Ja waar moet ik beginnen! Ik ben er moe van, maar heb ontzettend genoten. Wat een heerlijke week! Zo mogen er van mij nog vele volgen. Heel erg genoten ook, slechts 1 nachtje doorgehaald na een crash.
Bevlogen week was het, heeel heeel veel gebeurd dus laat ik maar bij het begin beginnen.
Vroeg op, half 6 reed ik weg maandag, rustig 2 dagen rijden naar Zweden, Clio blijft achter in Nederland, allemaal prima geregeld.....dacht ik dan, de donkere wolken pakten zich al samen.
Het konvooi bestond uit 2 Ford Transits met elk een Austin Healey op de aanhangwagen en een Santana zonder aanhangwagen. De Triumph die daar anders achter had gezeten was nog net niet af en zou om 14:00 wegrijden getrokken door een Mercedes Vito.
Alles ging goed.
Totdat:
De motor van de Transit zichzelf stuk draaide. Achteraf....wisten we het wel....waarover later deze week meer.
Wat je overigens ziet.....de drijfstang van cilinder 4 steekt naar buiten, de zuiger zelf is nergens meer te vinden en een deel van de versnellingsbakbehuizing is weggeslagen door de klap.
Door het gelukkige toeval dat de Triumph nog net niet af was hadden we 1 trekauto nog vrij dus de Austin Healey kon achter de Santana, Transit achtergelaten wachtend op de ANWB die.....omdat het een Camper was, helemaal niks ermee wilde doen. Ik maar denken dat je een persoonlijk abbonement had, maar blijkbaar laten ze je bij de ANWB aan je lot over terwijl je ergens in Odense met pech staat.
Enfin, het hotel waar we gingen overnachten was 1 uur verderop, dus de Transit achtergelaten en de eigenaar van de rode Healey samen met zijn navigator in een B&B in, toen nog, afwachting van de "dienstverlening" van de ANWB.
Eind van het verhaal was dat hij zelf een auto moest huren, die de ANWB niet wilde vergoeden en de ANWB haalt de Transit niet terug naar Nederland want het is een camper......nou ja. Regelen we! Komt goed!
De 2 overgebleven wagens. De Triumph was al in Zweden op dit moment, wij hebben nog even gewacht op de 2 achtergebleven leden van het team.
Dag erna ging zonder problemen en om 18:00 hadden we handjes geschud met de organisatie, waarvoor alle lof, konden wij dit (ik kijk ik ook jou aan, Nico) in Nederland ook maar. Service was opgebouwd. En alles stond klaar voor de dagen erna.
Het oranje kenteken is trouwens iets speciaals in Zweden, het is bedoeld voor auto's die enkel in competitieverband rijden, dus dit soort evenementen mag je allemaal rijden, rally, etc. en verder niks.
Mooi systeem wel!
En dan deze......
Woensdag begonnen we met een wegkoers....2,7 km asfalt, het enige asfalt dat de auto's op een proef gingen zien.
En het fijnste aan de avonden in Zweden.....12 uur.
Donderdag:
Remote service op het stationsterrein.
En toen ging de Triumph TR7 van het padje af.
Alleen de hub en de remmen waren nog goed.....ai ai ai ai ai.
En de aandrijfas was daarbij ook nog geraakt door een steen, wellicht ook de reden dat de achterkant is ontsnapt maar dit is niet goed! Zoals je ziet heb ik een foto van een gerepareerde as geplaatst....10 minuten na het spreken met onze overbuurman en de organisatie (overbuurman had het motorcross museum in Vimmerby onder zijn beheer) kwam hij met een man die een buis mee had, die langs onze aandrijfas legde. En zei "yeah that'll fit!" 1 uur later kwam die terug met een gebalanceerde as......"carefull, it's still hot!"
Na veel tegenslag hebben we het weten te fixen, laat ik jullie alle details besparen maar elk onderdeel moest worden aangepast. 20 min nadat we hadden moeten starten reed de Triumph....enerzijds een overwinning en tegelijkertijd een enorme tegenslag.
Op de laatste remote service kregen we als servicecrew een whatsapp....Clutch out....Nico come back to the service. De blauwe Triumph had zijn koppeling eruit.....wat bleek?
Overigens is sleutelen aan een auto die regelmatig uit elkaar gaat heeeeeel erg fijn! Anders dan zand verder geen enkele troep of vastgeroeste rommel waar dan ook!
Zaterdag.
Prachtige service!
De blauwe Healey moest er toch ook nog even afglijden.
En zo finishte alles wat toen nog reed inclusief de Triumph, waaronder deze zeeeeeer gave Alpine.
Tijd om in te pakken en klaar voor de prijsuitreiking en het afscheidsdiner....toch een colbert mee moeten nemen achteraf....jeetje wat sjeik! Ik begon van schrik direct rode wijn te drinken.
Zondag 7 uur in de ochtend vertrokken. Wat Skoda overigens bezielt met die groene blaadjes.....20 uit de ? 85 hebben we op de heenweg zien langskomen.....maar goed.....5.5 liter per 100 km werd uiteindelijk zelfs 5.2 serieus zuinig zolang je 100/105 rijd.
Boot van Rodby naar Puttgarden
En toen ging Ford nummer 2.....229.688 km precies. Zelfde probleem alleen iets eerder opgemerkt. Wederom liet de ANWB ons gewoon staan, nu weliswaar met een andere reden....het busje was eigendom van een stichting en kon daarom niet worden opgepikt....want je hebt ook geen persoonlijk ANWB abonnement....
Ik vind het ondertussen dat het een gevoel van schijnveiligheid geeft. Je kunt er dus alleen van op aan dat ze enkel proberen om een reden te zoeken je niet te helpen! Lang verhaal kort....want als samenvatting geef ik niet meer dan dat het een fantastische week was en ik enorm veel heb geleerd en ontzettend genoten van een evenement dat niet alleen heel relaxt oogde maar waar de organisatie constant in beeld was en je ook het gevoel gaf dat je er echt toe deed en constant wel ergens aanwezig was.
Hopelijk tot volgend jaar!
Ik ben wel weer thuisgekomen en weer verenigd met de Clio....reed toch wel erg lekker weer eigenlijk.
Nog een kleine impressie van een van de stages. "Mijn" auto's komen langs op 7:05 en 8:00
https://www.youtube.com/watch?v=HixApgT1Qeo
