Het grote muziektopic

Burke vlak voor zijn overlijden nog life gezien, zo bizar dat nieuws.
Ik kende Solomon Burke niet, tot hij ooit in het "voorprogramma" van de Counting Crows stond. Zal rond 2000 zijn geweest in Ahoy. Geweldig was dat.

Onderstaand een mooie uitvoering van een van de mooiste nummers van de CC. En voor wie de Howard Sternshow nog niet mocht kennen, dat is een aanrader voor mooie akoestische uitvoeringen van artiesten.
Het mooie van de Counting Crows is dat ze nummers altijd anders spelen. Dat blijft knap.
 
Ik vind het zelf wel leuk om op de top 40 website wat fragmenten van oudere hits terug te horen.
 
Wij doen de laatste tijd dat we om beurten een nummer kiezen in de auto. Mijn dochters gaan voor hun standaard repertoire (K3, iets van dino's of paarden) maar ik probeer zelf steeds wisselende genres te kiezen.

Zo heb ik gisteren weer veel St Germain gekozen (mijn vriendin was dj, ik reed) dat blijft toch echt fijne muziek vind ik.
En tussendoor nog Jimi Hendrix, wat klassiekers zoals Little Wing en All Along the Watchtower. Heerlijk!
 
Mijn collega, die wat jonger is, is helemaal verbaasd dat ik sommige artiesten al jaren luister/volg. Sinds ik klein ben, waardeer ik bepaalde artiesten, sinds 1989 (ik was 8) volg ik de top40 (inmiddels niet meer) en heb ik een voorliefde voor verschillende artiesten.

Één van mijn helden zijn de dames van Loïs Lane, Nederlands trots. eind jaren 80, begin jaren 90 de knapste zussen uit Nederland. Inmiddels heb ik zelfs Monique en Suzanne ontmoet, en zijn ze live nog altijd geweldig. Uiteraard heb ik ook alles cd's, ook gesigneerde versies via de fanclub. Pas zat ik op ebay te neuzen, en om wat voor reden keek ik of er iets van Loïs Lane was, en zo stuitte ik op deze cd:
54346691499_fb5f55383f_c.jpg


54346691509_06c364e1e0_c.jpg


De cd Fireflight uit 1995, uiteraard staat die cd sinds 1995 in mijn cd-rek, maar goed, deze heb ik ook besteld. Dit is namelijk een Japanse versie, compleet met hele andere hoes, en ook met extra nummers
 
Soulzangeres Angie Stone is zaterdag overleden op 63-jarige leeftijd. De zangeres, vooral bekend van het nummer ‘Wish I didn’t miss you’, kwam om het leven bij een auto-ongeluk.
 
Soulzangeres Angie Stone is zaterdag overleden op 63-jarige leeftijd. De zangeres, vooral bekend van het nummer ‘Wish I didn’t miss you’, kwam om het leven bij een auto-ongeluk.
Wat sneu zeg, ik was haar wel wat uit het oog verloren. Eind jaren ‘90 was ik erg into r’n b, soul en hiphop. Op de schoolfeestjes met mijn toenmalige vriendinnetje. En andere klasgenoten,

Angie was een van de artiesten waar we naar luisteren, hoewel het inmiddels al erg lang geleden is, schrik wel dat ze deze leeftijd heeft. Ik dacht dat ze jonger was.

Moegen maar even weer de “1997 hiphop en r’n B” lijst van Apple Music aanslingeren, staat Angie ook in. Apple had somehow bedacht “ dit vind je leuk” en daar hadden ze 100% gelijk in.

Slechte week deze week trouwens, met ook het heengaan van Roberta Flack.
 
Tegenwoordig is er sowieso meer muziek, zo'n 60.000 nieuwe nummers per dag op Spotify. Dan zit er ook meer zooi tussen. Niet dat er vroeger niet genoeg rommel in de hitlijsten te vinden was, ik word niet per se wild van de Starland Vocal Band of Shakin Stevens.
 
Laatste tijd weer heel erg in de oude grunge periode wat overigens was toen ik nog vloeibaar was danwel net geboren. Veel Alice in Chains met natuurlijk de unplugged versie van Nutshell. Het was een van de laatste concerten waar Layne optrad (ik meen te herinneren nog 1x in voorprogramma Kiss).

 
Laatste tijd weer heel erg in de oude grunge periode wat overigens was toen ik nog vloeibaar was danwel net geboren. Veel Alice in Chains met natuurlijk de unplugged versie van Nutshell. Het was een van de laatste concerten waar Layne optrad (ik meen te herinneren nog 1x in voorprogramma Kiss).

Die MTV Unplugged concerten daar bleef je destijds voor thuis. Die van Pearl Jam, Nirvana, Alice in Chains, geweldig.
Overigens jammer dat er van dat MTV niets meer over is...
 
MTV... ja, joh... Music Television. Vóór de tijd van reality shows en rappers was dat echt testbeeld. Stond altijd aan.

Nirvana Unplugged vond ik misschien wel het beste. Dat kwam echt uit de diepte bij Kurt Cobain.
“Dad hates Mom. Mom hates Dad. It just makes you want to be so sad”
 
Ik vond die ook erg goed, maar Clapton unplugged misschien wel de allerbeste.
In mijn studentenhuis in de jaren '90 stond MTV inderdaad steevast aan. Net als TMF met de mooie dames Bridget en Fabienne die altijd op de aandacht van ondergetekende en mijn 10 huisgenoten (alleen mannen) konden rekenen!
 
De Unplugged concerten van Eric Clapton en Nirvana zijn in mijn gedachten keerpunten in de levens van Eric Clapton en Kurt Cobain. Voor Eric Clapton was het een nieuw begin, terwijl het voor Kurt Cobain het einde inluidde.

Beiden heel emotievolle optredens.
 
@Twix Lets see if you can spot this one …

Mooi gezegd en inderdaad ! Kwam denk uit een diep dal met jaar ervoor natuurlijk overlijden van zijn kindje en ook het helikopter ongeluk van SRV…
 
In de categorie heerlijke muziek maar met rare titel namen
Pink Floyd - Several Species of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict

 
@Twix Lets see if you can spot this one …

Mooi gezegd en inderdaad ! Kwam denk uit een diep dal met jaar ervoor natuurlijk overlijden van zijn kindje en ook het helikopter ongeluk van SRV…
Ik heb daar een heel dubbel gevoel over.
Vreselijk inderdaad, maar hij verloor zijn kindje door onoplettendheid. Mogelijk was hij ook onder invloed.
Zeg niet eigen schuld, zeg wel deels schuld... Maar goed, wellicht geen discussie voor hier.
 
Ik heb daar een heel dubbel gevoel over.
Vreselijk inderdaad, maar hij verloor zijn kindje door onoplettendheid. Mogelijk was hij ook onder invloed.
Zeg niet eigen schuld, zeg wel deels schuld... Maar goed, wellicht geen discussie voor hier.
Hij is daar zelf vrij duidelijk over, staat beschreven in zijn biografie. Hij voelt zich daar zeker schuldig over.
 
Dat verwachtte ik wel een beetje. Maar ik weet natuurlijk niet hoe oud je bent...
Doe Maar is (leef)tijdloos ;) - ook al spraken ze een bepaalde leeftijdsgroep (nog) veel meer aan dan andere.

Overigens is de sterkste associatie down memory lane bij mij van een latere periode, toen die andere titel van het nummer ("32 jaar") ineens weer actueel voor me werd. Alleen was toen niet ik 32 jaar, maar degene die me weer ouderwets puberachtig (bijna letterlijk) "trillend op m'n benen" kreeg en met een leeg gevoel achterliet "als ze is verdwenen".
't Nummer toen véél vaker gedraaid dan ooit in de tijd dat ze zo razend populair waren.
Maar "ze is ze is van mij" is er helaas nooit van gekomen :cry:
 
Laatst bewerkt:
Op dit moment luister ik naar een mooie ontdekking, een album genaamd 'Deep Thoughts'. Ik vind het echt geweldig! Ik kende de artiest daarvoor niet, het laat maar zien dat je soms gewoon zonder oordeel moet luisteren en nieuwe pareltjes kunt ontdekken.
Ik wilde dat gewoon even hier delen :)
 
Op dit moment luister ik naar een mooie ontdekking, een album genaamd 'Deep Thoughts'. Ik vind het echt geweldig! Ik kende de artiest daarvoor niet, het laat maar zien dat je soms gewoon zonder oordeel moet luisteren en nieuwe pareltjes kunt ontdekken.
Ik wilde dat gewoon even hier delen :)
Daar is dit topic dan ook voor! ;) Leuk om soms wat nieuws te ontdekken.
 
Op dit moment luister ik naar een mooie ontdekking, een album genaamd 'Deep Thoughts'. Ik vind het echt geweldig! Ik kende de artiest daarvoor niet, het laat maar zien dat je soms gewoon zonder oordeel moet luisteren en nieuwe pareltjes kunt ontdekken.
Ik wilde dat gewoon even hier delen :)
Dat is natuurlijk heel leuk, maar mijn muziekstreaming app toont zo al een stuk of 10 albums met die titel...

Dus, als ik zo vrij mag zijn: hoe heet de artiest?
 
Het leuke van YouTube is dat je allerlei keer liedjes tegenkom die je al jaren niet gehoord hebt.


Veldhuis en Kemper... daar heb ik ooit als student nog mee staan te ouwehoeren toen ze net begonnen. Verdwenen geloof ik weer net zo snel van het toneel als dat ze opkwamen. Wel mooie liedjes.
 
Ja vond hen altijd beetje slap aftreksel van Acda en de Munnik , al is dit nummer wel echt goed geschreven en gecomponeerd.

Ze hadden afgelopen jaar met Sinterklaas wel een nummertje bij het TV programma Even tot hier
 
Kennen jullie Shaggy nog? Zijn hit Boomtastic is intussen al 30 jaar en dat viert hij met een remaster én een nieuwe videoclip. Het grappige is dat hij in de clip een Fiat Grande Panda rijdt. Het inspireerde Fiat trouwens voor een nieuwe reclamecampagne, maar die ga je zelf op YouTube moeten zoeken (want reclame)

De clip van Boomtastic (een vrolijk deuntje om de ochtend mee te beginnen):

 
Ik herinner me nog een interview met Acda en de Munnik waarin hun mening werd gevraagd over Veldhuis en Kemper en Thomas Acda antwoorde toen "Ze doen goed ons best"

Voor mij is dit nummer een echte guilty pleasure uit de mooie warme zwoele en onvergetelijke zomer van 2003.
Het ironische is dat die Jim uit Idols hen toen van de 1e plaats in de top 40 afhield.

 
Laatst bewerkt:
Ja vond hen altijd beetje slap aftreksel van Acda en de Munnik
Daar hadden ze het zelf toen ook over, omdat hun show precies eender begon als Acda en de Munnik. Die kwinkslag kon je één keer maken en dan moet je je eigen koers varen. Maar volgens mij is dat laatste nooit gelukt.
 
Deze hele show staat sinds een paar dagen op Youtube! Ik vind dit een mooi concert van een jonge James Taylor. Hij is goed bij stem, het geluid is na 55 jaar nog top. En je realiseert je dat de meeste nummers waarmee hij bekend is al aan het begin van zijn carrière door hem zijn geschreven.

 
Ik ben ontzettend fan van samenwerkingsverbanden tussen bands en artiesten. Rockbands in combinatie met grote symfonie-orkesten of big bands, rockbands die samenwerken, operazangers met rockbands... als Nederlanders hebben wij de luxe dat er ook nog eens kruisingen tussen Nederlandse en Engelstalige bands zijn.

Solomon Burke en De Dijk waren legendarisch, maar daar zong De Dijk in het Engels. Bløf en de Counting Crows deden dat anders, die hebben meerdere songs gemaakt met een Nederlandstalige en Engelse tekst gemixt. Wennen aan September is daarvan misschien wel de minst bekende.

 
Ik werd door een collega attent gemaakt op een bijzondere samenwerking. Anna Lapwood, klassiek organiste, speelt hier samen met Bonobo in de Royal Albert Hall. Lees ook de toelichting, die uitleg geeft een mooi perspectief. Ik heb daar toch wel stil naar zitten kijken en luisteren!
 
Terug
Bovenaan