden voor een aantal dagen. Met een Kia Xceed (plug-in hybride) - een model waarvan ik niet eens wist dat het bestond maar wat wel gewoon te koop is in Nederland.

Dit weekend in de storm en regen (we hebben gelukkig niet veel schade aan huis en tuin maar wel iets - in de omgeving is er meer schade met dakpannen, bomen omgewaaid etc.) kwam ik wel een erg dappere oldtimer eigenaar tegen.
20220220_123839 by M R, on Flickr
Een 1971 Kever - origineel NL kenteken
 
Maar nu even terug naar de Panhard. De ruitenwissers waren iemand al opgevallen. Inderdaad erg speciaal.

https://www.youtube.com/watch?v=fxU3KbSHH3o&ab_channel=john2cv602

Verder nog wat aardige historische foto's.

56414130_790148401353498_4495204551149748224_n by M R, on Flickr

56214465_790146314687040_8301575250865291264_n by M R, on Flickr

56435266_790135634688108_4541134905643368448_n by M R, on Flickr

56582195_790159634685708_7238047829757788160_n by M R, on Flickr

49476362_740598886308450_8442882831704653824_n by M R, on Flickr

49521163_740431372991868_644270460476850176_n by M R, on Flickr

Geen Italiaans design huis... gewoon de huisdesigner van Panhard (Bonnier) die toen al op wat meer gevorderde leeftijd was. Ook te zien zijn de cabriolet en 2-deurs stationwagon die allebei uiteindelijk niet zijn doorgegaan. Van de cabriolet is er ooit eentje gebouwd door een Panhard fan. Van de stationwagon is er nu in Nederland eentje in aanbouw.

10418991_551185521670237_2793535536275659722_n by M R, on Flickr
De budget aanvraag voor de Panhard 24 aan de directie (van Citroen deels)

49899486_740598982975107_3884106833224269824_n by M R, on Flickr

10590634_551186038336852_445024010925143066_n by M R, on Flickr

10461320_551186035003519_3739881518881965211_n by M R, on Flickr

10533258_551186031670186_8320318960575324881_n by M R, on Flickr

De body's werden door een toeleverancier gemaakt en daarna per vrachtwagen naar de assemblage lijn in Ivry (voorstad van Parijs) gebracht.

10577009_551186125003510_2941391516521517292_n by M R, on Flickr

Panhard's werden vanaf grofweg 1960 verkocht via Citroen dealers
 
Een showroom in een bos in een kerk, wat een zuidelijke gekkigheid daar in Maastricht! :D

De station ben ik erg benieuwd naar, wat een werk moet dat zijn om voor elkaar te krijgen. Dat zal vast nog even duren voor die ergens te zien is.
 
Gaaf zeg. Ik heb een 1:43 model van de 24BT en heb begrepen dat Panhard destijds is opgeheven omdat Citroen de productiecapaciteit nodig had voor de Besteleend. Als het merk was blijven bestaan, vraag ik me af of het karakter bewaard zou zijn gebleven of, zoals bij Citroen, eruit bezuinigd op een enkel uitspattinkje na.
 
Ik heb altijd het gevoel gehad dat de DS-lijn (moderne auto's) eigenlijk een soort Panhards zijn. Meer luxe, andere designtaal... Niet te vergelijken met het verleden natuurlijk.
 
Wat ik zo heb gelezen is dat Panhard financieel in de problemen kwam door verkeerde kostprijs berekening van de aluminium koetswerken (en daarna op de matrijzen voor aluminium (dikkere plaatdikte voor sterkte) metalen koetsen moest maken die natuurlijk ook zwaarder en duurder uitvielen. De vraag viel ook tegen waardoor er capaciteit in de fabriek was. Dat is inderdaad de reden dat Citroen als aandeelhouder kwam en die zo tegen kostprijs de extra capaciteit in de fabriek kon gebruiken voor de Besteleend. Volgens de Panhard familie betaalde Citroen echter voor die productie net onder de kostprijs waardoor Panhard langzaam steeds verder in de ellende kwam en Citroen dan steeds weer meer aandelen kon kopen.
De directie van Citroen had geen behoefte aan het merk Panhard.. ze hadden eigenlijk alleen behoefte aan de fabriek en de engineers (die hebben uiteindelijk aan de GS gewerkt).

De moderne DS lijn heeft inderdaad wel wat van de Panhard merkwaarden.. misschien wel meer dan van de echte DS. Ook de comfortabel-sportief positionering van het merk DS past beter bij Panhard dan bij de oude DS. Maar als merknaam was Panhard natuurlijk niets meer waard. Qua technische uitspattingen was Panhard natuurlijk ook gedoemd tot mislukking. Ontzettend gaaf natuurlijk zo'n 850cc met zoveel vermogen en weinig interne weerstand. Maar de totaal niet technische koper ziet alleen maar dat het een 2-cilinder is terwijl de concurrentie een 4-cilinder heeft (ook al heeft die minder vermogen).
Dit besef is ook voor een groot deel de reden waarom technische uitspattingen niet meer veel voorkomen; het koperspubliek dat het kan waarderen is veel te klein. De Nissan GT-R is een superieure sportwagen maar verkoopt toch een stuk minder dan een Porsche 911 wat nog steeds een goede sportwagen is maar wel meer uitstraling en mark-waarde heeft. Als je een auto fabriek hebt; zet je je geld dan in op het ontwikkelen van een GT-R of een 911? In de jaren 50 en 60 was die keuze nog niet zo duidelijk als nu.
 
Om ruimte te maken voor de Panhard was een grote garage opruiming wel nodig. Nog altijd niet helemaal klaar maar er is nu ruimte gemaakt om de motor te kunnen stallen en een garagebox vrij te hebben voor de Panhard. Alle ruimte die ik nu nog kan vrijmaken is handig voor de opslag van auto-onderdelen etc. maar er kan niet nog een auto bij. Dan moet er toch eerst gebouwd gaan worden.

Er ligt nog een halve Suzuki in een van de boxen. Gelukkig is de Saab ook een vrij korte auto (slechts 4,2m) dus die hokt nu samen met de Suzuki onderdelen. Mooie gelegenheid om deze even uit zijn winterslaap te schudden en het stof eraf te spoelen. Het koste 2 pogingen en het duurde even voordat de V4 weer lekker stationair wou lopen maar uiteindelijk had hij er toch zin in. Het blijft een heel eigenwijs geluid, pruttelend haast.

20220227_142201 by M R, on Flickr
Volgend jaar is de Saab 50 jaar oud. Als ik de regeling goed begrepen heb betekent dat dit jaar zijn allerlaatste APK zal plaatsvinden. Dan is het ook een mooi moment om de velgen te laten poedercoaten en (preventief) een stel verse banden te monteren.

Dit jaar is de International Saab meeting IntSaab in Luxemburg. Ik denk eraan om met de 96 een bezoekje te brengen. Stevige rit maar de Saab voelt zich kiplekker bij 100 a 110km/h op de snelweg dus het kan wel.

Overigens: in de afgelopen weken al 2x aangesproken door mensen uit de straat en omliggende straten. Mensen die zelf een 96 hadden vroeger of de broer die er een had. Leuke verhalen.
 
Lekker dat je de ruimte nog hebt, nu de koopdrang maar eventjes tegenhouden.
Die saab blijft ook geweldig in dat kleurtje, echt leuk om mee te rijden ook. Zo'n meeting ermee deelnemen lijkt me wel heel gaaf!
 
Nee, de Panhard is er nog niet. Maar het duurt niet lang mee nu. Hij is al van mij, verzekerd en noem maar op. Enkel nog ophalen.

Maar ook de andere auto's krijgen aandacht. De Alfa heeft zijn eerste rit van het jaar alweer achter de rug en was perfect.
20220302_191021 by M R, on Flickr
 
Het blijft een heerlijke auto die 164. En aangezien de Panhard verkoper een Alfa liefhebber is namen we de 164 mee.
En de Panhard is nu dus thuis.

20220304_152027 by M R, on Flickr
Helemaal voorbereid stond hij klaar voor ons.

IMG-20220304-WA0013 by M R, on Flickr
Het was een uurtje rijden terug naar huis. Zoveel mogelijk binnendoor. De koppeling en versnellingsbak vragen nog een beetje gewenning maar verder al helemaal in mijn element. Het motortje loopt heel erg mooi en pakt lekker op. Het sturen is erg precies en de wegligging is heel erg goed, ongemerkt rij je vrij hard door bochten. De trommelremmen rondom vragen ook wat gewenning maar dat is na een paar kilometer al niet meer opvallend.

IMG-20220304-WA0002 by M R, on Flickr
Mooie reflectie zo in de motorkap van de Alfa

In de berg met documentatie en historie kwam ik het een en ander tegen. In 1995 stond de 24 gerestaureerd en wel te koop op een beurs in Utrecht (in Augustus). Dat zal wel een klassiekerbeurs zijn geweest. De auto werd toen aangeboden door iemand in Hilversum. Later zakte de 24 wat in prijs en werd verkocht. Ik heb een paar foto's uit 1995, waaronder met de oude en nieuwe eigenaar. Maar laten we het bij de foto's van de auto houden.
20220304_192553 by M R, on Flickr
20220304_192532 by M R, on Flickr
PS: dat kenteken deel III wat achter het voorraam zit? Dat is nog steeds bij de auto.

De nieuwe eigenaar heeft waarschijnlijk wel wat gereden met de 24 maar toch kwam de auto vooral in een stalling te staan. In 2009 zijn er foto's gemaakt en vermoedelijk is er toen een andere eigenaar voor gekomen.
20220304_192405 by M R, on Flickr
20220304_192324 by M R, on Flickr
20220304_192239 by M R, on Flickr
Te zien is dat het interieur sinds 1995 van beige naar het huidige zwart is omgezet. En aangezien het oude type kentekenplaten er nog op zitten lijkt het erop dat tussen 2000 en 2009 de 24 stil heeft gestaan.

Het lijkt erop dat in 2018 de 24 nog een keer van eigenaar is gewisseld, iemand die lid was van de Panhard club. Deze laatste eigenaar voor mij (de handelaar niet meegerekend) heeft fors in onderhoud geïnvesteerd. In 2020 is de motor nog voor groot onderhoud, controle en afstellen naar een Panhard specialist geweest. In 2019 is er gewoon onderhoud geweest inclusief versnellingsbakolie. Bij de handelaar is er nog wat kleinwerk geweest (o.a. een raam vastzetten) en zijn er nieuwe banden op gekomen. En bij aflevering verse motorolie en een nieuwe V-snaar.

Behalve een berg documentatie kreeg ik ook een origineel Nederlandstalig werkplaatshandboek erbij en alle oude kentekenplaten.

Een paar opvallende dingen qua techniek;
Het is nog een 1-krings remsysteem. Valt de remdruk weg dan is het meteen op alle wielen. Gelukkig werkt de handrem dan wel op de voorwielen (met net zo'n soort paraplu handvat onder het dashboard als een Eend).
Er zijn geen zekeringen in het elektrisch systeem (wel al 12V). In plaats daarvan zit er onder het stuur een bediening om de minpool van de accu los te koppelen.
Onder het instrumentenpaneel zitten 4 schakelaars zonder markering. eentje daarvan is voor de ruitenwissers (2 standen). De ruitensproeier is elektrisch en die knop zit verstopt naast de choke.
De linkerhendel naast het stuur is niet voor ruitenwissers of richtingaanwijzers; dit is de licht en claxon schakelaar. De rechterhendel is dan de richtingaanwijzer. Omdat deze uit het dashboard steekt in plaats van uit de stuurkolom is het even wennen soms.
De stoelen zijn zeer uitgebreid te verstellen; zelfs al met hoogteverstelling en zitvlak hoek.
 
Fantastisch zo'n Panhard! Ik heb jááaaren geleden op Terschelling nog eens een bruin exemplaar gefotografeerd, analoog nog toen. Zal eens kijken of ik die foto ergens kan vinden. :)
 
Wouter82 zei:
Wat gaaf dat al die historie er bij zit! Ga je (ooit) nog op zoek naar een beige interieur?
Klik om te vergroten...
Ik wilde antwoorden met; Nee, want dat lijkt erop dat het nooit bij rood hoorde. Maar via facebook kreeg ik een stel foto's van voor de restauratie. En wat blijkt; het was eerst een andere kleur.

Ergens uit de jaren 80
275133250_5283699588381886_3591583923953705091_n by M R, on Flickr
275071316_5283701998381645_5120537791221178483_n by M R, on Flickr

PS: Bij de RDW uitdraai (km stand) zat een verrassing; er is een uitgebreid overzicht van de schorsingen. Vanaf Januari 1996 tot aan Juni 2020 is de auto (op een paar weken na - vergeten te verlengen?) geschorst geweest. In 2019 is er een APK op gedaan. In 2021 moest de eigenaar afstand doen vanwege ouderdom. Die heeft er nog geen 400km mee gereden.
 
Mooi dat 'ie thuis is!! En ik ben blij dat ik jou niet ben, want dan moest ik m weer terugkleuren.....

Veel plezier ermee!!!
 
Wat gaaf dat de geschiedenis van jouw Panhard zo goed gedocumenteerd is! Ik moet eerlijk toegeven dat ik 'm in het rood er beter uit vind zien dan in z'n originele lak.

Waanzinnig trouwens, die expo in de Dominicanenkerk in Maastricht! Nu is het herbestemmen van kerken daar sowieso wel een dingetje met de boekhandel die nu in de Dominicanenkerk zit, het Kruisherenhotel en zelfs een woning in een oude kerk aan het Emmaplein maar van dit stukje geschiedenis van de Dominicanenkerk had ik nog geen weet. Supergaaf!
 
Gaafm die historie! De beurs in Utrecht zal de Vehikel zijn geweest, waar ik jarenlang vaste bezoeker was. Mogelijk heb ik deze auto daar zien staan, daarvoor zou ik mijn oude foto's moeten bekijken.
 
Klassiekerrijder zei:
Gaafm die historie! De beurs in Utrecht zal de Vehikel zijn geweest, waar ik jarenlang vaste bezoeker was. Mogelijk heb ik deze auto daar zien staan, daarvoor zou ik mijn oude foto's moeten bekijken.
Klik om te vergroten...

Als je dat een keer zou willen doen zou ik dat erg leuk vinden!
 
Het is natuurlijk puur toeval dat er oude foto's opduiken, maar wel heel erg leuk. Maar in de huidige uitvoering in het rood met zwart interieur (en als BT maar wel met trommelremmen) is het voor mij de ultieme uitvoering. Dus zo mag hij blijven.

Er is mij verteld dat er nog een reden zou kunnen zijn voor het 1978 kenteken; een grove fout van de RDW bij afgifte van een nieuw kenteken (na verlies van de documenten). De 1e registratie zou dan een oudere datum moeten geven maar het ging weleens mis. Zo schijnt er een T-Ford te zijn met 1e afgifte 1985.. In zulke gevallen heeft de RDW echter alsnog aanpassingen doorgevoerd en bij de 24 is dat vroeger wel geprobeerd maar afgewezen.

99UM1203 by M R, on Flickr
Een leuke bijkomstigheid bij de aflevering: we kregen deze foto op canvas. Die krijgt een mooie plek in mijn kantoor.

Met het mooie weer dit weekend moest er natuurlijk wat gereden worden. En zo ook even langs bij Classic Paradise, o.a. om tips te krijgen voor het net wat beter afstellen van de koppelingskabel. Job stelde meteen de motorkap vergrendeling even bij. Na een rondje was ook Job van mening; die motor loopt erg mooi en trekt goed. Koppeling is nog te stellen maar moet wel een keertje vervangen worden.
20220305_121517 by M R, on Flickr

En zo toerden we weer even verder, steeds meer wennend aan hoe alles werkt en rijdt. Vooral de verwarmingskanalen in de deuren (voor het achterraam) werden op een nog wat frisse lente dag wel als heel erg prettig ervaren. Wat een luxe moet dat toen zijn geweest.
20220305_140112 by M R, on Flickr

Maar... Het nadeel van Rivierenland is dat je weleens een rivier moet oversteken en vaak is alleen de snelweg een optie. En zo reden we de A2 op om bij Zaltbommel de brug over te gaan. En dat is toch nog best een klim als je uit het zuiden komt. En tijdens de klim was ik ineens een hoop vermogen kwijt en ontstond er een blauwe rookwalm. Net over de brug de afslag op en gestopt maar niets te zien en ook geen verschrikkelijke geluiden. Nog heel even geprobeerd maar nog steeds geen vermogen. En toen de ANWB maar erbij. Die constateerde inderdaad dat er een cilinder niet meer meedeed maar kon de bougie er niet uitkrijgen (speciale dop nodig). En zodoende ging de 24 met de berger mee.
20220305_151704 by M R, on Flickr

De eerste conclusie is inmiddels binnen; het is helaas niet gewoon een kapotte bougie... de cilinder heeft geen compressie meer en is heel vet van de olie. Wat precies de oorzaak is zal pas na demontage blijken. Ergens is er een zwakke plek geweest die het heeft volgehouden en ineens het heeft begeven. Het gaat nu een motorrevisie worden, hoe en wat precies moet nog worden uitgezocht.

Ja, ik baal verschrikkelijk. Panhard staan bekend om gevoelige motoren dus ik heb hier ook wel goed naar gekeken. De motor voelde ook heel erg gezond aan en klonk ook goed. Tot het ineens anders was. Laatste onderhoud door een Panhard specialist en grootscheeps aangepakt zo'n 400km geleden (wel 25 jaar geleden). En dan toch stuk. Wel rekening mee gehouden dat het ooit nog weleens zou moeten gebeuren (origineel gingen ze maar kort mee en ook al kan het nu wel (veel verbeteringen) dan is het de vraag hoeveel daarvan 25 jaar geleden al was aangepakt) maar dan toch liever niet al in de 1e week. Echt pech gehad.

Hoe dan ook gaat het wel gemaakt worden. Een motorrevisie en dan meteen een nieuwe koppeling erop en dan zou het betrouwbaar moeten zijn.
 
Dat is wel balen zeg dat hij zo snel de geest geeft!
En dan ook nog zo ongeveer bij mij om de hoek.
Maar jou kennende komt het weer helemaal goed met deze schitterende klassieker.
 
Het zou kunnen komen dat een van de zuigerveren is gebroken! Dat zou de olie ook verklaren. Dat gebeurt bij luchtgekoelde Citroëns ook wel eens! Dat is gelukkig vrij gemakkelijk vast te stellen.

Succes ermee. Het is pech, maar dit kan iedereen overkomen.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan