Prioriteiten veranderen over tijd. Ik heb mij de afgelopen tien jaar prima kunnen ontwikkelen bij mijn huidige werkgever, heb fijne collega's en werk voor leuke klanten. Ik ben van starter op de arbeidsmarkt gegroeid naar zelfstandig werkend- en verantwoordelijk professional. In dit hele traject heb ik kansen gekregen en opleidingen gevolgd naast mijn baan (tot 4 jaar terug) en naar mijn idee heb ik die kansen gepakt en de opleidingen afgerond.
Ik werk in het MKB en het kantoor waar ik nu werk is wordt geleid door twee DGA's. Die zijn 57 en 58. In de tien jaar dat ik er werk is ons kantoor in omvang x 2,5-3 gegaan. Het staat voor mij wel vast dat de DGA's er binnen circa 5/7 jaar zullen willen verkopen. Zoals dat gaat in onze branche word je dan voorgespiegeld dat jij + collega's hier een rol in gaan spelen. Maar ik kijk liever naar wat zij doen dan naar wat zij zeggen en het is mij al een tijd duidelijk dat zij dat eigenlijk helemaal niet willen. Aangezien ik in deze sector werk weet ik uit ervaring weet dat extern verkopen aan een PE-partij voor het zittende bestuur financieel interessanter zal zijn en zowel in keiharde opbrengst als in financiering tegen gunstigere voorwaarden zal gebeuren. Daar kan ik allemaal wel in komen, jammer voor personeel dat het wel zou zien zitten waaronder ik, maar zakelijk gezien logisch. Overigens is dit nooit uitgesproken, ook niet na meermaals een opening te geven hier een open gesprek over te voeren. Het management geeft er de voorkeur aan de kaarten tegen de borst te houden.
Met deze kennis heb ik voor mijzelf in beeld gebracht om welke redenen ik hier werk en onder welke voorwaarden ik de komende jaren met deze ploeg wil blijven werken. Hoog staan hierbij de verantwoordelijkheid en vrijheid mijn werk zo in te richten zoals ik dat wil. Voor ik dit goed en wel op een rijtje had werd dit ondermijnd doordat wij begin dit jaar een kans kregen op verdere groei en uitbreiding, waar ik dan een belangrijke rol in zou spelen. Het probleem is dat ik het niet zag zitten omdat wij momenteel al overlopen qua werk en qua personele bezetting wisselingen kregen (maar geen uitbreiding). Dus ik ging op de rem, werd niet gewaardeerd. Naar mijn idee leek het management het aanvankelijk met mij eens maar na een week begonnen ze te draaien. Dit had ik vaker zien gebeuren, dus vroeg ik dit keer op de man af: wat maakt dat we het vorige week eens waren dat wij deze klus nu niet kunnen aannemen wegens gebrek aan capaciteit en nu menen jullie van wel? Een zeer onaangenaam gesprek volgde, waarin bij zeker een van de leden van het management de emotie zodanig de overhand nam, dat er uitspraken zijn gedaan waar hij achteraf nooit met een goed gevoel op terug kan kijken. Maar ook hier wordt dan niet op teruggekomen (mijn ervaring is dat het ego van persoon in kwestie daar te groot voor is).
Management wil verder groeien, wil dat met name ik + een paar anderen zich daar voor inspannen. Het management wil hier niet vooraf met mij over in overleg, omdat zij niet op mijn bijdehante vragen zitten te wachten. Reden: zie verderop. Ik ben teleurgesteld dat ik na tien jaar werken klaarblijkelijk niet de positie heb mijn grenzen aan te geven. Ik heb altijd 40 uur per week gewerkt, maak circa 120-160 overuren per jaar, neem meestal alleen het wettelijke verlof op en de laatste drie jaar ben ik tijdens dat verlof vooral op huizenjacht geweest en na succes op dit gebied aan het klussen geweest. Mijn laatste zomervakantie is uit september 2024 en ook dit jaar gaat het er niet van komen. De combinatie teveel werk + weinig vakantie houdt niemand eindeloos vol en daarom koos ik ervoor op de rem te trappen bij deze vraag.
Conclusie de uitkomst van hoe het nu uitpakt is dat ik tegen verwachting in niet mijn grens kan aangeven, extra werk moet gaan doen waarbij de risico's bij mij liggen (overbelasting, uitloop planning en communicatie daarover naar andere klanten) en de upside bij ons kantoor (in het bijzonder het management) aangezien er voor mij ook geen financiële upside zit voor dit extra werk is er helemaal 0 reden over dit te doen. Het laatste is m.i. de reden dat dit onderwerp wordt gemeden als de pest, komt hun wel goed uit zo. Maar op deze manier wordt het mij wel erg moeilijk gemaakt om te blijven. Van deze situatie wordt alleen het management beter. Ik snap dat er voor hun veel aan gelegen is dit zo te houden, maar dan moeten ze maar een ander zoeken.
)