BMW is terug!
De geur van de jaren negentig lederen bekleding was een verre herinnering, en de iconische, scherp afgetekende vier koplampen en de discrete nierengrille leken wel deel uit te maken van een vervlogen tijdperk.
Voor veel gepassioneerde liefhebbers bestond hun geliefde BMW al een hele tijd niet meer. Het merk was veranderd, en hoewel de auto's krachtig bleven, voelde het alsof de ziel, die pure, gefocuste rijmachine, was verdwenen.
Alsof dat nog niet erg genoeg was, werd de dagelijkse online realiteit een ware kwelling. Het was alsof er een digitale pest heerste. Elke dag, op forums, sociale media en autowebsites, doken er weer nieuwe afbeeldingen op. Valse afbeeldingen, gemaakt door digitale trollen, van hoe de nieuwe BMW eruit zouden zien. Het waren groteske creaties: nierengrilles die groter waren dan de motorkap zelf, vreemde, hoekige ontwerpen die niets meer met de klassieke BMW-lijnen te maken hadden, en futuristische concepten die gewoonweg absurd waren. Het was een constante aanval op de herinnering van de fans. Ze werden dagelijks bestookt met plaatjes die hen pijn deden en herinnerden aan wat ze hadden verloren.
De frustratie was tastbaar. De fans reageerden met boze opmerkingen en spotprenten, maar de trollen bleven maar doorgaan. Het leek hopeloos.
Maar toen, in de diepste stilte, begon er een gerucht de ronde te doen in de gesloten kringen van de echte ingenieurs en ontwerpers. Een klein, geheime groep had besloten dat het genoeg was geweest. Ze noemden zichzelf "The Keepers of the Flame". En wie waren deze mensen? Het waren de werknemers die rond het jaar 2000, in de gloriedagen van de E39 en E46, als stagiair bij BMW hadden gewerkt. Ze waren toen jong en idealistisch, doordrenkt met de filosofie dat techniek en rijplezier op de eerste plaats moesten staan. Nu, met decennia aan ervaring in alle facetten van de automotive industrie, hadden ze een plan.
In het grootste geheim begonnen ze aan een project. Ze verlieten hun prestigieuze posities en startten hun eigen onderneming. Ze vonden de financiering bij gelijkgestemde liefhebbers en kregen toegang tot verborgen archieven. Ze hadden maar één doel: BMW weer nieuw leven in te blazen.
De aankondiging kwam als een schokgolf, maar niet van het soort dat de trollen gewend waren. Het was een eenvoudige, ingetogen persbericht van een nieuw bedrijf, "The BMW Revival Company" (al hielden ze de naam gewoon bij 'BMW', omdat de echte ziel niet anders kon heten). En hun eerste model was niet zomaar een auto. Het was het vlaggenschip, de kroon op het werk: een gloednieuwe 7 Serie.
De onthulling was geen spectaculaire lichtshow met luide muziek. Het was een intieme bijeenkomst, verlicht door zacht, sfeervol licht. Een doek werd weggetrokken en daar stond hij. Het was geen heruitgave van een oude auto, maar een meesterlijk, modern eerbetoon aan de puurheid van weleer.
Het eerste model van het nieuwe BMW, de nieuwe 7 Serie, was een ingetogen meesterwerk van understatement. Het had geen monsterlijke grille; in plaats daarvan waren de klassieke, perfect geproportioneerde nierengrilles terug, subtiel geïntegreerd en efficiënt in hun functie. De koplampen waren geen agressieve LED-stroken, maar een verfijnde, horizontale interpretatie van de klassieke vier 'ogen', discreet en gefocust. De lijnen waren strak, elegant en atletisch, ver weg van de hoekige, brutale ontwerpen van de trollen. Het zag eruit als een auto die direct uit de dromen van de jaren 2000-stagiairs was gestapt, maar dan met de technologie van morgen.
De fans wisten niet wat ze zagen. Het was geen E38, maar het had precies diezelfde ziel, diezelfde discreet-elegante maar toch krachtige uitstraling.
De trollen waren plotseling stil. Hun belachelijke plaatjes zagen er nu dwaas en irrelevant uit in de aanwezigheid van echte, tijdloze schoonheid en engineering. De ware BMW-fans konden eindelijk rusten. Hun geliefde auto bestond niet alleen meer in hun herinnering; hij was terug, levendiger dan ooit, en hij was prachtig. Ze hadden eindelijk een echt, nieuw BMW om van te houden.
#recalcitrant