@Durashift.
Wat er aan vooraf is gegaan:
Ik ben nu dertien jaar lid van de PvdA, dat was in de goede tijd. Toen kwam Wouter Bos, afkomstig van de Shell. Ik vond Bos meer VVD dan PvdA. Hij werd lijsttrekker omdat hij er zo "lekker" uitzag. Ok, goed. Maar voor mij al drie minpunten, maar het overkomt de beste.
Toen kwam de periode Cohen. Ik vond het een prima man, omdat hij zo eerlijk en oprecht was. Helaas werd het een probleem. De PvdA strompelde maar door.
Ondertussen zat ik met de connectie tussen partijtop en leden. Die liep niet lekker. De partij luisterde niet naar de leden. Ik heb daar over geklaagd. Na drie mailtjes met het politbureau kreeg ik eindelijk - een nogal politiek correct - antwoord.
Ik had zoiets van: niet ongeduldig worden, geef ze een kans. Iedereen heeft tijd nodig om iets goeds neer te zetten.
Toen kwam Samsom. De aanloop naar de verkiezingen: fantastisch. De debatten: daar stond echt iemand die de angel was van vele kromme dingen in ons land.
En nu zit de PvdA in de regering. Van die Samsom van voor de verkiezingen is helemaal niets meer over, niks, noppes. Wat een dweilorkest bij elkaar.
En nu denk ik, stel. Stel dat de Pvda in de oppositie was beland tegenover Rutte. En het kabinet-Rutte zou precies hetzelfde beleid bepalen zoals nu. Wat zou Samsom dan hebben gezegd, geroepen en geschreeuwd???
Ik kan niet oordelen over iets wat niet is gebeurd, maar ik heb wel een heel sterk vermoeden. Hij zou de frontale confrontatie hebben gezocht en Rutte voor aap hebben gezet.
Dat vind ik oneerlijke praktijken. Dat is verkiezingsbedrog, datgene wat nu gebeurt. Het gebeurt altijd, maar de PvdA is er kampioen in. En nog erger, ze helpen het hele land de afgrond in.
Ik begrijp de techniek van coalitievorming en compromissen. Maar wat ik niet begrijp is de opstelling van Samsom. In de debatten brandde hij Rutte tot op de schoenveters af. Het was smullen! Rutte was dit en Rutte was dat. En Rutte begreep er helemaal niets van. En Rutte maakte de gewone man kapot en weet ik allemaal veel. Het was prachtig. Eindelijk werd de waarheid gezegd. Ik keek er iedere keer weer naar uit. Ik sneed kaasjes en plakjes worst voor elke debatavond. Dan gingen we met een gek rood hoedje voor de televisie zitten, terwijl ik iedere goede uitspraak van Samsom turfde. De PvdA was terug. Glimlachend bekeek ik de nachtmerrie van Mark Rutte, die met een ijzeren smoel bleef lachen. Terwijl onderhuids al de knopen gelegd werden in een galgentouw. Heerlijk!
En moet je nu kijken!
Bij Samsom is Rutte zo'n

peer. Het gezwijmel begon al bij de coalitievorming. Rutte is nu zijn maatje. Wie aan Rutte komt komt aan Samsom.
Is het dan zo raar, is het dan zo vreemd, dat de PvdA-achterhang afhaakt? Dan denk ik, man je mag je handjes nog dichtknijpen met je elf zetels straks, want die heb je echt niet verdiend.