• We moeten de systeemsoftware onder het forum updaten. Daarvoor zal het forum helaas een tijdje offline zijn. Dit gebeurt woensdag 5 augustus om 09.00 uur en zal ongeveer 2,5 uur duren. Onze verontschuldigingen voor het ongemak.

Het Grote AutoWeek Offtopic-topic! - Terug van ver weggezakt…

Beste onderhandelingspositie is als je weg kan lopen. Zorg dat je iets in je hoofd hebt voor je gaat waar je voor zou tekenen, anders niet.

bijv vraagprijs incl nieuwe banden, extra garantie (niet zo relevant denk ik?), beurtje, als het een dealer is kan je ook een ‘gratis’ abonnementje voor wat onderhoud soms krijgen.. nieuwe wissers is altijd fijn maar kost niet zoveel

Of 2k onder vr pr zonder iets

Beste is ook niet direct tekenen maar concept ovk laten mailen en dan maandag nog ff scherper in proberen te zitten
Ik heb nog 5 a 6 weken de tijd ja voordat ik definitief de knoop moet doorhakken. Was niet van plan meteen ja te zeggen of te tekenen. Volgende week zaterdag ga ik ook al één .... bekijken elders; deze .... was voor morgen al bezet en verkopers idem volgepland dat ik ook andere .... niet kan bekijken.
Nieuwe wissers neem ik mee, als ook nieuwe matten
 
En jij @Idefiqss ? weer een (klein) stapje verder?
Het gaat langzaam. Het gemis blijft, ben twee maanden volledig de weg kwijt geweest. Maar dan ook volledig emotioneel van het padje. Maar dat is ook logisch, na twee jaar intensieve mantelzorg. Langzaam krabbelen we weer op.

En jij begrijpt dit maar al te goed na jouw enorme verlies. Fijn dat je ernaar vraagt.(y)
 
✅ Tip: De twee 2-sterren restaurants (Ocean en Vila Joya) behoren tot de absolute top van Portugal en staan vaak in internationale fine-dining rankings.



Oeh (thx chat)
AI vertrouw ik nog niet voor 100%. Ik stel als test wel eens wat vragen waar ik op zich het antwoord wel op weet, maar soms klopt er echt nog helemaal niks van. :ROFLMAO:

Het gaat langzaam. Het gemis blijft, ben twee maanden volledig de weg kwijt geweest. Maar dan ook volledig emotioneel van het padje. Maar dat is ook logisch, na twee jaar intensieve mantelzorg. Langzaam krabbelen we weer op.

En jij begrijpt dit maar al te goed na jouw enorme verlies. Fijn dat je ernaar vraagt.(y)
Valt helemaal niet mee inderdaad. Ik zelf durf er anderen niet altijd naar te vragen omdat ik zelf ook heel goed weet wat een dergelijk verlies betekent, maar goed om te lezen hoe je er in staat en hoe je ermee omgaat.
 
Het gaat langzaam. Het gemis blijft, ben twee maanden volledig de weg kwijt geweest. Maar dan ook volledig emotioneel van het padje. Maar dat is ook logisch, na twee jaar intensieve mantelzorg. Langzaam krabbelen we weer op.

En jij begrijpt dit maar al te goed na jouw enorme verlies. Fijn dat je ernaar vraagt.(y)
Ik heb vorig jaar mijn broer verloren na een lange ziekte. Mijn broer waarmee ik zoveel aan auto's sleutelde. Buiten verdriet kon ik er ook maar moeilijk (zeg maar niet) over praten. Totdat een goede vriend vond dat we samen met de hond naar het bos moesten. Afijn daar kwam alles er uit en ik zal mijn vriend er lang dankbaar voor zijn, al heb ik een paar jaar geleden iets vergelijkbaars voor hem gedaan.

Her gevoel van verlies, zelf verloren zijn, hoe verder, verdriet. Als je weer voelt dat je opkrabbelt en de wereld niet meer stil staat, het is een begin.
 
Ik heb vorig jaar mijn broer verloren na een lange ziekte. Mijn broer waarmee ik zoveel aan auto's sleutelde. Buiten verdriet kon ik er ook maar moeilijk (zeg maar niet) over praten. Totdat een goede vriend vond dat we samen met de hond naar het bos moesten. Afijn daar kwam alles er uit en ik zal mijn vriend er lang dankbaar voor zijn, al heb ik een paar jaar geleden iets vergelijkbaars voor hem gedaan.

Her gevoel van verlies, zelf verloren zijn, hoe verder, verdriet. Als je weer voelt dat je opkrabbelt en de wereld niet meer stil staat, het is een begin.
Klopt. En voor de één is dat twee jaar, drie jaar, en voor de ander vijf jaar om maar iets te noemen. Voor iedereen is dat proces ook anders. Het is niet te zeggen hoeveel tijd ervoor staat voordat je alles weer een beetje op de rit hebt. Maar dan nog, zo ervaar ik het tenminste, het leven is niet meer wat het daarvoor was. Zelf ervaar ik nu 5 jaar na het verlies van mijn broertje gelukkig weer iets meer ruimte om me ook open te stellen voor anderen, er voor hun te kunnen zijn en wat attenter te zijn, maar dat is afgelopen jaren echt moeilijk geweest.
 
Klopt. En voor de één is dat twee jaar, drie jaar, en voor de ander vijf jaar om maar iets te noemen. Voor iedereen is dat proces ook anders. Het is niet te zeggen hoeveel tijd ervoor staat voordat je alles weer een beetje op de rit hebt. Maar dan nog, zo ervaar ik het tenminste, het leven is niet meer wat het daarvoor was. Zelf ervaar ik nu 5 jaar na het verlies van mijn broertje gelukkig weer iets meer ruimte om me ook open te stellen voor anderen, er voor hun te kunnen zijn en wat attenter te zijn, maar dat is afgelopen jaren echt moeilijk geweest.
En het verschilt niet alleen per persoon maar het is ook heel afhankelijk wie je moet missen. Toen mijn moeder overleed heb ik jarenlang als ik aan haar dacht een beeld gekregen van het hoopje ellende op het eind. Bij mijn broer krijg ik het beeld dat we naast elkaar langs het circuit zitten te genieten. Komende maand weer echt langs het circuit zonder hem, ben benieuwd hoe dat is.

Pff en dat allemaal op vrijdag de 13e :)
 
En het verschilt niet alleen per persoon maar het is ook heel afhankelijk wie je moet missen. Toen mijn moeder overleed heb ik jarenlang als ik aan haar dacht een beeld gekregen van het hoopje ellende op het eind. Bij mijn broer krijg ik het beeld dat we naast elkaar langs het circuit zitten te genieten. Komende maand weer echt langs het circuit zonder hem, ben benieuwd hoe dat is.

Pff en dat allemaal op vrijdag de 13e :)
Alles een eerste keer zonder iemand is lastig. Dat kan een activiteit zijn en ik ervaarde het eerste jaar na het verlies van mijn broertje ook dat elk seizoen wel eigen herinneringen had. En heb ik ook expres mijn broertje niet meer gezien toen hij opgebaard lag. Kon ik niet. Bij mijn opa en oma heb ik het wel gedaan, maar was niet prettig om te zien. Later bij mijn andere opa daardoor ook maar niet gedaan. Wil ze gewoon voor me houden hoe ze waren. En dat verlies was ook anders. Ze waren oud en hadden gezondheidsproblemen. Het gemis is er natuurlijk wel, maar je weet dat het er dan een keer aankomt dat ze er niet meer zijn. Maar goed!

Ik zat gewoon wat tv te kijken, 5 uur opgestaan vandaag heeft zijn tol geëist.
Is ook niet niks. Je bent ook geen 30 meer. ;)
 
Ik taai af, gaar en morgen wel beetje energie hebben, misschien nog wat ondernemen met de meiden, zodat de wederhelft nog wat kan slapen. Gaat zo de nachtdienst weer in, dan is ze weer een paar dagen vrij.
 
4 uur op? Ik mag uitslapen morgen, wel werken maar avonddienst.
En dan weer paar dagen vrij?

Ik taai af, gaar en morgen wel beetje energie hebben, misschien nog wat ondernemen met de meiden, zodat de wederhelft nog wat kan slapen. Gaat zo de nachtdienst weer in, dan is ze weer een paar dagen vrij.
Hopelijk heeft ze het wat rustiger vannacht, maar dat weet je in het ziekenhuis natuurlijk nooit…
 
Dat “toch rap een beetje opruimen en poetsen want de werkster komt morgen” herken ik van mijn vriendin (wij wonen niet samen). Ik probeer mijn huis zelf netjes te houden, wegens amper woon werk verkeer lukt dat redelijk. Denk ik.
 
Idem hier, kijk het terug als ik wakker wordt en dan vervolgens de quali voor de race, wel een leuk circuit overigens, leuke herinneringen aan!
 
Ik vind het ook te vroeg om te gaan kijken, en helaas niet het idee dat dit F1 seizoen leuk gaat worden. Slechte auto's, afgelaste races...
 
En vannacht besluit m’n kind om 06:30 wakker te worden …
Tis iig geen 3:30….

Morgen, hier eerst de kachel uitzuigen. Die is nu wel afgekoeld na gisteravond uitzetten. Dan Q kijken met de kids, de oudste naar inhaalles zwemmen en vanmiddag expeditie naar sint oedenrode.
 
Terug
Bovenaan