Het is alweer even geleden dat ik hier wat gemeld heb. Tijd voor een update dus, om te beginnen een paar auto's die te gast zijn geweest.
Een vriend van me had een W210 E420 estate. Een heerlijk krachtige duitser met erg luxe interieur. Alleen aan dat interieur was al jaren niet meer gepoetst. Met een kind achterin kan je je vast wel voorstellen wat een bende dat geweest moet zijn. Een ochtendje los met een heel scala aan producten leverde echter een geweldig resultaat op, de auto leek haast wel nieuw van binnen.
Helaas gold dat niet voor de techniek, de aankomende APK heeft er voor gezorgd dat hij inmiddels afscheid heeft genomen van die heerlijke E. Als vervanger is er weer een Mercedes gekomen, ditmaal een beschaafde C180. Als vriendendienst heb ik de buitenkant eens goed onder handen genomen. Eerst maar het ergste vuil eraf spuiten.
Vervolgens was het de beurt aan de klei:
Er kwam aardig wat bagger uit de lak, vervolgens een laagje Collinite aangebracht en hij ziet er direct stukken frisser uit (afgezien van de roest).
Tot zover de gastoptredens, over naar de Saab. Zoals bekend heb ik daar best wat dingen ingebouwd en een deel daarvan (CD Wisselaar, versterker, mistlampen, stoelverwarming) moest nog altijd aangemeld worden door een specialist met Tech II. Zo gezegd zo gedaan, een afspraak met Peter Mink in Breda was snel gemaakt. Dit bleek een fijn bedrijf, een echt familiebedrijf met een hart voor Saab. Hier zouden ze wel raad weten met mijn auto.
Helaas bleek er voor de stoelverstelling nog een stroomdraad te ontbreken en voor de versterker moesten er achter de radio nog wat splitsingen aangebracht worden in de glasvezelkabels die daar lopen. Een voordeel aan de specialist is echter wel dat deze de auto van binnen en buiten kennen. Toen ik de motor startte om naar buiten te rijden wist zoon Max me direct te vertellen dat er hoogstwaarschijnlijk iets mis was met mijn kettingspanner want de motor liep niet mooi op tijd... Ik had wel gehoord dat de motor wat bromde maar dacht dat dat zo hoorde (hij klon ook echt niet lelijk of te rauw, 1 of 2 tandjes versprongen waarschijnlijk).
Dus werd er meteen een vervolgafspraak gemaakt om uit te zoeken wat er nou exact mis was met de motor. In de tussentijd had ik de tijd om de stoel verder aan te sluiten, de overige opties waren door de problemen met de versterker en stoelbedrading ook nog niet aangemeld. In de tussentijd had ik wel nog de deurvanger vanger vervangen, de oude was versleten en kraakte bij het openen en sluiten van de deur dat het een lieve lust was.
Hier zit de oude er nog in.
En vanaf de binnenkant deur gezien.
De oude er na wat gepuzzel toch vrij eenvoudig uit gekregen.
Tijd om de nieuwe in te bouwen.
Eens dat die er in zat sloot de deur weer naar behoren.
Dat wil zeggen, de deurvanger deed zijn ding weer in stilte. Een ander probleem was echter dat de bestuurdersdeur vaker niet dan wel mee op slot ging op de afstandbediening. Uit de donorsaab had ik een werkend deurslot gehaald om in te bouwen bij mij, een sacherijnig makende missie waarbij je behoorlijk wat klemmetjes en stangetjes los- en later ook weer vast- moet maken. Een perfecte werkvolgorde heb ik niet op foto staan maar om je een idee te geven hier wat foto's van de ruimte die je hebt om in te werken.

Het witte klemmetje onderaan de foto moest bijvoorbeeld los, de stang die hier in zit zorgt ervoor dat de deurhendel aan de buitenkant de deur opent.

De stang op deze foto is dan weer verantwoordelijk voor het openen van het slot door de sleutel te gebruiken.

Ook dit soort verbindingen moet je los zien te krijgen.
Uiteindelijk zat de nieuwe module op zijn plek en kon de deur terug in elkaar. Maar wat denk je, geen werkend slot, helemaal niets. Gelukkig moest ik de volgende dag toch naar Peter Mink voor de reparatie, kon hij gelijk daar naar kijken (ik dacht, die module moet waarschijnlijk gewoon aangemeld worden.) De volgende dag was de Saab alweer in goed gezelschap.
Aan het eind van de dag kon ik de Saab weer ophalen. De versterker was aangesloten en aangemeld en zo ook de mistlampen. De deurmodule had hij echter niet aan de praat gekregen, wellicht dat ik er eentje had met een verkeerd typenummer dus ik moest de oude maar terug monteren.
Wel was de ketting gerepareerd. Het bleek zo te zijn dat de kettingspanner en de balansas compleet afgebroken waren, deze logen dan ook onderin het huis van de ketting. Een wonder dat de motor niet de soep in was gelopen, degelijk spulletje. Omdat de multiriem toch los moest voor de werkzaamheden en deze ook al vrij oud was heb ik deze gelijk mee laten vervangen.
Helemaal in mijn nopjes met de gerepareerde Saab ging ik de volgende dag al vroeg op pad, ik had een lange rit voor de boeg dus wilde ik niet te veel tijd verliezen. Onderweg heb ik zelfs nog een
klein clipje gemaakt van een 0-100 sprint bij het verlaten van een parkeerterrein. Alleen het schakelmoment van 1 naar 2 had beter gekund, er valt dus nog wat winst te halen.
Later die ochtend wilde ik door met de auto maar toen ik deze startte klonk hij als een bak met knikkers. Een hoop geratel alsof de ketting los liep, ook kreeg ik direct de melding dat ik geen oliedruk meer had. Ik vertrouwde het van geen kanten dus heb ik de specialist gebeld en deze hebben de auto later die dag opgehaald. Zelf ben ik per bijzonder lange, gele limo met chauffeur naar huis gebracht. Nouja, huis, de laatste 1000 meter moest ik lopen...
Dezelfde avond kreeg ik al bericht van Peter, hij had de auto direct open gemaakt om te zien wat er gebeurd was. Kort technisch verhaal. Op de krukas zit een spie die de poelie van de multiriem op zijn plek houdt. Deze spie zit geklemd in de krukas en kan er normaal niet zomaar uitgehaald worden. Het lijkt er echter op dat er in het verleden al eens problemen zijn geweest met die spie want die bleek nu dus met een soort kit bij elkaar gehouden te worden want deze was door midden gebroken. Waarschijnlijk doordat de poelie er af was geweest heeft de spie meer beweegruimte gekregen en is deze er uit gekomen. Daardoor draaide de multiriem niet meer rond en werd ook de oliepomp niet aangedreven. Uiteindelijk heeft Peter Mink geheel kosteloos een nieuwe spie en poelie geplaatst, hulde daarvoor!
Dan was er echter nog altijd 1 kink in de kabel, het niet werkende slot. Met weer een hoop gefoeter had ik uiteindelijk toch de oude slotmodule terug geplaatst en kon de auto nogmaals naar Breda. Ditmaal heeft mijn eega dit voor haar rekening genomen, ik moest zelf gewoon aan het werk.
Ze mocht hem zelfs naar binnen rijden!
Uitendelijk kreeg ik te horen dat de module prima werkt maar dat alleen mijn slot stuk was. Pardon? Dat het slot stuk was daar was ik wel achter. Daarom zat er eerst het andere slot in, maar die was toch niet goed? Dit alles bleek te berusten op een sterk stukje miscommunicatie. Een slot hoeft niet aangemeld te worden wanneer deze overgezet wordt. Een deurmodule (de computer van de deur, deze zit in het kastje met de raamschakelaars) echter wel. Maar die laatste is helemaal niet gewisseld geweest. Nee dat klopt, wist Peter me te vertellen, echter zat de stekker daar net niet helemaal goed in (milimeterwerk). Oftewel om een lang verhaal kort te maken. Het slot uit de donor moest weer terug geplaatst worden in de deur en dan zou alles weer naar behoren werken. Grrr...
Goed, inmiddels was ik al een halve pro in het vervangen van het deurslot. Het exemplaar uit de donor zit er nu in en die doet het uitstekend.
Dan lag er nog een klusje te wachten. Op de deurkaart uit de donor zat de knop van de kofferbak ontgrendeling rechts omdat dat een Engelse auto was. Deze viel echter niet werkend te krijgen zonder de auto te laten denken dat hij RHD is, wat genoeg praktische problemen met zich mee brengt. Gelukkig had ik nog de knop van de kofferbak ontgrendeling van mijn oude interieur, ook de kabelboom in de deur was voorbereid voor deze knop.

hier moet de knop komen.
Aan de binnenkant is al een uitsparing te zien waar de knop hoort te zitten.
Na wat snijwerk kijk je hier tegen het leder van de buitenkant aan.
In het leer heb ik een kruisje gesneden zodat het mooi naar binnen kan vouwen met het raamwerk van de schakelaar.
En na wat duwen en trekken zit ook de schakelaar op zijn plek.
Dan heb ik nog een antislipmatje met Saab logo gekocht om een lelijke plek op het dashboard te maskeren. het matje kostte bijna niets op AliExpress en hij ziet er best mooi uit vind ik.
De kleefkracht is ongekend, hij bleef ruim 5 minuten hangen tot hij naar beneden kwam.
Vorig weekend was eindelijk het punt daar dat alles op orde was. Kon ik meteen lekker spelen met de auto in de sneeuw.
Van het gespeel in de sneeuw heb ik ook een
filmpje gemaakt. Helaas zit de telefoon in een houder die last heeft van parkinson maar het geeft verder wel een idee van het kleine kind wat hier bezig was. In het begin nog vooral op de handrem, later gewoon wat slides op snelheid.
En dan is er ook nog een Cadillac.
Met hopelijk wat beter weer op komst wilde ik daar toch ook eens wat klusjes aan doen. Om te beginnen het laatste punt van mijn vorige bericht. De voorbanden die langzaam lucht verliezen. Vandaag heb ik beide wielen er af gehaald, voorzien van een nieuw ventiel en op druk gezet.
Omdat ik de Saab ging wassen heb ik de wielen maar direct meegenomen.
En terwijl ik bezig was met de Saab zag ik luchtbelletjes vormen tussen de velgrand en de band bij beide banden. Duidelijk, de band loopt dus langzaam leeg langs de velgrand. Vandaag had ik geen tijd meer om langs een bandenboer te gaan dus blijft de Cadillac er nog even zo bij staan.
Gelukkig is er ook goed nieuws te melden. De motorkap van de Cadillac bleef maar met moeite open, de olie zat ook aan de gasdrukveren dus dat euvel was duidelijk. Online een setje nieuwe gasdrukveren besteld.
De oude waren er ook zo af.
En tadaa,
works like a charm!