@Janneman:
Ik ken veel mensen om mij heen die er niet aan moeten denken om te doen wat wij doen.
"Onze" generatie is opgegroeid met het belang van werken en een appeltje voor de dorst als het zover is.
De generatie die uit een mindere tijd komen/hebben meegemaakt en voor liefhebberijen en hobby's helemaal geen tijd hadden/namen.
Ik heb/had veel collega's die met hun pensioen nog blijven rijden omdat ze geen idee hebben hoe anders de (vrije)tijd door te komen.
Mijn vader is zolang als ik mij kan herinneren met tegenzin naar zijn werk gegaan en kon met de toen bestaande VUT met 57 jaar stoppen.
Hij was hemel te rijk maar na een paar maanden wist ie al niet meer wat ie met zijn tijd aan moest.
Hij kreeg weer een baantje ( kantoor meubels repareren) en was blij dat hij er weer "bij hoorde".
Een paar weken later kreeg hij een beroerte en kon bijna niets meer, zo is hij toch nog 88 jaar geworden, vreselijk.
Het bovenstaande én het zien van vele mensen die de kans niet eens kregen om hun pensioen te halen heeft mij gevormd.
Ik heb mijzelf vroeger plechtig beloofd om alleen maar dingen te doen die ik leuk vond.
Dat was een beetje kort door de bocht, want geld bleek toch ook niet onbelangrijk.
Ik heb daarom zoals men van je verwachtte veel en hard gewerkt, maar wel een hobby had om het aspect leuk toch een plaats te geven;
oude auto's.
Omdat ik op mijn 15de al ben gaan werken en van enige scholing geen sprake was heb ik vanaf de jaren 80 van de vorige eeuw mijzelf maar van alles aangeleerd, en dat ging mij met vallen en opstaan redelijk af.
Ik heb het niet altijd even makkelijk gehad maar de laatste 25 jaren zijn goed voor mij geweest en op mijn 50ste heb ik mijn oude belofte weer opgepakt.
in die zelfde periode heb ik mijn nieuwe/laatste liefde leren kennen en hebben wij samen onze wens om naar Frankrijk te gaan als toekomstbeeld gemaakt.
Toekomst is een vreemd begrip, als je het letterlijk neemt komt het nooit dichterbij.
Dus ons motto is: de toekomst is NU en gaan wij ervoor.
Dat is niet zo eenvoudig als het klinkt, je moet bereid zijn om uit je "comfort zone" te stappen en dat is nogal wat.
Maar ik kan het iedereen aanraden, niet perse om naar Frankrijk te gaan ofzo maar je droom achterna en nu dingen doen in plaats van "als straks".
Ik geloof dat ik nu een beetje ontspoor, maar diegene die mij volgen begrijpen denk ik wel wat ik wil zeggen.
Oftewel een kort verhaal onnodig lang gemaakt.
Greetzz Renate.
20220527_222552 by renater6, on Flickr
