Waarom zou je dat doen? We hebben allemaal weleens haast. Mss ben je onderweg naar je zieke moedertje of mss ben je op weg naar een belangrijke sollicitatie. Laat iemand er gewoon langs. Dan laten ze jou er een volgende keer ook langs.
Plannen.
Dat is de kunst van het vooraf indelen van je dag.
Neem de tijd om van A naar B te rijden; plan de dag niet propvol maar hou 70 ~ 80 % aan. Minder stress, minder cortisol, minder Fockwa, minder wrakken, minder pleisters en minder energie. .
Ik denk dat er een soort ophemelen van "het opschieten" meespeelt. We worden van alle kanten bestookt met het idee dat je in het verkeer moet streven naar een zo kort mogelijke tijd op de weg terwijl de meeste mensen best genieten van de vrijheid zelf te kunnen beslissen hoe ze aan het verkeer deelnemen. We raggen naar de sportschool om daar een bakje koffie te nemen voordat we sporten. We komen op het werk en kletsen de eerste minuten hoe het weekend was. We kopen een Guttegut XL omdat we genieten van het rijden met de Guttegut XL maar vervolgens raggen we zo snel mogelijk van A naar B.
.
Ik rij zelf eigenlijk altijd de snelheid die
ik veilig acht. Dat kan ook wel eens te snel zijn, ik kan rustig om 03:00 uur 's nachts over een vrij lege A16 (100 km/uur max) met 140 km/uur knallen. En ik kan in een gevaarlijke en drukke ochtendspits (mist, sneeuw, regen, donker) rustig met 90 km/uur achter die dikke Scania sukkelen terwijl het er naar uitziet dat ik maar 5 minuten voor de sollicitatie binnen ga vallen.
Dat ik dan wat stress heb of ik op tijd binnen ben, mag duidelijk zijn. Maar ik heb de planning zelf in elkaar geprutst dus is het eigenlijk een leermoment voor de volgende keer.
In de racerij is er een gouden uitspraak: "to finish first, you first have to finish".
Met andere woorden, als je de boel niet heel houdt, gaat het niet lukken. En ik weet dat je voor dat heel houden de rest van het verkeer ook nodig hebt.
Je hebt dus ook die dwaze drammer nodig die de stukken uit het stuur bijt, de manager die op zes plaatsen tegelijk wil zijn, de stresskip die nog even een super-dealtje wil scoren en de vrachtwagenchauffeur die lading van A naar B brengt, de oma die haar heilige
ettertjekleinkindje op de achterbank desnoods met het leven beschermt en de afvallige zoon die nog een laatste keer zijn stervende mammie wil zien.
Maar soms zijn mensen verrassende wezens. Ze bedenken ineens dat je via de vluchtstrook in kan halen, dat je via de uitvoegstrook een treintje vrachtwagens ontloopt, dat die ander wel even gaat stoppen terwijl zijn stoplichtje groen is.
Juist die verrassing, juist die afwijking van de door de overheid opgelegde regeltjes zorgt voor de ongelukken. Niet dat die regeltjes super zijn (er zijn regels die te dom zijn voor woorden) maar ze zijn nodig om ongelukken te voorkomen.
Zelfs op het circuit zijn regels - al is het maar dat je dezelfde kant uit rijdt en dat iedereen zijn stinkende best doet zo snel mogelijk te rijden.
..
www.dumpert.nl
