MWH: BX.TA.110.IQ.93 - Vouwwagen en updates 2025
- Onderwerp starter MWH
- Startdatum
stoterstangen90
Net ingestapt
Fantastisch!
Pjotr
Asfaltkampioen
Wat een super update Milan! Erg leuk geschreven ook! En dat verslag voor eigen naslag is helemaal fantastisch!
Uit ervaring weet ik hoe het is om met je vader iets te doen
De kleuren vind ik ook erg fraai, inderdaad mooier dan de oude combinatie EN het standaard zwart. Geweldig!
Uit ervaring weet ik hoe het is om met je vader iets te doen
De kleuren vind ik ook erg fraai, inderdaad mooier dan de oude combinatie EN het standaard zwart. Geweldig!
MWH
Kilometervreter
Dank voor alle leuke reacties!
Omdat mijn vriendin i.v.m. studie-prioriteiten voorlopig geen zomervakantie wil nemen, hebben we afgelopen weekend maar een minivakantie gehouden om er toch even tussenuit te zijn. Zaterdag zijn we rustig binnendoor met de Traction naar Friesland gereden, waar we een barbecue hadden bij familie en daarna konden blijven slapen. Omdat uren achtereen binnendoor sturen in een Traction op een warme dag toch best vermoeiend kan zijn, neem je gewoon af en toe een pauze op zijn Frans: Dump de auto langs de weg en wacht tot je weer zin hebt.
Op zondag zijn we nog een klein stukje verder naar het noorden gereden om even op de Waddenzee uit te kijken. We hadden pech: Er was geen zee te zien. Alleen maar zand. Blijkbaar verdampt door de hitte of zo. De normaal groene dijk was ook helemaal geel geworden van verdriet.
Wel even een fotootje genomen op een dom stukje asfalt bij het Lauwersmeer.
Kiekeboe.
Op zondag bleek verder niet veel te beleven in dorpjes, dus rustig richting zuiden geknord, waar we in Hijken een B&B geboekt hadden. Toen de bediening door had dat hij geen plat Drents tegen ons moest praten om zich verstaanbaar te maken, bleken we er prima eten te kunnen bestellen. Goed geslapen, goed ontbeten en op maandag nog een wandeling daar in de buurt gemaakt. En weer verder tuffen.
Op maandag bleek er net zo weinig te beleven in de dorpen waar we langs kwamen, dus met slechts mentale aantekeningen voor een volgend bezoek zijn we weer teruggekomen in Enschede. De Traction heeft gedurende deze 450km geen slag verkeerd geslagen, heerlijk vervoer!
Oké, vooruit. Een lampje heeft het begeven, ik heb wat olie moeten bijvullen en ik heb het tochtruitje een keer moeten aandraaien omdat hij bij harde windvlagen open waaide. Als dat alles is vind ik het perfect.
Omdat mijn vriendin i.v.m. studie-prioriteiten voorlopig geen zomervakantie wil nemen, hebben we afgelopen weekend maar een minivakantie gehouden om er toch even tussenuit te zijn. Zaterdag zijn we rustig binnendoor met de Traction naar Friesland gereden, waar we een barbecue hadden bij familie en daarna konden blijven slapen. Omdat uren achtereen binnendoor sturen in een Traction op een warme dag toch best vermoeiend kan zijn, neem je gewoon af en toe een pauze op zijn Frans: Dump de auto langs de weg en wacht tot je weer zin hebt.
Op zondag zijn we nog een klein stukje verder naar het noorden gereden om even op de Waddenzee uit te kijken. We hadden pech: Er was geen zee te zien. Alleen maar zand. Blijkbaar verdampt door de hitte of zo. De normaal groene dijk was ook helemaal geel geworden van verdriet.
Wel even een fotootje genomen op een dom stukje asfalt bij het Lauwersmeer.
Kiekeboe.
Op zondag bleek verder niet veel te beleven in dorpjes, dus rustig richting zuiden geknord, waar we in Hijken een B&B geboekt hadden. Toen de bediening door had dat hij geen plat Drents tegen ons moest praten om zich verstaanbaar te maken, bleken we er prima eten te kunnen bestellen. Goed geslapen, goed ontbeten en op maandag nog een wandeling daar in de buurt gemaakt. En weer verder tuffen.
Op maandag bleek er net zo weinig te beleven in de dorpen waar we langs kwamen, dus met slechts mentale aantekeningen voor een volgend bezoek zijn we weer teruggekomen in Enschede. De Traction heeft gedurende deze 450km geen slag verkeerd geslagen, heerlijk vervoer!
Oké, vooruit. Een lampje heeft het begeven, ik heb wat olie moeten bijvullen en ik heb het tochtruitje een keer moeten aandraaien omdat hij bij harde windvlagen open waaide. Als dat alles is vind ik het perfect.
A
Anoniem
Guest
Klinkt als een mooie mini-vakantie. Dat is het leuke van een echt oude (lees: trage) klassieker: een paar dagen binnendoor toeren voelt meteen als vakantie.
Total Loss
Kilometervreter
Nadat ik de titel las dacht ik een Chevrolet te zien te krijgen.
der Magistrat
Kilometervreter
Ik was ook al behoorlijk verwonderd!
Hé maar gaaf zeg. En wat een luxe om met zo'n auto te mogen sturen. Erg mooi opgeknapt, houden zo!
Hé maar gaaf zeg. En wat een luxe om met zo'n auto te mogen sturen. Erg mooi opgeknapt, houden zo!
MWH
Kilometervreter
Haha, niet bij stilgestaan dat 'de Trax' andere associaties op kan roepen. Ik was dat Chevy-hok (gelukkig) alweer totaal vergeten. Ik zal de titel even aanpassen voordat mensen echt gaan denken dat ik zo'n ding rijd.
@uwbuurman: Veel meer dan langsrijden en even koekeloeren hebben we ook niet gedaan. En op de echt toeristische plekken (blijkbaar) vonden we het te druk en zijn we snel weer ingestapt.
@uwbuurman: Veel meer dan langsrijden en even koekeloeren hebben we ook niet gedaan. En op de echt toeristische plekken (blijkbaar) vonden we het te druk en zijn we snel weer ingestapt.
Klassiekerrijder
Asfaltkampioen
Fantastische auto, erg mooie foto's!
Marc 827 3500
Kilometervreter
Geweldig mooi project dat vakkundig is aangepakt. Mooie foto's!
Dakloos
Wegverkenner
Bij het lezen van een advertentie van de ENIGE RODE TRACTION-AVANT IN NEDERLAND !!!!!!!! dacht ik dat moet dan wel deze zijn. Maar ik zie dat die van jou toch iets meer paars/bruin rood en wat minder lang is.
Engineer2
Asfaltkampioen
Ik had het even gemist maar wat een heerlijk weekend moet het zo geweest zijn met de Traction. Stokbrood en deken achterin en zo nu en dan een mooie berm uitzoeken om even bij te komen. Ook Nederland heeft zijn fijne plekjes. Alleen de fles wijn onderweg is bij ons iets minder geaccepteerd (en in het Frankrijk hedendaags ook een stuk minder al).
Voor dit soort uitstapjes heb je een klassieker toch?
Tip: de rivierdijk en het achterland net boven de A15 is erg mooi om te toeren. Tussen Arnhem (de brug van de A50) en dan richting Kesteren (met uitzicht op de heuvels bij Rhenen), naar Culemborg en dan de Diefdijk richting Leerdam (stukje nieuwe waterlinie). Wij wonen er vlak bij en komen regelmatig met puzzelritten door dit gebied. Met heel mooi weer veel fietsers en motoren op de dijk maar dan rijd je iets meer door het achterland. Voor de Corvette is het achterland een tikje te langzaam en wat teveel drempels maar dan nog geen straf. Zo'n Traction heeft daar zeker geen last van.
Met mooi weer zat mooie plekjes om even te stoppen, bv bij de ijsco kar. Kesteren is wel gereformeerd dus daar en in de omgeving is op zondag niets open behalve een tankstation.
Voor dit soort uitstapjes heb je een klassieker toch?
Tip: de rivierdijk en het achterland net boven de A15 is erg mooi om te toeren. Tussen Arnhem (de brug van de A50) en dan richting Kesteren (met uitzicht op de heuvels bij Rhenen), naar Culemborg en dan de Diefdijk richting Leerdam (stukje nieuwe waterlinie). Wij wonen er vlak bij en komen regelmatig met puzzelritten door dit gebied. Met heel mooi weer veel fietsers en motoren op de dijk maar dan rijd je iets meer door het achterland. Voor de Corvette is het achterland een tikje te langzaam en wat teveel drempels maar dan nog geen straf. Zo'n Traction heeft daar zeker geen last van.
Met mooi weer zat mooie plekjes om even te stoppen, bv bij de ijsco kar. Kesteren is wel gereformeerd dus daar en in de omgeving is op zondag niets open behalve een tankstation.
MWH
Kilometervreter
Even weer wat kleine updates:
- De Rover knort verder, inmiddels 221k op de teller. Een paar weken terug voor een paar euro de ventilatorweerstand vervangen door eentje van Ali, zodat ik weer een stand 1 heb.
Deze week rijdt hij overigens even niet, eerst moet de nieuwe einddemper binnen komen. Ik wist al een tijdje dat hij eraan zat te komen, maar vorige week was hij ineens te ver heen. Met accelereren en gas los klapperden mijn trommelvliezen zowat uit mijn oren van de resonanties. Ik wil niet weten hoe het aan de buitenkant klonk.
- De BX heb ik vorig weekend weer eens bij mijn vader in de garage gezet. Via de smeerput kan je beter bij de onderkant, wel zo prettig om de onderkant weer lekker in de dinitrol te zetten. Daarnaast de olie en bougies vervangen. Ook had ik al een tijdje een aantal knipperlichtunits liggen. Rechtsvoor was dof, die heb ik nu vervangen door een heldere. De BX rijdt nu dus even dagelijks, en doet dat los van de koude start perfect.
- Met de Traction ben ik 11 juli over de snelweg van Enschede naar De Bilt gereden. Rustig aan, maar zo lang achter vrachtauto's hangen gaat ook vervelen. Ik heb dus (als het verkeer het toeliet) heel wat vrachtauto's ingehaald, als ook wat overijverig 90 rijdende caravanners. Ik voelde me bijna snel met zo'n 95km/h op de teller, bij inhalen iets meer. Wel oordoppen in overigens, want dat gedreun houd ik geen 2 uur vol.
Bij mijn ouders de 1000km-beurt gedaan, oftewel alles nalopen. Tenslotte is alles uit elkaar geweest, er kan iets losgetrild zijn na die eerste kilometers.
Alle lampjes weer werkend gekregen na wat gepriegel. Ik heb achter dubbele lichten, zowel onder als boven is zowel dim- als knipperlicht. Niet origineel, maar ik vond het wel veilig. Maar niet alles brandde altijd. Dat wist ik te fiksen. Tot ik de dag erna weg reed, toen deed ineens geen enkel knipperlicht het meer. Misschien ben ik toch door mijn vader besmet, dat zou betekenen dat alle elektronica allergisch voor me is en in storing vliegt zo gauw ik het aanraak... Ik hoop het niet.
Tenslotte ook nog even een wasje er overheen gehaald. De Traction zat nog onder de plakkerige bende van het weekendje weg. Blijkbaar onder een verkeerde boom gestaan. Tijdens het wassen vallen natuurlijk direct alle onvolkomenheden op. Zo zag ik een barst in de lak bij het rechterachterscherm. Die zit blijkbaar iets verwrongen vast en sloopt daardoor de lak. Jammer, maar het is nou eenmaal geen concoursauto. Wanneer die barst verder gaat zal ik het maar even opvullen met lak zodat er niks bloot komt te liggen.
Een paar weken terug was de viering van 99 jaar Citroën, dat de Tractionclub maar geselecteerd had als locatie voor hun jaarfeest. Daar waren dus >100 Tractions aanwezig, en het viel me op dat er toch best behoorlijk wat rode tussen zaten. Zelfs praktisch een lookalike van de mijne. Maar de mijne is wel (net) het meest donker rood.
Verder is een Commerciale altijd op basis van de langste Traction (met drie zijruitjes), dus verlengd is deze niet. En de Commerciale heeft altijd die grote achterklep, dat is juist hét kenmerk van een Commerciale. Dat dit de enige zou zijn klopt ook zeker niet.
@Engineer2; Het westelijke deel van dat rondje is me welbekend, in de jaren dat ik nog achterin meeging met mijn vader in zijn Traction kwamen we daar regelmatig. Een actief clublid van afdeling midden woonde in Everdingen en zette daar jaarlijks wel een mooie rit uit. (en hij freesde mooie houten deelnemersbordjes) Het mag dan haast een cliché zijn, maar dijkjes blijven toch heel leuk om te rijden. Bochtig, niet te breed, niet te smal, en goed zicht.
Bedankt voor de tip in elk geval, zo'n rondje tussen de rivieren lijkt me inderdaad erg mooi.
- De Rover knort verder, inmiddels 221k op de teller. Een paar weken terug voor een paar euro de ventilatorweerstand vervangen door eentje van Ali, zodat ik weer een stand 1 heb.
Deze week rijdt hij overigens even niet, eerst moet de nieuwe einddemper binnen komen. Ik wist al een tijdje dat hij eraan zat te komen, maar vorige week was hij ineens te ver heen. Met accelereren en gas los klapperden mijn trommelvliezen zowat uit mijn oren van de resonanties. Ik wil niet weten hoe het aan de buitenkant klonk.
- De BX heb ik vorig weekend weer eens bij mijn vader in de garage gezet. Via de smeerput kan je beter bij de onderkant, wel zo prettig om de onderkant weer lekker in de dinitrol te zetten. Daarnaast de olie en bougies vervangen. Ook had ik al een tijdje een aantal knipperlichtunits liggen. Rechtsvoor was dof, die heb ik nu vervangen door een heldere. De BX rijdt nu dus even dagelijks, en doet dat los van de koude start perfect.
- Met de Traction ben ik 11 juli over de snelweg van Enschede naar De Bilt gereden. Rustig aan, maar zo lang achter vrachtauto's hangen gaat ook vervelen. Ik heb dus (als het verkeer het toeliet) heel wat vrachtauto's ingehaald, als ook wat overijverig 90 rijdende caravanners. Ik voelde me bijna snel met zo'n 95km/h op de teller, bij inhalen iets meer.
Wel oordoppen in overigens, want dat gedreun houd ik geen 2 uur vol. Bij mijn ouders de 1000km-beurt gedaan, oftewel alles nalopen. Tenslotte is alles uit elkaar geweest, er kan iets losgetrild zijn na die eerste kilometers.
Alle lampjes weer werkend gekregen na wat gepriegel. Ik heb achter dubbele lichten, zowel onder als boven is zowel dim- als knipperlicht. Niet origineel, maar ik vond het wel veilig. Maar niet alles brandde altijd. Dat wist ik te fiksen. Tot ik de dag erna weg reed, toen deed ineens geen enkel knipperlicht het meer. Misschien ben ik toch door mijn vader besmet, dat zou betekenen dat alle elektronica allergisch voor me is en in storing vliegt zo gauw ik het aanraak...
Ik hoop het niet. Tenslotte ook nog even een wasje er overheen gehaald. De Traction zat nog onder de plakkerige bende van het weekendje weg. Blijkbaar onder een verkeerde boom gestaan. Tijdens het wassen vallen natuurlijk direct alle onvolkomenheden op. Zo zag ik een barst in de lak bij het rechterachterscherm. Die zit blijkbaar iets verwrongen vast en sloopt daardoor de lak. Jammer, maar het is nou eenmaal geen concoursauto. Wanneer die barst verder gaat zal ik het maar even opvullen met lak zodat er niks bloot komt te liggen.
Haha, wat een onzin.Dakloos zei:Bij het lezen van een advertentie van de ENIGE RODE TRACTION-AVANT IN NEDERLAND !!!!!!!! dacht ik dat moet dan wel deze zijn. Maar ik zie dat die van jou toch iets meer paars/bruin rood en wat minder lang is.
Een paar weken terug was de viering van 99 jaar Citroën, dat de Tractionclub maar geselecteerd had als locatie voor hun jaarfeest. Daar waren dus >100 Tractions aanwezig, en het viel me op dat er toch best behoorlijk wat rode tussen zaten. Zelfs praktisch een lookalike van de mijne. Maar de mijne is wel (net) het meest donker rood. Verder is een Commerciale altijd op basis van de langste Traction (met drie zijruitjes), dus verlengd is deze niet. En de Commerciale heeft altijd die grote achterklep, dat is juist hét kenmerk van een Commerciale. Dat dit de enige zou zijn klopt ook zeker niet.
@Engineer2; Het westelijke deel van dat rondje is me welbekend, in de jaren dat ik nog achterin meeging met mijn vader in zijn Traction kwamen we daar regelmatig. Een actief clublid van afdeling midden woonde in Everdingen en zette daar jaarlijks wel een mooie rit uit. (en hij freesde mooie houten deelnemersbordjes) Het mag dan haast een cliché zijn, maar dijkjes blijven toch heel leuk om te rijden. Bochtig, niet te breed, niet te smal, en goed zicht.
Bedankt voor de tip in elk geval, zo'n rondje tussen de rivieren lijkt me inderdaad erg mooi.
MWH
Kilometervreter
Van de Rover wist ik al dat de uitlaat slechter werd, maar een week of drie geleden was het echt over. Hij gaf zo'n kabaal dat het zelfs in de auto niet meer uit te houden was. Dus de bookmark maar eens geopend die ik al lang opgeslagen had, en een uitlaatdemper besteld. De rest van de uitlaat ziet er nog goed genoeg uit om mijn bezitsduur uit te houden. De demper was de goedkoopste die ik kon vinden, maar het lijkt een behoorlijk professionele webshop en de reviews zijn niet verkeerd. Volgens de site was hij op voorraad en zou hij binnen 5 werkdagen geleverd zijn.
Na 6 dagen maar eens gemaild, wat is de status? Na 8 werkdagen kreeg ik een track&trace. Na 9 werkdagen was er nog geen statusverandering in de track&trace, dus gebeld. Tijdenlang als eerste in de wachtrij, maar er werd nooit opgenomen. Mail werd ook niet beantwoord. Na 10 werkdagen ontdekte ik de live chat, daar werd ik wel direct te woord gestaan. Ik zou dezelfde dag nog een mail krijgen over de status. Nooit gekregen. Na 11 werkdagen weer naar de chat, ah, het pakket werd ineens binnen een paar minuten gevonden en zou de volgende dag verstuurd worden. Na nog eens twee werkdagen weer naar de chat, ik zou dezelfde dag een antwoord krijgen waar het pakket bleef. Weer geen antwoord gekregen. Dus gisteren maar eens een veel te beleefde annulering verstuurd, met als reden geen levering, een totaal gebrek aan communicatie en dus een gebrek aan vertrouwen in de capaciteiten van de aanbieder. Ineens kreeg ik wel snel antwoord op de mail, excuses en ik krijg mijn geld terug. We zullen zien... Als dat snel genoeg gebeurt zal ik hun naam niet noemen. Direct bij een andere aanbieder besteld, en dat pakket is vandaag al binnen. Komende vrijdag maar eens onder de Rover zetten.
Intussen reed ik dus enkele weken met de BX woon-werkverkeer. Dat ging goed, tot er een rood lampje ging branden bij aankomst op werk, en bij vertrek lag er een groen plasje onder de auto. Een lek in een retourleiding, stelde ik vast. Geen enorm drama, maar er loopt af en toe wat weg. Dus toch maar gewoon naar huis gereden. De volgende dag wel met de bus gegaan, en bij de Snoekfabriek geïnformeerd of hij nog een kleine octopus had. De laatste kon ik reserveren. Maar zo'n leidingenstelsel dat overal door en onder de motorruimte loopt kan ik voor de deur niet vervangen. Ik had geluk, Pascal had een lange dag in de werkplaats gepland om op te ruimen. Ik kon 's avonds direct terecht. Het paste niet helemaal in mijn planning, maar ik wilde weer een werkende auto voor de deur... Dus in de lunchpauze met de auto van een collega naar een automaterialenzaak gereden en daar wat LHM ingeslagen, voor het geval ik onderweg moest bijvullen. Dat bleek mee te vallen, een klots erin bij vertrek bleek voldoende. En zo werd de BX met spoed gefikst.
De klusruimte van De Snoekfabriek. Na een dag opruimen schijnbaar...
Komende vrijdag ga ik dus de uitlaat van de Rover onder handen nemen, in de garage van mijn vader. Met een volgeladen Rover, want zaterdagochtend vertrekken we vanuit daar naar Frankrijk voor een weekje naar mijn halfbroer en zijn gezin, die daar een camping hebben.
Na 6 dagen maar eens gemaild, wat is de status? Na 8 werkdagen kreeg ik een track&trace. Na 9 werkdagen was er nog geen statusverandering in de track&trace, dus gebeld. Tijdenlang als eerste in de wachtrij, maar er werd nooit opgenomen. Mail werd ook niet beantwoord. Na 10 werkdagen ontdekte ik de live chat, daar werd ik wel direct te woord gestaan. Ik zou dezelfde dag nog een mail krijgen over de status. Nooit gekregen. Na 11 werkdagen weer naar de chat, ah, het pakket werd ineens binnen een paar minuten gevonden en zou de volgende dag verstuurd worden. Na nog eens twee werkdagen weer naar de chat, ik zou dezelfde dag een antwoord krijgen waar het pakket bleef. Weer geen antwoord gekregen. Dus gisteren maar eens een veel te beleefde annulering verstuurd, met als reden geen levering, een totaal gebrek aan communicatie en dus een gebrek aan vertrouwen in de capaciteiten van de aanbieder. Ineens kreeg ik wel snel antwoord op de mail, excuses en ik krijg mijn geld terug. We zullen zien... Als dat snel genoeg gebeurt zal ik hun naam niet noemen. Direct bij een andere aanbieder besteld, en dat pakket is vandaag al binnen. Komende vrijdag maar eens onder de Rover zetten.
Intussen reed ik dus enkele weken met de BX woon-werkverkeer. Dat ging goed, tot er een rood lampje ging branden bij aankomst op werk, en bij vertrek lag er een groen plasje onder de auto. Een lek in een retourleiding, stelde ik vast. Geen enorm drama, maar er loopt af en toe wat weg. Dus toch maar gewoon naar huis gereden. De volgende dag wel met de bus gegaan, en bij de Snoekfabriek geïnformeerd of hij nog een kleine octopus had. De laatste kon ik reserveren. Maar zo'n leidingenstelsel dat overal door en onder de motorruimte loopt kan ik voor de deur niet vervangen. Ik had geluk, Pascal had een lange dag in de werkplaats gepland om op te ruimen. Ik kon 's avonds direct terecht. Het paste niet helemaal in mijn planning, maar ik wilde weer een werkende auto voor de deur... Dus in de lunchpauze met de auto van een collega naar een automaterialenzaak gereden en daar wat LHM ingeslagen, voor het geval ik onderweg moest bijvullen. Dat bleek mee te vallen, een klots erin bij vertrek bleek voldoende. En zo werd de BX met spoed gefikst.
De klusruimte van De Snoekfabriek. Na een dag opruimen schijnbaar...
Komende vrijdag ga ik dus de uitlaat van de Rover onder handen nemen, in de garage van mijn vader. Met een volgeladen Rover, want zaterdagochtend vertrekken we vanuit daar naar Frankrijk voor een weekje naar mijn halfbroer en zijn gezin, die daar een camping hebben.
MWH
Kilometervreter
Er is leuk nieuws, maar eerst even wat vervolgzaken uit voorgaande berichten behandelen, waaronder vakantieupdates:
- De knipperlichtschakelaar van de Traction heb ik gedemonteerd, omdat niks het nog deed. Het is nogal een fragiel ding met een printplaat erin. Daar kan je zo weinig mee... Ik bleek ook de factuur van de bestelling niet bewaard te hebben (domdom, ik dacht dat het meest nieuwe onderdeel van de hele auto wel iets langer mee zou gaan), dus maar domweg een nieuwe besteld. Hopelijk houdt die het langer uit. Afgelopen zaterdag gemonteerd, en hij knippert weer.
Verder weinig gereden. Alleen naar de Oude Voertuigendag in Boekelo geweest, waar een aardige delegatie van afdeling oost van de Tractionclub aanwezig was. Ik heb er een verslagje van geschreven voor de clubsite: https://www.tanoost.nl/index.php/26-beschermd-gebied/162-oude-voertuigendag-boekelo-2018 .
Afgelopen zaterdag had die club een sleutelochtend, waar de motor van een Traction 7A (superzeldzaam: productie alleen de allereerste maanden, met allerlei gekkigheden die al snel veranderden!) die tientallen jaren stil heeft gestaan weer tot leven werd gewekt. Heel bijzonder. Die oude techniek is zo gek nog niet, na wat voorbereidend werk was het starten en lopen. Het filmpje op facebook van een clublid staat openbaar, volgens mij zouden jullie het moeten kunnen zien zo: https://www.facebook.com/100009481344078/videos/pcb.2200675053591851/2201568453502511/?type=3&theater .
- De uitlaatdemper van de Rover heb ik vervangen. De rit naar mijn vaders garage heb ik met oordoppen in gereden, bij dezen excuses aan iedereen die vlak bij de A1 woont. Het was wel duidelijk waarom hij zo'n kabaal maakte:
Voor de duidelijkheid: Dit is de bovenkant van de demper. De onderkant zag er nog prima uit.
Direct olie en filter ververst. De auto mocht namelijk de dag erop een flinke rit doen: ruim 1000km naar de camping van mijn halfbroer in Frankrijk. Even een weekje vakantie. We hadden tenslotte nog geen zomervakantie gehad. Gezellig bijgepraat, wat ontspannen, wat geklust. Fijn weekje. En de eerste keer dat de Rover zo ver mee mocht. Meestal ga ik met de BX op vakantie, maar voor een weekje met 2x 1000km op één dag leek een 'moderne' auto me fijner. Dan durft mijn vriendin tenminste te rijden als ik even geen zin meer heb in die saaie péage. Wat kiekjes als bewijs dat hij niet in Nederland was:
Hier al mijn spots uit Frankrijk, als ook de foto's van het voertuigenmuseum in Salviac: https://www.flickr.com/photos/48535413@N06/albums/72157696707919660. Ik wilde al jaren naar dat museum, maar het kwam er maar niet van. Leuke verzameling op zijn Frans. Tenten vol met roest en enkele mooie exemplaren. Ook een veld vol met nog meer roestige wrakken. Geinig. Wat spots betreft vond ik het opvallend dat ik 4 DS'en heb gezien (waarvan uiteraard 2 Nederlands), en maar 2 BX'en. Die worden echt zeldzaam.
Na die week weer terug naar Nederland, vriendin afgezet op een station zodat ze naar haar ouders kon, en ik naar het weekend van EMW. Met een auto vol vakantiebende, dus lekker met anderen meegereden de rest van het weekend. Wel bevestigd gekregen door een clublid dat ik het absolute basismodelletje heb: Alleen die schijnt trommelremmen achter te hebben. Inmiddels zijn we alweer een tijdje woon-werkverkeer verder en staat er 226k op de teller.
- Na het weekend van EMW mocht de BX aan de bak. Het EMWeekend had ik wel kunnen cancellen omdat het niet uit kwam, maar ik moest gaan van mijn vriendin omdat ze weet hoe leuk ik dat vind... Qua reistijd was het handiger geweest om in het Zuid-Frankrijk te blijven: We gingen daarna namelijk naar Zuid-Tirol in Noord-Italië. Even getwijfeld of ik niet weer met de Rover zou gaan, maar als ik echt in de bergen rond ga rijden vind ik de BX toch leuker. De BX durf ik veel meer op zijn lazer te geven dan de Rover, bij de Rover blijf ik bang voor de koppakking waardoor ik eigenlijk nooit vol gas geef. Dus hoewel de Rover wel fijner is in de bochten, toch lekker met de BX. De heenweg zouden we sowieso in twee dagen doen, waardoor het excuus van te veel rijden op één dag ook af viel.
De regio is voor ons niet voor herhaling vatbaar: Veel te Duits op alle vlakken. Qua bouw, qua eten, qua taal (dat was dan wel weer handig), qua auto's (tegenvaller) dacht je dat je in Oostenrijk was. Maar we hebben ons goed laten verwennen, halfpension geboekt dus elke dag aanschuiven maar. De BX heeft zich perfect gehouden. We hebben veel gewandeld, vaak moesten we voor een startpunt een eind de berghelling op. Kilometerslang met hellingspercentages van 10 en meer, vol gas in zijn twee van haarspeld naar haarspeld.
Veel foto's van de BX gemaakt, ik zal niet alles plaatsen. Er volgt nog een linkje naar spots+BX-foto's als ik het album compleet heb.
In de wolken:
Daarna een stuk wandelen (heel gave wandeling, bij de Sambock):
En bij terugkomst was het zicht vrij:
De terugweg van ook weer 1000km hebben we wel in één dag gedaan i.v.m. verplichtingen in Nederland. Mijn vriendin wilde liever niet in de BX rijden en ik ging wel lekker, dus ik heb gewoon het hele stuk gereden. En daarna stapte ik nog fris uit. Normaal rijd ik behoorlijk bejaard in de BX op de snelweg, boven de 110 km/h vind ik het lawaaiig dus doe ik het rustig aan. Maar nu is bewezen dat het ook prima harder kan. Het hele stuk waar het mocht gewoon 130+ gereden. Het optionele hifipakket op de BX doet zijn werk goed, muziek een tandje harder en het motorlawaai is ook geen probleem meer. Nog wat gesprint tegen een Duitse jongeman in een rode MB 190E, ik won. :T En 190 km/h op de teller lukt ook.
Daarna vond ik dat de BX wel even genoeg had gewerkt dit jaar, ik heb hem bijna direct naar de winterstalling gebracht. Waar het de hele vakantie goed was gegaan sloeg toen het noodlot toe: Ik reed een lekke band op een pin uit de vloer in de stalling... Nou ja, beter daar dan in Italië. De BX staat nu dus op drie wieltjes. De vriend bij wiens ouders die schuur is zou via zijn lokale contacten wel een fiks regelen. Een stuk handiger dan wanneer ik de lekke band had moeten meenemen in de trein natuurlijk.
Tot zo ver voor nu!
- De knipperlichtschakelaar van de Traction heb ik gedemonteerd, omdat niks het nog deed. Het is nogal een fragiel ding met een printplaat erin. Daar kan je zo weinig mee... Ik bleek ook de factuur van de bestelling niet bewaard te hebben (domdom, ik dacht dat het meest nieuwe onderdeel van de hele auto wel iets langer mee zou gaan), dus maar domweg een nieuwe besteld. Hopelijk houdt die het langer uit. Afgelopen zaterdag gemonteerd, en hij knippert weer.
Verder weinig gereden. Alleen naar de Oude Voertuigendag in Boekelo geweest, waar een aardige delegatie van afdeling oost van de Tractionclub aanwezig was. Ik heb er een verslagje van geschreven voor de clubsite: https://www.tanoost.nl/index.php/26-beschermd-gebied/162-oude-voertuigendag-boekelo-2018 .
Afgelopen zaterdag had die club een sleutelochtend, waar de motor van een Traction 7A (superzeldzaam: productie alleen de allereerste maanden, met allerlei gekkigheden die al snel veranderden!) die tientallen jaren stil heeft gestaan weer tot leven werd gewekt. Heel bijzonder. Die oude techniek is zo gek nog niet, na wat voorbereidend werk was het starten en lopen. Het filmpje op facebook van een clublid staat openbaar, volgens mij zouden jullie het moeten kunnen zien zo: https://www.facebook.com/100009481344078/videos/pcb.2200675053591851/2201568453502511/?type=3&theater .
- De uitlaatdemper van de Rover heb ik vervangen. De rit naar mijn vaders garage heb ik met oordoppen in gereden, bij dezen excuses aan iedereen die vlak bij de A1 woont.
Het was wel duidelijk waarom hij zo'n kabaal maakte:
Voor de duidelijkheid: Dit is de bovenkant van de demper. De onderkant zag er nog prima uit.
Direct olie en filter ververst. De auto mocht namelijk de dag erop een flinke rit doen: ruim 1000km naar de camping van mijn halfbroer in Frankrijk. Even een weekje vakantie. We hadden tenslotte nog geen zomervakantie gehad. Gezellig bijgepraat, wat ontspannen, wat geklust. Fijn weekje. En de eerste keer dat de Rover zo ver mee mocht. Meestal ga ik met de BX op vakantie, maar voor een weekje met 2x 1000km op één dag leek een 'moderne' auto me fijner. Dan durft mijn vriendin tenminste te rijden als ik even geen zin meer heb in die saaie péage. Wat kiekjes als bewijs dat hij niet in Nederland was:
Hier al mijn spots uit Frankrijk, als ook de foto's van het voertuigenmuseum in Salviac: https://www.flickr.com/photos/48535413@N06/albums/72157696707919660. Ik wilde al jaren naar dat museum, maar het kwam er maar niet van. Leuke verzameling op zijn Frans. Tenten vol met roest en enkele mooie exemplaren. Ook een veld vol met nog meer roestige wrakken. Geinig. Wat spots betreft vond ik het opvallend dat ik 4 DS'en heb gezien (waarvan uiteraard 2 Nederlands), en maar 2 BX'en. Die worden echt zeldzaam.
Na die week weer terug naar Nederland, vriendin afgezet op een station zodat ze naar haar ouders kon, en ik naar het weekend van EMW. Met een auto vol vakantiebende, dus lekker met anderen meegereden de rest van het weekend. Wel bevestigd gekregen door een clublid dat ik het absolute basismodelletje heb: Alleen die schijnt trommelremmen achter te hebben. Inmiddels zijn we alweer een tijdje woon-werkverkeer verder en staat er 226k op de teller.
- Na het weekend van EMW mocht de BX aan de bak. Het EMWeekend had ik wel kunnen cancellen omdat het niet uit kwam, maar ik moest gaan van mijn vriendin omdat ze weet hoe leuk ik dat vind...
Qua reistijd was het handiger geweest om in het Zuid-Frankrijk te blijven: We gingen daarna namelijk naar Zuid-Tirol in Noord-Italië. Even getwijfeld of ik niet weer met de Rover zou gaan, maar als ik echt in de bergen rond ga rijden vind ik de BX toch leuker. De BX durf ik veel meer op zijn lazer te geven dan de Rover, bij de Rover blijf ik bang voor de koppakking waardoor ik eigenlijk nooit vol gas geef. Dus hoewel de Rover wel fijner is in de bochten, toch lekker met de BX. De heenweg zouden we sowieso in twee dagen doen, waardoor het excuus van te veel rijden op één dag ook af viel. De regio is voor ons niet voor herhaling vatbaar: Veel te Duits op alle vlakken. Qua bouw, qua eten, qua taal (dat was dan wel weer handig), qua auto's (tegenvaller) dacht je dat je in Oostenrijk was. Maar we hebben ons goed laten verwennen, halfpension geboekt dus elke dag aanschuiven maar. De BX heeft zich perfect gehouden. We hebben veel gewandeld, vaak moesten we voor een startpunt een eind de berghelling op. Kilometerslang met hellingspercentages van 10 en meer, vol gas in zijn twee van haarspeld naar haarspeld.
Veel foto's van de BX gemaakt, ik zal niet alles plaatsen. Er volgt nog een linkje naar spots+BX-foto's als ik het album compleet heb.
In de wolken:
Daarna een stuk wandelen (heel gave wandeling, bij de Sambock):
En bij terugkomst was het zicht vrij:
De terugweg van ook weer 1000km hebben we wel in één dag gedaan i.v.m. verplichtingen in Nederland. Mijn vriendin wilde liever niet in de BX rijden en ik ging wel lekker, dus ik heb gewoon het hele stuk gereden. En daarna stapte ik nog fris uit. Normaal rijd ik behoorlijk bejaard in de BX op de snelweg, boven de 110 km/h vind ik het lawaaiig dus doe ik het rustig aan. Maar nu is bewezen dat het ook prima harder kan. Het hele stuk waar het mocht gewoon 130+ gereden. Het optionele hifipakket op de BX doet zijn werk goed, muziek een tandje harder en het motorlawaai is ook geen probleem meer. Nog wat gesprint tegen een Duitse jongeman in een rode MB 190E, ik won. :T En 190 km/h op de teller lukt ook.
Daarna vond ik dat de BX wel even genoeg had gewerkt dit jaar, ik heb hem bijna direct naar de winterstalling gebracht. Waar het de hele vakantie goed was gegaan sloeg toen het noodlot toe: Ik reed een lekke band op een pin uit de vloer in de stalling... Nou ja, beter daar dan in Italië. De BX staat nu dus op drie wieltjes. De vriend bij wiens ouders die schuur is zou via zijn lokale contacten wel een fiks regelen. Een stuk handiger dan wanneer ik de lekke band had moeten meenemen in de trein natuurlijk.
Tot zo ver voor nu!
MWH
Kilometervreter
Neuh, dat zou ik niet willen zeggen. Ik zou wel wat anders willen, maar heb op het moment geen zin om daar geld in te stoppen. Daarvoor is de toekomst nog even te onduidelijk. Meer daarover in een volgende grote update.Barri zei:
En inruilen op iets in dezelfde prijsklasse (>€1000), dan weet je al helemaal niet wat je in huis haalt. Ik ga iig geen grote investeringen in de Rover meer doen. Maar rolt hij gewoon verder met minimaal onderhoud, dan gaan we lekker door.
MWH
Kilometervreter
Ik zou een volgende grote update geven. Dat heeft wat te lang geduurd, en ik ga hem maar opdelen. Anders wordt het wel een heel erg grote update.
Korte intro: Ik ben inmiddels ruim 2 jaar aan het werk, maar mijn vriendin met wie ik samenwoon studeerde nog. Tot afgelopen september...
Als je met mij samenleeft kom je veel in aanraking met auto’s. Je kunt er niet omheen. En als je er een beetje bevattelijk voor bent, dan is het blijkbaar besmettelijk. Mijn vriendin kijkt wel eens mee als ik op Flickr door spots scroll, of wanneer ik advertenties uit het topic op dit forum open. Ik ontwaarde een trend in haar reacties: kleine auto’s zijn leuk en oude Fiat Panda’s zijn helemaal het einde. Zonder dat ze ervaring heeft met die auto’s trouwens, het was puur op uiterlijk gebaseerd. Ik heb wel eens gegrapt dat ik haar dan maar een auto moest geven, om haar enthousiasme te voeden. Maar dat was enorme onzin en moest ik vooral niet te serieus maken.
Uiteraard deed ik dat wel. Achterliggend wel een voorbehoud: Mocht ze het echt onzin vinden, dan kan ze hem altijd weer verkopen. En het geld dan gebruiken als startkapitaal voor een ‘fatsoenlijke’ auto of iets totaal anders. Mij om het even. Maar dan had ze wel de kans gehad om een leuke auto te hebben. Een Panda kost de wereld niet, ik zag het als een iets duurder geintje. Mijn plan was om haar met haar afstuderen een auto te geven, dat zou augustus of september worden. Daarvoor moest ik dus alles in orde hebben.
Vanaf begin 2018 ben ik iets serieuzer rond gaan kijken of er een mooie kans voorbij zou komen. Ik heb nog gepeild bij forummer Micha voor tips and tricks betreffende Panda's, en om een ‘insider’ ook wat te laten zoeken. Eisenpakket: Zowel ex- als interieur moeten flink kleurrijk zijn. Dat lichte unigroen als exterieur zou helemaal leuk zijn. En de kleuren moeten het liefst een beetje vloeken, wat Panda-interieurs opvallend goed kunnen. Na overleg met Micha moest het minstens een 1000 zijn, zodat hij iets geschikter is voor het huidige verkeer.
[size=small]Zoiets als kleursuggestie? (niet de auto waarover het hieronder gaat)[/size]
In mei zag ik op dit forum in het bijzondere-auto-te-koop-topic een advertentie langs komen. Prijs n.o.t.k. Op de foto’s leek het een heel nette auto, de beschrijving zag er ook eerlijk uit, dus twijfel sloeg toe. Het was wel vroeg. Ik zou de auto lang geheim moeten houden. Ik zou langer kunnen wachten. Maar kom ik dan nog een acceptabele Panda tegen? Misschien is dit wel de kans waar ik spijt van krijg als ik het niet doe…
De biedingen na een paar dagen waren nog laag, in een opwelling schoot ik ook een bod in. De volgende dag kreeg ik een korte maar duidelijke reactie: “Kom hem maar ophalen”. Oeps. Nog meer twijfel. Moest ik dit wel doen? Maar goed, ik vind dat je de consequenties van je daden moet aanvaarden. Een bod betekent dat je de auto wil, tenzij er enorme adders onder het gras zitten. Dat weekend was mijn vriendin weg met haar sportvereniging, dus ik kon heerlijk mijn eigen gang gaan. Afgesproken voor zaterdagochtend 19 mei, in Zutphen. Achteraf gezien dezelfde dag dat de Traction op mijn naam overgeschreven zou worden.
Wordt vervolgd...
Korte intro: Ik ben inmiddels ruim 2 jaar aan het werk, maar mijn vriendin met wie ik samenwoon studeerde nog. Tot afgelopen september...
Als je met mij samenleeft kom je veel in aanraking met auto’s. Je kunt er niet omheen. En als je er een beetje bevattelijk voor bent, dan is het blijkbaar besmettelijk. Mijn vriendin kijkt wel eens mee als ik op Flickr door spots scroll, of wanneer ik advertenties uit het topic op dit forum open. Ik ontwaarde een trend in haar reacties: kleine auto’s zijn leuk en oude Fiat Panda’s zijn helemaal het einde. Zonder dat ze ervaring heeft met die auto’s trouwens, het was puur op uiterlijk gebaseerd. Ik heb wel eens gegrapt dat ik haar dan maar een auto moest geven, om haar enthousiasme te voeden. Maar dat was enorme onzin en moest ik vooral niet te serieus maken.
Uiteraard deed ik dat wel.
Achterliggend wel een voorbehoud: Mocht ze het echt onzin vinden, dan kan ze hem altijd weer verkopen. En het geld dan gebruiken als startkapitaal voor een ‘fatsoenlijke’ auto of iets totaal anders. Mij om het even. Maar dan had ze wel de kans gehad om een leuke auto te hebben. Een Panda kost de wereld niet, ik zag het als een iets duurder geintje. Mijn plan was om haar met haar afstuderen een auto te geven, dat zou augustus of september worden. Daarvoor moest ik dus alles in orde hebben. Vanaf begin 2018 ben ik iets serieuzer rond gaan kijken of er een mooie kans voorbij zou komen. Ik heb nog gepeild bij forummer Micha voor tips and tricks betreffende Panda's, en om een ‘insider’ ook wat te laten zoeken. Eisenpakket: Zowel ex- als interieur moeten flink kleurrijk zijn. Dat lichte unigroen als exterieur zou helemaal leuk zijn. En de kleuren moeten het liefst een beetje vloeken, wat Panda-interieurs opvallend goed kunnen. Na overleg met Micha moest het minstens een 1000 zijn, zodat hij iets geschikter is voor het huidige verkeer.
[size=small]Zoiets als kleursuggestie? (niet de auto waarover het hieronder gaat)[/size]
In mei zag ik op dit forum in het bijzondere-auto-te-koop-topic een advertentie langs komen. Prijs n.o.t.k. Op de foto’s leek het een heel nette auto, de beschrijving zag er ook eerlijk uit, dus twijfel sloeg toe. Het was wel vroeg. Ik zou de auto lang geheim moeten houden. Ik zou langer kunnen wachten. Maar kom ik dan nog een acceptabele Panda tegen? Misschien is dit wel de kans waar ik spijt van krijg als ik het niet doe…
De biedingen na een paar dagen waren nog laag, in een opwelling schoot ik ook een bod in. De volgende dag kreeg ik een korte maar duidelijke reactie: “Kom hem maar ophalen”. Oeps. Nog meer twijfel. Moest ik dit wel doen? Maar goed, ik vind dat je de consequenties van je daden moet aanvaarden. Een bod betekent dat je de auto wil, tenzij er enorme adders onder het gras zitten. Dat weekend was mijn vriendin weg met haar sportvereniging, dus ik kon heerlijk mijn eigen gang gaan. Afgesproken voor zaterdagochtend 19 mei, in Zutphen. Achteraf gezien dezelfde dag dat de Traction op mijn naam overgeschreven zou worden.
Wordt vervolgd...
Gewoon Dirk
Wegverkenner
He, wat ben jij een copycat, zomaar je vriendin een auto cadeau doen...:T
Zonder gekheid, je had me al ingelicht en ik wil hier voor iedereen meteen even duidelijk maken dat MWH of ondegetekende het idee niet van de ander heeft, beide plannen zijn spontaan naast elkaar geboren. Toch ben ik wel benieuwd naar de rest van het verhaal, de kleur is voor mij geen verrassing meer maar de algehele staat van de auto = interieur = exacte reactie van je vriendin nog wel. Tijd om je ziek te melden op het werk, hier met die update!
Zonder gekheid, je had me al ingelicht en ik wil hier voor iedereen meteen even duidelijk maken dat MWH of ondegetekende het idee niet van de ander heeft, beide plannen zijn spontaan naast elkaar geboren.
Toch ben ik wel benieuwd naar de rest van het verhaal, de kleur is voor mij geen verrassing meer maar de algehele staat van de auto = interieur = exacte reactie van je vriendin nog wel. Tijd om je ziek te melden op het werk, hier met die update!
A
Anoniem
Guest
Ik had de foto's van de vakantie nog niet gezien, maar wat leuk om te zien! Altijd leuk om even meegenomen te worden op spotvakantie van een ander.
Maar die GTST cliffhanger, man man man je hebt me "aan de buis gekluisterd" nu. Dus kom maar op met de update! :T
Maar die GTST cliffhanger, man man man je hebt me "aan de buis gekluisterd" nu. Dus kom maar op met de update! :T
Jay DoubleYou
Petrolhead
Ja, dit kan niet wachten. Zeker als het echt een oer-Panda is.
MWH
Kilometervreter
Haha, flauw hè, zo'n cliffhanger. Maar ik ga echt niet alles in één keer plaatsen, want dan leest niemand het meer. Het zijn al 4 A4tjes aan tekst en ik ben nog niet klaar...
Deel 2 dan maar.
Ik had doorgegeven hoe laat ik zou zijn met de trein, en precies op tijd kwam ik aan. Toen ik de straat in liep appte de verkoper nog waar ik was, dus hij had de deur al open voor ik de tuin in liep. ‘Wil je eerst koffie of eerst naar de auto kijken?’ Nou, ik ben hier voor de auto… De Panda stond achter de tuin, achter de garage. Die garage was hij aan het opknappen, waardoor zijn hobbyauto, een Kever van 1957 geloof ik, even buiten onder de carport stond en de Panda daarachter.
Even een rondje rond de auto. Plaatwerk ziet er netjes uit, op een plekje op een deur na. Dat schijnt een bekende plek te zijn bij Panda’s en dit viel volgens mij nog wel mee. Ik had van Micha gehoord dat dorpels ook een zwak punt waren, vooral het stuk bij het achterwiel. Nu geldt dat eigenlijk voor elke oude auto, maar natuurlijk wel even checken. Ik ga met mijn hand langs de dorpel, en ineens heb ik mijn vinger in een gat zitten. Hm. Hoort dat daar? Even eronder liggen om beter te kijken. Nee, het is toch echt een roestgaatje. De rest van de dorpel voelt wel oké. De andere kant is nog dicht, maar ook minder aan het worden aan de achterkant. Ach, je kan geen perfecte auto verwachten voor het bod dat ik gedaan heb, dit vind ik nog wel acceptabel. Ik kan niet lassen, maar ik heb mijn vader in mijn leven zo veel aan elkaar zien bakken dat ik niet bang ben voor wat roest. Dit komt nog wel goed.
De motorkap gaat ook even open. In de advertentie staat dat de distributieriem twee jaar geleden nog is vervangen. Onder de motorkap staat Distributie 2013. Dat is geen twee jaar… Nog een puntje waar ik op af had kunnen dingen. Maar goed, ik was al uit gegaan van enorm preventief onderhoud na aanschaf, voor een Panda zal het werk nog wel meevallen.
Een rondje rijden dan. Even wennen natuurlijk, zo’n klein hobbeldoosje is wel iets anders dan ik gewend ben. Maar wat is het een leuke ervaring! Ik kan tegenover de verkoper niet doen alsof ik het niets vind, ik zit met zo’n enorme grijns achter het stuur… Met een Panda lach je iedereen uit, zo blijkt maar weer. Intussen meen in de blikken van voorbijgangers ook wel iets te zien dat het omgekeerde insinueert…
Na terugkomst dan toch maar koffie. En wat achtergrond van de auto en zijn eigenaar leren kennen. Tot een half jaar ervoor was hij van de schoonzus van de verkoper geweest, maar die moest hem weg doen omdat het voor haar fysiek moeilijk werd de auto zonder stuurbekrachtiging te rijden. Zij had de auto van de eerste eigenaar gekocht. De Panda was altijd in onderhoud geweest bij de Fiat dealer in Zutphen, daar kan ik misschien nog wel de onderhoudshistorie opvragen.
Na regelen van verzekering en overschrijving heb ik de Panda volgetankt (het reservelampje brandde al) en ben naar mijn werk in Groenlo gereden. Het plan was om hem daar een tijdje uit het zicht te houden, in plaats van in de buurt in Enschede. De Panda achter op de P+R bij het busstation neergezet, met de bus naar Enschede en dan de trein naar Utrecht omdat ik daar nog Traction-dingen te doen had. Waaronder overschrijven dus. Twee auto's rijker op één dag. Oeps.
Nou vooruit, omdat ik bang ben dat jullie het anders niet overleven van de spanning, alvast één kiekje die ik net na aankoop met mijn mobiel maakte.
In het volgende deel meer over de tijd tussen aankoop en onthulling.
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-F
Deel 2 dan maar.
Ik had doorgegeven hoe laat ik zou zijn met de trein, en precies op tijd kwam ik aan. Toen ik de straat in liep appte de verkoper nog waar ik was, dus hij had de deur al open voor ik de tuin in liep. ‘Wil je eerst koffie of eerst naar de auto kijken?’ Nou, ik ben hier voor de auto… De Panda stond achter de tuin, achter de garage. Die garage was hij aan het opknappen, waardoor zijn hobbyauto, een Kever van 1957 geloof ik, even buiten onder de carport stond en de Panda daarachter.
Even een rondje rond de auto. Plaatwerk ziet er netjes uit, op een plekje op een deur na. Dat schijnt een bekende plek te zijn bij Panda’s en dit viel volgens mij nog wel mee. Ik had van Micha gehoord dat dorpels ook een zwak punt waren, vooral het stuk bij het achterwiel. Nu geldt dat eigenlijk voor elke oude auto, maar natuurlijk wel even checken. Ik ga met mijn hand langs de dorpel, en ineens heb ik mijn vinger in een gat zitten. Hm. Hoort dat daar? Even eronder liggen om beter te kijken. Nee, het is toch echt een roestgaatje. De rest van de dorpel voelt wel oké. De andere kant is nog dicht, maar ook minder aan het worden aan de achterkant. Ach, je kan geen perfecte auto verwachten voor het bod dat ik gedaan heb, dit vind ik nog wel acceptabel. Ik kan niet lassen, maar ik heb mijn vader in mijn leven zo veel aan elkaar zien bakken dat ik niet bang ben voor wat roest. Dit komt nog wel goed.
De motorkap gaat ook even open. In de advertentie staat dat de distributieriem twee jaar geleden nog is vervangen. Onder de motorkap staat Distributie 2013. Dat is geen twee jaar… Nog een puntje waar ik op af had kunnen dingen. Maar goed, ik was al uit gegaan van enorm preventief onderhoud na aanschaf, voor een Panda zal het werk nog wel meevallen.
Een rondje rijden dan. Even wennen natuurlijk, zo’n klein hobbeldoosje is wel iets anders dan ik gewend ben. Maar wat is het een leuke ervaring! Ik kan tegenover de verkoper niet doen alsof ik het niets vind, ik zit met zo’n enorme grijns achter het stuur… Met een Panda lach je iedereen uit, zo blijkt maar weer. Intussen meen in de blikken van voorbijgangers ook wel iets te zien dat het omgekeerde insinueert…
Na terugkomst dan toch maar koffie. En wat achtergrond van de auto en zijn eigenaar leren kennen. Tot een half jaar ervoor was hij van de schoonzus van de verkoper geweest, maar die moest hem weg doen omdat het voor haar fysiek moeilijk werd de auto zonder stuurbekrachtiging te rijden. Zij had de auto van de eerste eigenaar gekocht. De Panda was altijd in onderhoud geweest bij de Fiat dealer in Zutphen, daar kan ik misschien nog wel de onderhoudshistorie opvragen.
Na regelen van verzekering en overschrijving heb ik de Panda volgetankt (het reservelampje brandde al) en ben naar mijn werk in Groenlo gereden. Het plan was om hem daar een tijdje uit het zicht te houden, in plaats van in de buurt in Enschede. De Panda achter op de P+R bij het busstation neergezet, met de bus naar Enschede en dan de trein naar Utrecht omdat ik daar nog Traction-dingen te doen had. Waaronder overschrijven dus. Twee auto's rijker op één dag. Oeps.
Nou vooruit, omdat ik bang ben dat jullie het anders niet overleven van de spanning, alvast één kiekje die ik net na aankoop met mijn mobiel maakte.
In het volgende deel meer over de tijd tussen aankoop en onthulling.
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-F
Jay DoubleYou
Petrolhead
Leuk!!
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Ziet er op de foto's erg lekker uit! Je weet het verhaal wel mooi op te rekken zo, het leest in ieder geval heerlijk weg!
MWH
Kilometervreter
Dank! Snel een vervolg, ik wil dit weekend alles hier op een rij hebben anders blijft het maar sudderen.
Na een paar dagen kreeg ik een appje van de verkoper: ‘Wat staat er een leuke Panda in Groenlo!’ Hij is buschauffeur en kwam erlangs met de bus, scherp hoor… Intussen had ik een bevriende lokale garage gevraagd of hij binnenkort ruimte had voor wat laswerk en groot onderhoud aan een Panda. Hij was druk, maar 6 juni zou het moeten kunnen. Ik zou de auto de 5e eind van de middag brengen.
Op de ochtend van 5 juni ging ik met de Rover naar werk. Althans, dat dacht mijn vriendin. Ik parkeerde de Rover een paar straten verderop en liep naar het busstation om met de bus naar Groenlo te gaan. ’s Middags ging ik met de Panda van Groenlo naar Hengelo. Qua werkzaamheden moesten we nog maar even kijken hoe het zou lopen, de garage was namelijk toch vergeten de Panda in te plannen… Maar goed, ik heb geen haast. Daarna met de bus naar Enschede en de Rover weer een paar straten naar huis rijden.
15 juni krijg ik een appje dat alles klaar is. APK is weer in orde, die had hij zelfs al laten doen voordat hij eraan gelast had. De roest was een opmerking waard, maar geen afkeur. En de rest was gewoon goed. Ik spreek af om hem maandag de 18e op te halen. Ik ga op tijd met de Rover terug vanuit Groenlo, en parkeer die weer in Enschede. Met de bus naar Hengelo, met de Panda naar Enschede. Ik zet hem neer op de parkeerplaats een wijk verderop. Daar is volgens mij altijd genoeg ruimte. Elke keer als mijn vriendin naar training is, fiets ik even langs de Panda om te checken hoe hij erbij staat. Het is toch een vrij opvallende auto, als die lang op één plek staat kunnen mensen zich eraan gaan ergeren. Dus ik verplaats hem voorlopig elke week is het plan.
Voor de langere termijn is dat echter niet handig. Training houdt een keer op in de zomer, dan wordt het voor mij lastig om stiekem weg te gaan. Bovendien voelt het niet fijn, een auto een wijk verderop hebben staan. Dus toch maar eens zoeken naar een tijdelijke stalling. Wie kan ik daar eens naar vragen..?
Een kans dient zich aan. Op werk kom ik in gesprek met een collega over auto’s. Toen hij nog geen vrouw had reed hij dure Saabs omdat hij dat leuk vond. Hij vertelt dat zijn buurman een garage voor oudere auto’s heeft, en we kijken op Google maps even naar zijn huis. Een oude boerderij met wat stallen er omheen. Voor de buurman heeft hij wel eens een tijd een auto gestald, maar daar gebeurde maar niets mee en betalen was af en toe lastig, dus dat heeft hij maar beëindigd.
Ik gooi dus eens een balletje op. Ik vertel hem mijn situatie met de Panda en vraag hem of hij misschien mogelijkheid ziet om die ergens kwijt te raken. Dan heb ik iets meer rust, als een bekende er toezicht op houdt. Hij zou het gaan overleggen met zijn vrouw. Op vrijdag 22 juni krijg ik een appje dat het kan. We zouden de week erna wel even overleggen.
We spreken af wanneer mijn vriendin weer eens naar training is, dinsdag 3 juli wordt het. Met de laagstaande zon kom ik erachter dat de ruitensproeier niet werkt. Er bromt wel wat, ik ruik ook wel wat, maar er belandt niets op de ruit. Dat moet ik nog eens na gaan kijken. De Panda zetten we in de schaapsstal, die is toch vrij in de zomer, wanneer de schapen buiten lopen. Een paar oude doeken erover voor het geval dat er zwaluwen binnen overnachten en hij staat er heel sfeervol. In het gezelschap van een kitten in een bench. En een heel blije hond. Na koffie word ik naar Enschede gebracht.
Zo stond hij erbij.
De volgende dag komt die collega op werk naar me toe. Zijn dochter vroeg zich wel af wat die auto daar in de schuur deed. ‘Die is van een collega van papa.’ Dat vond ze maar raar. Met een auto moet je toch rijden? Dat kan toch niet als die in de schuur staat? ‘Hij is bedoeld als cadeautje voor zijn vriendin.’ Oh, maar dat verandert de zaak. Ineens was het heel logisch. ’s Middags kwam een vriendinnetje spelen, waarbij de dochter langs de schuur liep en haar uitlegde: ‘Dat is de auto van een collega van papa, die is voor zijn vriendin.’ Niks meer aan de hand. Mooi, kinderlogica.
Mijn vriendin zou donderdag 20 september ’s middags afstuderen. De week ervoor heb ik vrijdagmiddag stiekem vrij genomen om nog wat aan de Panda te kunnen doen. Samen met mijn collega nog even de ruitensproeier gefikst, dat bleek simpelweg een los slangetje te zijn (waar je nogal lastig bij kan), en daarna de Panda even gewassen. Ook gepoogd om met zo’n uitdeuktool wat parkeerdeukjes uit de auto te krijgen, maar toen het deukje een bobbel de andere kant op werd ben ik daarmee maar gestopt… Op 19 september ben ik met de bus naar werk gegaan, en op de terugweg met die collega meegereden om de Panda bij hem op te halen en alvast weer in de buurt te zetten.
De onthulling komt in de volgende aflevering, en daarna nog een update tot nu. Dan zijn we weer bij.
Na een paar dagen kreeg ik een appje van de verkoper: ‘Wat staat er een leuke Panda in Groenlo!’ Hij is buschauffeur en kwam erlangs met de bus, scherp hoor… Intussen had ik een bevriende lokale garage gevraagd of hij binnenkort ruimte had voor wat laswerk en groot onderhoud aan een Panda. Hij was druk, maar 6 juni zou het moeten kunnen. Ik zou de auto de 5e eind van de middag brengen.
Op de ochtend van 5 juni ging ik met de Rover naar werk. Althans, dat dacht mijn vriendin. Ik parkeerde de Rover een paar straten verderop en liep naar het busstation om met de bus naar Groenlo te gaan. ’s Middags ging ik met de Panda van Groenlo naar Hengelo. Qua werkzaamheden moesten we nog maar even kijken hoe het zou lopen, de garage was namelijk toch vergeten de Panda in te plannen… Maar goed, ik heb geen haast. Daarna met de bus naar Enschede en de Rover weer een paar straten naar huis rijden.
15 juni krijg ik een appje dat alles klaar is. APK is weer in orde, die had hij zelfs al laten doen voordat hij eraan gelast had. De roest was een opmerking waard, maar geen afkeur. En de rest was gewoon goed. Ik spreek af om hem maandag de 18e op te halen. Ik ga op tijd met de Rover terug vanuit Groenlo, en parkeer die weer in Enschede. Met de bus naar Hengelo, met de Panda naar Enschede. Ik zet hem neer op de parkeerplaats een wijk verderop. Daar is volgens mij altijd genoeg ruimte. Elke keer als mijn vriendin naar training is, fiets ik even langs de Panda om te checken hoe hij erbij staat. Het is toch een vrij opvallende auto, als die lang op één plek staat kunnen mensen zich eraan gaan ergeren. Dus ik verplaats hem voorlopig elke week is het plan.
Voor de langere termijn is dat echter niet handig. Training houdt een keer op in de zomer, dan wordt het voor mij lastig om stiekem weg te gaan. Bovendien voelt het niet fijn, een auto een wijk verderop hebben staan. Dus toch maar eens zoeken naar een tijdelijke stalling. Wie kan ik daar eens naar vragen..?
Een kans dient zich aan. Op werk kom ik in gesprek met een collega over auto’s. Toen hij nog geen vrouw had reed hij dure Saabs omdat hij dat leuk vond. Hij vertelt dat zijn buurman een garage voor oudere auto’s heeft, en we kijken op Google maps even naar zijn huis. Een oude boerderij met wat stallen er omheen. Voor de buurman heeft hij wel eens een tijd een auto gestald, maar daar gebeurde maar niets mee en betalen was af en toe lastig, dus dat heeft hij maar beëindigd.
Ik gooi dus eens een balletje op. Ik vertel hem mijn situatie met de Panda en vraag hem of hij misschien mogelijkheid ziet om die ergens kwijt te raken. Dan heb ik iets meer rust, als een bekende er toezicht op houdt. Hij zou het gaan overleggen met zijn vrouw. Op vrijdag 22 juni krijg ik een appje dat het kan. We zouden de week erna wel even overleggen.
We spreken af wanneer mijn vriendin weer eens naar training is, dinsdag 3 juli wordt het. Met de laagstaande zon kom ik erachter dat de ruitensproeier niet werkt. Er bromt wel wat, ik ruik ook wel wat, maar er belandt niets op de ruit. Dat moet ik nog eens na gaan kijken. De Panda zetten we in de schaapsstal, die is toch vrij in de zomer, wanneer de schapen buiten lopen. Een paar oude doeken erover voor het geval dat er zwaluwen binnen overnachten en hij staat er heel sfeervol. In het gezelschap van een kitten in een bench. En een heel blije hond. Na koffie word ik naar Enschede gebracht.
Zo stond hij erbij.
De volgende dag komt die collega op werk naar me toe. Zijn dochter vroeg zich wel af wat die auto daar in de schuur deed. ‘Die is van een collega van papa.’ Dat vond ze maar raar. Met een auto moet je toch rijden? Dat kan toch niet als die in de schuur staat? ‘Hij is bedoeld als cadeautje voor zijn vriendin.’ Oh, maar dat verandert de zaak. Ineens was het heel logisch.
’s Middags kwam een vriendinnetje spelen, waarbij de dochter langs de schuur liep en haar uitlegde: ‘Dat is de auto van een collega van papa, die is voor zijn vriendin.’ Niks meer aan de hand. Mooi, kinderlogica. Mijn vriendin zou donderdag 20 september ’s middags afstuderen. De week ervoor heb ik vrijdagmiddag stiekem vrij genomen om nog wat aan de Panda te kunnen doen. Samen met mijn collega nog even de ruitensproeier gefikst, dat bleek simpelweg een los slangetje te zijn (waar je nogal lastig bij kan), en daarna de Panda even gewassen. Ook gepoogd om met zo’n uitdeuktool wat parkeerdeukjes uit de auto te krijgen, maar toen het deukje een bobbel de andere kant op werd ben ik daarmee maar gestopt…
Op 19 september ben ik met de bus naar werk gegaan, en op de terugweg met die collega meegereden om de Panda bij hem op te halen en alvast weer in de buurt te zetten.
De onthulling komt in de volgende aflevering, en daarna nog een update tot nu. Dan zijn we weer bij.
MWH
Kilometervreter
Dank heren!
@Rutger: Zeker. Ik heb in geen tijden zo veel in de bus gezeten. Het was inderdaad gedoe, maar juist daarom ook leuk om te doen.
Dat datum van haar afstuderen, 20 september, ging ik weer zogenaamd naar werk voor alleen de ochtend, maar in feite was ik vrij. Op het terrein waar ik de Traction stal heb ik geprobeerd de Panda iets serieuzer te poetsen. Het zal nooit mijn hobby worden, maar hij werd er op het oog iets roder en glimmender van, dus het doel is behaald. Daarna nog even de stad in gegaan om wat benodigdheden voor het cadeaumoment te kopen.
Nadat mijn vriendin haar master had behaald hadden we thuis een borrel. Ik haalde de pizza op, zodat ik naar buiten zou moeten. Stiekem liep ik de andere kant op, om de Panda op te halen. Daarna met Panda de pizza opgehaald, over het fietspad terug (tsja, dat was sneller en een Panda is bijna een brommobiel tenslotte ) en zachtjes voor de deur zetten. Het was druk dus ze had niets door.
Een vriend van mij arriveerde iets later dan de meesten. Hij vroeg zachtjes aan me: “Is die Panda hiervoor van jou?” Ik: “Sssst!” Hij was zeker weten op geen enkele manier op de hoogte van dit plan. Blijkbaar ben ik voor sommigen toch voorspelbaar.
Op het cadeaumoment gaf ik mijn vriendin een mooi doosje. Een stropdasdoosje zelfs. Tsja, die vond ik mooi en paste precies. Speciaal hiervoor een stropdas gekocht en weggegooid. In het doosje zat een Panda-knuffel-sleutelhanger. Met daaraan een sleutel… Omstanders stonden met een vragende blik in hun ogen, maar zij wist het wel.
‘Nee, dat is het niet?’
‘Misschien moet je eens naar buiten kijken.’
De hele meute dromde naar buiten, om daar ineens een Panda tegenover de BX te zien staan. Mijn vriendin stond daar een beetje verstijfd met de sleutel. “Misschien moet je er gewoon eens in gaan zitten, voor de beleving.” Om daar, hoe kinderachtig, een Panda-masker te vinden. Omdat er al wat alcoholische dranken waren gevloeid, het donker werd en er veel gasten waren het maar even hierbij gelaten. Er was nog een feestje te vieren. Ik werd er die avond door haar nog regelmatig aan herinnerd dat ik stom was en dat ik het echt niet had moeten doen. Om vervolgens geknuffeld te worden. Hm.
Een paar praktisch anonieme foto's van het moment suprême.
De volgende dag toen we een beetje waren bijgekomen hebben we een klein rondje gereden. Ik moest het ding even buiten de stad naar een rustiger plek brengen, zodat ze kon wennen. Ze heeft nog weinig ervaring met (oudere) auto’s en mijn BX vindt ze doodeng om te rijden, dus dat beloofde wat. Maar ze vond het direct al geweldig. Ik heb haar een beetje begeleid, want zo'n Panda moet je niet als een moderne auto proberen te rijden. En hij maakt lawaai. En heeft geen toerenteller. Dus later schakelen was vooral het advies. In de stad is het dan best een vlot ding, je piept mooi overal tussen en hebt perfect overzicht. Heel fijn.
Daarna zijn we onze spullen gaan pakken, want de daaropvolgende dag gingen we al op vakantie, waarvan hierboven het verslag is te lezen. In het vervolg meer over gebruik van en klussen aan de Panda.
@Rutger: Zeker. Ik heb in geen tijden zo veel in de bus gezeten. Het was inderdaad gedoe, maar juist daarom ook leuk om te doen.
Dat datum van haar afstuderen, 20 september, ging ik weer zogenaamd naar werk voor alleen de ochtend, maar in feite was ik vrij. Op het terrein waar ik de Traction stal heb ik geprobeerd de Panda iets serieuzer te poetsen. Het zal nooit mijn hobby worden, maar hij werd er op het oog iets roder en glimmender van, dus het doel is behaald. Daarna nog even de stad in gegaan om wat benodigdheden voor het cadeaumoment te kopen.
Nadat mijn vriendin haar master had behaald hadden we thuis een borrel. Ik haalde de pizza op, zodat ik naar buiten zou moeten. Stiekem liep ik de andere kant op, om de Panda op te halen. Daarna met Panda de pizza opgehaald, over het fietspad terug (tsja, dat was sneller en een Panda is bijna een brommobiel tenslotte
) en zachtjes voor de deur zetten. Het was druk dus ze had niets door. Een vriend van mij arriveerde iets later dan de meesten. Hij vroeg zachtjes aan me: “Is die Panda hiervoor van jou?” Ik: “Sssst!” Hij was zeker weten op geen enkele manier op de hoogte van dit plan. Blijkbaar ben ik voor sommigen toch voorspelbaar.
Op het cadeaumoment gaf ik mijn vriendin een mooi doosje. Een stropdasdoosje zelfs. Tsja, die vond ik mooi en paste precies. Speciaal hiervoor een stropdas gekocht en weggegooid. In het doosje zat een Panda-knuffel-sleutelhanger. Met daaraan een sleutel… Omstanders stonden met een vragende blik in hun ogen, maar zij wist het wel.
‘Nee, dat is het niet?’
‘Misschien moet je eens naar buiten kijken.’
De hele meute dromde naar buiten, om daar ineens een Panda tegenover de BX te zien staan. Mijn vriendin stond daar een beetje verstijfd met de sleutel. “Misschien moet je er gewoon eens in gaan zitten, voor de beleving.” Om daar, hoe kinderachtig, een Panda-masker te vinden. Omdat er al wat alcoholische dranken waren gevloeid, het donker werd en er veel gasten waren het maar even hierbij gelaten. Er was nog een feestje te vieren. Ik werd er die avond door haar nog regelmatig aan herinnerd dat ik stom was en dat ik het echt niet had moeten doen. Om vervolgens geknuffeld te worden. Hm.
Een paar praktisch anonieme foto's van het moment suprême.
De volgende dag toen we een beetje waren bijgekomen hebben we een klein rondje gereden. Ik moest het ding even buiten de stad naar een rustiger plek brengen, zodat ze kon wennen. Ze heeft nog weinig ervaring met (oudere) auto’s en mijn BX vindt ze doodeng om te rijden, dus dat beloofde wat. Maar ze vond het direct al geweldig. Ik heb haar een beetje begeleid, want zo'n Panda moet je niet als een moderne auto proberen te rijden. En hij maakt lawaai. En heeft geen toerenteller. Dus later schakelen was vooral het advies. In de stad is het dan best een vlot ding, je piept mooi overal tussen en hebt perfect overzicht. Heel fijn.
Daarna zijn we onze spullen gaan pakken, want de daaropvolgende dag gingen we al op vakantie, waarvan hierboven het verslag is te lezen. In het vervolg meer over gebruik van en klussen aan de Panda.
A
Anoniem
Guest
Ohhh wat een leuk/lief cadeautje!
Kan mij haar hoofd best wel voorstellen bij de onthulling. Heb je toch wel gefilmd he?
Dirk kijkt het ook nog altijd terug
Dat de panda piept, kraakt en geluid maakt is alleen maar leuk.
Veel klus plezier!
Kan mij haar hoofd best wel voorstellen bij de onthulling. Heb je toch wel gefilmd he?
Dirk kijkt het ook nog altijd terug
Dat de panda piept, kraakt en geluid maakt is alleen maar leuk.
Veel klus plezier!
MWH
Kilometervreter
@Samantifest: Ik heb het niet gefilmd, ondanks dat Dirk zei dat ik dat echt moest doen. Ik vond het er niet echt de gelegenheid voor. Met een lading mensen er omheen gaat ze toch niet echt los, en ik twijfel of ze dat anders wel zou doen. Ze is vrij beheerst.
@Barri; Nico; A3: Bedankt!
Terug in Nederland is de Panda langzaamaan in gebruik genomen. Eerst nog een oefenritje samen, daarna durfde ze het alleen aan. Mijn vader liet ook van zich horen: “Breng dat ding maar langs, dan zorg ik voor een Dinitrol antiroestbehandeling. Blijft het roestduiveltje iets langer weg.” Dat laten we ons geen twee keer zeggen! Een weekend op naar De Bilt!
Toevallig hadden we die vrijdagavond nog een afspraak in Enschede, met vrienden uit Deventer die met de trein waren gekomen. Ach, als we toch die kant op moeten kunnen we hen ook wel een lift geven. Dus met zijn vieren in de Panda. Vriendin achter het stuur, ik rechts voorin en twee achterin. In het donker, op de snelweg, en gassen maar. Ik weet nog niet wat de tellerafwijking is maar ik vermoed dat die best significant is. Met zulke volle belading was 135 in zijn vijf namelijk geen probleem. Dat terwijl de topsnelheid 140 km/h schijnt te zijn, die je in zijn vier zou moeten halen. Ik vond het verbazend dat zowel mijn vriendin als onze passagiers dat aandurfden… “Hij rijdt zo lekker!” kreeg ik als reactie toen er een opmerking over maakte. Top.
Bij mijn vader hebben we de Panda boven de smeerput gezet, met wat papier eronder om de druppende Dinitrol op te vangen. Maar tsja, zet mijn vader onder een auto en hij kijkt verder. De linkerdorpel had ik laten lassen omdat er een gat in zat, de rechterdorpel had ik uitgesteld omdat die nog redelijk was, zo leek het. Dat zou binnen een jaar of wat wel komen. Maar mijn vader háát roest. Dus toen hij die dorpel zag die niet helemaal netjes oogde, begon hij te ‘kijken’.
*prik*
*hak*
*breek*
En toen zat er een gat. Tsja, nu moet het zeker wel direct gelast worden. Nou vooruit pap, als je er zo veel zin in hebt… Ga je gang! Dus hij is de rest van het weekend druk geweest om die dorpel weer netjes te maken. En met brandjes blussen, want lassen met papier onder de auto is niet heel praktisch. :T Maar hij is weer stevig!
Oeps. Wat te doen:
En madam doet ook mee:
Het had wel een ander nadeel... Voordat we teruggingen naar Enschede moest er nog getankt worden. We gooien hem vol, en ik denk ‘Wat ruikt het hier sterk naar benzine.’ Vervolgens kijk ik omlaag en zie ik een plas richting mijn voeten trekken… Een snelle blik leert me dat er een straaltje benzine uit de vulslang spuit! Blijkbaar is er een lasspetter precies in een ribbel van die slang gekomen en heeft een gaatje gebrand. Vinger op het gat en mijn vriendin vroeg een paar voorbijgangers bij het (onbemande) tankstation of ze toevallig iets van kauwgom of tape hadden, om het snel dicht te krijgen. Nee. Dus vol gas die ene kilometer terug naar mijn ouders. Waarbij we natuurlijk in alle hectiek vergeten waren om de tankdop van het dak te halen, dus de eerste bocht vloog die ervan af… Gelukkig snel gevonden. Bij mijn ouders is het gat met wat gumzooi gedicht, daarna tape er omheen om het goed vast te klemmen. Dat moest maar even houden. Het zit nog steeds... Niet te vol tanken, tot we een nieuwe slang vinden. Sloperijen hier hadden niets en nieuw is niet verkrijgbaar. Ik moet me nog aanmelden op het Pandaforum.
Het weekend erna zijn we nog een keer naar De Bilt gecrosst, dit keer om écht de Dinitrolbehandeling te doen. Terwijl mijn vader alle holle ruimtes vol spoot en de onderzijde dichtkwastte, heb ik me met een optische verbetering beziggehouden. De velgen waren aardig verweerd, zoals op eerdere foto’s te zien. Deze heb ik geschuurd en van een vers laagje lak voorzien. Een wereld van verschil. De tijd leert wel dat ik voortaan iets guller moet zijn met de lak, want de eerste bruine plekjes komen er nu alweer doorheen.
Eer van je werk:
Ook met dit klusje veroorzaakten we weer een volgend probleem. De wieldoppen klemmen tussen de wielbouten. Het leek aardig te zitten, maar nadat mijn vriendin weer eens weg was geweest stond de Panda ineens met een dop minder voor de deur… Balen. Niet terug kunnen vinden. Op marktplaats stond gelukkig een setje juiste nieuwe(!) doppen voor een laag bedrag, dus die direct maar gekocht. En alle wielbouten zo verdraaid zodat ze met een puntje naar het midden wijzen en de dop beter vast zit.
Mijn vriendin had intussen een tijdelijke baan, omdat ze rustig rond wilde kijken naar een ideale baan voor na haar studie. Toevallig was die baan in hetzelfde dorp als waar ik werk, dus we konden carpoolen. Alleen de keren dat zij ook nog ergens heen moest voor gesprekken en sollicitaties ging ze met de Panda. Inmiddels is ze ruim 2000 km verder en vindt ze de Panda perfect. De Rover is nu eng geworden om te rijden…
Hierna alleen nog een foto-update van een kleine shoot en wat leuke feitjes die ik vergeten ben in het verhaal te vermelden.
@Barri; Nico; A3: Bedankt!
Terug in Nederland is de Panda langzaamaan in gebruik genomen. Eerst nog een oefenritje samen, daarna durfde ze het alleen aan. Mijn vader liet ook van zich horen: “Breng dat ding maar langs, dan zorg ik voor een Dinitrol antiroestbehandeling. Blijft het roestduiveltje iets langer weg.” Dat laten we ons geen twee keer zeggen! Een weekend op naar De Bilt!
Toevallig hadden we die vrijdagavond nog een afspraak in Enschede, met vrienden uit Deventer die met de trein waren gekomen. Ach, als we toch die kant op moeten kunnen we hen ook wel een lift geven. Dus met zijn vieren in de Panda. Vriendin achter het stuur, ik rechts voorin en twee achterin. In het donker, op de snelweg, en gassen maar. Ik weet nog niet wat de tellerafwijking is maar ik vermoed dat die best significant is. Met zulke volle belading was 135 in zijn vijf namelijk geen probleem. Dat terwijl de topsnelheid 140 km/h schijnt te zijn, die je in zijn vier zou moeten halen. Ik vond het verbazend dat zowel mijn vriendin als onze passagiers dat aandurfden… “Hij rijdt zo lekker!” kreeg ik als reactie toen er een opmerking over maakte. Top.
Bij mijn vader hebben we de Panda boven de smeerput gezet, met wat papier eronder om de druppende Dinitrol op te vangen. Maar tsja, zet mijn vader onder een auto en hij kijkt verder. De linkerdorpel had ik laten lassen omdat er een gat in zat, de rechterdorpel had ik uitgesteld omdat die nog redelijk was, zo leek het. Dat zou binnen een jaar of wat wel komen. Maar mijn vader háát roest. Dus toen hij die dorpel zag die niet helemaal netjes oogde, begon hij te ‘kijken’.
*prik*
*hak*
*breek*
En toen zat er een gat. Tsja, nu moet het zeker wel direct gelast worden. Nou vooruit pap, als je er zo veel zin in hebt… Ga je gang! Dus hij is de rest van het weekend druk geweest om die dorpel weer netjes te maken. En met brandjes blussen, want lassen met papier onder de auto is niet heel praktisch. :T Maar hij is weer stevig!
Oeps. Wat te doen:
En madam doet ook mee:
Het had wel een ander nadeel... Voordat we teruggingen naar Enschede moest er nog getankt worden. We gooien hem vol, en ik denk ‘Wat ruikt het hier sterk naar benzine.’ Vervolgens kijk ik omlaag en zie ik een plas richting mijn voeten trekken… Een snelle blik leert me dat er een straaltje benzine uit de vulslang spuit! Blijkbaar is er een lasspetter precies in een ribbel van die slang gekomen en heeft een gaatje gebrand. Vinger op het gat en mijn vriendin vroeg een paar voorbijgangers bij het (onbemande) tankstation of ze toevallig iets van kauwgom of tape hadden, om het snel dicht te krijgen. Nee. Dus vol gas die ene kilometer terug naar mijn ouders. Waarbij we natuurlijk in alle hectiek vergeten waren om de tankdop van het dak te halen, dus de eerste bocht vloog die ervan af… Gelukkig snel gevonden. Bij mijn ouders is het gat met wat gumzooi gedicht, daarna tape er omheen om het goed vast te klemmen. Dat moest maar even houden. Het zit nog steeds... Niet te vol tanken, tot we een nieuwe slang vinden. Sloperijen hier hadden niets en nieuw is niet verkrijgbaar. Ik moet me nog aanmelden op het Pandaforum.
Het weekend erna zijn we nog een keer naar De Bilt gecrosst, dit keer om écht de Dinitrolbehandeling te doen. Terwijl mijn vader alle holle ruimtes vol spoot en de onderzijde dichtkwastte, heb ik me met een optische verbetering beziggehouden. De velgen waren aardig verweerd, zoals op eerdere foto’s te zien. Deze heb ik geschuurd en van een vers laagje lak voorzien. Een wereld van verschil. De tijd leert wel dat ik voortaan iets guller moet zijn met de lak, want de eerste bruine plekjes komen er nu alweer doorheen.
Eer van je werk:
Ook met dit klusje veroorzaakten we weer een volgend probleem. De wieldoppen klemmen tussen de wielbouten. Het leek aardig te zitten, maar nadat mijn vriendin weer eens weg was geweest stond de Panda ineens met een dop minder voor de deur… Balen. Niet terug kunnen vinden. Op marktplaats stond gelukkig een setje juiste nieuwe(!) doppen voor een laag bedrag, dus die direct maar gekocht. En alle wielbouten zo verdraaid zodat ze met een puntje naar het midden wijzen en de dop beter vast zit.
Mijn vriendin had intussen een tijdelijke baan, omdat ze rustig rond wilde kijken naar een ideale baan voor na haar studie. Toevallig was die baan in hetzelfde dorp als waar ik werk, dus we konden carpoolen. Alleen de keren dat zij ook nog ergens heen moest voor gesprekken en sollicitaties ging ze met de Panda. Inmiddels is ze ruim 2000 km verder en vindt ze de Panda perfect. De Rover is nu eng geworden om te rijden…
Hierna alleen nog een foto-update van een kleine shoot en wat leuke feitjes die ik vergeten ben in het verhaal te vermelden.
MWH
Kilometervreter
Zoals beloofd een paar 'fun facts' en wat betere foto's.
- Bij aankoop stond er slechts 45.500 km op de teller! Nu dus zo'n 2200km meer. Correct volgens NAP. Tot 2014 zelfs maar 32k.
- Ze wilde echt geen rode auto, want ik heb wat met rode auto’s en daar wilde ze niet in mee gaan. Tsja. Oeps. Nou ja, een Panda is altijd leuk zullen we maar zeggen.
- Voordeel bij het bovenstaande: De rode lak van een Panda verkleurt niet naar roze, zoals je meestal ziet, maar naar oranje. Stukken beter.
- De advertentie werd gespot door D. Elzinga. Bedankt nog daarvoor!
- Mocht iemand nog een Panda-klokje hebben (die rechtsboven in het dash moet), die wordt gemist. Er ligt nu een fietscomputer in het hangmatdashboard, puur als klok.
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) interior by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) dashboard by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) front by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) side by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) rear by MilanWH, on Flickr
- Bij aankoop stond er slechts 45.500 km op de teller! Nu dus zo'n 2200km meer. Correct volgens NAP. Tot 2014 zelfs maar 32k.
- Ze wilde echt geen rode auto, want ik heb wat met rode auto’s en daar wilde ze niet in mee gaan. Tsja. Oeps. Nou ja, een Panda is altijd leuk zullen we maar zeggen.
- Voordeel bij het bovenstaande: De rode lak van een Panda verkleurt niet naar roze, zoals je meestal ziet, maar naar oranje. Stukken beter.
- De advertentie werd gespot door D. Elzinga. Bedankt nog daarvoor!
- Mocht iemand nog een Panda-klokje hebben (die rechtsboven in het dash moet), die wordt gemist. Er ligt nu een fietscomputer in het hangmatdashboard, puur als klok.
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) interior by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) dashboard by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) front by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) side by MilanWH, on Flickr
Fiat Panda 1000 CL i.e. 1990 (YP-02-FB ) rear by MilanWH, on Flickr
ginkelvanmichiel
Kilometervreter
Wat een super-verhaal! [size=x-small]ik zou willen dat mijn vriendin zo enthousiast was over Panda-achtigen...[/size] En die Panda: die ziet er nog heel goed uit
Gewoon Dirk
Wegverkenner
Sjonge jonge jonge, hoe kan je het nou leuk vinden om in zo'n klein koekblik te rijden. Je had haar een Lexus SC430 cadeau moeten doen, minimaal! Dat je hier plezier aan kan beleven...:T
Alle gekheid terzijde, wat een leuk ding is dit zeg, dat interieur ook! Handig dat je vader al zo veel heeft kunnen aanpakken, de brandjes door de lasspetters zouden voor een mooi komisch filmpje hebben kunnen zorgen. De lasspetter op de vulslang heeft gelukkig alleen voor een gat gezorgd, dat had achteraf gezien ook een stuk vervelender af kunnen lopen.
Alle gekheid terzijde, wat een leuk ding is dit zeg, dat interieur ook! Handig dat je vader al zo veel heeft kunnen aanpakken, de brandjes door de lasspetters zouden voor een mooi komisch filmpje hebben kunnen zorgen. De lasspetter op de vulslang heeft gelukkig alleen voor een gat gezorgd, dat had achteraf gezien ook een stuk vervelender af kunnen lopen.