Guest
Meeuw zei:@Vlinderstrik:
1. Uit je reactie proef ik dat je het uit praktisch oogpunt eigenlijk wel met mij eens bent, maar dat er (zoals verwacht) emotioneel toch ernstige bedenkingen zijn (ook bij mij trouwens).
2. Wat de 'groei' betreft verbaas ik mij eigenlijk steeds over dat streven. Ondanks de huidige crisis kunnen jongeren makkelijker een huis kopen dan toen ik net was afgestudeerd. Bij berekeningen vergeet men nog al eens dat de hypotheekrente toen 11-12% was. Nu betaal ik 2,2 %. Mijn ouders waren bovenmodaal. Maar ik kan mij nog herinneren dat wij voor het eerst per vliegtuig op vakantie gingen. Voorheen was dat onbetaalbaar voor een gezin met 2 kinderen. Alleen voor de happy few. En uiteraard maar 1x per jaar op vakantie. En een 2e auto? Ik woonde in 1 van de duurdere wijken in NL. Maar slechts weinigen hadden 2 auto's voor de deur staan. En zo zijn er meer vergelijkingen te trekken. Wat wij nu als een crisis zien was 30 jaar terug het walhalla. Het groeistreven maakt ons allemaal ontevreden. Slecht voor ons welzijn.
Wat betreft punt 1.
Ja vanuit praktisch oogpunt ben ik het met je eens. Maar de geest is dan uit de fles en dat is een gevaarlijke ontwikkeling.
Wat betreft punt 2.
Jij bent een stukje (of een stuk) ouder dan ik en jouw actieve belevenissen gaan daarmee verder terug. Toch durf ik te beweren dat ondanks wat jij beweert (wat absoluut gezien best zo zal zijn) dat "armer" tegenwoordig anders wordt ervaren. Dat is subjectief maar wel dusdanig dat het dagelijks voelbaar is. Werkelijk alles wordt vertaald naar bezit; Ipad, Iphone, koophuis etc... Veel en wel meteen. Hard werken, sparen, dromen over datgene waarvoor je spaart is er niet meer bij. Niets heeft waarde meer.
In een dergelijk scenario is een "stap terug" een catastrofe. Als je vandaag de dag niets hebt, stel je niets voor en ben je een loser. Dat is de heersende moraal.