Vandaag was het dan eindelijk zo ver, na lang te hebben gewacht moest er afscheid genomen worden.
Al enige tijd spookte het door mijn hoofd, ik heb immers best impulsief gehandeld in het verleden en dan komt er altijd een moment van bezinning.
Ja hij is echt wel leuk, ja ik wil echt wel veel meer dingen leren om zelf te doen aan een auto maar tegelijkertijd zijn er zo veel andere dingen die ik leuk vind om te doen waar ik ook nauwelijks aan toe kom. Bovendien is het veel leuker om een auto voor erbij te hebben waarmee je, ondanks dat er wel wat werk aan is, toch al lekker rond kan rijden. Dat laatste heb ik in de vorm van de Honda, zolang deze nog niet verkocht is uiteraard, dus wat moest ik dan nog met de Audi.
Het was een zware knoop om door te hakken maar ik sta er wel volledig achter. Immers, voor die auto is het ook niets om altijd maar buiten te staan zonder dat er echt werk aan verricht wordt. Nu is hij nog te redden maar hoe langer hij staat hoe moeilijker dat wordt. Omdat ik wel zeker wilde zijn dat hij niet naar de autocross of sloperij zou verdwijnen heb ik de hulp ingeschakeld van een forumgenoot. Deze wilde me wel een goed bod doen, al was het de toevoeging van een Drents biertje wat me uiteindelijk over de streep trok. Omdat ik vandaag gewoon moest werken mocht mijn eega de honneurs waarnemen en de sleutels overhandigen, gelukkig heeft ze de tijd genomen om uitgebreid foto's te maken.
Niet lullen maar werken, al snel werd de Audi van zijn plek gehaald.
De oplegger stond al klaar.
Daarop een stalgenoot van de 80, konden ze gezellig samen reizen.
Toch leek hij er zelf geen zin in te hebben, de achteruitversnelling wilde hij niet inschakelen dus werd ie maar even geduwd.
...Als ik hem nou erop rij dan mag jij hem zo overschrijven...
En zo geschiedde...
Alles goed vastzetten, hij moet er natuurlijk niet op de A58 al afrollen....
Is ie nou echt oranje?
Ja hij staat en hij is van ons, door naar Emmen voordat Dirk zich bedenkt en ons belt
Nog een foto voor vertrek, straks is hij echt weg...
Daar gaat hij dan...
Op naar een nieuw huisje waar hij de aandacht krijgt die hij verdient.
Toen ik zelf eenmaal thuis kwam was dit wel een trieste aanblik, aan de andere kant kon ik nu wel eindelijk de Cactus eens op de oprit parkeren...
Al met al weet ik dat het voor de auto en voor mijzelf de juiste keuze was. Ik ga zeker nog wel leren lassen maar dan niet omdat er al een project staat te wachten. Mocht de Honda verkocht raken dan komt er wel weer een andere hobby-auto maar dan wel een stuk minder impulsief aangekocht.
Voor nu blijf ik een beetje beteuterd achter, gelukkig staat er een krat Drentse Schans gereed om de wonden wat te deppen...