Ik had me echt voorgenomen om meer te updaten met kleinere zaken. Maar ik lardeer berichten wel graag met foto's, en als ik dan (weer eens) een achterstand heb met uploaden (wat natuurlijk echt niet anders dan chronologisch kan) zit je toch weer te wachten...
Groot punt nummer 1 in elk geval: De Panda is nu echt
te koop.

Ik ga niet de beslissing nemen om dat ding bij de BX te stallen voor betere tijden. Je kan niet alles houden. Eén niet rijdende auto is al erg genoeg. En gelukkig is mijn vriendin daar verstandiger in dan ik. Gezien hoe lang forummer Michiels perfecte ombouw te koop stond verwacht ik geen stormloop, we zien wel hoe lang het duurt.
De opvolger is al wel binnen, afgelopen donderdag opgehaald. En vrijdag vanaf Enschede retour Deventer, zaterdag retour Amersfoort, vandaag retour Almere. Die maakt nu al flink kilometers. Ik houd alleen nog wel even voor me wat het is, tot ik betere foto's heb.
Wel had ik bijna een andere rode 1990 stadsauto gekocht.
Deze 205 die ik jaren geleden had gespot en die ik toen al geweldig vond. Nu stond hij te koop met gebreken en bijna geen apk, maar met allerlei groot onderhoud recent uitgevoerd en de onderdelen voor de apk er al bij. Voor wisselgeld. Een (donker)rode vijfdeurs 205 met deze wieldoppen wil ik echt nog eens hebben. Maar gelukkig overheerste mijn verstandige zijde lang genoeg, toen ik wilde reageren na een paar dagen bleek hij al weg.
Zoals gezegd, de BX staat dus stil. Niet noodgedwongen, gewoon geen gelegenheid gezien om hem dit rare jaar uit de stalling te trekken, bij gebrek aan evenementen, langere zomervakantie en natuurlijk parkeerplek bij huis... Gisteren ben ik er wel even langs gegaan om hem een aai te geven. En om alle draaiende delen even te verzetten. Bandjes stukje verzet en de motor een paar slagen gedraaid. De accu lijkt wel echt overleden. Mag ook, na minimaal 9 jaar, een paar keer ontladen en 8 winterstallingen zonder druppellader. Volgende lente dus een nieuwe meenemen.
Maar nu de grote foto-update waardoor alles in de war was. Net als
drie jaar geleden ben ik met vrienden een weekje naar Tsjechië gereden met oude Skoda's, om daar Skoda-dingen te doen. Wat versta je daaronder? Ik zal een verslag van dag tot dag geven. Ik plaats maar een paar foto's hier, voor de rest moet je even doorklikken naar
het foto-album.
1. Ik word opgehaald bij een carpoolplek hier in de buurt, aangezien ik het verst richting oosten woon. Zonder aanhanger dit keer, maar met een auto meer. Ik heb de hele dag bijrijder gespeeld, dus alle gelegenheid voor wat foto's.
En we overnachtten bij een lekker Oostblokkerig appartement-hotel, want de locatie in CZ is iets verder dan twee jaar terug en met 85 km/h op de Autobahn duurt de trip nog best lang.
Škoda 120L 1983 (09-ZVV-8) & 120LS 1986 (RD-50-HV) & 120L 1982 (20-NVK-8) by
MilanWH, on Flickr
2. Nu echt op naar CZ. In Oost-Duitsland hebben we echter nog een tussenstop bij een Skoda/Oostblok-specialist. Even zooi kijken. Qua onderdelen had hij weinig liggen op deze locatie en hij vroeg aardige prijzen. Verder dan maar.
Voor de blauwe Skoda was het de eerste keer in CZ sinds hij daarvandaan geëxporteerd werd. De rode was er ook al heel lang niet geweest, als het ooit al was na productie... De eerste Tsjechische spot dan, gelukkig zonder auto-pech bereikt. :T
Onze uitvalsbasis voor een week was een huis dat bestond uit drie appartementen, en belangrijker, een dubbele garage. Een beetje overkill voor vier man dus, maar voor Nederlandse begrippen is CZ nog altijd niet duur, en zo wisten we zeker dat de garage voor onszelf was. De laatste auto mocht op de oprit van de buurman.
Om er te komen was nog even een dingetje trouwens. Hellingspercentages stonden er niet, maar wat een vreselijke klimmetjes in dit dorp. Echt een berg-/skidorp. Een video volgt nog eens, wanneer één van de reisgenoten daar tijd voor heeft.
3. Eerste dag ter plekke. We gingen even een ritje maken in de buurt. En geluk dat we hadden! Dit is wel de dag die onze vakantie heeft gemaakt, hiervoor ga je ter plaatse. Op een landweggetje komen we langs wat schuren, waar we plots een Skoda Rapid zien rijden. De man stopt, kijkt, en rijdt verder. Die móeten we volgen. We komen uit bij een andere schuur, waarin en -omheen een stel andere Skoda's blijkt te staan. We mochten kijken, we mochten onderdelen kopen, we kregen onderdelen van zijn slopers en we hebben nog steeds contact met de vreselijk vriendelijke en open man. Hij reed net de Rapid van de ene naar de andere schuur, als we een minuut eerder of later waren geweest hadden we hem gemist. Bizar...
En onderweg kwamen we ook mijn favoriet nog tegen, een 1203. De man leek niets van onze aandacht te begrijpen. Heerlijk.
4. De volgende dag hadden we wel een doel: Op naar Praag. Een vignet gekocht en de snelweg op. Bizar hoeveel reacties je krijgt met een rijtje Skoda’s in Tsjechië. Elke paar minuten krijg je wel een toeter, lichtsignaal, duim of alarmlicht als compliment te verwerken.
Hoe dan ook, mijn reisgenoten hadden contact gezocht met een handelaar die veel Skoda-spul op de lokale marktplaats had staan, en we mochten ter plekke door zijn inventaris neuzen. Zijn voorraad lag in een oude garagebox, lekker rommelig sfeertje er omheen.
Toen we terugkwamen van geld pinnen stond er nog een prachtige vroege 120LS bij de auto’s geparkeerd. Een garage-buurman had ze zien staan en wilde graag zijn auto showen. Hij sprak nauwelijks een woord over de grens, maar via een latere facebookpost in een groep kwamen we erachter dat hij helemaal enthousiast en blij was geworden van die gekke Hollanders. Mooi.
Onderweg ook genoeg gezien natuurlijk.
5. Weer op pad, dit keer naar een paar winkels met veel oude voorraad. Tips die mijn reisgenoten gekregen hadden van andere Skoda-gekke CZ-bezoekers. Ook nu onderweg weer veel gezien.
‘s Avonds nog even op de lokale verkoopsite gekeken, want één van ons zocht nog een specifieke tankdop. Die bleek een oud mannetje nog wel te hebben, en dat lag nog aardig op de route ook. Dus erlangs! Eenmaal ter plaatse bleek hij ook nog een heel bijzonder knipperlichtrelais te hebben wat een andere vriend van me zocht. Voor 2 euro geloof ik weer een holy grail bemachtigd.
6. Wéér naar Praag. Maar nu voor de cultuur. We reden samen met een lokale Skoda-vriend erheen, en hij had aangeboden zijn moeder een rondleiding te laten verzorgen. Die doet dat beroepsmatig, maar had nu al maanden niets te doen gehad en was er wel aan toe. Dat was te merken, het hield niet op. Maar zelfs degenen onder ons die al veel vaker in Praag geweest waren hebben nu allerlei nieuwe dingen gezien en geleerd. Erg leuk en luxe, zo’n privétour.
En wat ook heel fijn was: Het was rustig! Waar je normaal over de koppen kan lopen op de Karelsbrug of in het Gouden Straatje, konden we nu breeduit alle tijd nemen. Pluspunt voor de Coronatijd. Daar merkte je verder trouwens weinig van, geen mondkapje gezien de hele week. Zoals de verhuurder van ons huis zei: “Corona no problem here!” Oké dan…
7. Na al die cultuur waren we hard toe aan meer oud metaal. We hadden afgesproken met een Skoda-vriend, die een vertaler mee zou brengen omdat hij zelf niet goed Engels of Duits spreekt. Alleen die vertaler bleek nog een veel grotere Skoda-gek te zijn, die ons eerst naar een verfwinkel bracht omdat we nog een paar specifieke Skoda-kleuren nodig hadden, daarna naar een winkel met oude Skoda-elektronica (die helaas dicht was), en dan naar een automaterialenzaak waar we in het magazijn tussen de incourante voorraad mochten neuzen en leuke dingen vonden. Met zo’n lokale praatjesmaker kom je nog eens ergens…
We waren alleen even de weg kwijt.
Daarna kwam het hoogtepunt, we mochten zijn auto’s zien. We werden de binnenplaats van een ietwat vervallen complex opgeleid, waar een lading nieuwe en oude auto’s en vrachtauto’s stond te verpieteren. Achter het complex stond nog meer. Interessant om te zien. Enkele auto’s die daar buiten stonden zijn toch al flink interessant geworden… En juist daarom heeft hij ons op het hart gedrukt geen foto’s daarvan te publiceren. Dus ik heb alleen foto’s van de auto’s buiten zijn collectie geüpload, maar dat is ook al flink wat.
Binnen in enkele ruimtes in het complex stonden zijn nóg leukere auto’s, maar helaas dus geen publieke foto’s daarvan.
8. Even een dagje rustig aan. Beetje rond huis met de auto’s klooien, terrasje pakken, en vooruit, nog een tankdop halen van een online advertentie.
9. De terugreis begint. Onze van-schuur-naar-schuur rijdende Rapid-vriend van dag 3 kwam ons uitzwaaien met zijn S100.
Dan nog wat spots en fotootjes onderweg, en dat was hem alweer…
Kijk vooral
in het album voor veel meer foto’s en spots van deze vakantie.
Nu deze horde is genomen kan ik weer langzaam naar foto’s en verhalen van mijn eigen auto’s toe.
